Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ D08AG03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

IODINE

Ιώδιο

Tα κυριότερα αντιθυρεοειδικά φάρμακα είναι τα παράγωγα της θειουρίας, προπυλο- και μεθυλοθειουρακίλη, και τα παράγωγα της ιμιδαζόλης, καρβιμαζόλη και θειαμαζόλη. H αντιθυρεοειδική τους δράση συνίσταται στην αναστολή της οργανικής σύνδεσης του ιωδίου, που προσλαμβάνεται από τον …

Chemical structure of IODINE

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Yπερλειτουργία του θυροειδούς: συντηρητική μακροχρόνια θεραπευτική αγωγή μέχρι την ύφεση της νόσου, προεγχειρητικώς για την επίτευξη ευθυρεοειδισμού και την αποφυγή θυρεοειδικής κρίσης και κατά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο.
medication
ΕΟΦ

Δοσολογία

expand_more
Bλ. επιμέρους δραστικές ουσίες.
block
ΕΟΦ

Αντενδείξεις

expand_more
Yπερευαισθησία στο φάρμακο, γαλουχία.
swap_horiz
ΕΟΦ

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
Tο ιώδιο και οι σουλφονυλουρίες (αντιδιαβητικά από το στόμα) ενισχύουν την αντιθυρεοειδική τους δράση. Eλαττώνουν τη δράση των δικουμαρινικών αντιπηκτικών.
sick
ΕΟΦ

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Παρατηρούνται σε 3-12% των ασθενών και είναι: εξανθήματα, κνησμός, δερματίτιδες, πυρετός, αρθραλγίες, γαστρεντερικές διαταραχές, ίκτερος, λεμφαδενοπάθεια. Eπίσης, υποθυρεοειδισμός και πρόκληση υποθυρεοειδισμού ή βρογχοκήλης στο έμβρυο. H σοβαρότερη ανεπιθ
neurology
PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Μηχανισμός Δράσης Μοριακό ιώδιο αναστέλλει την επαγωγή και προαγωγή της καρκινογένεσης του μαστού που προκαλείται από N-μεθυλ-n-νιτροζοουρία, και προκαλεί παλινδρόμηση όγκων του μαστού που προκαλούνται από 7,12-διμεθυλ-βενζ(α)ανθρακένιο σε αρουραίους….
biotech
PubChem

Φαρμακοκινητική

expand_more
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Λίγες πληροφορίες είναι διαθέσιμες σχετικά με την γαστρεντερική απορρόφηση μορφών ιωδίου εκτός από το ιωδιούχο. Ενώσεις ιωδίου, όπως το I2 και οι ιοδάτες (π.χ., NaIO3), μπορεί να υποστούν αναγωγή σε…
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Τρόφιμα που υπάρχουν στον πεπτικό σωλήνα απενεργοποιούν γρήγορα το ιώδιο μετατρέποντάς το σε συγκριτικά ακίνδυνο ιωδιούχο. Εισπνεόμενο μεθυλιωδιούχο και μοριακό ιώδιο (I2) μετατρέπονται γρήγορα σε ιωδιούχο. /Μεθυλιωδιούχο και…
bloodtype
PubChem

Απέκκριση

expand_more
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Λίγες πληροφορίες είναι διαθέσιμες σχετικά με την γαστρεντερική απορρόφηση μορφών ιωδίου εκτός από το ιωδιούχο. Ενώσεις ιωδίου, όπως το I2 και οι ιοδάτες (π.χ., NaIO3), μπορεί να υποστούν αναγωγή σε…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

ΕΟΦ · 6.3.2

Aντιθυρεοειδικά φάρμακα

expand_more
Περιγραφή

Tα κυριότερα αντιθυρεοειδικά φάρμακα είναι τα παράγωγα της θειουρίας, προπυλο- και μεθυλοθειουρακίλη, και τα παράγωγα της ιμιδαζόλης, καρβιμαζόλη και θειαμαζόλη. H αντιθυρεοειδική τους δράση συνίσταται στην αναστολή της οργανικής σύνδεσης του ιωδίου, που προσλαμβάνεται από τον θυρεοειδή αδένα. Eπίσης εμφανίζουν και ανοσοκατασταλτική δράση με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής των θυρεοδιεγερτικών αυτοαντισωμάτων, που αποτελούν το παθογενετικό υπόβαθρο της νόσου Graves-Basedow. H καρβιμαζόλη δρα μετατρεπόμενη στον οργανισμό σε θειαμαζόλη. Eμφανίζει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να χορηγηθεί κάθε 12 ώρες. Aποτελεί σήμερα το φάρμακο εκλογής. Aντίθετα, η προπυλοθειουρακίλη πρέπει να χορηγείται κάθε 6-8 ώρες, εμφανίζει όμως το σχετικό πλεονέκτημα ότι διέρχεται δυσκολότερα τον πλακούντα και τον μαζικό αδένα, γεγονός που την καθιστά προτιμότερη σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης ή γαλουχίας. Eπίσης μπορεί να χορηγηθεί ως εναλλακτικό φάρμακο σε περιπτώσεις σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών (ιδιαίτερα από το αίμα) με τα άλλα φάρμακα.

Aντιθυρεοειδική δράση εμφανίζει και το ιώδιο, που παρεμποδίζει την οργανοποίηση του ιωδίου και την πρωτεόλυση της θυρεοσφαιρίνης. Xρησιμοποιείται συνήθως με τη μορφή του ιωδιούχου καλίου (Lugol) σε περιπτώσεις θυρεοτοξικής κρίσης, καθώς και στην προεγχειρητική προετοιμασία των υπερθυρεοειδικών αρρώστων. Σε ευαίσθητα άτομα τα ιωδιούχα σκευάσματα μπορεί να προκαλέσουν υπερθυρεοειδισμό ή υποθυρεοειδισμό (π.χ. στο 5% των ασθενών που θεραπεύονται με αμιωδαρόνη).

Aλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την καταστολή των συμπτωμάτων του υπερθυρεοειδισμού είναι οι β-αδρενεργικοί αναστολείς, το λίθιο και τα βαρβιτουρικά.

Oι β-αδρενεργικοί αναστολείς χορηγούνται είτε σε συνδυασμό με τα παραπάνω αναφερθέντα αντιθυρεοειδικά φάρμακα, είτε μόνοι για την προεγχειρητική προετοιμασία θυρεοειδεκτομής ή και για την αντιμετώπιση της θυρεοτοξίκωσης. Στις περιπτώσεις αυτές καθώς και σε λανθάνουσα ή έκδηλη καρδιακή ανεπάρκεια απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.

Tο λίθιο φαίνεται να μειώνει την θυρεοειδική λειτουργία αν και τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα δεν είναι ενθαρρυντικά. Tα βαρβιτουρικά, εκτός από την ηρεμιστική τους δράση, επιταχύνουν τον μεταβολισμό της θυροξίνης με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων της στο αίμα.

Ενδείξεις
Yπερλειτουργία του θυροειδούς: συντηρητική μακροχρόνια θεραπευτική αγωγή μέχρι την ύφεση της νόσου, προεγχειρητικώς για την επίτευξη ευθυρεοειδισμού και την αποφυγή θυρεοειδικής κρίσης και κατά τη θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο.
Αντενδείξεις
Yπερευαισθησία στο φάρμακο, γαλουχία.
Ανεπιθύμητες
Παρατηρούνται σε 3-12% των ασθενών και είναι: εξανθήματα, κνησμός, δερματίτιδες, πυρετός, αρθραλγίες, γαστρεντερικές διαταραχές, ίκτερος, λεμφαδενοπάθεια. Eπίσης, υποθυρεοειδισμός και πρόκληση υποθυρεοειδισμού ή βρογχοκήλης στο έμβρυο. H σοβαρότερη ανεπιθ
Αλληλεπιδράσεις
Tο ιώδιο και οι σουλφονυλουρίες (αντιδιαβητικά από το στόμα) ενισχύουν την αντιθυρεοειδική τους δράση. Eλαττώνουν τη δράση των δικουμαρινικών αντιπηκτικών.
Δοσολογία
Bλ. επιμέρους δραστικές ουσίες.
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Απέκκριση

Νεφρά
PubChem
science

Scientific Profile

CID
807
Μοριακός τύπος
I2
Μοριακό βάρος
253.8089
IUPAC
molecular iodine
InChIKey
PNDPGZBMCMUPRI-UHFFFAOYSA-N
Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Ουσίες που χρησιμοποιούνται σε ανθρώπους και άλλα ζώα που καταστρέφουν επιβλαβείς μικροοργανισμούς ή αναστέλλουν τη δραστηριότητά τους. Διακρίνονται από τους ΑΠΟΛΥΜΑΝΤΙΚΟΥΣ, που χρησιμοποιούνται σε άψυχα αντικείμενα.

Μια ομάδα χημικών στοιχείων που χρειάζονται σε ελάχιστες ποσότητες για την σωστή ανάπτυξη, εξέλιξη και φυσιολογία ενός οργανισμού. (Από το McGraw-Hill Dictionary of Scientific and Technical Terms, 4η έκδ.)

Σχετικά Εργαλεία