ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01FX18 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

AMIVANTAMAB

Αμιβανταμάμπη

### Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος‑φαρμάκου, κωδικός ATC: L01FX18.

Εμπορικά Ονόματα

RYBREVANT

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

C34 Κακοήθης νεοπλασία των βρόγχων και του πνεύμονα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ασθενείς με σωματικό βάρος < 80 kg

Αρχικά 1.400 mg εβδομαδιαία (συνολικά 4 δόσεις) από τις Εβδομάδες 1 έως 4 (Εβδομάδα 1 - διαιρεμένη έγχυση την Ημέρα 1 και την Ημέρα 2, Εβδομάδες 2 έως 4 - έγχυση την Ημέρα 1). Στη συνέχεια 1.750 mg κάθε 3 εβδομάδες ξεκινώντας από την Εβδομάδα 7 και εφεξής.
Ασθενείς με σωματικό βάρος ≥ 80 kg

Αρχικά 1.750 mg εβδομαδιαία (συνολικά 4 δόσεις) από τις Εβδομάδες 1 έως 4 (Εβδομάδα 1 - διαιρεμένη έγχυση την Ημέρα 1 και την Ημέρα 2, Εβδομάδες 2 έως 4 - έγχυση την Ημέρα 1). Στη συνέχεια 2.100 mg κάθε 3 εβδομάδες ξεκινώντας από την Εβδομάδα 7 και εφεξής.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη(στις) δραστική(ές) ουσία(ες) ή σε κάποιο από τα έκδοχα

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Σχετιζόμενες με τη χορήγηση αντιδράσεις

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έλαβαν υποδόριο σκεύασμα Αμιβανταμάμπη

Πριν από την αρχική ένεση χορήγηση αντιισταμινικών, αντιπυρετικών και γλυκοκορτικοειδών. Για τις επόμενες δόσεις, χορήγηση αντιισταμινικών και αντιπυρετικών. Η θεραπεία να γίνεται σε περιβάλλον με ιατρική υποστήριξη. Διακοπή ενέσεων με το πρώτο σημείο αντιδράσεων. Χορήγηση φαρμάκων μετά την ένεση. Συνέχιση ένεσης μετά την αποδρομή συμπτωμάτων. Οριστική διακοπή για Βαθμού 4 ή υποτροπιάζουσες Βαθμού 3 αντιδράσεις.
Διάμεση πνευμονοπάθεια (ILD)

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έλαβαν θεραπεία με amivantamab

Διακοπή θεραπείας με Αμιβανταμάμπη για όσο διάστημα εκκρεμεί η διερεύνηση συμπτωμάτων. Έναρξη κατάλληλης θεραπείας. Οριστική διακοπή σε επιβεβαιωμένη ILD ή ανεπιθύμητες ενέργειες που προσομοιάζουν με ILD.
Συμβάντα φλεβικής θρομβοεμβολής (ΦΘΕ)

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έλαβαν amivantamab σε συνδυασμό με lazertinib

Προφυλακτική δοσολογία άμεσα δρώντος από στόματος αντιπηκτικού (DOAC) ή ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους (LMWH). Θεραπεία με αντιπηκτική αγωγή. Προσωρινή διακοπή θεραπείας για συμβάντα με κλινική αστάθεια. Επανέναρξη και των δύο φαρμάκων στην ίδια δόση. Οριστική διακοπή Αμιβανταμάμπη σε επανεμφάνιση παρά την αντιπηκτική αγωγή (lazertinib μπορεί να συνεχιστεί).
Αντιδράσεις του δέρματος και των ονύχων

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έλαβαν θεραπεία με amivantamab

Περιορισμός έκθεσης στον ήλιο. Χρήση προστατευτικών ρούχων και αντηλιακού. Προφυλακτική θεραπεία με από στόματος αντιβιοτικό και τοπική αντιβιοτική λοσιόν. Χρήση μη φαγεσωρογόνου ενυδατικού προϊόντος και διάλυμα χλωρεξιδίνης. Διαθεσιμότητα συνταγών για τοπικά/από στόματος αντιβιοτικά και τοπικά κορτικοστεροειδή. Για δερματικές αντιδράσεις, υποστηρικτική φροντίδα, τοπικά κορτικοστεροειδή, τοπικά/από στόματος αντιβιοτικά. Για Βαθμού 3 ή μη ανεκτά Βαθμού 2, συστηματικά αντιβιοτικά και από στόματος στεροειδή. Παραπομπή σε δερματολόγο για σοβαρό/άτυπο/μη βελτιωμένο εξάνθημα. Μείωση της δόσης, προσωρινή διακοπή ή οριστική διακοπή του Αμιβανταμάμπη, με βάση τη βαρύτητα.
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN)

Διακοπή θεραπείας εάν επιβεβαιωθεί TEN.
Διαταραχές του οφθαλμού

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έλαβαν θεραπεία με amivantamab

Παραπομπή σε οφθαλμίατρο για επιδεινούμενα οφθαλμικά συμπτώματα. Διακοπή χρήσης φακών επαφής. Τροποποιήσεις της δόσης για διαταραχές Βαθμού 3 ή 4.
Πολυσορβικό

Να ενημερώνεται ο ιατρός για γνωστές αλλεργίες, καθώς μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ζώντα ή ζώντα-εξασθενημένα εμβόλια
προσοχή

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια. Αποφεύγετε τη χρήση.

ΣύστασηΑποφεύγετε τη χρήση

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Μεταβολισμός

Υποαλβουμιναιμία
Μειωμένη όρεξη
Υπασβεστιαιμία
Υποκαλιαιμία
Υπομαγνησιαιμία

Νευρικό

Ζάλη
Παραισθησία

Διαταραχές του οφθαλμού

Ελάττωση της όρασης
Άλλες διαταραχές του οφθαλμού

Οφθαλμικές

Ανάπτυξη βλεφαρίδων
Κερατίτιδα
Ραγοειδίτιδα

Αναπνευστικό

Διάμεση πνευμονοπάθεια

Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου

Διάμεση πνευμονοπάθεια/Πνευμονίτιδα

Γαστρεντερικό

Διάρροια
Στοματίτιδα
Ναυτία
Δυσκοιλιότητα
Έμετος
Κοιλιακό άλγος
Αιμορροΐδες

Ήπαρ

Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος
Ηπατοτοξικότητα

Εργαστηριακές

Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Δέρμα

Εξάνθημα
Τοξικότητα ονύχων
Ξηρό δέρμα
Κνησμός
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Σύνδρομο παλαμοπελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας
Κνίδωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Έλκος δέρματος

Μυοσκελετικό

Μυαλγία
Μυϊκοί σπασμοί

Γενικές

Οίδημα
Κόπωση
Πυρεξία

Τραυματισμοί

Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση

Αίμα

Ουδετεροπενία
Θρομβοπενία

Αγγειακές

Φλεβική θρομβοεμβολή

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άλλες διαταραχές του οφθαλμού

Διαταραχές του οφθαλμού

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση

Τραυματισμοί

Πολύ συχνές
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος

Ήπαρ

Πολύ συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Ήπαρ

Πολύ συχνές
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ηπατοτοξικότητα

Ήπαρ

Πολύ συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Κόπωση

Γενικές

Πολύ συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Μυϊκοί σπασμοί

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Ξηρό δέρμα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Οίδημα

Γενικές

Πολύ συχνές
Ουδετεροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Πολύ συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Τοξικότητα ονύχων

Δέρμα

Πολύ συχνές
Υπασβεστιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υποαλβουμιναιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπομαγνησιαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Φλεβική θρομβοεμβολή

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Έλκος δέρματος

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Αιμορροΐδες

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ανάπτυξη βλεφαρίδων

Οφθαλμικές

Συχνές
Διάμεση πνευμονοπάθεια

Αναπνευστικό

Συχνές
Διάμεση πνευμονοπάθεια/Πνευμονίτιδα

Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίου

Συχνές
Ελάττωση της όρασης

Διαταραχές του οφθαλμού

Συχνές
Κερατίτιδα

Οφθαλμικές

Συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Συχνές
Σύνδρομο παλαμοπελματιαίας ερυθροδυσαισθησίας

Δέρμα

Συχνές
Ραγοειδίτιδα

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση

Δέρμα

Όχι συχνές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/Αντισύλληψη
να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη

κατά τη διάρκεια και για 3 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας με amivantamab
Κύηση
δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός αν το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα θεωρείται ότι υπερτερεί των δυνητικών κινδύνων για το έμβρυο

Δεν υπάρχουν δεδομένα στον άνθρωπο για την αξιολόγηση του κινδύνου. Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα. Η χορήγηση μορίων που αναστέλλουν EGFR και MET σε κυοφορούντα ζώα οδήγησε σε αυξημένη επίπτωση διαταραχής της εμβρυικής ανάπτυξης, εμβρυϊκής θνητότητας και αποβολής. Με βάση τον μηχανισμό δράσης του και τα ευρήματα σε ζωικά μοντέλα, το amivantamab θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο. Αν η ασθενής μείνει έγκυος, θα πρέπει να ενημερωθεί σχετικά με το δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
Θηλασμός
Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/αποφευχθεί η θεραπεία με amivantamab

