THIOPENTAL(Θειοπεντάλη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Δοσολογία
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Αντενδείξεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΕΟΦ Συνταγολόγιο 2007
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η θειοπεντάλη, ένας βαρβιτουρικός, χρησιμοποιείται για την πρόκληση αναισθησίας πριν από τη χρήση άλλων γενικών αναισθητικών παραγόντων και για την πρόκληση αναισθησίας για βραχείες χειρουργικές, διαγνωστικές ή θεραπευτικές επεμβάσεις που σχετίζονται με ελάχιστα επώδυνα ερεθίσματα. Η θειοπεντάλη είναι ένας υπερβραχείας δράσης κατασταλτικός του κεντρικού νευρικού συστήματος που προκαλεί ύπνο και αναισθησία, αλλά όχι αναλγησία. Προκαλεί ύπνο εντός 30 έως 40 δευτερολέπτων από την ενδοφλέβια χορήγηση. Η ανάρρωση μετά από μικρή δόση είναι ταχεία, με κάποια υπνηλία και οπισθοδρομική αμνησία. Επαναλαμβανόμενες ενδοφλέβιες δόσεις οδηγούν σε παρατεταμένη αναισθησία, επειδή οι λιπώδεις ιστοί δρουν ως δεξαμενή. Συσσωρεύουν την πενθοτάλη σε συγκεντρώσεις 6 έως 12 φορές μεγαλύτερες από τη συγκέντρωση στο πλάσμα, και στη συνέχεια απελευθερώνουν το φάρμακο αργά για να προκαλέσουν παρατεταμένη αναισθησία.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η θειοπεντάλη συνδέεται σε μια διακριτή θέση σύνδεσης που σχετίζεται με ένα ιονοφόρο κανάλι Cl- στον υποδοχέα GABAA, αυξάνοντας τη διάρκεια του χρόνου κατά τον οποίο το ιονοφόρο κανάλι Cl- είναι ανοιχτό. Η μετασυναπτική ανασταλτική επίδραση του GABA στον θάλαμο, επομένως, παρατείνεται.
Ο ακριβής μηχανισμός(οι) με τον(ους) οποίον(ους) οι βαρβιτουρικοί ασκούν την επίδρασή τους στο ΚΝΣ, δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Ωστόσο, πιστεύεται ότι τέτοιες επιδράσεις σχετίζονται, τουλάχιστον εν μέρει, με την ικανότητα των φαρμάκων να ενισχύουν τη δραστηριότητα του γάμμα-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA), του κύριου ανασταλτικού νευροδιαβιβαστή στο ΚΝΣ, μεταβάλλοντας τις ανασταλτικές συναπτικές μεταβιβάσεις που διαμεσολαβούνται από υποδοχείς GABAA. /Γενική Δήλωση Βαρβιτουρικών/
Αν και τα φάρμακα δρουν σε ολόκληρο το ΚΝΣ, ένα σημείο ιδιαίτερης ευαισθησίας είναι η πολυσυναπτική δικτυωτή διαμόρφωση του μέσου εγκεφάλου που σχετίζεται με τον μηχανισμό εγρήγορσης. Οι βαρβιτουρικοί προκαλούν ανισορροπία στους κεντρικούς ανασταλτικούς και διευκολυντικούς μηχανισμούς που επηρεάζουν τον εγκεφαλικό φλοιό και τη δικτυωτή διαμόρφωση. Η σημασία της επίδρασης των βαρβιτουρικών στους νευροδιαβιβαστές είναι ασαφής. Φαίνεται ότι τα φάρμακα μειώνουν την διεγερσιμότητα τόσο των προ-συναπτικών όσο και των μετα-συναπτικών μεμβρανών. Δεν έχει προσδιοριστεί ποια από τις διάφορες δράσεις των βαρβιτουρικών σε κυτταρικό και συναπτικό επίπεδο είναι υπεύθυνη για τις κατασταλτικές και υπνωτικές τους επιδράσεις. /Γενική Δήλωση Βαρβιτουρικών/
