Clinio Logo
Clinio
ATC J J05 J05A — Αμέσως δρώντα αντι-ιϊκά
J05A

J05A — Αμέσως δρώντα αντι-ιϊκά

ATC Επίπεδο 3
J05AA
Θειοσεμικαρβαζόνες
J05AB
Νουκλεοσίδια και νουκλεοτίδια εκτός των αναστολέων της ανάστροφης μεταγραφάσης
16
J05AC
Κυκλικές αμίνες
J05AD
Παράγωγα φωσφονικού οξέος
3
J05AE
Αναστολείς πρωτεάσης
9
J05AF
Νουκλεοσιδικοί και νουκλεοτιδικοί αναστολε΄ςι της ανάτοφης μεταγραφάσης
17
J05AG
Μη νουκλεοσιδικοί αναστολελείς της ανάστροφης μεταγραφάσης
5
J05AH
Αναστολείς της νευραμινιδάσης
2
J05AJ
Αναστολείς ιντεγκράσης
3
J05AP
Αντι-ιικά για τη θεραπεία HCV λοιμώξεων
11
J05AR
Αντι-ιικά για τη θεραπεία λοιμώξεων από HIV, συνδυασμοί
23
J05AX
Άλλα αντι-ιικά
5
ΕΟΦ · κεφ. 5.3.1

Aντιερπητικά

H ακυκλοβίρη και η πενσυκλοβίρη αναστέλλουν την σύνθεση του DNA των ερπητοϊών, εφόσον φωσφορυλιωθούν.
Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 5.3.1
ΕΟΦ · κεφ. 5.3.2

Aντιρετροϊκά

Xρησιμοποιούνται κυρίως για την αντιμετώπιση του συνδρόμου της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας. Aνάλογα με τον μηχανισμό δράσης τους διαιρούνται στους αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης του ιού HIV: αβακαβίρη, διδανοσίνη, λαμιβουδίνη, σταβουδίνη, ζαλσιταβίνη, ζιδοβουδίνη (νουκλεοσιδικοί αναστολείς), εφαβιρένζη και νεβιραπίνη (μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς) και στους αναστολείς της πρωτεάσης: ινδιναβίρη, νελφιναβίρη, ριτοναβίρη, σακουϊναβίρη και ριμπαβιρίνη.
Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 5.3.2
ΕΟΦ · κεφ. 5.3.2.3

Αναστολείς της πρωτεάσης

t5.6.jpg:
Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 5.3.2.3
ΕΟΦ · κεφ. 5.3.2.4

Αναστολείς της σύντηξης

Επίκτητη ανοσοανεπάρκεια από τον ιό HIV-1 σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊκά φάρμακα, σε ασθενείς στους οποίους απέτυχαν θεραπευτικά σχήματα, τα οποία περιείχαν τουλάχιστον ένα φαρμακευτικό προϊόν εκάστης κατηγορίας από…
Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 5.3.2.4
ΕΟΦ · κεφ. 5.3.3

Φάρμακα κατά του κυτταρομεγαλοϊού

Λοιμώξεις από ερπητοϊούς, όπως απλός έρπητας δέρματος και βλεννογόνων, περιλαμβανομένου του αρχικού και υποτροπιάζοντα έρπητα των γεννητικών οργάνων, έρπητας ζωστήρας. Για πρόληψη των υποτροπών λοιμώξεων από απλό…
Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 5.3.3
ΕΟΦ · κεφ. 5.3.5

Φάρμακα κατά της γρίππης (ινφλουέντσας)

Η αμανταδίνη χρησιμοποιείται για την προφύλαξη και θεραπεία της ινφλουέντσας Α σε ορισμένες κατηγορίες ασθενών (ηλικιωμένα, εξασθενημένα, ανοσοκατεσταλμένα άτομα) που δεν έχουν εμβολιαστεί ή υπάρχει αντένδειξη εμβολιασμού.

Η ζαναμιβίρη ενδείκνυται για τη θεραπεία της ινφλουέντσας Α και Β εφόσον είναι δυνατή η χορήγησή της εντός των πρώτων 48 ωρών. Μειώνει -σε κατά τα άλλα υγιή άτομα- τη διάρκεια της νόσου περίπου 1-2 ημερες.

Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 5.3.5
ΕΟΦ · κεφ. 5.3.6

Φάρμακα κατά της ηπατίτιδας

Στη θεραπεία των χρονίων ηπατιτίδων Β και C χρησιμοποιούνται τα τελευταία χρόνια διάφορα φάρμακα όπως η ιντερφερόνη άλφα, η λαμιβουδίνη, η ριμπαβιρίνη μαζί με ιντερφερόνη άλφα-2b και η ιντερφερόνη αλφακόνη 1. Τα αποτελέσματα είναι αρκετά ικανοποιητικά σε ικανό ποσοστό ασθενών και εκφράζονται με κλινική και ιστολογική βελτίωση καθώς και των δεικτών ενεργότητας της νόσου.
Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 5.3.6
ΕΟΦ · κεφ. 11.1.2

Iοστατικά

Tα ιοστατικά που χρησιμοποιούνται είναι η βιδαραβίνη, η τριφλουριδίνη και το νεώτερο ακυκλοβίρη. Tα φάρμακα αυτά αναστέλλουν τη σύνθεση του DNA του ιού του απλού έρπητα και είναι αποτελεσματικά σε λοιμώξεις επιπεφυκότων και κερατοειδή -ιδιαίτερα σε δενδριτική κερατίτιδα- που προκαλούνται από τον ιό αυτό. H τριφλουριδίνη διέρχεται τον κερατοειδή και μπορεί να είναι αποτελεσματική σε περιπτώσεις ιογενούς ραγοειδίτιδας.

Mολονότι από άποψη αποτελεσματικότητας και τοξικότητας τα παραπάνω φάρμακα είναι συγκρίσιμα, εντούτοις η τριφλουριδίνη φαίνεται να είναι περισσότερο αποτελεσματική από τη βιδαραβίνη σε αμοιβαδοειδείς εξελκώσεις του κερατοειδούς. Tο νεώτερο ακυκλοβίρη φαίνεται να είναι ατοξικότερο και περισσότερο αποτελεσματικό στην δενδριτική κερατίτιδα.

Tαυτόχρονη χορήγηση των παραπάνω φαρμάκων με κορτικοστεροειδή θα πρέπει γενικώς να αποφεύγεται, εκτός εξαιρέσεων, γιατί τα τελευταία ευνοούν την ανάπτυξη του ιού και τη διασπορά της λοιμώξεως. Διασταυρούμενη ευαισθησία ή ανάπτυξη αντοχής μεταξύ τους δεν έχει διαπιστωθεί. Έτσι σε εμφάνιση αλλεργικών εκδηλώσεων ή σε μη ανταπόκριση σε ένα από αυτά είναι δυνατή η χορήγηση άλλου. Συνδυασμός με αντιμικροβιακά φάρμακα συνιστάται για τον έλεγχο δευτεροπαθών μικροβιακών λοιμώξεων.

H ακυκλοβίρη χορηγείται πολύ συχνά συστηματικά (από το στόμα) σε οφθαλμικές λοιμώξεις από τον ιό του έρπητα ζωστήρα και απλού έρπητα, τόσο σε πρωτολοιμώξεις όσο και κυρίως σε υποτροπές (κερατοπάθειες) μειώνοντας το ποσοστό επανεμφάνισής τους.

Στην αμφιβληστροειδοπάθεια από κυτταρομεγαλοϊό σε ασθενείς με AIDS χορηγούνται συστηματικώς φοσκαρνέτη ή γκανσικλοβίρη.

Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 11.1.2
ΕΟΦ · κεφ. 13.3.3.1

Aντιερπητικά φάρμακα

Στον απλό έρπητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επαλείψεις μίγμα αλκοόλης 70° και αιθέρα σε ίσα μέρη. Tελευταίως στον επιχείλιο και τον έρπητα των γεννητικών οργάνων χρησιμοποιούνται κρέμα ακυκλοβίρης 5% ή αλοιφή βιδαραβίνης 3%. H έναρξη της θεραπείας πρέπει να γίνεται το συντομότερο δυνατό και να συνεχίζεται για 5 ημέρες. Για συστηματική χορήγηση ιοστατικών βλ. 5.3.

Λοιπές ενδείξεις: Βλ. επίσης 11.1.2.

Πηγή: ΕΟΦ 2007 · Κεφάλαιο 13.3.3.1