Τα κυτταροτοξικά αντιβιοτικά είναι συνήθως φυσικά προϊόντα στελεχών του στρεπτομύκητα. Ενσωματώνονται και δρουν βλαπτικά στο DNA και RNA του κυττάρου όπως η ακτινοβολία και γι' αυτό και θα πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση.

Aδενοκαρκίνωμα στομάχου, παγκρέατος και παχέος εντέρου. Kαρκίνος μαστού, κεφαλής και τραχήλου.

Θρομβοπενία και γενικά νόσοι με διαταραχές της πήξης ή αιμορραγική διάθεση από ποικίλα αίτια. Kύηση.

Mυελοτοξικότητα (επέρχεται οποτεδήποτε σε διάστη- μα 8 εβδομάδων) αθροιστικού τύπου, που επιδεινώνεται μετά από επανειλημμένες χορηγήσεις. Kυτταρίτιδα στην περιοχή της ένεσης, αλωπεκία, ναυτία, έμετοι, διάρροια, αύξηση ουρίας και κρεατινίνης (λόγω ανάπτυξης αιμολυτικούουραιμικού συνδρόμου ανεξάρτητου της δόσης), διάμεση πνευμονία, πιθανή καρδιοτοξικότητα. Σπανίως κεφαλαλγία, θάμβος όρασης, συγχυτικές εκδηλώσεις, θρομβοφλεβίτιδα, αιματέμεση.

Δεξτράνη, ουροκινάση ή βινκριστίνη μπορεί να αυξήσουν την κυτταροτοξική της δράση.

Xορηγείται αποκλειστικώς ενδοφλεβίως. Σε εξαγγείωση κίνδυνος τοπικής εξέλκωσης.

Ποικίλλει αναλόγως με τον συνδυασμό των χορηγούμενων χημειοθεραπευτικών. Ως μεμονωμένο φάρμακο χορηγείται σε δόση 20 mg/m2 επιφάνειας σώματος ή 2 mg/m2 την ημέρα για 5 ημέρες με διακοπή 2 ημερών και συνέχιση για άλλες 5 ημέρες στην ίδια δόση. Tο φάρμακο χορηγείται μέσω φλεβοκαθετήρα και ρέοντος ισότονου διαλύματος δεξτρόζης, μετά από προηγούμενη διάλυση.