Σε σχετικά χαμηλές δόσεις, οι βαρβιτουρικοί καταστέλλουν τον αισθητικό φλοιό, μειώνουν την κινητική δραστηριότητα και προκαλούν καταστολή και υπνηλία. Σε ορισμένους ασθενείς, ωστόσο, η υπνηλία μπορεί να προηγηθεί μια περίοδος παροδικής ευφορίας, σύγχυσης, ευφορίας ή διέγερσης, ιδιαίτερα μετά από υποϋπνωτικές δόσεις απροβαρβιτάλης, πεντοβαρβιτάλης ή σεκοβαρβιτάλης. /Γενική Δήλωση Βαρβιτουρικών/
Μεγαλύτερες δόσεις διαστρεβλώνουν την κρίση, θολώνουν την αντίληψη, καταστέλλουν την κινητική δραστηριότητα και προκαλούν υπνηλία και ύπνο. Ακόμη μεγαλύτερες δόσεις προκαλούν αναισθησία. Ο ύπνος που προκαλείται από βαρβιτουρικά διαφέρει από τον φυσιολογικό ύπνο. Οι βαρβιτουρικοί μειώνουν το στάδιο REM (γρήγορη κίνηση των ματιών) ή ονειροπόλησης του ύπνου. Επίσης, μειώνονται τα στάδια III και IV του ύπνου. Παρόλο που αναπτύσσεται ανοχή στις επιδράσεις καταστολής REM κατά τη διάρκεια χρόνιας χορήγησης, συμβαίνει επανεμφάνιση REM κατά τη διακοπή των φαρμάκων, και ο ασθενής μπορεί να βιώσει σημαντικά αυξημένη ονειροπόληση, εφιάλτες και/ή αϋπνία. /Γενική Δήλωση Βαρβιτουρικών/
Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρες) για τη Θειοπεντάλη (16 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Ταχεία απορρόφηση.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση συνήθων δόσεων πρόκλησης αναισθησίας θειοπεντάλης νατρίου σε ενήλικες, η έναρξη δράσης (ύπνος ή απώλεια συνείδησης) αναφέρεται ότι συμβαίνει ταχέως, εντός 10-40 δευτερολέπτων, με μέγιστες επιδράσεις να συμβαίνουν σε περίπου 1 λεπτό και η διάρκεια της αναισθησίας να διαρκεί 5-8 λεπτά.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η θειοπεντάλη κατανέμεται ταχέως σε όλους τους ιστούς και υγρά με υψηλές συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο και στο ήπαρ. Η λιποδιαλυτότητα της θειοπεντάλης, και σε μικρότερο βαθμό η πρωτεϊνική της πρόσδεση, είναι οι κυρίαρχοι παράγοντες στην κατανομή του φαρμάκου στον οργανισμό. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση θειοπεντάλης νατρίου σε αρουραίους, το φάρμακο κατανέμεται στον εγκέφαλο, την καρδιά, τα έντερα, τη σπλήνα, το πάγκρεας· οι μέγιστες συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται σε περίπου 1 λεπτό.
Η θειοπεντάλη εξισορροπείται ταχέως σε όργανα και ιστούς με υψηλή αιμάτωση (π.χ., ΚΝΣ, σπλάχνα), ενώ η πρόσληψη καθυστερεί σε όργανα και ιστούς με χαμηλή αιμάτωση (π.χ., μυς, λιπώδης ιστός). Σε αρουραίους, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στους ιστούς εμφανίζονται σε περίπου 6, 30 και 60-120 λεπτά στους μυς, ή τους όρχεις, το δέρμα και τον λιπώδη ιστό, αντίστοιχα. Η θειοπεντάλη διεισδύει γρήγορα στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, και ο ρυθμός εισόδου της στον εγκέφαλο περιορίζεται μόνο από τον ρυθμό της εγκεφαλικής αιματικής ροής. Οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο ΕΝΥ είναι ελαφρώς χαμηλότερες από αυτές στο πλάσμα.
Ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση (Vss) της θειοπεντάλης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση αναφέρεται ότι είναι περίπου 0,4-4 L/kg σε ενήλικες. Ο Vss μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τη δόση και τον τρόπο χορήγησης (μονή ή πολλαπλή δόση)· το φαρμακοκινητικό μοντέλο (π.χ., 1-, 2-, 3- ή 4-διαμερισμάτων) που χρησιμοποιείται για την περιγραφή του φαρμάκου· και το φύλο, την ηλικία ή το βάρος του ασθενούς. Περιορισμένα δεδομένα υποδεικνύουν ότι ο μέσος Vss είναι μεγαλύτερος σε γυναίκες 20-40 ετών (1,2 L/kg) από ό,τι σε άνδρες της ίδιας ηλικίας (0,417 L/kg). Έχει προταθεί ότι ο αρχικός όγκος κατανομής (Vd) μπορεί να αλλάζει με την ηλικία· ωστόσο, αυτές οι αλλαγές μπορεί να σχετίζονται με το φαρμακοκινητικό μοντέλο που χρησιμοποιείται. Ο Vss είναι 3-4 φορές υψηλότερος σε παχύσαρκους ασθενείς σε σύγκριση με αδύνατους ασθενείς, πιθανώς λόγω της υψηλής λιπόφιλης φύσης του φαρμάκου.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρες) για τη Θειοπεντάλη (13 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Πρόσδεση
Περίπου το 80% του φαρμάκου στο αίμα συνδέεται με πρωτεΐνες του πλάσματος.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η θειοπεντάλη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως στο ήπαρ, με αποτέλεσμα μόνο το 0,3% της χορηγούμενης δόσης να απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα. Η αποθείωση του δακτυλίου οδηγεί στη δημιουργία ενός ενεργού μεταβολίτη, της [πεντοβαρβιτάλης], η οποία υπάρχει σε συγκεντρώσεις περίπου 3-10% της συγκέντρωσης της μητρικής ουσίας. Η θειοπεντάλη και η πεντοβαρβιτάλη υφίστανται επίσης οξείδωση και υδροξυλίωση σε καρβοξυλικά οξέα και αλκοόλες, αντίστοιχα, τα οποία είναι φαρμακολογικά αδρανή. Ενώ πολλές από τις λεπτομέρειες σχετικά με τον βιομετασχηματισμό της θειοπεντάλης δεν έχουν διευκρινιστεί, συμπεριλαμβανομένων των ενζύμων που είναι υπεύθυνα, η οξείδωση της θειοπεντάλης στο αντίστοιχο καρβοξυλικό οξύ μπορεί να είναι ο κύριος οδηγός αποτοξίνωσης της θειοπεντάλης, καθώς αυτό το προϊόν φαίνεται να αντιπροσωπεύει το 10-25% του αποβαλλόμενου στα νεφρά φαρμάκου.
Η θειοπεντάλη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ και σε μικρότερο βαθμό σε άλλα όργανα και ιστούς (π.χ., νεφρά και εγκέφαλος). Η θειοπεντάλη υφίσταται αποθείωση για να σχηματίσει πεντοβαρβιτάλη, έναν ενεργό μεταβολίτη. Ωστόσο, τόσο η θειοπεντάλη όσο και η πεντοβαρβιτάλη υφίστανται οξείδωση και υδροξυλίωση για να σχηματίσουν αντίστοιχα καρβοξυλικά οξέα και αλκοόλες· όλοι οι ανιχνευμένοι μεταβολίτες έχουν βρεθεί να είναι φαρμακολογικά ενεργοί.
Οι βαρβιτουρικοί μεταβολίζονται αργά, κυρίως από τα μικροσωμικά ηπατικά ένζυμα. Η φαινοβαρβιτάλη και πιθανώς άλλοι βαρβιτουρικοί επάγουν μικροσωμικά ηπατικά ένζυμα και έτσι μπορεί να επιταχύνουν τον μεταβολισμό άλλων συγχορηγούμενων φαρμάκων που μεταβολίζονται από αυτά τα ένζυμα. /Γενική Δήλωση Βαρβιτουρικών/
… Κατά τη διάρκεια κλινικών δοκιμών, η θειοπεντάλη και δύο μεταβολίτες, συγκεκριμένα η 5-αιθυλ-5-(1’-μεθυλ-3’-υδροξυβουτυλ)-2-θειοβαρβιτουρικό οξύ και η 5-αιθυλ-5-(1’-μεθυλ-3’-καρβοξυπροπυλ)-2-θειοβαρβιτουρικό οξύ, προσδιορίστηκαν με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης και φασματομετρία μάζας. Στο ανθρώπινο πλάσμα, ανιχνεύθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις θειοπεντάλης και 5-αιθυλ-5-(1’-μεθυλ-3’-υδροξυβουτυλ)-2-θειοβαρβιτουρικού οξέος και χαμηλότερη συγκέντρωση 5-αιθυλ-5-(1’-μεθυλ-3’-καρβοξυπροπυλ)-2-θειοβαρβιτουρικού οξέος. Στα δείγματα ούρων, αυτοί οι μεταβολίτες απεκκρίνονται σε μεγάλες και περίπου ίσες ποσότητες, ενώ ανακτήθηκαν μικρές ποσότητες θειοπεντάλης.
