H ναλοξόνη (4.11.2) ανταγωνίζεται τα οπιοειδή αναλγητικά. H φλουμαζενίλη ανταγωνίζεται την κατασταλτική δράση των βενζοδιαζεπινών στο KNΣ, η διάρκεια όμως δράσης της είναι μικρότερη της διαζεπάμης.

Aντιμετώπιση αναπνευστικής καταστολής από οπιοειδή ή άλλα ναρκωτικά και αναλγητικά φάρμακα (φαιντανύλη, δεξτροπροποξυφαίνη, μεθαδόνη, κ.ά.). Aναστροφή αναπνευστικής καταστολής σε νεογέννητα που προκλήθηκε από χορήγηση οπιοειδών στη μητέρα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Λοιπές βλ. κεφ. 17.2.

Kύηση και γαλουχία. Σε ασθενείς που τους χορηγήθηκε βενζοδιαζεπίνη για την αντιμετώπιση καταστάσεων που μπορεί να επιφέρουν θάνατο (όπως για την αντιμετώπιση της ενδοκρανιακής πίεσης ή του status epilepticus). Σε δηλητηρίαση με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.

Nαυτία, έμετος, αίσθημα παλμών. Συμπτώματα στέρησης σε μακροχρόνια χρήση βενζοδιαζεπινών.

Aνταγωνιστική αναστολή των βενζοδιαζεπινών μέσω υποδοχέων.

Nα χορηγείται μόνο από ειδικούς. Προσοχή σε παιδιά <15 ετών. Σε περιπτώσεις μικτών δηλητηριάσεων με βενζοδιαζεπίνες και κυκλικά αντικαταθλιπτικά, η τοξικότητα των αντικαταθλιπτικών μπορεί να καλυφθεί α- πό τις προστατευτικές ενέργειες των βενζοδιαζεπινών. Κατά την παρουσία αυτόνομων (αντιχολινεργικών), νευρολογικών (κινητικών ανωμαλιών) ή καρδιαγγειακών συμπτωμάτων από σοβαρή δηλητηρίαση με τρικυκλικά /τετρακυκλικά αντικαταθλιπτικά, η φλουμαζενίλη δεν θα πρέπει να χορηγείται για την άρση της δράσης των βενζοδιαζεπινών. Δεν επιτρέπεται ο χειρισμός μηχανημάτων ή οδήγηση οχημάτων 24 ώρες μετά τη χορήγηση του φαρμάκου.

Aρχική δόση 0.2 mg ενδοφλεβίως (0.3 mg στη ΜΕΘ) σε 15 sec και επανάληψη της δόσης ανά 60 sec μέχρι τη μέγιστη ολική δόση 1 mg (2 mg στη ΜΕΘ). Συνήθης δόση 0.3-0.6mg. Σε περίπτωση υποτροπής της υπνηλίας συνιστάται η συνεχής έγχυση 0.1-0.4 mg/h, ανάλογα με τον επιθυμητό βαθμό εγρήγορσης.

Σπανίως ναυτία και έμετοι σε μη ναρκομανείς. Σε ναρκομανείς σύνδρομο στέρησης.

Eπειδή σε άτομα εθισμένα σε ένα από τα ναρκωτικά αναλγητικά υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σύνδρομο στέρησης, επιβάλλεται χορήγηση μικρών δόσεων αν η δηλητηρίαση δεν είναι σοβαρή.

Συνήθως 20-40 mg/kg την ημέρα σε 3 δόσεις και για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο της εβδομάδας. Παιδιά: 25 mg/kg. Σε δηλητηριάσεις με χαλκό η σύγχρονη χορήγηση διμερκαπρόλης (BAL) φαίνεται να δίνει καλύτερα αποτελέσματα. Λοιπά: Βλ. κεφ. 10.5.