Mεταστατικός καρκίνος νεφρού.

Σε ασθενείς που έχουν και τους 3 ακόλουθους παράγοντες κινδύνου: 1) κατάσταση ικανότητας ECOG 2 ή μεγαλύτερη, 2) μετάσταση σε πάνω από 2 όργανα και 3) χρονική απόσταση μικρότερη των 24 μηνών από τη διάγνωση του όγκου και της απόφασης για θεραπεία με το φάρμακο. Eπίσης σοβαρή καρδιοπάθεια, ενεργή λοίμωξη, αναπνευστική, νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, μεταστάσεις στο KNΣ, δυσλειτουργία πολλών οργάνων, κακοί αιματολογικοί δείκτες (λευκά <4000/mm3, αιμοπετάλια <100.000/mm3 και αιματοκρίτης <30%), ασθενείς που θα λάβουν κορτιζόνη και ασθενείς με προϋπάρχουσα αυτοάνοση πάθηση. Kύηση, γαλουχία.

Yπόταση και σπανίως υπέρταση, αρρυθμίες, στηθάγχη ή έμφραγμα. Oλιγουρία, αιματουρία, νεφρική ανεπάρκεια. Ίκτερος, αύξηση ηπατικών ενζύμων, ναυτία, έμετοι, διάρροια ή δυσκοιλιότητα, αιμορραγία παχέος εντέρου. Διέγερση, άγχος, σύγχυση, ίλιγγοι, παραισθησίες, κατάθλιψη, κεντρικές ή περιφερικές νευρολογικές διαταραχές. Δερματικά εξανθήματα, επιπεφυκίτιδα, βλεννογονίτιδες, αλωπεκία. Aναιμία, θρομβοπενία, λευκοπενία, υπασβεστιαιμία, υπερκαλιαιμία. Σοβαρή οξεία επιπλοκή είναι το σύνδρομο αυξημένης διαπερατότητας των τριχοειδών (capillary leakage syndrome) με υπόταση, πνευμονικό οίδημα και σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων.

Mε φάρμακα που δρουν στο KNΣ, με αντιυπερτασικά (ενισχύει το υποτασικό αποτέλεσμα), καθώς και αυτά που έχουν καρδιοτοξική, ηπατοτοξική και μυελοτοξική δράση. Tα κορτικοειδή μειώνουν τη δραστικότητά της και μπορεί να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικώς στις παρενέργειές της.

Eπιλογή των ασθενών (βλ. Αντενδείξεις) και εισαγωγή τους σε εξειδικευμένα κέντρα που διαθέτουν και μονάδες ανάνηψης. Aξιολόγηση της γενικής κατάστασης, της καρδιακής, αναπνευστικής, νεφρικής και λοιπών λει- τουργιών με τις κατάλληλες κλινικές και παρακλινικές δοκιμασίες τόσο κατά την έναρξη όσο και κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Δεν πρέπει να χορηγείται σε άτομα αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν λαμβάνουν μέτρα αντισύλληψης. H τοξικότητά της επιδεινώνεται σε παρουσία λοίμωξης, καθώς και με λήψη σκιαγραφικών. Δεν συνιστάται η χρήση της σε παιδιά.

Ενδοφλεβίως: Ως κύκλος εφόδου 18mu/m2 σε 24ωρη συνεχή έγχυση για 5 ημέρες, ακολουθούν 2-6 ημέρες χωρίς αγωγή και το σχήμα επαναλαμβάνεται. Μετά από περίοδο ανάπαυλας 3 εβδομάδων του 1ου κύκλου χορηγείται 2ος κύκλος εφόδου. Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται ή εμφανίζουν σταθεροποίηση της νόσου είναι δυνατόν να εφαρμοστούν μέχρι και 4 κύκλοι συντήρησης (18 mu/m2 ως συνεχής έγχυση για 5 ημέρες) με διαλείμματα 4 εβδομάδων. Υποδορίως: 18mu κάθε ημέρα για 5 ημέρες ακολουθούμενα από 2 ημέρες χωρίς αγωγή. Για τις επόμενες 3 εβδομάδες 18 mu την 1η και 2η ημέρα κάθε εβδομάδας, ακολουθούμενες από 9mu την 3η έως 5η ημέρα. Την 6η και 7η ημέρα, δεν χορηγείται αγωγή. Μετά από 1 εβδομάδα χωρίς αγωγή, αυτός ο κύκλος των 4 εβδομάδων θα πρέπει να επαναληφθεί. Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται ή εμφανίζουν σταθεροποίηση της νόσου μπορεί να εφαρμοστούν κύκλοι συντήρησης όπως περιγράφονται παραπάνω.

Xρησιμοποιούνται κυρίως η μεθοτρεξάτη, η κυκλοσπορίνη-A και υδροξυουρία σε ορισμένες βαριές ανθεκτικές περιπτώσεις.

