PERMETHRIN
Περμεθρίνη
Tα χρησιμοποιούμενα φθειροκτόνα είναι το βενζοϊκό βενζύλιο, το μαλαθείο, οι διάφορες πυρεθρίνες (τετραμεθρίνη, φαινοθρίνη) και η πιπερονύλη. H τελευταία είναι ακαριοκτόνο και χρησιμοποιείται κυρίως σε συνδυασμό με πυρεθρίνες ενισχύοντας τη δράση τους. Tο μαλαθείο είναι …
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
ΕΟΦ
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
sick
ΕΟΦ
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
PubChem
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
PubChem
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
ΕΟΦ · 13.3.6.2
Φθειροκτόνα
expand_more
Φθειροκτόνα
Tα χρησιμοποιούμενα φθειροκτόνα είναι το βενζοϊκό βενζύλιο, το μαλαθείο, οι διάφορες πυρεθρίνες (τετραμεθρίνη, φαινοθρίνη) και η πιπερονύλη. H τελευταία είναι ακαριοκτόνο και χρησιμοποιείται κυρίως σε συνδυασμό με πυρεθρίνες ενισχύοντας τη δράση τους.
Tο μαλαθείο είναι φθειροκτόνο και ωοκτόνο. Πρόκειται όμως για δηλητήριο όπως τα οργανοφωσφορικά. H θανατηφόρος δόση στα ζώα είναι 1 g/kg. Στον άνθρωπο έχουν αναφερθεί παροδικές παραλύσεις μυών, κράμπες, ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια, ακόμα και θάνατοι σε ψεκαστές με υπερβολική έκθεση στο φάρμακο.
H καρβαρίλη ανήκει στα καρβαμιδικά άλατα, είναι παρασιτοκτόνο και φθειροκτόνο με αντιχολινεστερασικές ιδιότητες.
Προληπτική εφαρμογή φθειροκτόνων δεν πρέπει να γίνεται. Eπίσης δεν πρέπει να εφαρμόζονται περισσότερο από δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα και κατά την εφαρμογή τους να προστατεύονται οφθαλμοί και βλεννογόνοι.
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η περμεθρίνη, πυρεθροειδές, είναι δραστική εναντίον ενός ευρέος φάσματος παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων ψειρών, κροτωνίων, ψύλλων, ακάρεων και άλλων αρθροπόδων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η περμεθρίνη δρα στην κυτταρική μεμβράνη των νευρικών κυττάρων, διαταράσσοντας το ρεύμα του νατριούχου διαύλου που ρυθμίζει την πόλωση της μεμβράνης. Αυτή η διαταραχή οδηγεί σε καθυστερημένη επαναπόλωση και παράλυση των παρασίτων.
Η περμεθρίνη είναι πεδικουλoκτόνος διαταράσσοντας το ρεύμα του νατριούχου διαύλου στην κυτταρική μεμβράνη του νευρικού κυττάρου της ψείρας. Αυτή η δράση προκαλεί καθυστερημένη πόλωση της μεμβράνης και παράλυση του εντόμου.
Όπως οι φυσικές πυρεθρίνες, η περμεθρίνη δρα ως νευροτοξίνη αποπολώνοντας τις κυτταρικές μεμβράνες των νευρικών κυττάρων των παρασίτων. Το φάρμακο διαταράσσει το ρεύμα του νατριούχου διαύλου που ρυθμίζει την επαναπόλωση της μεμβράνης. Η καθυστερημένη επαναπόλωση οδηγεί σε παράλυση των νεύρων στους εξωσκελετικούς αναπνευστικούς μύες του παρασίτου, οδηγώντας στον θάνατο.
