PHENOTHRIN
Φαινοθρίνη
Η phenothrin [3-phenoxybenzyl (IR)-cis, trans-chrysanthemate], είναι συνθετικό παράγωγο της ουσίας πυρεθρίνης, που υπάρχει στη φύση (άνθη πυρέθρου).
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Δερματική χρήση
- Χορήγηση: Όχι περισσότερο από 2 φορές την εβδομάδα
-
Όλα τα μέλη της οικογένειαςΣυνιστάται ταυτόχρονη χρήση
-
Περιπτώσεις κρουσμάτων (σχολείο, κατασκήνωση κ.λπ.)Δόση2 φορές την εβδομάδαΓια το διάστημα που διαρκεί η επιδημία
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Επαφή με μάτια και βλεννογόνουςΑποφεύγετε την απ’ ευθείας επαφή. Σε περίπτωση επαφής ξεπλύνετε με άφθονο νερό.
-
ΚατάποσηΑποφύγετε την κατάποση.
-
ΦύλαξηΠληθυσμόςπαιδιάΝα φυλάσσεται μακριά από τα παιδιά.
-
Διάρκεια χρήσης / Ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχώνΗ χρήση του δεν πρέπει να υπερβαίνει τις τρεις εβδομάδες, οπότε και θα διακόπτεται η χορήγησή του, διότι υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης ανθεκτικών στελεχών.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Ασφαλές
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΔεν αντενδείκνυταιΗ phenothrin, σε εξωτερική χορήγηση σε πειραματόζωα, δεν είναι τερατογόνος για το έμβρυο ή το νεογνό. Εφόσον το Φαινοθρίνη Lotion χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης του.
-
ΓαλουχίαΔεν αντενδείκνυταιΗ phenothrin, σε εξωτερική χορήγηση σε πειραματόζωα, δεν είναι τερατογόνος για το έμβρυο ή το νεογνό. Εφόσον το Φαινοθρίνη Lotion χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσης του.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Ο μηχανισμός δράσης περιλαμβάνει την επακόλουθη απορρόφηση μέσω του χιτινώδους εξωσκελετού των αρθρόποδων. Οι πυρεθρίνες διεγείρουν το νευρικό σύστημα, προφανώς με ανταγωνιστική παρεμβολή στις ιοντικές αγωγιμότητες της λιπιδικής στιβάδας των νευρικών κυττάρων, εμποδίζοντας έτσι τη μετάδοση των νευρικών ερεθισμάτων. Ακολουθούν παράλυση και θάνατος.
Ορισμένα συνθετικά πυρεθροειδή που χορηγήθηκαν ενδοφλεβίως σε αρουραίους προκάλεσαν είτε τρόμο (σύνδρομο T) είτε χορεία-αθέτωση με σιελόρροια (σύνδρομο CS). Ωστόσο, η ενδοφλέβια χορήγηση d-φαινόθρινης (>600 mg/kg σωματικού βάρους) στην πλάγια ουραία φλέβα δεν προκάλεσε ούτε σύνδρομο T ούτε σύνδρομο CS, λόγω της πολύ χαμηλής οξείας τοξικότητάς της. Από μελέτη που περιελάμβανε ενδοεγκεφαλική χορήγηση [1R,cis]- ή [1R, trans]-φαινόθρινης σε ποντίκια, και οι δύο ενώσεις ταξινομήθηκαν ως πυρεθροειδή Τύπου Ι με βάση την εμφάνιση τρόμου και νευροφυσιολογικές μελέτες σε νευρικές αισθητήριες ίνες της κηρήθρας της κατσαρίδας.
Οι επιδράσεις 4 διαφορετικών πυρεθροειδών εντομοκτόνων στην πύλη διαύλωσης του νατρίου σε εσωτερικά εγχυόμενα, καλλιεργημένα κύτταρα νευροβλαστώματος ποντικού (N1E-115) μελετήθηκαν χρησιμοποιώντας την τεχνική αναρρόφησης σωλήνα, ελεγχόμενης τάσης. Τα πυρεθροειδή αύξησαν το πλάτος του ρεύματος νατρίου, μερικές φορές κατά περισσότερο από 200%. Η ενεργοποίηση του ρεύματος νατρίου συνέβη σε πιο υπερπολωμένες δυναμικές από τις συνθήκες ελέγχου. Η φθίνουσα φάση του ρεύματος νατρίου κατά την αποπόλωση επιβραδύνθηκε σημαντικά και μετά την επαναπόλωση της μεμβράνης αναπτύχθηκε ένα μεγάλο, αργά φθίνον ρεύμα ουράς νατρίου. Τα πυρεθροειδή δεν επηρέασαν το δυναμικό αναστροφής του ρεύματος νατρίου, τη σταθερή απενεργοποίηση του νατρίου ή την ανάκαμψη από την απενεργοποίηση του διαύλου νατρίου. Το πλάτος του πυρεθροειδώς προκαλούμενου αργού ρεύματος ουράς ήταν πάντα ανάλογο του ρεύματος νατρίου στο τέλος του προηγούμενου παλμού αποπόλωσης. Ο ρυθμός φθοράς του αργού ρεύματος ουράς εξαρτιόταν έντονα από τη δομή του πυρεθροειδούς και αυξήθηκε με την τάξη δελταμεθρίνη, σιφενοθρίνη, φενφλουθρίνη και φαινόθρινη. Ο ρυθμός φθοράς εξαρτιόταν περαιτέρω από τη δυναμική της μεμβράνης και τη θερμοκρασία. Κάτω από -85 mV, η στιγμιαία σχέση ρεύματος-τάσης του αργού ρεύματος ουράς έδειξε αγωγιμότητα αρνητικής κλίσης. Το ρεύμα ουράς έφθινε πιο αργά σε χαμηλές θερμοκρασίες. Οι γραφικές παραστάσεις Arrhenius έδειξαν ότι η χαλάρωση των ανοικτών διαύλων νατρίου σε κλειστή κατάσταση περιελάμβανε υψηλότερο ενεργειακό φράγμα για τα επηρεασμένα από πυρεθροειδή κανάλια σε σχέση με τα φυσιολογικά κανάλια. Το ενεργειακό φράγμα ήταν υψηλότερο μετά τη δελταμεθρίνη από ό,τι μετά το μη-κυανό πυρεθροειδές φενφλουθρίνη. Συμπεραίνεται ότι στην νευρωνική μεμβράνη των θηλαστικών τα πυρεθροειδή μειώνουν επιλεκτικά τον ρυθμό κλεισίματος των διαύλων νατρίου τόσο κατά την αποπόλωση όσο και μετά την επαναπόλωση της νευρικής μεμβράνης.
Τα συνθετικά πυρεθροειδή καθυστερούν το κλείσιμο του διαύλου νατρίου, οδηγώντας σε ένα ρεύμα ουράς νατρίου που χαρακτηρίζεται από αργή εισροή νατρίου κατά το τέλος της αποπόλωσης. Προφανώς, το μόριο του πυρεθροειδούς διατηρεί την πύλη ενεργοποίησης στην ανοιχτή θέση. Τα πυρεθροειδή με α-κυανομάδα (π.χ. φενβalerate) παράγουν πιο παρατεταμένα ρεύματα ουράς νατρίου από άλλα πυρεθροειδή (π.χ. περμεθρίνη, βιορεσμεθρίνη). Η πρώτη ομάδα πυρεθροειδών προκαλεί περισσότερες αισθήσεις στο δέρμα από τη δεύτερη.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Η δερματική απορρόφηση των (+)trans- και (+)cis-φαινόθρινης στο σώμα αρσενικών αρουραίων από σκόνη ή γαλακτωματοποιήσιμο συμπύκνωμα (EC) εκτιμήθηκε σε 3-7% και 8-17% αντίστοιχα. Ο ρυθμός απορρόφησης ήταν 4-5 φορές ταχύτερος με το EC παρά με τη σκόνη και ο χρόνος ημίσειας ζωής στο αίμα ήταν 2-3 φορές μεγαλύτερος.
(14)C-φαινόθρινη σημασμένη στην υδροξυμεθυλική ομάδα του αλκοολικού μορίου χορηγήθηκε από το στόμα σε δόση … 200 mg/kg σε αρσενικούς αρουραίους Sprague-Dawley. Η απορρόφηση και η απέκκριση ήταν ταχείες. Περίπου το 60% της ραδιενέργειας απεκκρίθηκε στα ούρα και το 40% στα κόπρανα σε 3 ημέρες. Εκτός από φαινόθρινη, βρέθηκαν 3-φαινοξυβενζυλική αλκοόλη και 3-φαινοξυβενζοϊκό οξύ στον εγκέφαλο, στο ήπαρ, στα νεφρά και στο αίμα. Βρέθηκαν επίσης μη αναγνωρίσιμες υδατοδιαλυτές και αιθεροδιαλυτές ουσίες.
Η δερματική απορρόφηση των (+)trans- και (+)cis-φαινόθρινης στο σώμα αρσενικών αρουραίων από σκόνη ή γαλακτωματοποιήσιμο συμπύκνωμα (EC) εκτιμήθηκε σε 3-7% και 8-17% αντίστοιχα. Ο ρυθμός απορρόφησης ήταν 4-5 φορές ταχύτερος με το EC παρά με τη σκόνη. Η ποσότητα που απορροφήθηκε μέσω του δέρματος απεκκρίθηκε σχεδόν πλήρως στα ούρα και στα κόπρανα εντός 6 ημερών. Όταν χορηγήθηκε μία φορά από το στόμα, με ρυθμό 2 mg/kg (οποιοδήποτε ισομερές), περίπου το 96% της δόσης ανακτήθηκε στα εκκρίματα κατά τις επόμενες 6 ημέρες. Μια μεγαλύτερη ποσότητα του (+)cis-ισομερούς απεκκρίθηκε στα κόπρανα από το (+)trans-ισομερές και μια μεγαλύτερη ποσότητα του (+)trans-ισομερούς απεκκρίθηκε στα ούρα από το (+)-cis-ισομερές.
Τα κατάλοιπα στους ιστούς σε αρουραίους 7 ημέρες μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση (14)C-(1R,cis)- ή (14)C-(1R,trans)-φαινόθρινης σε δόση 10 mg/kg σωματικού βάρους ήταν γενικά πολύ χαμηλά, αν και το λίπος έδειξε ελαφρώς υψηλότερα επίπεδα καταλοίπων (1-2,5 mg/kg). Ομοίως, υψηλά επίπεδα καταλοίπων 14C (έως 23 mg/kg) βρέθηκαν στο λίπος, 7 ημέρες μετά από μία εφάπαξ από του στόματος δόση του [1R,cis] ισομερούς σε δόση 200 mg/kg σωματικού βάρους.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
(14)C-Φαινόθρινη … χορηγήθηκε από το στόμα σε δόση … 200 mg/kg σε αρσενικούς αρουραίους Sprague-Dawley. … Τα ούρα περιείχαν χαμηλά επίπεδα 3-φαινοξυβενζοϊκού οξέος και του γλυκινικού του συζυγούς και κάποιο υλικό διαλυτό σε αιθέρα και νερό. Επιπλέον … βρέθηκε 3-(4’-υδροξυφαινοξυ)βενζοϊκό οξύ και αντιστοιχούσε στο 42,3% της ραδιενέργειας … Αυτή η ουσία ήταν … ο κύριος μεταβολίτης στα κόπρανα, αλλά αντιστοιχούσε μόνο στο 11,9% της … ραδιενέργειας. Εκτός από αμετάβλητη φαινόθρινη και μη αναγνωρίσιμες υδατοδιαλυτές και αιθεροδιαλυτές ουσίες, τα κόπρανα περιείχαν 3-φαινοξυβενζοϊκό οξύ και τον γλυκινικό συζυγή. Η 3-φαινοξυβενζυλική αλκοόλη δεν παρατηρήθηκε στα ούρα ή στα κόπρανα.
Η δερματική και από του στόματος χορήγηση (+)trans- και (+)cis-φαινόθρινης σε αρσενικούς αρουραίους από σκόνη ή γαλακτωματοποιήσιμο συμπύκνωμα (EC) παρήγαγε σχεδόν τους ίδιους μεταβολίτες. Κύριοι μεταβολίτες από το (+)trans-ισομερές ήταν το 3-φαινοξυβενζοϊκό οξύ και ο γλυκινικός του συζυγής, καθώς και το (3,4’-υδροξυφαινοξυ)βενζοϊκό οξύ και το θειικό του άλας. Το cis-ισομερές έδωσε μεγαλύτερες ποσότητες εστερικών μεταβολιτών.
Όταν χορηγήθηκε [1R,trans]-φαινόθρινη σε αρουραίους σε δόσεις 4, 10 ή 200 mg/kg σωματικού βάρους (εφάπαξ από του στόματος) ή 4 mg/kg σωματικού βάρους (επαναλαμβανόμενη από του στόματος δόση για 14 ημέρες), ο θειικός συζυγής της 4’-υδροξυ-φαινοξυβενζοϊκού οξέος ήταν κυρίαρχος, αντιστοιχώντας στο 28, 43, 28 και 55% της δόσης, αντίστοιχα. Επιπλέον, ανιχνεύθηκαν φαινοξυβενζοϊκό οξύ (4, 10, 5 και 6%), ο γλυκινικός του συζυγής (1, 3, 2 και 2%) και το γλυκουρονίδιο (2, 3, 1 και 3%), και ελεύθερο 4’-υδροξυ-φαινοξυβενζοϊκό οξύ (2, 11, 3 και 3%). Ο θειικός συζυγής του 3-(2’-υδροξυφαινοξυ)βενζοϊκού οξέος (2’-υδροξυ-PBacid) ανιχνεύθηκε επίσης ως δευτερεύων μεταβολίτης.
Όταν χορηγήθηκε εφάπαξ από του στόματος δόση [1R,trans]-φαινόθρινης σε αρουραίους Sprague Dawley σε επίπεδα δόσης 4 ή 200 mg/kg σωματικού βάρους ή χορηγήθηκε από του στόματος δόση 4 mg/kg σωματικού βάρους ημερησίως για 14 ημέρες, ανιμεταβολίωτο ενωμένη ουσία ανιχνεύθηκε στα κόπρανα (44-45, 44-60 και 14-16% της δόσης, αντίστοιχα). Ανιχνεύθηκε επίσης ένας εστερικός μεταβολίτης, το παράγωγο 4’-υδροξυ φαινοξυ βενζοϊκού οξέος της trans-φαινόθρινης (0,4-0,6%).
d-Φαινόθρινη είναι ένα ταχέως δρών εντομοκτόνο, αποτελεσματικό με επαφή και δράση στο στομάχι. Μεταβολίζεται και απεκκρίνεται ταχέως από τον άνθρωπο και έχει χαμηλή τοξικότητα για τον άνθρωπο. Και για τα cis- και trans- ισομερή, το προϊόν μεταβολίστηκε με υδρόλυση, οξείδωση και σύζευξη και ένα μεγάλο μέρος της d-Φαινόθρινης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα και στα κόπρανα. Μετά από από του στόματος χορήγηση του (1R)- trans - ισομερούς, τα ούρα είναι η κύρια οδός απέκκρισης. Το ισομερές μεταβολίζεται εκτενώς σε οξειδωτικά και συζευγμένα παράγωγα του υδρολυμένου εστέρα. Παρατηρούνται επίσης οξειδωτικά και συζευγμένα παράγωγα του (1R)- cis -ισομερούς, αλλά η υδρόλυση του δεσμού εστέρα είναι μια δευτερεύουσα μεταβολική οδός. Με αυτό το ισομερές, τα κόπρανα είναι η κύρια οδός απέκκρισης. Τα μεταβολικά προφίλ είναι παρόμοια μετά από δερματική εφαρμογή, αν και οι ρυθμοί απέκκρισης για κάθε ισομερές έδειξαν ορισμένες διαφορές μεταξύ των δύο οδών χορήγησης. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η 3-φαινοξυβενζυλική αλκοόλη (PBalc). Ανιχνεύονται επίσης μικρότερες ποσότητες PBacid και ίχνη 4’-OH-PBacid. Είναι σταθερή στην αποθήκευση στο σκοτάδι. η d-Φαινόθρινη είναι σχετικά ασταθής στην ηλιακή ακτινοβολία ή στην υπεριώδη ακτινοβολία, ή σε αλκαλικά μέσα.