PHENACETIN
**Φαρμακοδυναμική** Η φαινακετίνη ήταν το πρώτο ΜΣΑΦ και αντιπυρετικό που κυκλοφόρησε στην αγορά. Δρα ως αναλγητικό στο νωτιαίο μυελό, καθώς και ως αρνητικός ινότροπος στην καρδιά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία υποξείας ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μεσοπλεύριου …
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η φαινακετίνη ήταν το πρώτο ΜΣΑΦ και αντιπυρετικό που κυκλοφόρησε στην αγορά. Δρα ως αναλγητικό στο νωτιαίο μυελό, καθώς και ως αρνητικός ινότροπος στην καρδιά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία υποξείας ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μεσοπλεύριου νευραλγίας και αταξιών.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο να ελέγξει την πιθανή εκλεκτικότητα για την κυκλοοξυγενάση (COX)-1/COX-2 του παλιού αναλγητικού φαρμάκου φαινακετίνη και του μεταβολίτη του, p-φαινετιδίνη, ο οποίος παρουσιάζει υψηλή νεφρική τοξικότητα. Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη), ο κύριος μεταβολίτης της φαινακετίνης με χαμηλή νεφρική τοξικότητα, και η ινδομεθακίνη επιλέχθηκαν ως ενώσεις αναφοράς. Η παραγωγή θρομβοξάνης Β2 (TxB2) σε αιμοπετάλια διεγερμένα από κολλαγόνο και η σύνθεση προσταγλανδίνης Ε2 (PGE2) σε ουδετερόφιλα διεγερμένα από φωσφορική 12-μυριστική-13-ακετόλη (PMA) χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες για τη δραστηριότητα COX-1 και COX-2, αντίστοιχα. Η φαινακετίνη ήταν ακόμη λιγότερο δραστική από την παρακεταμόλη στη μείωση της παραγωγής τόσο της TxB2 όσο και της PGE2, και δεν παρατηρήθηκε σαφής προτίμηση για κανένα από τα ένζυμα COX. Η p-φαινετιδίνη ήταν ένας ισχυρότερος αναστολέας, ήδη σε νανομοριακό επίπεδο, της σύνθεσης αυτών των προστανοειδών από την ινδομεθακίνη και έδειξε κάποια προτίμηση για την αναστολή της COX-2. Ελαφρώς υψηλότερες, μικρομοριακές, συγκεντρώσεις p-φαινετιδίνης μείωσαν επίσης την έκφραση της COX-2 στα ουδετερόφιλα. Υποπτεύομαστε ότι η πολύ ισχυρή ανασταλτική δράση της p-φαινετιδίνης στη σύνθεση της PGE2 σε συνδυασμό με τη μείωση της έκφρασης της COX-2 θα μπορούσε να εξηγήσει τη νεφρική θηλώδη νέκρωση στο νεφρό της φαινακετίνης.
Η αναλγητική νεφροπάθεια είναι μια μοναδική νεφρική νόσος που προκαλείται από φάρμακα, χαρακτηριζόμενη παθολογοανατομικά από νέκρωση της νεφρικής θηλής και χρόνια διάμεση νεφρίτιδα, και είναι αποτέλεσμα υπερβολικής κατανάλωσης συνδυαστικών αντιπυρετικών αναλγητικών. Τα κλινικά χαρακτηριστικά της διαταραχής σχετίζονται κυρίως με τη νέκρωση της θηλής, τον νεφρικό κολικό και την αποφρακτική ουροπάθεια και την ανάπτυξη χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών. Υπάρχουν σημαντικές γεωγραφικές διαφορές στα κλινικά χαρακτηριστικά που μπορεί να σχετίζονται με τους διαφορετικούς συνδυασμούς αναλγητικών. Η παθογένεση της νόσου σχετίζεται εν μέρει με την ικανότητα των νεφρών να συγκεντρώνουν φάρμακα στις θηλές. Η ακόλουθη αλληλουχία γεγονότων παρουσιάζει μια εύλογη εξήγηση για την εξέλιξη της νόσου. Εάν καταναλωθεί συνδυασμός φαινακετίνης και ασπιρίνης, συμβαίνουν τα ακόλουθα βήματα. Η φαινακετίνη μετατρέπεται στο έντερο και στο ήπαρ σε ακεταμινοφαίνη μέσω μεταβολισμού πρώτης διόδου. Η ακεταμινοφαίνη στη συνέχεια προσλαμβάνεται από το νεφρό και απεκκρίνεται. Κατά την απέκκρισή της, η ακεταμινοφαίνη συγκεντρώνεται στις θηλές του νεφρού κατά τη διάρκεια φυσιολογικών βαθμών αντιδιούρησης, με τη συγκέντρωση να είναι έως και πέντε φορές η ενδοκυτταρική συγκέντρωση σε άλλους ιστούς. Η ακεταμινοφαίνη υφίσταται οξειδωτικό μεταβολισμό από την προσταγλανδίνη Η συνθάση σε ένα δραστικό κινόνημο που συζεύγνυται με γλουταθειόνη. Εάν η ακεταμινοφαίνη υπάρχει μόνη της, παράγεται επαρκής γλουταθειόνη στις θηλές για την αποτοξίνωση του δραστικού ενδιάμεσου. Εάν η ακεταμινοφαίνη λαμβάνεται με ασπιρίνη, η ασπιρίνη μετατρέπεται σε σαλικυλικό οξύ και το σαλικυλικό οξύ συγκεντρώνεται έντονα τόσο στον φλοιό όσο και στις θηλές του νεφρού. Το σαλικυλικό οξύ είναι ισχυρός εξαντλητής της γλουταθειόνης. Ο μηχανισμός δεν είναι πλήρως κατανοητός· ωστόσο, η αναστολή της παραγωγής NADPH μέσω του πεντοζοφωσφορικού μονοπατιού είναι μια πιθανή εξήγηση. Με την κυτταρική γλουταθειόνη να έχει εξαντληθεί, ο δραστικός μεταβολίτης της ακεταμινοφαίνης παράγει στη συνέχεια λιπιδικές υπεροξειδώσεις και αρυλίωση πρωτεϊνών ιστών, οδηγώντας τελικά σε νέκρωση των θηλών.
