AURANOFIN(Αουρανοφίνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Δοσολογία
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Αντενδείξεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Auranofin (αουρανოფιν) είναι ένα άλας χρυσού που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της φλεγμονώδους αρθρίτιδας. Τα άλατα χρυσού ονομάζονται φάρμακα δεύτερης γραμμής, επειδή συχνά εξετάζονται όταν η αρθρίτιδα επιδεινώνεται παρά τη χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ και κορτικοστεροειδή).
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η φλεγμονώδης αρθρίτιδα μπορεί να προκαλέσει διόγκωση, θερμότητα και πόνο στις αρθρώσεις. Μια αιτία αυτής της πάθησης είναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, άλατα χρυσού όπως το αουρανოფιν μπορούν να χορηγηθούν για να μειώσουν τη φλεγμονή των αρθρώσεων και να προλάβουν την καταστροφή των οστών και του χόνδρου.
Παρόλο που ο μηχανισμός δράσης του αουρανოფιν δεν έχει εδραιωθεί πλήρως στη ρευματοειδή αρθρίτιδα, έχει αποδειχθεί ότι αυτό το φάρμακο αναστέλλει τη φαγοκυττάρωση και την απελευθέρωση αντισωμάτων και ενζύμων που παίζουν ρόλο σε κυτταροτοξικές αντιδράσεις, καταστέλλοντας έτσι την φλεγμονώδη απόκριση.
Εκτός από τις πιθανές ανοσολογικές του επιδράσεις στη φλεγμονώδη αρθρίτιδα, μελέτες έχουν δείξει ότι το αουρανოფιν αναστέλλει τη θειορεδοξίνη αναγωγάση. Αυτό το ένζυμο έχει διάφορους ρόλους στην κυτταρική ομοιόσταση, συμπεριλαμβανομένης της ρύθμισης των ελεύθερων ριζών. Η θειορεδοξίνη αναγωγάση μπορεί να υπερεκφράζεται σε διάφορους τύπους όγκων, καθιστώντας την ελκυστικό στόχο για την ανάπτυξη αντικαρκινικών φαρμάκων. Μελέτες έχουν δείξει ότι η αναστολή της θειορεδοξίνης αναγωγάσης μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες και απόπτωση καρκινικών κυττάρων αυξάνοντας τον σχηματισμό ελεύθερων ριζών.
Ο θειολικός σύνδεσμος του αουρανოფιν συνδέεται με υψηλή συγγένεια με ομάδες θειόλης και σεληνόλης, σχηματίζοντας μη αναστρέψιμα προϊόντα αντίδρασης. Μια μελέτη έδειξε ότι η θεραπεία με αουρανოფιν αύξησε την παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου και προκάλεσε ανύψωση της ενδοκυττάριας συγκέντρωσης ασβεστίου στα αιμοπετάλια, οδηγώντας σε κυτταρικό θάνατο. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι το αουρανოფιν ενίσχυσε την παραγωγή ελεύθερων ριζών, ελέγχοντας την ενεργοποίηση των Τ-κυττάρων.
Εξετάστηκε ο μηχανισμός δράσης των αντιρρευματικών ενώσεων χρυσού στην παραγωγή προσταγlανdινης E(2) (PGE(2)) που προκαλείται από 12-O-τετραδεκανοϋλφορβόλη 13-ακετατική (TPA) σε μακροφάγα περιτοναϊκής κοιλότητας αρουραίου. Το αουρανოფιν (AF) σε συγκεντρώσεις 3-10 μM ανέστειλε την παραγωγή PGE(2) που προκαλείται από TPA με τρόπο εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση. Στα φαρμακολογικά πειράματα, η παραγωγή PGE(2) που εξαρτάται από την προσταγlανdινο G/H συνθάση (PGHS)-2 αναστέλλειτο από 10 μM AF. Οι ενζυμικές δραστηριότητες τόσο της PGHS-1 όσο και της PGHS-2 δεν επηρεάστηκαν από τα 10 μM AF.
…Το AF μείωσε την περιεκτικότητα της πρωτεΐνης PGHS-2, αλλά δεν είχε καμία επίδραση στην περιεκτικότητα της πρωτεΐνης PGHS-1. Το AF σε συγκεντρώσεις 3-10 μM μείωσε το επίπεδο του αγγελιαφόρου RNA (mRNA) της PGHS-2, όπως προσδιορίστηκε με RT-PCR. Στη συνέχεια, προσδιορίστηκε η επίδραση του AF στον πυρηνικό παράγοντα κappa B (NF-kappaB), έναν από τους μεταγραφικούς παράγοντες που είναι γνωστό ότι ρυθμίζει τη μεταγραφή μιας ομάδας προφλεγμονωδών πρωτεϊνών. Το AF σε συγκεντρώσεις 1-10 μM ανέστειλε την πυρηνική μετατόπιση του NF-kappaB με τρόπο εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση.
Το AF… δεν επηρέασε τη σύνδεση του NF-kappaB με το ειδικό DNA του. Αυτές οι παρατηρήσεις μπορεί να υποδηλώνουν ότι οι επιδράσεις των ενώσεων χρυσού στην αναστολή της πυρηνικής μετατόπισης του NF-kappaB παίζουν έναν από τους κύριους ρόλους στις αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις τους σε μακροφάγα περιτοναϊκής κοιλότητας αρουραίου.
…Η επίδραση του AF /αουρανოფιν/ στα PMN που ενεργοποιούνται από δύο ερεθίσματα (PMA, ConA) που χορηγούνται διαδοχικά. Το AF (0.1-10 μM) προκάλεσε αναστολή της χημειοφωταύγειας που εξαρτάται από τη λουσιφερίνη, με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση, ανεξάρτητα από τον ενεργοποιητή (FMLP, ConA, A23 187, PMA) όταν το AF χορηγήθηκε πριν από τον ενεργοποιητή. Αντιθέτως, όταν το AF χορηγήθηκε στα PMN μετά την ενεργοποίηση, ανέστειλε μόνο τη χημειοφωταύγεια των PMN που ενεργοποιήθηκαν με PMA. Επιπλέον, η χημειοφωταύγεια δεν επηρεάστηκε σημαντικά από το AF σε διαδοχικά ενεργοποιημένα PMN. Η σχετική ευαισθησία των διαφόρων μελετώμενων διεργασιών στο AF υποδεικνύει ότι η απόφραξη του σήματος ενεργοποίησης φαίνεται να είναι υπεύθυνη για την αναστολή της αναπνευστικής έκρηξης των PMN.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Περίπου το 60% του απορροφούμενου χρυσού (15% της χορηγηθείσας δόσης) από μία εφάπαξ δόση αουρανოფιν απεκκρίνεται στα ούρα. Το υπόλοιπο απεκκρίνεται στα κόπρανα.
In vivo, ο χρυσός από το αουρανოფιν δεσμεύεται περίπου κατά 60% στις πρωτεΐνες του ορού. Από τον χρυσό που δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του ορού, το 82% δεσμεύεται στην αλβουμίνη και το υπόλοιπο σε α1-, α2- και β-σφαιρίνες και πιθανώς σε IgG. Λιγότερο από 1-2% του χρυσού από το αουρανოფιν στον ορό υπάρχει ως ελεύθερος χρυσός. Οι συγκεντρώσεις ελεύθερου χρυσού στον ορό που επιτυγχάνονται με το αουρανოფιν φαίνεται να είναι παρόμοιες με αυτές που επιτυγχάνονται με το θειομαλικό νάτριο χρυσού.
Μετά από από του στόματος χορήγηση πολλαπλών δόσεων αουρανოფιν σε ζώα, ο χρυσός κατανέμεται σε υψηλότερες συγκεντρώσεις στα νεφρά. Ο χρυσός κατανέμεται επίσης στον σπλήνα, τους πνεύμονες, τα επινεφρίδια και το ήπαρ, με χαμηλότερες συγκεντρώσεις να κατανέμονται στην καρδιά, τους όρχεις, το γαστρεντερικό σωλήνα, τους μύες, τα μάτια, τον λιπώδη ιστό και τον εγκέφαλο. Σε ζώα (και πιθανώς σε ανθρώπους), μικρές ποσότητες χρυσού από το αουρανოფιν κατανέμονται στη χολή.
Οι συγκεντρώσεις χρυσού στον αρθρικό υγρό σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα που λαμβάνουν αουρανოფιν είναι πολύ χαμηλότερες από αυτές σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με παρεντερικά άλατα χρυσού, αλλά ο λόγος των συγκεντρώσεων χρυσού στο αίμα προς τον αρθρικό υγρό κατά τη θεραπεία με αουρανოფιν είναι παρόμοιος με αυτόν κατά τη θεραπεία με παρεντερικά άλατα χρυσού (περίπου 1.7:1).
Προκαταρκτικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι ελάχιστος ή καθόλου χρυσός συσσωρεύεται στο δέρμα κατά τη θεραπεία με αουρανოფιν, σε αντίθεση με τη συσσώρευση που συμβαίνει κατά τη θεραπεία με παρεντερικά άλατα χρυσού. Ελάχιστη ή καθόλου συσσώρευση χρυσού δεν παρατηρείται στα μαλλιά ή τα νύχια κατά τη θεραπεία με αουρανოფιν, και η συσσώρευση χρυσού στον κερατοειδή ή τον φακό κατά τη θεραπεία με το φάρμακο δεν έχει ανιχνευθεί μέχρι σήμερα με συνολικές αθροιστικές δόσεις έως και 6.1 g.
Μετά από από του στόματος χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 6 mg αουρανოფιν σε υγιείς ενήλικες, οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις χρυσού στο αίμα (0.025 μg/mL, εύρος: 0.014-0.046 μg/mL) σημειώθηκαν στις 2 ώρες. Μετά από από του στόματος χορήγηση πολλαπλών δόσεων του φαρμάκου σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, οι σταθερές συγκεντρώσεις χρυσού στο αίμα συνήθως επιτυγχάνονται μετά από 8-12 εβδομάδες, αν και περίοδοι 13-16 εβδομάδων μπορεί να είναι απαραίτητες σε ορισμένους ασθενείς. Ενώ φαίνεται να υπάρχει σημαντική διατομική μεταβλητότητα, μόλις επιτευχθούν σταθερές συγκεντρώσεις χρυσού στο αίμα κατά τη θεραπεία με αουρανოფιν, φαίνεται να υπάρχει ελάχιστη ενδοατομική μεταβλητότητα στη συγκέντρωση χρυσού στο αίμα με συνεχή χορήγηση.
Τα αποτελέσματα μελετών σε ζώα υποδηλώνουν ότι οι σύνδεσμοι του αουρανოფιν απορροφώνται σχεδόν πλήρως. Δεδομένου ότι ένα πολύ μικρότερο κλάσμα του χρυσού απορροφάται, πιστεύεται ότι το φάρμακο υφίσταται εκτεταμένη διάσπαση στους δεσμούς συντονισμού του εντός του γαστρεντερικού σωλήνα. Ορισμένα πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι το αουρανოფιν προσροφάται χαλαρά και αναστρέψιμα στην βλεννογόνο του ΓΕΣ. Άλλα πειραματικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι μορφές του αουρανოფιν που περιέχουν χρυσό μπορεί να υφίστανται διαβλεννογόνια απορρόφηση, πιθανώς με την αρχική μεταβολική διαδικασία να είναι η ακετυλοαποθείωση εντός του βλεννογόνου του ΓΕΣ.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το AURANOFIN (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα της καταχώρησης HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Σε in vivo συνθήκες, ο χρυσός από το αουρανოფιν δεσμεύεται περίπου κατά 60% στις πρωτεΐνες του ορού. Από τον χρυσό που δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του ορού, το 82% δεσμεύεται στην αλβουμίνη και το υπόλοιπο σε α1-, α2- και β-σφαιρίνες και πιθανώς σε IgG.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μεταβολίζεται τόσο γρήγορα που η άθικτη μόρια δεν έχει ανιχνευθεί στο αίμα.
Για έναν ασθενή που λαμβάνει θειομαλικό νάτριο χρυσού, το κύριο είδος χρυσού στα ούρα είναι το [Au(CN)2]-, το οποίο παρατηρείται επίσης σε ένα διήθημα χαμηλού μοριακού βάρους του αίματος. Η ίδια ένωση ταυτοποιείται επίσης στα ούρα και το αίμα ασθενούς που λαμβάνει αουρανოფιν.
Auranofin, 2,3,4,6-tetra-O-acetyl-1-thio-beta-D-glucopyranosato-S-(triethylphosphine)- gold(I), …μεταβολίζεται σε επαφή με το τοίχωμα του εντέρου κα Hamster ή αρουραίου για να αποδοθεί η δεακετυλοποιημένη μορφή του φαρμάκου. Αυτό το προϊόν, 1-thio-beta-D-glucopyranosato-S-(triethylphosphine)-gold(I), διήλθε μέσω του τοιχώματος του εντέρου κα Hamster ή αρουραίου σε ένα πείραμα εκτεθειμένου εντέρου…
Μελετήθηκε η εκροή χρυσού από ερυθρά αιμοσφαίρια (RBCs) που εκτέθηκαν σε 10-100 μM αουρανოფιν, τριαιθυλοφωσφίνη(2,3,4,6-tetra-O-acetyl- 1-beta-D-gludopyranosato-S-)χρυσός(I). Τα RBCs σε ολικό αίμα επέτρεψαν τη συσσώρευση χρυσού και στη συνέχεια τοποθετήθηκαν σε φρέσκο πλάσμα ή ρυθμιστικό διάλυμα αλατούχου ορού. …[14C]Γλουταθειόνη, που παράγεται με in situ επισήμανση, επίσης εκροήθηκε και συνδέθηκε με την αλβουμίνη και τον χρυσό, παρέχοντας την πρώτη άμεση απόδειξη ότι το σύμπλοκο αλβουμίνης-χρυσού-γλουταθειόνης (AlbSAuSG) μπορεί να είναι ένας κυκλοφορών μεταβολίτης του αουρανოფιν που σχηματίζεται μετά την απομάκρυνση και των δύο αρχικών συνδέσμων του αουρανოფιν.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής του χρυσού του αουρανოფιν στο πλάσμα σε κατάσταση ισορροπίας ήταν 26 ημέρες (εύρος 21 έως 31 ημέρες· n = 5). Ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής του οργανισμού ήταν 80 ημέρες (εύρος 42 έως 128· n= 5).
Σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα που λάμβαναν δόση αουρανოფιν 6 mg ημερησίως, οι τελικοί χρόνοι ημίσειας ζωής του χρυσού στο πλάσμα και βιολογικοί μετά την αρχική δόση του φαρμάκου κυμαίνονταν κατά μέσο όρο 17 ημέρες (εύρος: 11-23 ημέρες) και 58 ημέρες (εύρος: 30-78 ημέρες) αντίστοιχα. Μετά από 6 μήνες θεραπείας με την ίδια δοσολογία, οι τελικοί χρόνοι ημίσειας ζωής του χρυσού στο πλάσμα και βιολογικοί κυμαίνονταν κατά μέσο όρο 26 ημέρες (εύρος: 21-31 ημέρες) και 81 ημέρες (εύρος: 42-128 ημέρες) αντίστοιχα.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ.
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ.