ALUMINIUM OXIDE
Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
-
Νευροτοξικότητα και Οξειδωτικό Στρες: Έξι θηλυκά ποντίκια Swiss Webster ηλικίας 8 εβδομάδων τράφηκαν για 10 εβδομάδες με καθαρές δίαιτες που περιείχαν 100 (μάρτυρας), 500 ή 1000 μg αλουμινίου/g δίαιτας. Η υπεροξείδωση λιπιδίων στον εγκέφαλο και το ήπαρ προσδιορίστηκε αξιολογώντας την παραγωγή ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ σε ομογενοποιήματα εγκεφάλου και ήπατος παρουσία ή απουσία 50 μΜ δισθενούς σιδήρου. Η παραγωγή ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ απουσία σιδήρου σε ομογενοποιήματα εγκεφάλου από ποντίκια που έλαβαν τη δίαιτα 1000 μg/g ήταν υψηλότερη (30%) από αυτή στην ομάδα μάρτυρα (3,1 έναντι 2,4 nmol 2-θειοβαρβιτουρικού οξέος/mg πρωτεΐνης). Η προσθήκη δισθενούς σιδήρου αύξησε την παραγωγή ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ σε ομογενοποιήματα εγκεφάλου από όλες τις 3 διαιτητικές ομάδες. Η παραγωγή ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ που προκλήθηκε από σίδηρο ήταν 26% υψηλότερη στα ομογενοποιήματα εγκεφάλου της ομάδας 1000 μg/g/ομάδα/ σε σύγκριση με την ομάδα μάρτυρα (4,9 έναντι 3,9 nmol ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ/mg πρωτεΐνης). Η παραγωγή ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ στον εγκέφαλο παρουσία και απουσία σιδήρου ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων 100 και 500 μg/g/δίαιτα. Η παραγωγή ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ σε ομογενοποιήματα ήπατος, μετρηθείσα είτε με είτε χωρίς σίδηρο, ήταν παρόμοια για τις 3 ομάδες. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, σε ποντίκια, η διαιτητική δηλητηρίαση από αλουμίνιο οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή ουσιών που αντιδρούν με 2-θειοβαρβιτουρικό οξύ στον εγκέφαλο, υποδηλώνοντας ότι η αυξημένη υπεροξείδωση λιπιδίων μπορεί να είναι ένας πιθανός μηχανισμός που διέπει τη νευρολογική βλάβη που σχετίζεται με την αυξημένη ιστική πρόσληψη αλουμινίου. /Αλουμίνιο/
-
Διαταραχή Μεταφοράς Μετάλλων στον Εγκέφαλο: Παρουσιάζονται ενδείξεις ότι οι άνοιες σχετίζονται με σχετική ανεπάρκεια μαγνησίου στον εγκέφαλο. Τέτοια ανεπάρκεια μπορεί να οφείλεται σε χαμηλή πρόσληψη ή κατακράτηση μαγνησίου· υψηλή πρόσληψη νευροτοξικής ουσίας, όπως το αλουμίνιο, που αναστέλλει τη δραστηριότητα ενζύμων που απαιτούν μαγνήσιο· ή διαταραγμένη μεταφορά μαγνησίου ή/και αυξημένη μεταφορά της νευροτοξικής ουσίας στον εγκεφαλικό ιστό. Προτείνεται ότι η νόσος Alzheimer περιλαμβάνει μια ελαττωματική διαδικασία μεταφοράς, που χαρακτηρίζεται τόσο από αφύσικη ενσωμάτωση αλουμινίου όσο και από