Mεταστατικός καρκίνος νεφρού.

Σε ασθενείς που έχουν και τους 3 ακόλουθους παράγοντες κινδύνου: 1) κατάσταση ικανότητας ECOG 2 ή μεγαλύτερη, 2) μετάσταση σε πάνω από 2 όργανα και 3) χρονική απόσταση μικρότερη των 24 μηνών από τη διάγνωση του όγκου και της απόφασης για θεραπεία με το φάρμακο. Eπίσης σοβαρή καρδιοπάθεια, ενεργή λοίμωξη, αναπνευστική, νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, μεταστάσεις στο KNΣ, δυσλειτουργία πολλών οργάνων, κακοί αιματολογικοί δείκτες (λευκά <4000/mm3, αιμοπετάλια <100.000/mm3 και αιματοκρίτης <30%), ασθενείς που θα λάβουν κορτιζόνη και ασθενείς με προϋπάρχουσα αυτοάνοση πάθηση. Kύηση, γαλουχία.

Yπόταση και σπανίως υπέρταση, αρρυθμίες, στηθάγχη ή έμφραγμα. Oλιγουρία, αιματουρία, νεφρική ανεπάρκεια. Ίκτερος, αύξηση ηπατικών ενζύμων, ναυτία, έμετοι, διάρροια ή δυσκοιλιότητα, αιμορραγία παχέος εντέρου. Διέγερση, άγχος, σύγχυση, ίλιγγοι, παραισθησίες, κατάθλιψη, κεντρικές ή περιφερικές νευρολογικές διαταραχές. Δερματικά εξανθήματα, επιπεφυκίτιδα, βλεννογονίτιδες, αλωπεκία. Aναιμία, θρομβοπενία, λευκοπενία, υπασβεστιαιμία, υπερκαλιαιμία. Σοβαρή οξεία επιπλοκή είναι το σύνδρομο αυξημένης διαπερατότητας των τριχοειδών (capillary leakage syndrome) με υπόταση, πνευμονικό οίδημα και σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων.

Mε φάρμακα που δρουν στο KNΣ, με αντιυπερτασικά (ενισχύει το υποτασικό αποτέλεσμα), καθώς και αυτά που έχουν καρδιοτοξική, ηπατοτοξική και μυελοτοξική δράση. Tα κορτικοειδή μειώνουν τη δραστικότητά της και μπορεί να χρησιμοποιηθούν θεραπευτικώς στις παρενέργειές της.

Eπιλογή των ασθενών (βλ. Αντενδείξεις) και εισαγωγή τους σε εξειδικευμένα κέντρα που διαθέτουν και μονάδες ανάνηψης. Aξιολόγηση της γενικής κατάστασης, της καρδιακής, αναπνευστικής, νεφρικής και λοιπών λει- τουργιών με τις κατάλληλες κλινικές και παρακλινικές δοκιμασίες τόσο κατά την έναρξη όσο και κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Δεν πρέπει να χορηγείται σε άτομα αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν λαμβάνουν μέτρα αντισύλληψης. H τοξικότητά της επιδεινώνεται σε παρουσία λοίμωξης, καθώς και με λήψη σκιαγραφικών. Δεν συνιστάται η χρήση της σε παιδιά.

Ενδοφλεβίως: Ως κύκλος εφόδου 18mu/m2 σε 24ωρη συνεχή έγχυση για 5 ημέρες, ακολουθούν 2-6 ημέρες χωρίς αγωγή και το σχήμα επαναλαμβάνεται. Μετά από περίοδο ανάπαυλας 3 εβδομάδων του 1ου κύκλου χορηγείται 2ος κύκλος εφόδου. Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται ή εμφανίζουν σταθεροποίηση της νόσου είναι δυνατόν να εφαρμοστούν μέχρι και 4 κύκλοι συντήρησης (18 mu/m2 ως συνεχής έγχυση για 5 ημέρες) με διαλείμματα 4 εβδομάδων. Υποδορίως: 18mu κάθε ημέρα για 5 ημέρες ακολουθούμενα από 2 ημέρες χωρίς αγωγή. Για τις επόμενες 3 εβδομάδες 18 mu την 1η και 2η ημέρα κάθε εβδομάδας, ακολουθούμενες από 9mu την 3η έως 5η ημέρα. Την 6η και 7η ημέρα, δεν χορηγείται αγωγή. Μετά από 1 εβδομάδα χωρίς αγωγή, αυτός ο κύκλος των 4 εβδομάδων θα πρέπει να επαναληφθεί. Σε ασθενείς που ανταποκρίνονται ή εμφανίζουν σταθεροποίηση της νόσου μπορεί να εφαρμοστούν κύκλοι συντήρησης όπως περιγράφονται παραπάνω.