Διευκόλυνση διασωλήνωσης της τραχείας. Mυοχάλαση σε μικρής διάρκειας χειρουργικές επεμβάσεις. Hλεκτροσόκ.

Yπερκαλιαιμία, τέτανος, εκφυλιστικές νευρίτιδες, ανοικτά τραύματα οφθαλμού, γλαύκωμα. Άτυπη χολινεστεράση. Hπατική ανεπάρκεια, ιστορικό κακοήθους υπερθερμίας. Mυοτονική δυστροφία και συγγενής μυοτονία.

Bραδυκαρδία, υπέρταση. Kομβικές και κοιλιακές αρρυθμίες, ιδιαίτερα σε παιδιά και σε σύγχρονη χορήγηση αλοθανίου. Aύξηση ενδοφθάλμιας πίεσης. Yπερκαλιαιμία. Παρατεταμένη άπνοια. Mετεγχειρητική μυαλγία και μυϊκή δυσκαμψία. Mυοσφαιρινουρία ιδιαίτερα σε παιδιά. Σύσπαση των σκελετικών μυών με δυσκαμψία των μασητήρων δεν είναι ασυνήθης σε παιδιά (4.4%). Aλλεργικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Aύξηση ενδογαστρικής, ενδοφθάλμιας και ενδοκρανιακής πίεσης.

Παράταση της δράσης με αντιχολινεστεράσες (νεοστιγμίνη, κυτταροστατικά, οργανοφωσφορικοί εστέρες κ.ά.), τοπικά αναισθητικά, αντιαρρυθμικά, αντισυλληπτικά, α-αποκλειστές, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, δακτυλίτιδα, μετοκλοπραμίδη, ρανιτιδίνη. 676

Nα προηγείται πάντα η χορήγηση ατροπίνης 0.6-1 mg.

Mπορεί να προηγηθεί χορήγηση 0.5 mg πανκουρονίου και 5 mg διαζεπάμης για την αποφυγή αύξησης της ενδοφθάλμιας πίεσης και την ελάττωση των μετεγχειρητικών μυαλγιών. Για διευκόλυνση της ενδοτραχειακής διασωλήνωσης 1 mg/kg ενδοφλεβίως. Για διατήρηση της μυοχάλασης σε μικρής διάρκειας χειρουργικές επεμβάσεις 25 mg που μπορούν να επαναληφθούν αναλόγως με τις απαιτήσεις του ασθενή. Για συνεχή ενδοφλέβια στάγδην έγχυση 0.1-0.2% διαλύματος σε ισότονο διάλυμα χλωριούχου νατρίου ή δεξτρόζης. Pυθμός χορήγησης ανάλογα με τις απαιτήσεις. Συνιστάται η συνολική δόση να μην υπερβαίνει στους ενήλικες τα 500 mg και στα παιδιά τα 150 mg. H σκόνη διαλύεται σε 20 ml ισότονου διαλύματος χλωριούχου νατρίου ή απεσταγμένου ύδατος. Tο διάλυμα περιέχει 25 mg/ml. Mετά την εισαγωγή μη αποπολωτικών νευρομυϊκών αποκλειστών με βραχεία διάρκεια δράσης (βεκουρόνιο, ατρακούριο), η συνεχής στάγδην ενδοφλέβια έγχυση του φαρμάκου καθώς και η επαναληπτική χορήγηση έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί.