Περιλαμβάνει ουσίες με άλλοτε άλλο τρόπο δράσης, ο οποίος αναφέρεται σε βραχύ εισαγωγικό σημείωμα.

Τα φάρμακα ιρινοτεκάνη και τοποτεκάνη αναστέλλουν την τοποϊσομεράση Ι, ένα ένζυμο το οποίο συμβάλλει στον αναδιπλασιασμό του DNA.

Προχωρημένος καρκίνος παχέος εντέρου και ορθού ως μονοθεραπεία μετά από αποτυχία της θεραπείας με φθοριοουρακίλη ή σε συνδυασμό με αυτήν και λευκοβορίνη για τους ασθενείς που δεν έχουν λάβει χημειοθεραπεία για προχωρημένη νόσο.

Xρόνιες φλεγμονές ή απόφραξη του εντέρου, χολερυθρίνη >3 φορές το ανώτερο όριο, κύηση και γαλουχία, καταστολή του μυελού των οστών, συγχορήγηση με σκευάσματα υπερικού (Ηypericum perforatum/St John's Wort).

Πρώιμη διάρροια ως εκδήλωση οξέος χολινεργικού συνδρόμου, μαζί με εφίδρωση, δακρύρροια, μύση και σιελόρροια ή και όψιμη διάρροια (24 ώρες και πλέον μετά τη χορήγηση). Πανκυτταροπενία λόγω μυελοτοξικότητας, ναυτία και έμετοι, μυϊκές συσπάσεις, παραισθησίες, αλωπεκία, πυρετός, αλλεργικές αντιδράσεις τοπικές και γενικές.

Δεν υπάρχουν σχετικές μελέτες, αναμένεται όμως αλληλεπίδραση με τους νευρομυϊκούς αποκλειστές.

Σε εμφάνιση όψιμης διάρροιας χορήγηση υψηλών δόσεων λοπεραμίδης και υγρών ενδοφλεβίως. Eάν οφείλεται σε χολινεργικό σύνδρομο (πρώιμη διάρροια), χορήγηση ατροπίνης. Tακτική παρακολούθηση των εμμόρφων στοιχείων του αίματος και ανάλογη τροποποίηση των δόσεων. Eπίσης των ηπατικών ενζύμων και της χολερυθρίνης και μείωση της δόσης σε τιμές χολερυθρίνης 1.5 φορές το ανώτερο όριο της φυσιολογικής τιμής. Δεν συνιστάται σε νεφρική ανεπάρκεια.

Ως μονοθεραπεία 350 mg/m2 σε ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30-90 λεπτών κάθε 3 εβδομάδες. Σε συνδυασμό 180 mg/m2 άπαξ κάθε 2 εβδομάδες ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30 έως 90 λεπτών, ακολουθούμενη από έγχυση φθοριοουρακίλης και λευκοβορίνης.