αφύσικη χαμηλή ενσωμάτωση μαγνησίου στους νευρώνες του εγκεφάλου. Η υπόθεση έχει προχωρήσει ότι μια αλλοιωμένη πρωτεΐνη ορού σχετίζεται με την εξέλιξη της νόσου Alzheimer, έχοντας μεγαλύτερη συγγένεια για το αλουμίνιο παρά για το μαγνήσιο, σε αντίθεση με την φυσιολογική πρωτεΐνη, η οποία δεσμεύει το μαγνήσιο καλύτερα από το αλουμίνιο. Η αλλοιωμένη πρωτεΐνη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό πιο αποτελεσματικά από την φυσιολογική πρωτεΐνη και ανταγωνίζεται την φυσιολογική πρωτεΐνη στη δέσμευση των νευρώνων του εγκεφάλου. Η δέσμευση της αλλοιωμένης πρωτεΐνης στους νευρώνες-στόχους θα διευκόλυνε την πρόσληψη αλουμινίου και θα εμπόδιζε την πρόσληψη μαγνησίου. Οι ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η αλβουμίνη είναι η πρωτεΐνη ορού που έχει αλλοιωθεί. /Αλουμίνιο/
-
Δράση ως Τοξίνη στις Μεμβράνες: Το αλουμίνιο είναι γνωστό ως νευροτοξίνη, αν και η βάση της τοξικότητάς του είναι άγνωστη. Πρόσφατα έχει δειχθεί ότι αλλοιώνει τη λειτουργία του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, ο οποίος ρυθμίζει τις ανταλλαγές μεταξύ του κεντρικού νευρικού συστήματος και της περιφερικής κυκλοφορίας. Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός οφείλει τις μοναδικές του ιδιότητες στην ακεραιότητα των κυτταρικών μεμβρανών που τον αποτελούν. Το αλουμίνιο επηρεάζει ορισμένες από τις λειτουργίες των μεμβρανών του αιματοεγκεφαλικού φραγμού που μοιάζουν με μεμβράνες. Αυξάνει τον ρυθμό της διαμεμβρανικής διάχυσης και αλλάζει επιλεκτικά τα συστήματα μεταφοράς κορεσμού χωρίς να διαταράσσει την ακεραιότητα των μεμβρανών ή να αλλοιώνει την αιμοδυναμική του ΚΝΣ. Τέτοιες αλλοιώσεις στην πρόσβαση στον εγκέφαλο θρεπτικών ουσιών, ορμονών, τοξινών και φαρμάκων θα μπορούσαν να αποτελούν τη βάση της δυσλειτουργίας του ΚΝΣ. Το αλουμίνιο μπορεί να αλλοιώσει τη λειτουργία των μεμβρανών στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό· πολλές από τις επιδράσεις του στο ΚΝΣ, καθώς και στους περιφερικούς ιστούς, μπορούν να εξηγηθούν από τις δράσεις του ως τοξίνη των μεμβρανών. /Αλουμίνιο/
-
Επιδράσεις στη Φωσφορυλίωση Πρωτεϊνών: Η χρόνια, από του στόματος χορήγηση αλουμινίου σε αρουραίους αυξάνει τη συγκέντρωση κυκλικής AMP in vivo και τη φωσφορυλίωση της πρωτεΐνης MAP-2 και της υπομονάδας 200 kDa των νευροϊνιδίων. Στην παρούσα μελέτη, εξετάστηκε η επίδραση αυτής της θεραπείας στην ενδογενή φωσφορυλίωση πρωτεϊνών σε διαλυτά και σωματιδιακά κλάσματα που παρασκευάστηκαν από εγκεφαλικούς φλοιούς. Η χρόνια θεραπεία με αλουμίνιο αύξησε σημαντικά τη βασική και την εξαρτώμενη από την κυκλική AMP φωσφορυλίωση 11-12 ενδογενών πρωτεϊνών στο