Τα συνθετικά πυρεθροειδή καθυστερούν το κλείσιμο του νατριούχου διαύλου, οδηγώντας σε ένα «tail current» νατρίου που χαρακτηρίζεται από βραδεία εισροή νατρίου στο τέλος της αποπόλωσης. Προφανώς, το μόριο του πυρεθροειδούς διατηρεί την πύλη ενεργοποίησης ανοιχτή. Τα πυρεθροειδή με α-κυανομάδα (π.χ., φενβαλεράτη) παράγουν παρατεταμένα ρεύματα νατρίου από ουρά σε σύγκριση με άλλα πυρεθροειδή (π.χ., περμεθρίνη, βιορεσμεθρίνη). Η πρώτη ομάδα πυρεθροειδών προκαλεί περισσότερες δερματικές αισθήσεις από τη δεύτερη. /Συνθετικά πυρεθροειδή/
Η τρανς- και η cis-περμεθρίνη ακτινοβολήθηκαν σε ηλιακό φως και σε γάμμα>290 nm σε εξάνιο, μεθανόλη, νερό και νερό-ακετόνη. Παρατηρήθηκε κυρίως ισομερείωση και διάσπαση εστέρα. Τα παρατηρούμενα προϊόντα περιλάμβαναν μονοχλωροπερμεθρίνη και μονοχλωροβινυλικό οξύ από διάσπαση, 3-φαινοξυβενζυλ-3,3-διμεθυλακρυλικό, 3-φαινοξυβενζαλδεΰδη, 3-φαινοξυβενζοϊκό οξύ, βενζυλική αλκοόλη, βενζαλδεΰδη, 3-υδροξυβενζυλική αλκοόλη, βενζοϊκό οξύ, 3-υδροξυβενζοϊκό οξύ και 3-φαινοξυβενζυλική αλκοόλη.
Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για την ΠΕΡΜΕΘΡΙΝΗ (σύνολο 10), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
-
Απορρόφηση: Ελάχιστα απορροφάται μέσω του δέρματος.
-
Μεταβολισμός & Απέκκριση: Η περμεθρίνη μεταβολίζεται ταχέως μέσω υδρόλυσης εστέρα σε ανενεργούς μεταβολίτες, οι οποίοι απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα.
-
Μελέτες σε ζώα (αγελάδες):
- Αγελάδες που έλαβαν περμεθρίνη σε δόσεις 0, 0.2, 1.0, 10, 50 mg/kg τροφής για 28 ημέρες δεν παρουσίασαν θνησιμότητα, και η ανάπτυξη και η παραγωγή γάλακτος ήταν φυσιολογικές.
- Καταλοίπωμα περμεθρίνης παρατηρήθηκε στο γάλα εντός 3 ημερών στα δύο υψηλότερα επίπεδα διατροφής.
- Αναλύσεις μεμονωμένων cis και trans ισομερών έδειξαν ότι η αναλογία των ισομερών περμεθρίνης στο γάλα άλλαζε κατά τη διάρκεια της μελέτης, με το cis ισομερές να υπερισχύει.
- Καταλοίπωμα περμεθρίνης δεν βρέθηκε στους ιστούς ζώων που έλαβαν δόσεις 1 mg/kg ή χαμηλότερες.
- Σε δόσεις 10 ή 50 mg/kg, ανιχνεύθηκαν καταλοίπωμα στους ιστούς, κυρίως στο λίπος. Χαμηλά επίπεδα παρατηρήθηκαν επίσης στον μυ και τον νεφρό στην υψηλότερη δόση.
- Η περμεθρίνη δεν φάνηκε να συσσωρεύεται στο λίπος, αλλά να φτάνει γρήγορα σε ένα σταθερό επίπεδο.
-
Μελέτες σε ζώα (ποντίκια):
- (14C)-cis-Περμεθρίνη εφαρμόστηκε στο αποτριχωμένο δέρμα ποντικών σε επίπεδο 1 mg/kg σωματικού βάρους σε 0.1 mL ακετόνης.
- Περίπου το 40% της περμεθρίνης που εφαρμόστηκε μετακινήθηκε από την περιοχή εφαρμογής εντός 5 λεπτών και φάνηκε να μετακινείται γρήγορα σε άλλα μέρη του σώματος.
-
Μελέτες σε ζώα (κατσίκες):
- Δόθηκαν διαδοχικά από του στόματος δόσεις (14)C-trans- ή (14)C-cis- περμεθρίνης (σημειωμένες στα συστατικά οξύ και αλκοόλης) σε γαλακτοπαραγωγές κατσίκες. Απεκκρίθηκαν 72-79% και 25-36% των δόσεων των trans και cis ισομερών, αντίστοιχα, στα ούρα και 12-15%, αντίστοιχα, στα κόπρανα.
- Η ποσότητα ραδιοάνθρακα στο γάλα ήταν <0.7%.
- Καταλοίπωμα ραδιοάνθρακα βρέθηκε στους περισσότερους ιστούς, αλλά κανένα δεν ήταν >0.04 mg/kg για το trans ισομερές ή 0.25 mg/kg για το cis ισομερές.
-
Μελέτες σε ανθρώπους:
- Δύο εθελοντές, που κατανάλωσαν περίπου 2 και 4 mg περμεθρίνης (25:75), αντίστοιχα, απεκκρίναν 18-37% και 32-39% της χορηγηθείσας δόσης, ανιχνευόμενης ως ο μεταβολίτης Cl2CA, μετά από όξινη υδρόλυση των ούρων τους που συλλέχθηκαν για 24 ώρες.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την ΠΕΡΜΕΘΡΙΝΗ (σύνολο 37), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η περμεθρίνη μεταβολίζεται ταχέως μέσω υδρόλυσης εστέρα σε ανενεργούς μεταβολίτες, οι οποίοι απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα.
Όταν οι τέσσερις (14C)-προετοιμασίες των (IRS)-trans-, (IR)-trans-, (IRS)-cis, και (IR)-cis-περμεθρίνης, σημασμένες στα συστατικά αλκοόλης και οξέος, χορηγήθηκαν από του στόματος σε αρσενικά αρουραία σε δόσεις 1.6-4.8 mg/kg, οι ενώσεις μεταβολίστηκαν ταχέως και ο (14C) από το μόριο του οξέος και της αλκοόλης αποβλήθηκε σχεδόν πλήρως από τον οργανισμό εντός λίγων ημερών. Οι κύριες μεταβολικές αντιδράσεις και των δύο ισομερών περμεθρίνης (trans και cis) ήταν η οξείδωση στα trans και cis τμήματα της gem-διμεθυλομάδας του μορίου του οξέος και στις 2’- και 4’- θέσεις του μορίου της αλκοόλης, η διάσπαση του εστέρα και ο συζευγμένος σχηματισμός των προκυπτόντων καρβοξυλικών οξέων, αλκοολών και φαινόλων με γλυκουρονικό οξύ, γλυκίνη και θειικό οξύ. Το cis ισομερές είναι πιο σταθερό από το trans ισομερές, και το cis ισομερές παρήγαγε τέσσερις μεταβολίτες εστέρα που απεκκρίθηκαν στα κόπρανα, οι οποίοι προέκυψαν από υδροξυλίωση στις 2’- και 4’- θέσεις της φαινοξυ ομάδας, στην trans- μεθυλομάδα, και και στις δύο τελευταίες θέσεις. Οι μεταβολίτες που προέκυψαν από διάσπαση εστέρα απεκκρίθηκαν εκτενώς στα ούρα, ενώ οι μεταβολίτες που διατήρησαν τον δεσμό εστέρα βρέθηκαν μόνο στα κόπρανα. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στον μεταβολισμό μεταξύ των (IRS)-ισομερών και (IR)-ισομερών.
Όταν όρνιθες White Leghorn υποβλήθηκαν σε από του στόματος θεραπεία για τρεις συνεχόμενες ημέρες με ένα από τα τέσσερα (14C)-trans και cis-περμεθρίνης ισομερή, σημασμένα στην αλκοόλη ή στο οξύ, σε δόση 10 mg/kg σωματικού βάρους, δεν παρουσίασαν σημάδια δηλητηρίασης. Περισσότερο από το 87% του ραδιοάνθρακα από τις τέσσερις σημασμένες προετοιμασίες βρέθηκε στα απεκκρίματα 9 ημέρες μετά την αρχική δόση, 0.7-4.7% της δόσης εκπνεύσθηκε ως 14CO2, και 0.12-0.47% και 0.06-0.66% του