FERROUS CHLORIDE
Χλωριούχος σίδηρος
Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η από του στόματος απορρόφηση σιδήρου είναι πολύπλοκη, με τον εντερικό βλεννογόνο να αποτελεί την κύρια θέση περιορισμού της απορρόφησης. Σε αυτόν τον ομοιοστατικό μηχανισμό, η δίριζη μορφή (Fe++) απορροφάται στον γαστρεντερικό βλεννογόνο και μετατρέπεται σε τρίριζη μορφή (Fe+++), δεσμευόμενη στη φερριτίνη. Στη συνέχεια, ο σίδηρος περνά στην κυκλοφορία του αίματος και μετατρέπεται σε τρανσφερρίνη, όπου παραμένει σε τρίριζη μορφή ή μεταφέρεται στο ήπαρ ή τον σπλήνα για αποθήκευση ως φερριτίνη ή αιμοσιδηρίνη. Έχει αποδειχθεί ότι ο σίδηρος διαπερνά τον πλακούντα και συγκεντρώνεται στο έμβρυο. Σε αυξήσεις του σιδήρου πέραν των φυσιολογικών ορίων, το μεγαλύτερο μέρος απεκκρίνεται στα κόπρανα, αλλά μικρή ποσότητα μπορεί να συσσωρευτεί. Κάποιος σίδηρος μπορεί να απεκκριθεί μέσω της χολής. Σε περιπτώσεις υπερφόρτωσης, ο σίδηρος απεκκρίνεται στα ούρα, και η παρουσία υψηλών ουρικών συγκεντρώσεων σιδήρου υποδηλώνει υπερβολική πρόσληψη.
Οι αποθήκες σιδήρου στον οργανισμό χωρίζονται μεταξύ σίδηρο-περιεχόμενων ενώσεων που είναι απαραίτητες και εκείνων στις οποίες ο πλεονάζων σίδηρος διατηρείται σε αποθήκευση. Η αιμοσφαιρίνη κυριαρχεί στο απαραίτητο κλάσμα. Οι δύο κύριες θέσεις αποθήκευσης σιδήρου είναι το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα και οι ηπατοκύτταρα, αν και κάποια αποθήκευση συμβαίνει επίσης στους μύες. Η εσωτερική ανταλλαγή σιδήρου πραγματοποιείται από την πλασμική πρωτεΐνη τρανσφερρίνη. Περίπου το 80% του σιδήρου στο πλάσμα πηγαίνει στον μυελό των ερυθρών αιμοσφαιρίων για να ενσωματωθεί σε νέα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα οποία φυσιολογικά κυκλοφορούν για περίπου 120 ημέρες πριν διασπαστούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα. Εκείνη τη στιγμή, ένα μέρος του σιδήρου επιστρέφει άμεσα στο πλάσμα δεσμευμένο με τρανσφερρίνη, ενώ ένα άλλο μέρος ενσωματώνεται στις αποθήκες φερριτίνης του δικτυοενδοθηλιακού κυττάρου και επιστρέφει στην κυκλοφορία σταδιακά.
Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του μεταβολισμού σιδήρου στον άνθρωπο είναι ο βαθμός συντήρησης των αποθηκών του σώματος. Μόνο το 10% του συνόλου χάνεται ετησίως από φυσιολογικούς άνδρες, δηλαδή περίπου 1 mg την ημέρα. Τα δύο τρίτα αυτού του σιδήρου απεκκρίνονται από τον γαστρεντερικό σωλήνα ως εκχυμωμένα ερυθρά κύτταρα, σίδηρος στη χολή και σίδηρος σε απεκφλοιωμένα κύτταρα του βλεννογόνου. Το άλλο τρίτο οφείλεται σε μικρές ποσότητες σιδήρου στο απολεπισμένο δέρμα και στα ούρα. Η βιοχημική φύση της διαδικασίας απορρόφησης κατανοείται μόνο σε γενικούς όρους. Μετά την οξίνιση και τη μερική πέψη της τροφής στο στομάχι, το περιεχόμενό της σε σίδηρο παρουσιάζεται στον εντερικό βλεννογόνο είτε ως ανόργανος είτε ως αίμης σίδηρος. Αυτά τα κλάσματα απορροφώνται από τα απορροφητικά κύτταρα του δωδεκαδακτύλου και του ανώτερου λεπτού εντέρου, και ο σίδηρος είτε μεταφέρεται απευθείας στο πλάσμα είτε αποθηκεύεται ως βλεννογονική φερριτίνη. Η φυσιολογική απορρόφηση είναι περίπου 1 mg την ημέρα στον ενήλικο άνδρα και 1.4 mg την ημέρα στην ενήλικο γυναίκα.
Σημαντικές ποσότητες πολλών μετάλλων απεκκρίνονται στον ιδρώτα, συμπεριλαμβανομένου του σιδήρου. Υπάρχει η δυνατότητα, ανάλογα με τους ρυθμούς εφίδρωσης και την εγκλιματισμό, για σημαντικές απώλειες αυτών των μετάλλων στον ιδρώτα.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Εντός του κυττάρου, το Fe++ μετατρέπεται σε Fe+++ στη φερριτίνη. Δεν πραγματοποιείται απορρόφηση σιδήρου ως φερριτίνη μέχρι το κύτταρο να είναι φυσιολογικά “εξαντλημένο”. Ωστόσο, ο Fe αποσύρεται από τη φερριτίνη ως Fe++ όπως προκύπτει ανάγκη. Ο Fe που απελευθερώνεται απευθείας στην κυκλοφορία του αίματος οξειδώνεται γρήγορα από διαλυμένο Ο2 σε Fe+++, το οποίο σχηματίζει σύμπλοκο με τη συγκεκριμένη β1-σφαιρίνη μεταφοράς Fe.