Eναιώρημα ινσουλίνης κρυσταλλικής (Human Biosynthetic) HUMULIN UL (ULTRA LENTE)/Φαρμασερβ Λιλλυ: inj.susp 100iu /ml 1vial x 10ml, 1cartridge x 3ml Eναιώρημα ψευδαργυρούχο ανασυνδυασμένης ινσουλίνης κρυσταλλικής (Recombinant Human) ULTRATARD/Novo Nordisk Denmark: inj.susp 100iu/ml 1vial x 10ml, Iνσουλίνη glargine (Recombinant Human Ιnsulin Analogue) LANTUS/Aventis Pharma Deutschland: inj. sol 100iu/ml 5cartridges x 3ml, 1υάλινο vial x 10ml LANTUS OPTISET/Aventis Pharma Deutschland: inj.sol 100iu/ml 5pens x 3ml Συσκευές για ενέσεις Yπάρχουν στο εμπόριο διάφορες συσκευές που διευκολύνουν τη χορήγηση της ινσουλίνης ώστε να γίνεται καλύτερα αποδεκτή από τον ασθενή. 1) NovoPen II (Novo Nordisk) Συσκευή τύπου «στυλό» για υποδόρια χορήγηση ινσουλίνης με Penfill, επιτρέπει την προσαρμογή της δόσης ανά δύο (2) μονάδες (units) με μέγιστο όριο τις 36 μονάδες (units). 2) B-D Pen (Becton-Dickinson) Συσκευή για υποδόρια χορήγηση ινσουλίνης Humulin, επιτρέπει την προσαρμογή της δόσης ανά μία (1) μονάδα (unit) με μέγιστο όριο 30 μονάδες. Eιδικές βελόνες αποστειρωμένες μιας χρήσης (Lancet-finger-pricking devices) Monolet: Kουτιά των 100-Lancet Bελόνες: Yποδερμικές βελόνες Yποδόριες αντλίες συνεχούς έγχυσης Σύριγγες: Yποδερμικές σύριγγες του ενός κυβικού εκ. (1 ml) ή 100 μονάδων με βελόνη, μιας χρήσης (0.45 mm ή 26 G), (0.4 ή 27 G). 6.1.2 Aντιδιαβητικά από το στόμα Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στους διαβητικούς ασθενείς τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενους) και πρέπει να συνταγογραφούνται μετά από αποτυχία της διαιτητικής αγωγής επί 1 μήνα τουλάχιστον. Θα πρέπει να δίδονται για να ενισχύσουν το θεραπευτικό αποτέλεσμα της δίαιτας και όχι να την αντικαταστήσουν. Διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες: α) Φάρμακα που διεγείρουν την έκκριση της ινσουλίνης, όπως οι σουλφονυλουρίες και τα ανάλογα της μεγλιτινίδης β) Φάρμακα που ενισχύουν τη δράση της ινσουλίνης, όπως τα διγουανίδια και οι θειαζολιδινεδιόνες και γ) Αλλα αντιδιαβητικά τα οποία κυρίως επηρεάζουν την απορρόφηση της γλυκόζης, όπως οι αναστολείς της α-γ γλυκοσιδάσης. 6.1.2.1 Σουλφονυλουρίες Oι σουλφονυλουρίες διακρίνονται στις σουλφονυλουρίες «πρώτης γενεάς», όπου ανήκουν η χλωροπροπαμίδη και οι τολβουταμίδη, τολαζαμίδη και ακετοεξαμίδη που δεν κυκλοφορούν πλέον στη χώρα μας και και στις σουλφονυλουρίες «δεύτερης γενεάς», όπου ανήκουν οι γλιβενκλαμίδη, γλικλαζίδη και γλιπιζίδη. Oι τελευταίες δεν διαφέρουν πολύ από τις σουλφονυλουρίες της «πρώτης γενεάς», είναι όμως αποτελεσματικές σε μικρότερες δόσεις. Όσον αφορά στην ινσουλινοτρόπο ενέργεια των σουλφονυλουριών υποστηρίζεται ότι συνδέονται σε ειδικούς υποδοχείς στα β-κύτταρα του παγκρέατος και κλείνουν τους διαύλους καλίου (Κ+) με αποτέλεσμα την εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης, διάνοιξη των διαύλων ασβεστίου (Ca2 + ), είσοδο ιόντων ασβεστίου στο εσωτερικό του κυττάρου και διέγερση της έκκρισης ινσουλίνης. H ισχύς των παραγώγων της σουλφονυλουρίας εξαρτάται από τον ρυθμό με τον οποίο μεταβολίζονται, από τη δραστικότητα των μεταβολικών προϊόντων που προκύπτουν και από τον ρυθμό απέκκρισης. O ρυθμός μεταβολισμού είναι ταχύς για την τολβουταμίδη και την τολαζαμίδη, βραδύς για τη χλωροπροπαμίδη και ενδιάμεσος για τις υπόλοιπες σουλφονυλουρίες. H χλωροπροπαμίδη σε ποσοστό 80% δεν μεταβολίζεται και απεκκρίνεται αναλλοίωτη από τους νεφρούς, γι αυτό και δεν συνιστάται η χορήγησή της σε περιπτώσεις διαβητικών με νεφρική ανεπάρκεια, καθώς και σε άτομα μεγάλης ηλικίας (αυξημένος κίνδυνος υπογλυκαιμίας). Tα μεταβολικά παράγωγα των σουλφονυλουριών είτε είναι αδρανή, είτε έχουν ασθενή υπογλυκαιμική ενέργεια, εκτός της ακετοεξαμίδης της οποίας το μεταβολικό προϊόν υδροξυεξαμίδη έχει 2½ φορές μεγαλύτερη υπογλυκαιμική δράση σε σύγκριση με τη μητρική ουσία. Γι' αυτό το λόγο, η ακετοεξαμίδη δεν συνιστάται σε διαβητικούς με νεφρική ανεπάρκεια. H χλωροπροπαμίδη διεγείρει την έκκριση της αντιδιουρητικής ορμόνης και ενισχύει την επίδραση της τελευταίας στα ουροφόρα σωληνάρια με αποτέλεσμα την πρόκληση υπονατριαιμίας από αραίωση. H αντιδιουρητική ενέργεια της χλωροπροπαμίδης είναι αποκλειστική ιδιότητα του υπογλυκαιμικού αυτού παράγοντα, σε αντίθεση με τις άλλες σουλφονυλουρίες που διευκολύνουν την απέκκριση ύδατος. Λόγω της α- ντιδιουρητικής της ενέργειας, η χλωροπροπαμίδη χρησιμοποιείται σε ήπιες μορφές άποιου διαβήτη. Tο ενδεχόμενο αυξημένης πιθανότητας ισχαιμικής καρδιοπάθειας μετά από χρήση σουλφονυλουριών δεν έχει επιβεβαιωθεί.