THIOMERSAL
Ο θειομερσάλης είναι μια οργανομεταλλική ένωση και παράγωγο του θειοσαλικυλικού οξέος με αντιβακτηριακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες. Ο θειομερσάλης, ο οποίος αποτελεί περίπου 50% υδράργυρο κατά βάρος, ήταν ένα από τα ευρύτερα χρησιμοποιούμενα συντηρητικά στα εμβόλια. …
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Λιγότερο από 0,01% μιας λαμβανόμενης δόσης απορροφάται από τον γαστρεντερικό σωλήνα (μελέτη σε αρουραίο). Ο όγκος κατανομής σε μια μελέτη ήταν 266 L. Οι υψηλές συγκεντρώσεις υδραργύρου που ανιχνεύθηκαν σε δείγματα κοπράνων υποδηλώνουν ότι το αιθυλομερτύριο μπορεί να απεκκρίνεται μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα.
Οι συγκεντρώσεις υδραργύρου μετρήθηκαν στο υδατοειδές υγρό και σε εκτομές κερατοειδών χιτωνίων εννέα ασθενών που υποβλήθηκαν σε κερατοπλαστική. Ένας φακός επαφής αποθηκευμένος για αρκετές εβδομάδες σε διάλυμα που περιείχε θειομερσάλη εφαρμόστηκε στο ένα μάτι για 4 ώρες. Μετά από 4 ώρες, ο φακός αφαιρέθηκε και οι συγκεντρώσεις υδραργύρου προσδιορίστηκαν στο υδατοειδές υγρό, στα κερατοειδή χιτώνια και στον ίδιο τον φακό επαφής. Σημαντικά αυξημένα επίπεδα υδραργύρου προσδιορίστηκαν τόσο στο υδατοειδές υγρό όσο και στα κερατοειδή χιτώνια των ασθενών σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Ωστόσο, υπήρχε ελάχιστος υπολειπόμενος υδράργυρος στον φακό επαφής μετά από 4 ώρες. Η περιεκτικότητα σε υδράργυρο στα κερατοειδή χιτώνια των ασθενών κυμαινόταν από 0,6 έως 14 ng ανά ιστό. Η περιεκτικότητα σε υδράργυρο σε δείγματα υδατοειδούς υγρού από τους ασθενείς κυμαινόταν από 20 έως 46 ng/mL.
Δέκα από 13 βρέφη που εκτέθηκαν σε τοπικές εφαρμογές βάμματος θειομερσάλης 0,1% για τη θεραπεία εξωμφαλίας πέθαναν. Ο συνολικός αριθμός εφαρμογών κυμαινόταν από 9 έως 48. Οι συγκεντρώσεις υδραργύρου προσδιορίστηκαν σε διάφορους ιστούς από 6 από τα βρέφη. Οι μέσες συγκεντρώσεις ιστών σε νωπά δείγματα ήπατος, νεφρού, σπλήνας και καρδιάς κυμαίνονταν από 5152 έως 11.330 ppb, υποδηλώνοντας διαδερμική απορρόφηση από επαναλαμβανόμενες τοπικές εφαρμογές.
Μελετήθηκαν τα επίπεδα υδραργύρου στα ούρα σε 26 ασθενείς με υπογαμμασφαιριναιμία που έλαβαν ενδομυϊκή εβδομαδιαία θεραπεία αντικατάστασης IgG διατηρημένη με 0,01% θειομερσάλη. Η δόση της IgG κυμαινόταν από 25 mg/kg έως 50 mg/kg, περιέχοντας 0,6-1,2 mg υδραργύρου ανά δόση. Η συνολική εκτιμώμενη δόση υδραργύρου που χορηγήθηκε κυμαινόταν από 4 έως 734 mg σε διάστημα 6 μηνών έως 17 ετών. Ανιχνεύθηκαν αυξημένα επίπεδα υδραργύρου στα ούρα σε 19 ασθενείς· ωστόσο, κανένας ασθενής δεν είχε κλινική ένδειξη χρόνιας τοξικότητας από υδράργυρο.
Σαράντα τελειόμηνα βρέφη ηλικίας 6 μηνών και κάτω έλαβαν εμβόλια που περιείχαν θειομερσάλη (εμβόλιο διφθερίτιδας-τετάνου-ακυτταρικού κοκκύτη, εμβόλιο ηπατίτιδας Β και σε ορισμένα παιδιά εμβόλιο Haemophilus influenzae τύπου b). 21 βρέφη ελέγχου έλαβαν εμβόλια χωρίς θειομερσάλη. Συλλέχθηκαν δείγματα αίματος, ούρων και κοπράνων 3-28 ημέρες μετά τον εμβολιασμό. Ο ολικός υδράργυρος (οργανικός και ανόργανος) στα δείγματα μετρήθηκε με ατομική απορρόφηση ατμών ψυχρού ατμού. Οι μέσες δόσεις υδραργύρου στα βρέφη που εκτέθηκαν σε θειομερσάλη ήταν 45,6 μg (εύρος 37,5-62,5) για τα 2μηνα και 111,3 μg (εύρος 87,5-175,0) για τα 6μηνα. Ο υδράργυρος στο αίμα στα 2μηνα βρέφη που εκτέθηκαν σε θειομερσάλη κυμαινόταν από <3,75 έως 20,55 nmol/L (μέρη ανά δισεκατομμύριο)· στα 6μηνα, όλες οι τιμές ήταν <7,50 nmol/L. Μόνο ένα από τα 15 δείγματα αίματος από τους μάρτυρες περιείχε ποσοτικοποιήσιμο υδράργυρο. Οι συγκεντρώσεις υδραργύρου ήταν χαμηλές στα ούρα μετά τον εμβολιασμό, αλλά υψηλές στα κόπρανα των 2μηνων βρεφών που εκτέθηκαν σε θειομερσάλη (μέσος όρος 82 ng/g ξηρού βάρους) και στα 6μηνα (μέσος όρος 58 ng/g ξηρού βάρους). Ο εκτιμώμενος χρόνος ημίσειας ζωής του αιθυλομερκυρίου στο αίμα ήταν 7 ημέρες (95% CI 4-10 ημέρες). Η χορήγηση εμβολίων που περιέχουν θειομερσάλη δεν φαίνεται να αυξάνει τις συγκεντρώσεις υδραργύρου στο αίμα πάνω από ασφαλείς τιμές στα βρέφη. Το αιθυλομερτύριο φαίνεται να αποβάλλεται ταχέως από το αίμα μέσω των κοπράνων μετά από παρεντερική χορήγηση θειομερσάλης σε εμβόλια.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Το αιθυλομερτύριο (etHg) προέρχεται από τον μεταβολισμό του θειομερσάλης (ο-καρβοξυφαινυλ-θειο-αιθυλ-νάτριο άλας), που είναι η ευρύτερα χρησιμοποιούμενη μορφή οργανικού υδραργύρου.
Ο οργανικός υδράργυρος απορροφάται κυρίως από το γαστρεντερικό σωλήνα, στη συνέχεια κατανέμεται σε όλο το σώμα μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Ο οργανικός υδράργυρος σχηματίζει σύμπλοκα με ελεύθερη κυστεΐνη και τις ομάδες κυστεΐνης και θειόλης σε πρωτεΐνες όπως η αιμοσφαιρίνη. Αυτά τα σύμπλοκα μπορούν να μιμηθούν τη μεθειονίνη και έτσι να μεταφερθούν σε όλο το σώμα, συμπεριλαμβανομένου του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και του πλακούντα. Ο οργανικός υδράργυρος μεταβολίζεται σε ανόργανο υδράργυρο, ο οποίος τελικά απεκκρίνεται στα ούρα και τα κόπρανα. (T11)
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
2225PI3MOV
ΘΕΙΟΜΕΡΣΑΛΗ
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Τυποποιημένο Χημικό Αλλεργιογόνο
Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Αυξημένη Απελευθέρωση Ισταμίνης
Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Κυτταρική Ανοσία
Χημική Δομή [CS] - Αλλεργιογόνα
Η θειομερσάλη είναι ένα Τυποποιημένο Χημικό Αλλεργιογόνο. Η φυσιολογική επίπτωση της θειομερσάλης είναι μέσω της Αυξημένης Απελευθέρωσης Ισταμίνης και της Κυτταρικής Ανοσίας.