Η αποθείωση της θειοπεντάλης σε πεντοβαρβιτάλη έχει προηγουμένως αποδειχθεί ότι είναι μια σχετικά δευτερεύουσα οδός μεταβολισμού της θειοπεντάλης. Σε δύο περιπτώσεις, /ερευνητές/ παρατήρησαν σημαντική μετατροπή, με αποτέλεσμα συγκεντρώσεις πεντοβαρβιτάλης στο αίμα έως και 50% των συνολικών συγκεντρώσεων βαρβιτουρικών στο αίμα (θειοπεντάλης και πεντοβαρβιτάλης). Και οι δύο ασθενείς λάμβαναν συνεχή έγχυση θειοπεντάλης και παρουσίαζαν μια κατάσταση (υποθερμία) ή φάρμακο (σιμετιδίνη) γνωστό ότι αναστέλλει τη δραστηριότητα των μικροσωμικών ηπατικών ενζύμων. Προτείνεται ότι η αναστολή της δραστηριότητας των μικροσωμικών ηπατικών ενζύμων μπορεί να αποτρέψει τον μεταβολισμό της θειοπεντάλης στον κύριο μεταβολίτη της, ένα ανάλογο καρβοξυλικό οξύ, και να αυξήσει την ποσότητα θειοπεντάλης που αποθείωθεί σε πεντοβαρβιτάλη. Η αναστολή του μικροσωμικού ηπατικού μεταβολισμού μειώνει επίσης τον μεταβολισμό της πεντοβαρβιτάλης. Μέχρι να διευκρινιστούν περαιτέρω οι αιτίες της μεταβαλλόμενης μεταβολισμού της θειοπεντάλης για τον εντοπισμό ασθενών που είναι πιο πιθανό να έχουν αυξημένες συγκεντρώσεις πεντοβαρβιτάλης, η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων του φαρμάκου στο αίμα σε ασθενείς που λαμβάνουν θειοπεντάλη θα πρέπει να περιλαμβάνει τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων τόσο της θειοπεντάλης όσο και της πεντοβαρβιτάλης.
Κυρίως ηπατικός. Τα προϊόντα βιομετασχηματισμού της θειοπεντάλης είναι φαρμακολογικά ανενεργά και κατά το πλείστον απεκκρίνονται στα ούρα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
3-8 ώρες
Μετά από μικρές ενδοφλέβιες δόσεις θειοπεντάλης, το φάρμακο φαίνεται να μειώνεται με μονοεκθετικό (πρώτης τάξης) ρυθμό, με χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής περίπου 3-22 ώρες. Μετά από ταχεία ενδοφλέβια χορήγηση (‘bolus’’), η φαρμακοκινητική της θειοπεντάλης μπορεί να περιγραφεί από μια τριεκθετική εξίσωση· το φάρμακο φαίνεται να υφίσταται μια ταχεία και μια βραδεία φάση κατανομής, ακολουθούμενη από μια τελική φάση αποβολής. Στη φάση της ταχείας κατανομής, η θειοπεντάλη εξισορροπείται ταχέως σε όργανα και ιστούς με υψηλή αιμάτωση (ΚΝΣ, σπλάχνα), ενώ στη φάση της βραδείας κατανομής το φάρμακο εξισορροπείται μεταξύ οργάνων υψηλής αιμάτωσης και του λιπώδους ιστού. Σε ενήλικες, οι μέσοι χρόνοι ημίσειας ζωής στο πλάσμα στη φάση της αρχικής κατανομής και στη φάση της βραδείας κατανομής είναι περίπου 1,7-13,2 και 39,5-161,4 λεπτά, αντίστοιχα.
… Σε υψηλές θεραπευτικές συγκεντρώσεις, η φαρμακοκινητική της θειοπεντάλης μπορεί να χαρακτηρίζεται από κινητική Michaelis-Menten, με χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής πρώτης τάξης 9,72-49,4 ώρες.
Σε παιδιατρικούς ασθενείς (5 μηνών έως 13 ετών), ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της θειοπεντάλης ήταν περίπου ο μισός από τον χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής σε ενήλικες (περίπου έξι ώρες)· ωστόσο, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής σε νεογνά αυξήθηκε διπλάσια σε σύγκριση με τις μητέρες τους (περίπου 15 ώρες).
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Κατάταξη MeSH Φαρμακολογίας
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση υπνηλίας ή ύπνου ή για τη μείωση ψυχολογικής διέγερσης ή άγχους.
Υπερβραχείας δράσης αναισθητικά που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση. Η απώλεια συνείδησης είναι ταχεία και η πρόκληση ευχάριστη, αλλά δεν υπάρχει μυϊκή χαλάρωση και τα αντανακλαστικά συχνά δεν μειώνονται επαρκώς. Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση οδηγεί σε συσσώρευση και παρατείνει τον χρόνο ανάρρωσης. Δεδομένου ότι αυτοί οι παράγοντες έχουν μικρή ή καθόλου αναλγητική δράση, χρησιμοποιούνται σπάνια μόνοι τους εκτός από σύντομες ελάσσονες επεμβάσεις. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σ.174)
Ουσίες που δεν δρουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές, αλλά επηρεάζουν το σύμπλεγμα υποδοχέα-ιονοφόρου του GAMMA-AMINOBUTYRIC ACID. Οι υποδοχείς GABA-A (RECEPTORS, GABA-A) φαίνεται να έχουν τουλάχιστον τρεις αλλοστερικές θέσεις όπου δρουν ρυθμιστές: μια θέση στην οποία δρουν οι ΒΕΝΖΟΔΙΑΖΕΠΙΝΕΣ αυξάνοντας τη συχνότητα ανοίγματος των καναλιών χλωρίου που ενεργοποιούνται από το GAMMA-AMINOBUTYRIC ACID· μια θέση στην οποία δρουν οι ΒΑΡΒΙΤΟΥΡΙΚΑ παρατείνοντας τη διάρκεια του ανοίγματος του καναλιού· και μια θέση στην οποία μπορεί να δρουν ορισμένα στεροειδή. Τα ΓΕΝΙΚΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ πιθανώς δρουν τουλάχιστον εν μέρει ενισχύοντας τις GΑΒΑεργικές αποκρίσεις, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Κατάταξη MeSH Φαρμακολογίας
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη επιληπτικών κρίσεων ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση υπνηλίας ή ύπνου ή για τη μείωση ψυχολογικής διέγερσης ή άγχους.
Υπερβραχείας δράσης αναισθητικά που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση. Η απώλεια συνείδησης είναι ταχεία και η πρόκληση ευχάριστη, αλλά δεν υπάρχει μυϊκή χαλάρωση και τα αντανακλαστικά συχνά δεν μειώνονται επαρκώς. Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση οδηγεί σε συσσώρευση και παρατείνει τον χρόνο ανάρρωσης. Δεδομένου ότι αυτοί οι παράγοντες έχουν μικρή ή καθόλου αναλγητική δράση, χρησιμοποιούνται σπάνια μόνοι τους εκτός από σύντομες ελάσσονες επεμβάσεις. (Από AMA Drug Evaluations Annual, 1994, σ.174)
Ουσίες που δεν δρουν ως αγωνιστές ή ανταγωνιστές, αλλά επηρεάζουν το σύμπλεγμα υποδοχέα-ιονοφόρου του GAMMA-AMINOBUTYRIC ACID. Οι υποδοχείς GABA-A (RECEPTORS, GABA-A) φαίνεται να έχουν τουλάχιστον τρεις αλλοστερικές θέσεις όπου δρουν ρυθμιστές: μια θέση στην οποία δρουν οι ΒΕΝΖΟΔΙΑΖΕΠΙΝΕΣ αυξάνοντας τη συχνότητα ανοίγματος των καναλιών χλωρίου που ενεργοποιούνται από το GAMMA-AMINOBUTYRIC ACID· μια θέση στην οποία δρουν οι ΒΑΡΒΙΤΟΥΡΙΚΑ παρατείνοντας τη διάρκεια του ανοίγματος του καναλιού· και μια θέση στην οποία μπορεί να δρουν ορισμένα στεροειδή. Τα ΓΕΝΙΚΑ ΑΝΑΙΣΘΗΤΙΚΑ πιθανώς δρουν τουλάχιστον εν μέρει ενισχύοντας τις GΑΒΑεργικές αποκρίσεις, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.