Ο μηχανισμός της αναλγητικής δράσης δεν έχει προσδιοριστεί πλήρως. Η ακεταμινοφαίνη μπορεί να δρα κυρίως αναστέλλοντας τη σύνθεση προσταγλανδινών στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και, σε μικρότερο βαθμό, μέσω περιφερικής δράσης, αναστέλλοντας την παραγωγή νευρικών ώσεων πόνου. Η περιφερική δράση μπορεί επίσης να οφείλεται στην αναστολή της σύνθεσης ή των δράσεων άλλων ουσιών που ευαισθητοποιούν τους υποδοχείς πόνου στη μηχανική ή χημική διέγερση. /Ακεταμινοφαίνη/
Η ακεταμινοφαίνη πιθανώς προκαλεί αντιπυρετική δράση δρώντας κεντρικά στο κέντρο ρύθμισης της θερμοκρασίας του υποθαλάμου, προκαλώντας περιφερική αγγειοδιαστολή, η οποία οδηγεί σε αυξημένη ροή αίματος μέσω του δέρματος, εφίδρωση και απώλεια θερμότητας. Η κεντρική δράση πιθανώς περιλαμβάνει την αναστολή της σύνθεσης προσταγλανδινών στον υποθάλαμο. /Ακεταμινοφαίνη/
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η από του στόματος απορρόφηση της φαινακετίνης επηρεάζεται σημαντικά από το μέγεθος των σωματιδίων στο σκεύασμα, και οι συγκεντρώσεις φαινακετίνης και ακεταμινοφαίνης στο πλάσμα είναι αντίστοιχα μεταβλητές.
Η μέγιστη συγκέντρωση φαινακετίνης στο πλάσμα συνήθως εμφανίζεται σε περίπου 1 ώρα, και αυτή της ακεταμινοφαίνης που προκύπτει από αυτήν σε 1-2 ώρες.
Η απορρόφηση μετά από από του στόματος χορήγηση είναι ταχεία… η διάρκεια δράσης είναι περίπου 4 ώρες.
Έως και 45% της (14)C ανακτήθηκε σε 16 ώρες ούρων και 1% σε κόπρανα αρουραίων που έλαβαν [ακετυλ-(14)C]φαινακετίνη από του στόματος.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Ολοκληρωμένα) για τη ΦΑΙΝΑΚΕΤΙΝΗ (σύνολο 9), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μεταβολίζεται στον οργανισμό σε παρακεταμόλη.
Η ακεταμινοφαίνη & η φαινακετίνη μεταβολίζονται κυρίως από ηπατικά μικροσωμιακά ένζυμα. … Σε φυσιολογικό άτομο, 75 έως 80% της χορηγούμενης φαινακετίνης μεταβολίζεται ταχέως σε ακεταμινοφαίνη.
… Η φαινακετίνη μετατρέπεται σε τουλάχιστον δώδεκα άλλους μεταβολίτες, μέσω n-ακετυλοαποδόμησης σε παρα-φαινετιδίνη & μέσω υδροξυλίωσης & περαιτέρω μεταβολισμού της φαινακετίνης & της παρα-φαινετιδίνης. Ένας άγνωστος μεταβολίτης, αλλά οξειδωτικός παράγοντας, είναι υπεύθυνος για το σχηματισμό μεθαιμοσφαιρίνης & την αιμόλυση των ερυθρών αιμοσφαιρίων…
Η φαινακετίνη μεταβολίζεται … σε p-ακεταμιδοφαινόλη, η οποία απεκκρίνεται ως γλυκουρονιδικό και θειικό συζυγές…
… Η N-υδροξυφαινακετίνη έχει ταυτοποιηθεί ως μεταβολίτης σε … άνθρωπο.
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Ολοκληρωμένα) για τη ΦΑΙΝΑΚΕΤΙΝΗ (σύνολο 15), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η φαινακετίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την ακεταμινοφαίνη και την N-Υδροξυφαινακετίνη.
Μεταβολίζεται στον οργανισμό σε παρακεταμόλη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής (t1/2)beta κυμάνθηκε από 37 έως 74 λεπτά.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Μια υποκατηγορία αναλγητικών παραγόντων που συνήθως δεν συνδέονται με ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΟΠΙΟΕΙΔΩΝ και δεν προκαλούν εθισμό. Πολλά μη ναρκωτικά αναλγητικά προσφέρονται ως ΜΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ.
Ημίσεια ζωή
Απέκκριση
Scientific Profile
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Μια υποκατηγορία αναλγητικών παραγόντων που συνήθως δεν συνδέονται με ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΟΠΙΟΕΙΔΩΝ και δεν προκαλούν εθισμό. Πολλά μη ναρκωτικά αναλγητικά προσφέρονται ως ΜΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ.