SILODOSIN
Σιλοδοσίνη
**Φαρμακοδυναμική** Η σιλοδοσίνη είναι ανταγωνιστής των α<sub>1</sub>-αδρενοϋποδοχέων. Παρουσιάζει την υψηλότερη εκλεκτικότητα για τον υποδοχέα α<sub>1A</sub>-αδρενοϋποδοχέα, με 162 φορές μεγαλύτερη συγγένεια σε σχέση με τον υποδοχέα α<sub>1B</sub>-αδρενοϋποδοχέα και περίπου 50 …
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η σιλοδοσίνη είναι ανταγωνιστής των α1-αδρενοϋποδοχέων. Παρουσιάζει την υψηλότερη εκλεκτικότητα για τον υποδοχέα α1A-αδρενοϋποδοχέα, με 162 φορές μεγαλύτερη συγγένεια σε σχέση με τον υποδοχέα α1B-αδρενοϋποδοχέα και περίπου 50 φορές μεγαλύτερη συγγένεια σε σχέση με τον υποδοχέα α1D-αδρενοϋποδοχέα. Σε κλινικές δοκιμές, η σιλοδοσίνη βελτίωσε τη μέγιστη ροή ούρων, τα συμπτώματα κατά την ούρηση και τα συμπτώματα αποθήκευσης της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη. Μετά τη χορήγηση από το στόμα, η σιλοδοσίνη είχε ταχεία έναρξη δράσης στους άνδρες, με πρώιμα αποτελέσματα ανακούφισης των συμπτωμάτων του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος εντός δύο έως έξι ωρών μετά τη δόση. Η σιλοδοσίνη ανέστειλε το ουραίο ρεύμα του γονιδίου HERG (human ether-a-go-go-related gene). Ωστόσο, έχει ασθενείς καρδιαγγειακές επιδράσεις. Όπως όλοι οι ανταγωνιστές α1-αδρενοϋποδοχέων που αποκλείουν τους α1-αδρενοϋποδοχείς στον μυδριατικό μυ του ίριδας, η σιλοδοσίνη μπορεί να προκαλέσει ενδοεγχειρητικό σύνδρομο χαλαρής ίριδας (IFIS), το οποίο χαρακτηρίζεται από μικρές κόρες και κυμάτωση της ίριδας κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης καταρράκτη σε ασθενείς που λαμβάνουν ανταγωνιστές α1-AR.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η παθογένεση της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη δεν είναι πλήρως κατανοητή: πιστεύεται ότι περιλαμβάνει πολλαπλές οδούς, όπως φλεγμονή, απόπτωση και κυτταρική υπερπλασία. Οι περισσότερες φαρμακευτικές θεραπείες στοχεύουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, συμπεριλαμβανομένης της σιλοδοσίνης. Τα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη κατηγοριοποιούνται σε τρεις κύριες ομάδες: κατά την ούρηση ή αποφρακτικά (δυσουρία, αδύναμη ροή, διακοπτόμενη ροή, ατελής κένωση), αποθήκευσης ή ερεθιστικά (συχνουρία, επιτακτικότητα, νυκτουρία, επιτακτική ακράτεια ούρων) και μετά την ούρηση (μετακλυσμική διαφυγή). Η συστολή του προστάτη είναι ο κύριος παράγοντας που συμβάλλει στα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη. Ο τόνος του λείου μυός του προστάτη ρυθμίζεται από τους α1A-αδρενοϋποδοχείς, οι οποίοι είναι ο πιο εκφρασμένος υπότυπος των α1-αδρενοϋποδοχέων στον ανθρώπινο προστατικό ιστό. Έχει αναφερθεί ότι ο αποκλεισμός των α1A-αδρενοϋποδοχέων ανακουφίζει την απόφραξη της ουροφόρου οδού. Ο αποκλεισμός των α1D-αδρενοϋποδοχέων, ενός άλλου υποτύπου που βρίσκεται στον προστατικό ιστό, πιστεύεται ότι ανακουφίζει τα συμπτώματα αποθήκευσης λόγω υπερδραστηριότητας του εξωστήρα. Οι α1-αδρενοϋποδοχείς είναι υποδοχείς συζευγμένοι με πρωτεΐνη G: η πρόσδεση του φυσικού τους συνδέτη, νορεπινεφρίνης και επινεφρίνης, οδηγεί στην ενεργοποίηση της φωσφολιπάσης C και των κατάντη μορίων σηματοδότησης, συμπεριλαμβανομένης της ινοσιτόλης τριφωσφορικής και της διακυλογλυκερόλης. Τελικά, υπάρχει αύξηση των ενδοκυτταρικών επιπέδων ασβεστίου και, κατά συνέπεια, συστολή των λείων μυών. Η σιλοδοσίνη είναι ανταγωνιστής των α1-αδρενοϋποδοχέων, με την υψηλότερη εκλεκτικότητα για τον υποτύπο α1A-αδρενοϋποδοχέα. Μέσω του αποκλεισμού της οδού σηματοδότησης του α1A-αδρενοϋποδοχέα, η σιλοδοσίνη προάγει τη χαλάρωση του προστατικού και ουρηθρικού λείου μυός, βελτιώνοντας έτσι τα συμπτώματα του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος, όπως η ούρηση. Η σιλοδοσίνη στοχεύει επίσης τις προσαγωγές νευρικές ίνες της ουροδόχου κύστης, ανακουφίζοντας την υπερδραστηριότητα της κύστης και τα συμπτώματα αποθήκευσης.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 32%. Μετά από χορήγηση από το στόμα 8 mg σιλοδοσίνης άπαξ ημερησίως σε υγιείς άνδρες, η Cmax ήταν 61,6 ± 27,54 ng/mL και η AUC ήταν 373,4 ± 164,94 ng x hr/mL. Ο Tmax ήταν 2,6 ± 0,90 ώρες. Η σιλοδοσίνη γλυκουρονίδη ή KMD-3213G, ο κύριος μεταβολίτης της σιλοδοσίνης, έχει AUC τρεις έως τέσσερις φορές υψηλότερη από αυτήν της μητρικής ένωσης. Ένα μέτριο γεύμα πλούσιο σε λίπος ή θερμίδες μειώνει την Cmax κατά 18% έως 43% και την AUC κατά 4% έως 49%, καθώς και τον Tmax κατά περίπου μία ώρα. Ωστόσο, οι οδηγίες χρήσης στις ΗΠΑ συστήνουν τη λήψη του φαρμάκου με γεύματα για την αποφυγή των πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με υψηλές συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα.
Σε 10 ημέρες μετά τη χορήγηση από το στόμα ραδιοσημασμένης σιλοδοσίνης, περίπου το 33,5% της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα και το 54,9% στα κόπρανα.
Η σιλοδοσίνη έχει φαινόμενο όγκο κατανομής 49,5 L.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η κάθαρση της σιλοδοσίνης από το πλάσμα ήταν περίπου 10 L/ώρα.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Σύνδεση
Η σιλοδοσίνη συνδέεται με πρωτεΐνες σε ποσοστό περίπου 97%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Ο κύριος μεταβολίτης της σιλοδοσίνης είναι η σιλοδοσίνη γλυκουρονίδη (KMD-3213G), η οποία είναι ένας φαρμακολογικά ενεργός μεταβολίτης που σχηματίζεται μέσω άμεσης γλυκουρονιδικής σύζευξης που καταλύεται από την UDP-γλυκουρονυλτρανσφεράση 2B7 (UGT2B7). Η σιλοδοσίνη γλυκουρονίδη φτάνει σε έκθεση στο πλάσμα (AUC) περίπου τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτήν της σιλοδοσίνης. Ο δεύτερος κύριος μεταβολίτης, η KMD-3293, σχηματίζεται από αφυδρογόνωση που καταλύεται από αλκοολικές και αλδεϋδικές δεϋδρογονάσες. Η KMD-3293 έχει αμελητέα φαρμακολογική δραστηριότητα και φτάνει σε εκθέσεις πλάσματος παρόμοιες με αυτές της σιλοδοσίνης. Η σιλοδοσίνη μεταβολίζεται επίσης από το CYP3A4, το οποίο καταλύει την αντίδραση οξείδωσης. Εκτός από τη γλυκουρονιδίωση, την αφυδρογόνωση και την οξείδωση ως κύριες μεταβολικές οδούς, η σιλοδοσίνη μπορεί επίσης να υποστεί αποαλκυλίωση (KMD-3289), N-αποαλκυλίωση, υδροξυλίωση, γλυκοζυλίωση και θειική σύζευξη. Οι μεταβολίτες της σιλοδοσίνης μπορούν να υποβληθούν σε μια σειρά περαιτέρω μεταβολικών οδών.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της σιλοδοσίνης είναι 13,3 ± 8,07 ώρες. Η KMD-3213G, ο κύριος μεταβολίτης της σιλοδοσίνης, έχει παρατεταμένο χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 24 ωρών.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που συνδέονται και αποκλείουν την ενεργοποίηση των ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ALPHA-1.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ουρολογικών παθήσεων και ασθενειών όπως η ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ και οι ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
CUZ39LUY82
SILODOSIN
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές α-αδρενεργικών
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αποκλειστής α-αδρενεργικών
Η σιλοδοσίνη είναι αποκλειστής α-αδρενεργικών. Ο μηχανισμός δράσης της σιλοδοσίνης είναι ως ανταγωνιστής α-αδρενεργικών.
SILODOSIN
Ανταγωνιστές α-αδρενεργικών [MoA]; Αποκλειστής α-αδρενεργικών [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που συνδέονται και αποκλείουν την ενεργοποίηση των ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ALPHA-1.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ουρολογικών παθήσεων και ασθενειών όπως η ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΟΥΡΩΝ και οι ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΤΟΥ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.