διαλυτό κλάσμα που παρασκευάστηκε από εγκεφαλικούς φλοιούς. Η ενδογενής φωσφορυλίωση πρωτεϊνών στο διαλυτό κλάσμα που συνέβη παρουσία μόνο ασβεστίου (+2) ή ασβεστίου (+2) φορβόλης 12-μυριστικού 13-οξικού και φωσφατιδυλοσερίνης δεν επηρεάστηκε σημαντικά από τη θεραπεία με αλουμίνιο. Στο σωματιδιακό κλάσμα, η φωσφορυλίωση αρκετών πρωτεϊνών μειώθηκε σημαντικά με τη χορήγηση αλουμινίου· ωστόσο, η φωσφορυλίωση της πλειοψηφίας των πρωτεϊνικών υποστρωμάτων παρέμεινε αμετάβλητη. Η θεραπεία με αλουμίνιο δεν άλλαξε τις δραστηριότητες της εξαρτώμενης από την κυκλική AMP πρωτεϊνικής κινάσης ή της πρωτεϊνικής τυροσινικής κινάσης στα διαλυτά και σωματιδιακά κλάσματα. Η δραστηριότητα της εξαρτώμενης από το ασβέστιο (+2)/φωσφολιπίδια πρωτεϊνικής κινάσης (πρωτεϊνική κινάση C) αυξήθηκε στο σωματιδιακό κλάσμα αρουραίων που έλαβαν αλουμίνιο. Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν σαφώς ότι συγκεκριμένες επιδράσεις στις δραστηριότητες της πρωτεϊνικής κινάσης προκύπτουν από τη χορήγηση αλουμινίου in vivo. /Αλουμίνιο/
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
-
Εισπνοή: Η εισπνευστική έκθεση σε 100 mg/ώρα αλουμινίου, με τη μορφή σκόνης, ή 92 mg Al/ανά 2 ώρες, ως καπνός, καθημερινά για 9-13 μήνες, έδειξε σημαντική κατακράτηση αλουμινίου στους πνεύμονες και των δύο ομάδων ζώων. Η κατακράτηση αλουμινίου στους πνεύμονες σε αρουραίους και χάμστερ που εκτέθηκαν σε καπνό ήταν πολύ μεγαλύτερη από ό,τι όταν εκτέθηκαν σε σκόνη. Μετά από έκθεση σε καθαρό αέρα, το οξείδιο του αλουμινίου απομακρύνθηκε ταχέως από τους πνεύμονες και των δύο ομάδων (σκόνη και καπνός). Το βάρος των υγρών πνευμόνων, η τέφρα και η περιεκτικότητα σε οξείδιο του αλουμινίου των πνευμόνων στα εκτεθειμένα ζώα αυξήθηκαν. Η αρχική πνευμονική ιστική απόκριση ήταν ο πολλαπλασιασμός μακροφάγων εντός των κυψελιδικών χώρων, καθώς και λιπώδης πνευμονοπάθεια. Οι εστιακές συσσωρεύσεις μακροφάγων εντοπίστηκαν γύρω από τα μικρά βρογχιόλια και τα μικρά πνευμονικά αρτηρίδια· παρατηρήθηκε λεμφοειδής υπερπλασία. Μετά από χρόνια έκθεση σε σκόνη αλουμινίου, οι αρουραίοι εμφάνισαν εστιακές εναποθέσεις υαλοειδούς ουσίας στα τοιχώματα των κυψελίδων, και εστιακές περιοχές λιπώδους πνευμονοπάθειας αναπτύχθηκαν σε χάμστερ.
-
Διάρκεια Έκθεσης: Οι συγκεντρώσεις αλουμινίου σε ιστούς θηλυκών κουνελιών New Zealand White που εκτέθηκαν σε σκόνη /οξειδίου του αλουμινίου/ σε συγκέντρωση 0,56 mg Al/m³ για 5 μήνες (8 ώρες/ημέρα, 5 ημέρες/εβδομάδα) προσδιορίστηκαν. Η ποσότητα αλουμινίου στον εγκέφαλο των ζώων ήταν σχεδόν δύομισι φορές υψηλότερη από αυτή των ζώων μάρτυρα. Οι συγκεντρώσεις σε άλλους ιστούς αυξήθηκαν μόνο ελαφρώς.
-
Κινητική Σωματιδίων: Μελέτες εισπνοής με ραδιοσημασμένο 26Al πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας σημασμένο οξείδιο του αλουμινίου γάμμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το υλικό λειτούργησε ως αδιάλυτη σκόνη. Περίπου 45% απομακρύνθηκε από τον πνεύμονα μετά από μία ημέρα, με αργή μηχανική απομάκρυνση του υπολοίπου από τους πνεύμονες. Μετά από 72 ημέρες, μόνο 0,2% της αλουμίνας παρέμεινε στον πνεύμονα. Ο πνεύμονας μπορεί να παρέχει μακροχρόνια δέσμευση για ένα μικρό ποσοστό εισπνεόμενης, αδιάλυτης αλουμίνας.
-
Ενδοτραχειακή Εισαγωγή: Οι ερευνητές αξιολόγησαν τη συσσώρευση και την απομάκρυνση του οξειδίου του αλουμινίου σε αρουραίους Sprague-Dawley μετά από ενδοτραχειακή εισαγωγή. Οι αρουραίοι έλαβαν 1 mg/kg αλουμίνας βιομηχανικής ποιότητας που λήφθηκε μέσω ηλεκτροστατικού απαγωγέα (MMAD = 1,2 μm) μία φορά την εβδομάδα για 20 εβδομάδες. Ομάδες αρουραίων θυσιάστηκαν περιοδικά κατά τη διάρκεια της περιόδου έκθεσης και έως και 19 εβδομάδες μετά την έκθεση. Το αλουμίνιο μετρήθηκε με φλογο- και άνευ-φλογο ατομική φασματοσκοπία απορρόφησης. Οι εκτεθειμένοι αρουραίοι συσσώρευσαν σταθερά αλουμίνιο κατά τη διάρκεια της περιόδου έκθεσης έως ένα φορτίο στους πνεύμονες περίπου 500 μg Al/g ιστού. Μόνο 9% απομακρύνθηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου 19 εβδομάδων μετά την έκθεση. Εξωπνευμονικοί ιστοί όπως ο εγκέφαλος, τα οστά, τα νεφρά, το ήπαρ και ο σπλήνας είχαν επίπεδα αλουμινίου που ήταν ουσιαστικά ίδια με, αλλά ελαφρώς υψηλότερα από, αυτά των μη εκτεθειμένων ομάδων μάρτυρα (0,17-2,63 μg Al/g ιστού).
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το οξείδιο του αλουμινίου (6 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του HSDB.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Το αλουμίνιο απορροφάται ελάχιστα μετά από από του στόματος ή εισπνευστική έκθεση και δεν απορροφάται σχεδόν καθόλου δερματικά. Η βιοδιαθεσιμότητα του αλουμινίου επηρεάζεται έντονα από τη χημική μορφή του αλουμινίου και την παρουσία διαιτητικών συστατικών που μπορούν να σχηματίσουν σύμπλοκα με το αλουμίνιο, ενισχύοντας ή αναστέλλοντας την απορρόφησή του. Το αλουμίνιο δεσμεύεται σε διάφορα ιόντα στο αίμα και κατανέμεται σε κάθε όργανο, με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις να ανευρίσκονται στους ιστούς των οστών και των πνευμόνων. Σε ζωντανούς οργανισμούς, το αλουμίνιο πιστεύεται ότι υπάρχει σε τέσσερις διαφορετικές μορφές: ως ελεύθερα ιόντα, ως σύμπλοκα χαμηλού μοριακού βάρους, ως φυσικά δεσμευμένα μακρομοριακά σύμπλοκα και ως ομοιοπολικά δεσμευμένα μακρομοριακά σύμπλοκα. Το απορροφηθέν αλουμίνιο απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα και, σε μικρότερο βαθμό, στη χολή, ενώ το μη απορροφηθέν αλουμίνιο απεκκρίνεται στα κόπρανα. (L739)
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
The mean plasma half-life of aluminum after iv admin in dogs is approx 4.5 hr. /Aluminum/
The shorter half-life for the urinary elimination of aluminum was about 8 hr. /Aluminum/