ALUMINIUM HYDROXIDE
Υδροξείδιο του αργιλίου
**Φαρμακοδυναμική** Η γαστρο-πεπτική νόσος προκύπτει ως αποτέλεσμα ανισορροπίας μεταξύ προστατευτικών παραγόντων, όπως η βλέννα, τα διττανθρακικά ιόντα και η έκκριση προσταγλανδινών, και επιθετικών παραγόντων, όπως το υδροχλωρικό οξύ, η πεψίνη και το Helicobacter pylori (H. …
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Δοσολογία
block
Αντενδείξεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Αντενδείξεις
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η γαστρο-πεπτική νόσος προκύπτει ως αποτέλεσμα ανισορροπίας μεταξύ προστατευτικών παραγόντων, όπως η βλέννα, τα διττανθρακικά ιόντα και η έκκριση προσταγλανδινών, και επιθετικών παραγόντων, όπως το υδροχλωρικό οξύ, η πεψίνη και το Helicobacter pylori (H. pylori). Τα αντιόξινα δρουν αποκαθιστώντας την οξεοβασική ισορροπία, μειώνοντας τη δραστικότητα της πεψίνης και αυξάνοντας την έκκριση διττανθρακικών ιόντων και προσταγλανδινών.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Το υδροξείδιο του αργιλίου είναι ένα βασικό ανόργανο άλας που δρα εξουδετερώνοντας το υδροχλωρικό οξύ στις γαστρικές εκκρίσεις. Το υδροξείδιο του αργιλίου διαλύεται αργά στο στομάχι και αντιδρά με το υδροχλωρικό οξύ για να σχηματίσει χλωριούχο αργίλιο και νερό. Αναστέλλει επίσης τη δράση της πεψίνης αυξάνοντας το pH και μέσω προσρόφησης. Κυτταροπροστατευτικές επιδράσεις μπορεί να συμβούν μέσω αυξήσεων των διττανθρακικών ιόντων (HCO3-) και των προσταγλανδινών.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Περίπου 17-30% του σχηματιζόμενου χλωριούχου αργιλίου απορροφάται.
Το απορροφηθέν χλωριούχο αργίλιο απεκκρίνεται ταχέως από τους νεφρούς σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
Αυξημένα επίπεδα αργιλίου στο πλάσμα και υπερβολική εναπόθεση αργιλίου στον εγκέφαλο, το ήπαρ, την καρδιά και τους μύες έχουν επίσης τεκμηριωθεί μετά από υπερδοσολογία υδροξειδίου του αργιλίου…
…Η απορρόφηση και η απομάκρυνση εγχυόμενων ενώσεων αργιλίου, όπως το υδροξείδιο του αργιλίου, από τις ενδομυϊκές θέσεις και την περιτοναϊκή κοιλότητα είναι αργή, αλλά είναι πλήρης μέσα σε λίγες ημέρες, υπό την προϋπόθεση ότι οι δόσεις είναι εντός φυσιολογικών ορίων και… δεν αναμιγνύονται με ερεθιστικούς παράγοντες όπως τα ανιόντα χλωριδίου και νιτρικών.
Όταν το υδροξείδιο του αργιλίου ενίεται ενδοπεριτοναϊκά σε αρουραίους, η υψηλότερη συγκέντρωση αργιλίου… παρατηρείται στο ήπαρ. Ο μυς, ο εγκέφαλος, τα οστά και η καρδιά παρουσιάζουν επίσης υψηλά επίπεδα αργιλίου.
Ενήλικες (με νεφρική ανεπάρκεια), οι οποίοι κατανάλωσαν 1,5 έως 3,0 g υδροξειδίου του αργιλίου ημερησίως για 20 έως 32 ημέρες, απορρόφησαν μεταξύ 100 και 568 mg αργιλίου ημερησίως (7-19% της δόσης). Επομένως, είναι σαφές ότι η χορήγηση μεγάλων δόσεων αργιλίου (δηλαδή σε ποσότητες σημαντικά μεγαλύτερες από αυτές που διατίθενται κανονικά στη διατροφή) οδηγεί σε σημαντική συστημική απορρόφηση του μετάλλου.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΡΓΙΛΙΟΥ (15 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Δεν μεταβολίζεται.
Το αργίλιο απορροφάται ελάχιστα μετά από από του στόματος ή εισπνευστική έκθεση και ουσιαστικά δεν απορροφάται δερματικά. Η βιοδιαθεσιμότητα του αργιλίου επηρεάζεται έντονα από την ένωση του αργιλίου και την παρουσία διαιτητικών συστατικών που μπορούν να σχηματίσουν σύμπλοκα με το αργίλιο και να ενισχύσουν ή να αναστείλουν την απορρόφησή του. Το αργίλιο συνδέεται με διάφορα λιγανδικά μόρια στο αίμα και κατανέμεται σε κάθε όργανο, με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις να βρίσκονται στους ιστούς των οστών και των πνευμόνων. Σε ζωντανούς οργανισμούς, το αργίλιο πιστεύεται ότι υπάρχει σε τέσσερις διαφορετικές μορφές: ως ελεύθερα ιόντα, ως σύμπλοκα χαμηλού μοριακού βάρους, ως φυσικά συνδεδεμένα μακρομοριακά σύμπλοκα και ως ομοιοπολικά συνδεδεμένα μακρομοριακά σύμπλοκα. Το απορροφηθέν αργίλιο απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα και, σε μικρότερο βαθμό, στη χολή, ενώ το μη απορροφηθέν αργίλιο απεκκρίνεται στα κόπρανα. (L739)
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης
Ουσίες που αυξάνουν, διεγείρουν, ενεργοποιούν, δυναμώνουν ή ρυθμίζουν την ανοσολογική απόκριση είτε σε κυτταρικό είτε σε χυμικό επίπεδο. Οι κλασικοί παράγοντες (ανοσοενισχυτικό Freund, BCG, Corynebacterium parvum, κ.ά.) περιέχουν βακτηριακά αντιγόνα. Μερικοί είναι ενδογενείς (π.χ., ισταμίνη, ιντερφερόνη, παράγοντας μεταφοράς, τουφσίνη, ιντερλευκίνη-1). Ο μηχανισμός δράσης τους είναι είτε μη ειδικός, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανοσολογικής απόκρισης σε μια ευρεία ποικιλία αντιγόνων, είτε ειδικός ως προς το αντιγόνο, δηλαδή επηρεάζει έναν περιορισμένο τύπο ανοσολογικής απόκρισης σε μια στενή ομάδα αντιγόνων. Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα πολλών τροποποιητών της βιολογικής απόκρισης σχετίζεται με την ανοσοενισχυτική τους δράση ειδική ως προς το αντιγόνο.
Ουσίες που αντισταθμίζουν ή εξουδετερώνουν την οξύτητα του ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟΥ ΣΩΛΗΝΑ.
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης
Ουσίες που αυξάνουν, διεγείρουν, ενεργοποιούν, δυναμώνουν ή ρυθμίζουν την ανοσολογική απόκριση είτε σε κυτταρικό είτε σε χυμικό επίπεδο. Οι κλασικοί παράγοντες (ανοσοενισχυτικό Freund, BCG, Corynebacterium parvum, κ.ά.) περιέχουν βακτηριακά αντιγόνα. Μερικοί είναι ενδογενείς (π.χ., ισταμίνη, ιντερφερόνη, παράγοντας μεταφοράς, τουφσίνη, ιντερλευκίνη-1). Ο μηχανισμός δράσης τους είναι είτε μη ειδικός, με αποτέλεσμα την αύξηση της ανοσολογικής απόκρισης σε μια ευρεία ποικιλία αντιγόνων, είτε ειδικός ως προς το αντιγόνο, δηλαδή επηρεάζει έναν περιορισμένο τύπο ανοσολογικής απόκρισης σε μια στενή ομάδα αντιγόνων. Η θεραπευτική αποτελεσματικότητα πολλών τροποποιητών της βιολογικής απόκρισης σχετίζεται με την ανοσοενισχυτική τους δράση ειδική ως προς το αντιγόνο.
Ουσίες που αντισταθμίζουν ή εξουδετερώνουν την οξύτητα του ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΚΟΥ ΣΩΛΗΝΑ.