MEPHENESIN
Μεφαινεσίνη
**Φαρμακοδυναμική** Η μεφενεσίνη μείωσε τη νευρωνική διεγερσιμότητα, οδηγώντας σε μειωμένα δυναμικά ενέργειας προς τις μυϊκές ίνες, κάτι που τελικά παράγει μείωση της σπαστικότητας.
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η μεφενεσίνη μείωσε τη νευρωνική διεγερσιμότητα, οδηγώντας σε μειωμένα δυναμικά ενέργειας προς τις μυϊκές ίνες, κάτι που τελικά παράγει μείωση της σπαστικότητας.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της μεφενεσίνης δεν είναι γνωστός. Έχει παρατηρηθεί ότι αναστέλλει τόσο τα εισερχόμενα ρεύματα νατρίου όσο και τα εισερχόμενα ρεύματα ασβεστίου στους νευρώνες. Έχει φυσιολογική δράση που αντιτίθεται σε αυτήν της στρυχνίνης.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Κατηγοριοποίηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης
Μια ετερογενής ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση μυϊκής χαλάρωσης, εξαιρουμένων των νευρομυϊκών αποκλειστικών παραγόντων. Οι κύριες κλινικές και θεραπευτικές τους χρήσεις είναι στη θεραπεία του μυϊκού σπασμού και της ακινησίας που σχετίζονται με διαστρέμματα, διαστρέμματα και τραυματισμούς της πλάτης και, σε μικρότερο βαθμό, τραυματισμούς του αυχένα. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων κλινικών καταστάσεων που έχουν κοινό μόνο την παρουσία μυϊκής υπερκινητικότητας, για παράδειγμα, τους μυϊκούς σπασμούς που μπορούν να εμφανιστούν στη ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. (Από Smith and Reynard, Textbook of Pharmacology, 1991, p358)
Scientific Profile
Κατηγοριοποίηση MeSH Φαρμακολογικής Δράσης
Μια ετερογενής ομάδα φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση μυϊκής χαλάρωσης, εξαιρουμένων των νευρομυϊκών αποκλειστικών παραγόντων. Οι κύριες κλινικές και θεραπευτικές τους χρήσεις είναι στη θεραπεία του μυϊκού σπασμού και της ακινησίας που σχετίζονται με διαστρέμματα, διαστρέμματα και τραυματισμούς της πλάτης και, σε μικρότερο βαθμό, τραυματισμούς του αυχένα. Έχουν επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ποικίλων κλινικών καταστάσεων που έχουν κοινό μόνο την παρουσία μυϊκής υπερκινητικότητας, για παράδειγμα, τους μυϊκούς σπασμούς που μπορούν να εμφανιστούν στη ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ. (Από Smith and Reynard, Textbook of Pharmacology, 1991, p358)