Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A04AA03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TROPISETRON

Τροπισετρόνη

Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση μπορεί να καθυστερήσει ή να αποκρύψει τη διάγνωση της υποκείμενης …

Chemical structure of TROPISETRON

Εμπορικά Ονόματα

NAVOBAN

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Aντιμετώπιση ναυτίας και εμέτου που προκαλούνται από κυτταροστατική χημειοθεραπεία.
medication
ΕΟΦ

Δοσολογία

expand_more
5 mg την πρώτη ημέρα πριν τη χημειοθεραπεία βραδέως ενδοφλεβίως ή σε έγχυση. Aκολουθεί χορήγηση από το στόμα 5 mg την ημέρα για 5 ημέρες.
block
ΕΟΦ

Αντενδείξεις

expand_more
Yπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε άλλο ανταγωνιστή των υποδοχέων 5HT3. Κύηση.
warning
ΕΟΦ

Προειδοποιήσεις

expand_more
Σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση (ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες των συνιστωμένων μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω αύξηση), με διαταραχές του καρδιακού ρυθμού ή με προβλήματα στο σύστημα αγωγής του ερεθίσματος. Σε συγχορήγηση με φάρμακα που επιμηκύνουν το…
swap_horiz
ΕΟΦ

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
H στάθμη της στο αίμα μειώνεται με ριφαμπικίνη, πριμιδόνη και φαινοβαρβιτάλη. Κίνδυνος αρρυθμιών με αντιαρρυθμικά και β-αποκλειστές.
sick
ΕΟΦ

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Kεφαλαλγία, ζάλη, κόπωση, δυσκοιλιότητα ή διάρροια, κοιλιακά άλγη. Oπτικές παραισθήσεις και υπέρταση μετά ενδοφλέβια χο- ρήγηση. Σπανίως αντιδράσεις υπερευαισθησίας και μικρή αύξηση τρανσαμινασών.
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Το τροπισετρόν έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν (8-μεθυλ-8-αζαδικυκλο[3.2.1]οκταν-3-υλ) 5-υδροξυ-1H-ινδολ-3-καρβοξυλικό οξύ, 8-αζαδικυκλο[3.2.1]οκταν-3-υλ 1H-ινδολ-3-καρβοξυλικό οξύ, και…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

ΕΟΦ · 4.14

Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά

expand_more
Περιγραφή

Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση μπορεί να καθυστερήσει ή να αποκρύψει τη διάγνωση της υποκείμενης νόσου.

Σε περιπτώσεις λαβυρινθικών διαταραχών το αποτελεσματικότερο φάρμακο είναι η υοσκίνη (σκοπολαμίνη) που όμως έχει πολύ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γι’ αυτό κατά κανόνα προτιμώνται ορισμένα αντιισταμινικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη, προμεθαζίνη) παρότι έχουν σχετικώς μικρότερη δραστικότητα. H αποτελεσματικότητα των διαφόρων αντιισταμινικών είναι παρόμοια, υπάρχουν όμως σημαντικές διαφορές στις ανεπιθύμητες ενέργειες, ιδίως στην υπνηλία (βλ. 3.5). H διάρκεια δράσης τους είναι 4-6 ώρες. Στη “ναυτία των ταξιδιωτών” πρέπει να δίνονται προφυλακτικώς, μισή τουλάχιστον ώρα πριν το ταξίδι. Θα πρέπει να αποφεύγεται η οδήγηση καθώς και ο χειρισμός επικίνδυνων μηχανημάτων μετά τη λήψη τους.

O ίλιγγος και η ναυτία του συνδρόμου Meniere ή των χειρουργικών χειρισμών στην περιοχή του μέσου ωτός αντιμετωπίζονται πιο δύσκολα. H υοσκίνη και τα αντιισταμινικά αντιεμετικά είναι σχετικώς αποτελεσματικά στην προφύλαξη και συμπτωματική αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων. H κινναριζίνη και η β-ιστίνη έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικά.

Στο σύνδρομο Meniere μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και ορισμένα αντιντοπαμινεργικά φάρμακα (βλ. 1.2.3), ιδίως οι αντιεμετικές φαινοθειαζίνες. Kύρια ένδειξη των φαρμάκων αυτών είναι οι έμετοι από κυτταροστατικά, ενδογενείς τοξίνες (π.χ. ουραιμία), ακτινοβολία, κλπ. Tα φάρμακα αυτά έχουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών (βλ. 4.2) αλλά ηπιότερες στις αντιεμετικές δόσεις. H κύρια δράση της μετοκλοπραμίδης και δομπεριδόνης είναι στην κινητικότητα του ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα (βλ. 1.2.2.1). Όμως και αυτά τα φάρμακα έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες αντίστοιχες των νευροληπτικών (ιδίως εξωπυραμιδικές, όπως οξείες δυστονίες κλπ.).

Σε μετεγχειρητικούς εμέτους η χρήση αντιεμετικών συνιστάται μόνο σε περιπτώσεις που δημιουργείται πρόβλημα διαταραχής του ισοζυγίου ύδατος-ηλεκτρολυτών ή υπάρχει κίνδυνος μετεγχειρητικών επιπλοκών καθώς επίσης και σε ωτικές επεμβάσεις με έντονο ερεθισμό του λαβυρίνθου.

Xρησιμοποιείται συνήθως η προμεθαζίνη και σε βαρύτερες καταστάσεις τα αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. Oρισμένοι χορηγούν τα φάρμακα αυτά και στην προεγχειρητική αγωγή, όταν υπάρχει ιστορικό εμέτων από γενική αναισθησία.

Στην εγκυμοσύνη τα αντιεμετικά πρέπει κατά κανόνα να αποφεύγονται, ιδίως στο πρώτο τρίμηνο. Στις σπάνιες περιπτώσεις που οι επίμονοι έμετοι δεν υποχωρούν με μη φαρμακευτικά μέσα (αλλαγή δίαιτας, ρύθμιση μεσοδιαστημάτων γευμάτων, κλπ.), μπορεί να δοθούν ορισμένα αντιισταμινικά αντιεμετικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη) και αν δεν υπάρξει βελτίωση, προμεθαζίνη ή αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. H πυριδοξίνη δεν είναι αποτελεσματική. H χρήση συνδυασμών αντιεμετικών φαρμάκων δεν ενδείκνυται. Oι ανταγωνιστές των 5-HT3 υποδοχέων είναι μια νέα κατηγορία αντι-εμετικών φαρμάκων που βασίζουν την δράση τους στον εκλεκτικό ανταγωνισμό των 5-HT3 υποδοχέων με αποτέλεσμα την αναστολή της δράσης της 5-υδροξυτρυπταμίνης (σεροτονίνης). H ομάδα αυτή των φαρμάκων έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμέτου που προκαλείται από την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, χωρίς σημαντικές παρενέργειες.

Ενδείξεις
Aντιμετώπιση ναυτίας και εμέτου που προκαλούνται από κυτταροστατική χημειοθεραπεία.
Αντενδείξεις
Yπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε άλλο ανταγωνιστή των υποδοχέων 5HT3. Κύηση.
Ανεπιθύμητες
Kεφαλαλγία, ζάλη, κόπωση, δυσκοιλιότητα ή διάρροια, κοιλιακά άλγη. Oπτικές παραισθήσεις και υπέρταση μετά ενδοφλέβια χο- ρήγηση. Σπανίως αντιδράσεις υπερευαισθησίας και μικρή αύξηση τρανσαμινασών.
Αλληλεπιδράσεις
H στάθμη της στο αίμα μειώνεται με ριφαμπικίνη, πριμιδόνη και φαινοβαρβιτάλη. Κίνδυνος αρρυθμιών με αντιαρρυθμικά και β-αποκλειστές.
Προειδοποιήσεις
Σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση (ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες των συνιστωμένων μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω αύξηση), με διαταραχές του καρδιακού ρυθμού ή με προβλήματα στο σύστημα αγωγής του ερεθίσματος. Σε συγχορήγηση με φάρμακα που επιμηκύνουν το διάστημα QT. Η εμφάνιση ζάλης και κόπωσης πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν κατά την οδήγηση ή τον χειρισμό μηχανών.
Δοσολογία
5 mg την πρώτη ημέρα πριν τη χημειοθεραπεία βραδέως ενδοφλεβίως ή σε έγχυση. Aκολουθεί χορήγηση από το στόμα 5 mg την ημέρα για 5 ημέρες.
Σκευάσματα
NAVOBAN/Novartis: caps 5mg x 5, x 50- inj.sol 5mg/5ml-amp x 1, x 10 παχυσαρκίας Η κύρια θεραπευτική αγωγή της παχυσαρκίας παραμένει η εφαρμογή των κατάλληλων υγιεινοδιαιτητικών κανόνων. Τα φάρμακα που κυκλοφορούν προορίζονται για τις βαριές περιπτώσεις, ιδιαίτερα εάν συνυπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου. Κανένα φάρμακο δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μόνη θεραπευτική αγωγή. Τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας διαιρούνται στα κεντρικώς δρώντα (στο ΚΝΣ) και στα περιφερικώς δρώντα (βασικώς στο πεπτικό σύστημα). Τα πρώτα δρουν είτε αυξάνοντας την έκκριση της νοραδρεναλίνης ή της σεροτονίνης είτε εμποδίζοντας την επαναπρόσληψή τους. Τα κεντρικώς δρώντα φαιντερμίνη, βενζοφεταμίνη, φαινφλουραμίνη έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία λόγω σοβαρών παρενεργειών. H σιβουτραμίνη που ανήκει στα κεντρικώς δρώντα αναστέλλει την επαναπρόσληψη της νοραδρεναλίνης, της σεροτονίνης και της ντοπαμίνης. Επηρεάζει την απώλεια βάρους επιτείνοντας το αίσθημα κορεσμού. Τα περιφερικώς δρώντα (στο πεπτικό σύστημα) δρουν είτε αυξάνοντας τον όγκο της τροφής προκαλώντας αίσθημα κορεσμού, είτε παρεμποδίζοντας την απορρόφηση του λίπους (όπως η ορλιστάτη).
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable
science

Scientific Profile

CID
656665
Μοριακός τύπος
C17H20N2O2
Μοριακό βάρος
284.35
IUPAC
[(1R,5S)-8-methyl-8-azabicyclo[3.2.1]octan-3-yl] 1H-indole-3-carboxylate
InChIKey
ZNRGQMMCGHDTEI-FUNVUKJBSA-N

Σχετικά Εργαλεία