ραδιοάνθρακα ανακτήθηκε στον κρόκο του αυγού και στο λίπος (υποδόριο και σπλαχνικό λίπος), αντίστοιχα. Και τα cis ισομερή, σημασμένα στην αλκοόλη και στο οξύ, παρουσίασαν ανακτήσεις 3 έως >10 φορές υψηλότερες στο λίπος και στον κρόκο του αυγού σε σχέση με τα αντίστοιχα trans ισομερή. Τα απεκκρίματα (0-72 ώρες) περιείχαν 1.7 φορές περισσότερη cis-περμεθρίνη από trans-περμεθρίνη. Υδροξυλιωμένοι μεταβολίτες εστέρα της trans-περμεθρίνης δεν απεκκρίθηκαν, αλλά βρέθηκαν τέσσερις μονοϋδροξυ- και διϋδροξυ- εστέρες (δηλ. trans-OH-περμεθρίνη, 4’-OH-περμεθρίνη, 4’-OH, trans-OH-περμεθρίνη και trans-OH-περμεθρίνη θειικό άλας) της cis-περμεθρίνης. Οι μεταβολίτες από τα μόρια οξέος και των δύο ισομερών ήταν τα Cl2CA ισομερή σε ελεύθερη μορφή, γλυκουρονίδιο, και συζευγμένα με ταυρίνη. Το trans-OH-Cl2CA προέκυψε από το cis ισομερές σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι από το trans ισομερές, ενώ οι ποσότητες του cis-OH-Cl2-CA ήταν μεγαλύτερες με το trans ισομερές από ό,τι με το cis ισομερές. Οι μεταβολίτες από το μόριο της αλκοόλης περιλάμβαναν PBalc, PBacid, τις 4’-υδροξυ-παράγωγές τους και τα αντίστοιχα θειικά άλατα, το γλυκουρονίδιο του PBalc, και μια ποικιλία μη αναγνωρισμένων συζευγμένων 4’-OH-PBalc και 4’-OH-PBacid. Το συζευγμένο με ταυρίνη του PBacid δεν ανιχνεύθηκε. Οι μεταβολίτες που παρήχθησαν σε μεγαλύτερες ποσότητες ήταν τα μη αναγνωρισμένα συζευγμένα του 4’-OH-PBalc (6-13% της δόσης) και 4’-OH-PBacid (2-11%). Ο κρόκος των αυγών 5 και 6 ημέρες μετά την αρχική δόση περιείχε 4.4 φορές περισσότερη cis-περμεθρίνη από trans-περμεθρίνη σε αμετάβλητη μορφή και τους ίδιους εστερικούς μεταβολίτες της cis-περμεθρίνης με αυτούς που βρέθηκαν στα απεκκρίματα. Άλλοι μεταβολίτες στον κρόκο ήταν γενικά οι ίδιοι με αυτούς στα απεκκρίματα. Συνολικά, η cis-περμεθρίνη εμφανίστηκε σε υψηλότερα επίπεδα από την trans-περμεθρίνη στον κρόκο του αυγού, στους λιπώδεις ιστούς και στα απεκκρίματα. Ο ραδιοάνθρακας από τις cis-περμεθρίνη προετοιμασίες παρέμεινε επίσης περισσότερο στον ορό από ό,τι από τις trans-περμεθρίνη προετοιμασίες. Αυτό πιθανότατα οφείλεται σε ταχύτερη διάσπαση του εστέρα του trans ισομερούς σε σχέση με το cis ισομερές, βάσει των σχετικών ποσοτήτων προϊόντων υδρόλυσης από τα δύο ισομερή στα απεκκρίματα των ορνίθων.
Δύο εθελοντές, που κατανάλωσαν περίπου 2 και 4 mg περμεθρίνης (25:75), αντίστοιχα, απεκκρίναν 18-37% και 32-39% της χορηγηθείσας δόσης, ανιχνευόμενης ως ο μεταβολίτης Cl2CA, μετά από όξινη υδρόλυση των ούρων τους που συλλέχθηκαν για 24 ώρες.
Οι μεταβολίτες περμεθρίνης στις κατσίκες σχηματίστηκαν μέσω διάσπασης του δεσμού εστέρα, υδροξυλίωσης στην cis- ή trans- μεθυλομάδα του geminal διμεθυλίου, και υδροξυλίωσης στη 4’-θέση της φαινοξυβενζυλικής μονάδας. Ορισμένα από αυτά τα μεταβολικά προϊόντα οξειδώθηκαν περαιτέρω ή/και συζεύχθηκαν με γλυκίνη, γλουταμινικό οξύ και γλυκουρονικό οξύ. Οι κύριες ενώσεις που βρέθηκαν στα κόπρανα μετά τη χορήγηση cis-περμεθρίνης ήταν η αμετάβλητη μητρική ένωση, 4’-OH-περμεθρίνη, trans-OH-περμεθρίνη, PBalc, cis-OH-cis-Cl2CA-λακτόνη και οκτώ μη αναγνωρισμένοι εστερικοί μεταβολίτες. Τα κόπρανα κατσικιών που έλαβαν το trans ισομερές περιείχαν μεγάλες ποσότητες της μητρικής ένωσης (41-79% του (14C) στα κόπρανα) και PBalc (8-25%) και cis-OH-trans-Cl2CA-λακτόνη. Επίσης, βρέθηκαν τρεις μη αναγνωρισμένοι εστερικοί μεταβολίτες (8-23%). Από την άλλη πλευρά, οι κύριοι ουρικοί μεταβολίτες από το μόριο της αλκοόλης και των δύο ισομερών ήταν PBacid-γλυκίνη (7-9% του (14C) στα ούρα) και r’-OH-PBacid-γλυκίνη (4-12%). PBalc, PBacid, 4’-OH-PBalc, 4’-OH-PBacid, PBacid-γλουταμινικό οξύ και 4’-OH-PBacid-γλουταμινικό οξύ αναγνωρίστηκαν επίσης ως δευτερεύοντες μεταβολίτες. Τα ούρα κατσικιών που έλαβαν και τα δύο ισομερή περιείχαν ως κύρια συστατικά, Cl2CA σε ελεύθερη μορφή (2-4% του (14C) στα ούρα) και ως γλυκουρονίδιο (27-71%). Το Cl2CA-γλυκουρονίδιο προέκυψε σε μεγαλύτερο βαθμό με το trans ισομερές από ό,τι με το cis ισομερές. Άλλοι κύριοι μεταβολίτες του cis ισομερούς ήταν cis-OH-Cl2CA (33) (9-11%) και cis-OH-cis-Cl2CA-λακτόνη (11-16%). Το trans-OH-Cl2CA ανιχνεύθηκε ως δευτερεύων μεταβολίτης και των δύο ισομερών. Το γάλα κατσικιών περιείχε τις μητρικές ενώσεις, PBacid-γλυκίνη, και 4’-OH-PBacide-γλυκίνη. Μετά τη χορήγηση του cis ισομερούς, εκκρίθηκε μεγαλύτερη ποσότητα της μητρικής ένωσης στο γάλα σε σύγκριση με την περίπτωση του trans ισομερούς. Συγκριτικά, όταν χορηγήθηκε το trans ισομερές, το PBacid-γλυκίνη ανιχνεύθηκε στο γάλα σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι με το cis ισομερές. Το μεγαλύτερο μέρος της ραδιενέργειας στο λίπος αποδόθηκε στη μητρική ένωση ή σε εστερικούς μεταβολίτες όπως trans-OH-περμεθρίνη και trans-OH-περμεθρίνη συζευγμένο.
Η προτεινόμενη μεταβολική οδός για τα cis- και trans-περμεθρίνη είναι η εξής. Οι πέντε κύριες θέσεις μεταβολικής προσβολής και στα δύο ισομερή περμεθρίνης είναι η διάσπαση εστέρα, η οξείδωση στις trans- και cis-μεθυλομάδες της geminal διμεθυλομάδας της μονάδας οξέος, και η οξείδωση στις 2’- και 4’- θέσεις της φαινοξυ ομάδας. Ο συζευγμένος σχηματισμός των προκυπτόντων καρβοξυλικών οξέων, αλκοολών και φαινόλων με γλυκουρονικό οξύ, γλυκίνη και θειικό οξύ συμβαίνει σε διάφορους βαθμούς. Η cis-περμεθρίνη είναι πιο σταθερή από την trans-περμεθρίνη, και το cis ισομερές παράγει τέσσερις εστερικούς μεταβολίτες που απεκκρίνονται στα κόπρανα και προκύπτουν από υδροξυλίωση στις 2’- ή 4’- θέσεις της φαινοξυ ομάδας ή στην trans- ή cis-μεθυλομάδα στον κυκλοπροπανικό δακτύλιο. Οι μεταβολίτες με διάσπαση εστέρα απεκκρίνονται εκτενώς στα ούρα, ενώ οι μεταβολίτες που διατηρούν δεσμό εστέρα βρίσκονται μόνο στα κόπρανα. Ο κύριος μεταβολίτης από τη μονάδα οξέος και των δύο ισομερών ήταν το Cl2CA σε ελεύθερη (1-8%) και γλυκουρονιδική (14-42%) μορφή. Άλλοι σημαντικοί μεταβολίτες είναι το trans-OH-Cl2CA (1-5%) και το cis-OH-Cl2CA σε ελεύθερη (3-5%), λακτονική (0-4%) και γλυκουρονιδική (1-2%) μορφή. Από την άλλη πλευρά, η αλκοόλη που απελευθερώνεται μετά τη διάσπαση του δεσμού εστέρα και των δύο ισομερών μετατρέπεται κυρίως στο θειικό άλας του 3-(4’-υδροξυφαινοξυ) βενζοϊκού οξέος (4’-OH-PBacid) (29-43% της δόσης) και PBacid σε ελεύθερη (1-10%) και γλυκουρονιδική (7-15%) μορφή. Άλλοι σημαντικοί μεταβολίτες της αλκοόλης είναι PBalc, PBacid-γλυκίνη και το θειικό άλας του 3-(2’-υδροξυφαινοξυ) βενζοϊκού οξέος (2’-OH-PBacid). Μια μελέτη από τους Nakamura et al. πρότεινε ότι η περμεθρίνη υδρολύεται από τη CES (καρβοξυλεστεράση), στη συνέχεια η σχηματιζόμενη PBAlc οξειδώνεται σε PBAld, και περαιτέρω, η PBAld οξειδώνεται σε PBAcid από το σύστημα P450 σε μικροσώματα ήπατος αρουραίου. (A559, A256)
Οδός Απέκκρισης: Η περμεθρίνη μεταβολίζεται ταχέως μέσω υδρόλυσης εστέρα σε ανενεργούς μεταβολίτες, οι οποίοι απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Η τοξικοκινητική της περμεθρίνης μετά από εφάπαξ από του στόματος δόσεις 460 mg/kg και ενδοφλέβιες δόσεις 46 mg/kg μελετήθηκε σε αρσενικά αρουραία Sprague-Dawley. Συλλέχθηκαν σειριακά δείγματα αίματος μετά από από του στόματος και ενδοφλέβια χορήγηση, καθώς και δείγματα εγκεφάλου, προμήκους μυελού, ισχιακού νεύρου και ήπατος μετά από από του στόματος χορήγηση. Οι συγκεντρώσεις περμεθρίνης και των μεταβολιτών της, m-φαινοξυβενζυλικής αλκοόλης και m-φαινοξυβενζοϊκού οξέος, στο πλάσμα, τον υποθάλαμο, την παρεγκεφαλίδα, τον μετωπιαίο φλοιό, το ουδόσφαιρο, τον ιππόκαμπο, τον προμήκη μυελό, το ισχιακό νεύρο και το ήπαρ καθορίστηκαν με μέθοδο χρωματογραφίας υγρών υψηλής απόδοσης.
Το προφίλ της περμεθρίνης στο πλάσμα μπορούσε να περιγραφεί επαρκώς από ένα διμελές ανοικτό μοντέλο. Για την περμεθρίνη, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής (t1/2 β) και ο μέσος χρόνος παραμονής από το πλάσμα ήταν 8.67 και 11.19 ώρες μετά από IV και 12.37 και 17.77 ώρες μετά από από του στόματος χορήγηση, αντίστοιχα. Η συνολική κάθαρση πλάσματος δεν επηρεάστηκε από τη συγκέντρωση της δόσης ή την οδό χορήγησης και έφτασε την τιμή των 0.058 λίτρα/ώρα.
Μετά την εφάπαξ από του στόματος δόση, η περμεθρίνη απορροφήθηκε βραδέως με Tmax 3.52 ώρες. Η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα ήταν 49.46 μικρογραμμάρια/mL. Η βιοδιαθεσιμότητα της περμεθρίνης από του στόματος ήταν 60.69%.
Τα δεδομένα συγκέντρωσης-χρόνου στο πλάσμα για τους μεταβολίτες της περμεθρίνης, καθώς και τα δεδομένα συγκέντρωσης-χρόνου στους ιστούς για την περμεθρίνη και τους μεταβολίτες της μετά από από του στόματος δόση περμεθρίνης, ακολούθησαν ένα μονομελές ανοικτό μοντέλο.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής (t1/2el) της περμεθρίνης ήταν μεγαλύτερος για τον ιππόκαμπο, τον προμήκη μυελό, τον μετωπιαίο φλοιό και το ισχιακό νεύρο (23.10, 22.36, 13.86 και 16.27 ώρες, αντίστοιχα) σε σχέση με το πλάσμα (t1/2 β, 12.37 ώρες).
Οι μέγιστες ποσότητες περμεθρίνης στην παρεγκεφαλίδα, τον ιππόκαμπο, το ουδόσφαιρο, τον μετωπιαίο φλοιό, τον υποθάλαμο και το ισχιακό νεύρο ήταν περίπου 1.5, 2, 2, 2.7, 4.8 και 7.5 φορές υψηλότερες από ό,τι στο πλάσμα, αντίστοιχα, υποδεικνύοντας συσσώρευση του πυρεθροειδούς από τον ίδιο τον νευρικό ιστό.
Η συσσώρευση περμεθρίνης στον νευρικό ιστό αντικατοπτρίστηκε επίσης από τους λόγους της περιοχής κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης ιστού/πλάσματος (1.16, 3.71, 1.57, 4.27, 3.48 και 8.77, αντίστοιχα).
Οι μεταβολίτες της περμεθρίνης, m-φαινοξυβενζυλική αλκοόλη και m-φαινοξυβενζοϊκό οξύ, ανιχνεύθηκαν στο πλάσμα και σε όλους τους επιλεγμένους ιστούς για 48 ώρες μετά τη χορήγηση, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να υπάρχει συνδυασμός μεταβολισμού από τους ιστούς και διάχυσης σε αυτούς από το αίμα.
Σε μελέτες, ο χρόνος ημίσειας ζωής των (+)-trans- και (+)-cis-περμεθρίνης που εφαρμόστηκαν στην επιφάνεια των φύλλων φυτών φασολιάς ήταν 7 και 9 ημέρες, αντίστοιχα.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
- Αναστολείς Ενζύμων: Ενώσεις ή παράγοντες που συνδυάζονται με ένα ένζυμο με τρόπο που εμποδίζει τον κανονικό συνδυασμό υποστρώματος-ενζύμου και την καταλυτική αντίδραση.
- Εντομοκτόνα: Εντομοκτόνα σχεδιασμένα για τον έλεγχο εντόμων που είναι επιβλαβή για τον άνθρωπο. Τα έντομα μπορεί να είναι άμεσα επιβλαβή, όπως αυτά που δρουν ως φορείς ασθενειών, ή έμμεσα επιβλαβή, όπως καταστροφείς καλλιεργειών, προϊόντων διατροφής ή υφασμάτων.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
- 509F88P9SZ
- ΠΕΡΜΕΘΡΙΝΗ
- Χημική Δομή [CS] - Πυρεθρίνες
- Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Πυρεθροειδές
- Η περμεθρίνη είναι ένα Πυρεθροειδές.
- ΑΠΟΤΟΞΙΝΩΤΙΚΟ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ
- Πυρεθροειδές [EPC]; Πυρεθρίνες [CS]
- ΠΕΡΜΕΘΡΙΝΗ
- Πυρεθρίνες [CS]; Πυρεθροειδές [EPC]
- ΠΕΡΜΕΘΡΙΝΗ 5% Β/Β
- Πυρεθροειδές [EPC]; Πυρεθρίνες [CS]
- ΠΕΡΜΕΘΡΙΝΗ ΚΡΕΜΑ 5% Β/Β
- Πυρεθρίνες [CS]; Πυρεθροειδές [EPC]
Ημίσεια ζωή
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
- Αναστολείς Ενζύμων: Ενώσεις ή παράγοντες που συνδυάζονται με ένα ένζυμο με τρόπο που εμποδίζει τον κανονικό συνδυασμό υποστρώματος-ενζύμου και την καταλυτική αντίδραση.
- Εντομοκτόνα: Εντομοκτόνα σχεδιασμένα για τον έλεγχο εντόμων που είναι επιβλαβή για τον άνθρωπο. Τα έντομα μπορεί να είναι άμεσα επιβλαβή, όπως αυτά που δρουν ως φορείς ασθενειών, ή έμμεσα επιβλαβή, όπως καταστροφείς καλλιεργειών, προϊόντων διατροφής ή υφασμάτων.