Δεν είναι γνωστό εάν το amivantamab απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Οι ανθρώπινες IgG απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα κατά τις πρώτες ημέρες μετά τον τοκετό και σύντομα μειώνονται σε χαμηλές συγκεντρώσεις. Ο κίνδυνος για το παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί κατά τη διάρκεια αυτού του σύντομου διαστήματος λίγο μετά τον τοκετό, αν και οι IgG είναι πιθανό να αποικοδομούνται στον γαστρεντερικό σωλήνα του παιδιού που θηλάζει και να μην απορροφώνται. Λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
Γονιμότητα

Δεν υπάρχουν δεδομένα για την επίδραση του amivantamab στην ανθρώπινη γονιμότητα. Οι επιδράσεις στην ανδρική και γυναικεία γονιμότητα δεν έχουν αξιολογηθεί σε μελέτες σε ζώα.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, η θεραπεία με Αμιβανταμάμπη θα πρέπει να σταματήσει, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται για τυχόν σημεία ή συμπτώματα ανεπιθύμητων ενεργειών και θα πρέπει να λαμβάνονται αμέσως τα κατάλληλα γενικά υποστηρικτικά μέτρα μέχρις ότου περιοριστεί ή αποδράμει η κλινική τοξικότητα.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες (π.χ. ζάλη, κόπωση, έκπτωση της όρασης). Εάν οι ασθενείς εμφανίσουν συμπτώματα που σχετίζονται με τη θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με την όραση, τα οποία επηρεάζουν την ικανότητα συγκέντρωσης και αντίδρασης, συνιστάται να μην οδηγούν και να μη χειρίζονται μηχανήματα μέχρι να υποχωρήσει η επίδραση.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Διυδρικό δινατριούχο άλας του αιθυλενοδιαμινοτετραοξικού οξέος (EDTA)

L-Ιστιδίνη

L-Ιστιδίνη υδροχλωρική μονοϋδρική

L-Μεθειονίνη

Πολυσορβικό 80 (E433)

Σακχαρόζη

Ύδωρ για ενέσιμα

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος‑φαρμάκου, κωδικός ATC: L01FX18.

Μηχανισμός δράσης

Το amivantamab είναι ένα πλήρως ανθρώπινο, διειδικό για EGFR-MET, χαμηλής περιεκτικότητας σε φουκόζη, με βάση την IgG1 αντίσωμα, με δραστηριότητα καθοδήγησης των ανοσοκυττάρων, το οποίο στοχεύει όγκους με ενεργοποιητικές μεταλλάξεις του EGFR όπως διαγραφές στο Εξώνιο 19, υποκατάσταση L858R στο Εξώνιο 21 και μεταλλάξεις ένθεσης στο Εξώνιο 20. Το amivantamab προσδένεται στις εξωκυττάριες περιοχές των EGFR και MET. Το amivantamab διαταράσσει τις σηματοδοτικές λειτουργίες των EGFR και MET μέσω αποκλεισμού της σύνδεσης του προσδέτη και ενίσχυσης της αποικοδόμησης των EGFR και MET, προλαμβάνοντας έτσι την ανάπτυξη και εξέλιξη του όγκου. Η παρουσία των EGFR και MET στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων καθιστά επίσης δυνατή τη στόχευση αυτών των κυττάρων προς καταστροφή από ανοσοδραστικά κύτταρα όπως είναι τα κύτταρα-φυσικοί φονείς και τα μακροφάγα, μέσω μηχανισμών εξαρτημένης από αντίσωμα, κυτταρικά επαγόμενης κυτταροτοξικότητας (ADCC) και τρωγοκυττάρωσης, αντίστοιχα.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Λευκωματίνη Το amivantamab μείωσε τη συγκέντρωση της λευκωματίνης στον ορό, κάτι που αποτελεί φαρμακοδυναμική επίδραση της αναστολής του MET, συνήθως κατά τη διάρκεια των πρώτων 8 εβδομάδων (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Στη συνέχεια, η συγκέντρωση της λευκωματίνης σταθεροποιήθηκε για το υπόλοιπο της θεραπείας με amivantamab.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Μη προθεραπευμένος ΜΜΚΠ με διαγραφές στο Εξώνιο 19 του EGFR ή μεταλλάξεις υποκατάστασης L858R στο Εξώνιο 21 (MARIPOSA) Η NSC3003 (MARIPOSA) είναι μια τυχαιοποιημένη, ανοικτής επισήμανσης, ελεγχόμενη με δραστικό φάρμακο, πολυκεντρική μελέτη φάσης 3 για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με lazertinib σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με οσιμερτινίμπη ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ΜΜΚΠ με μεταλλάξεις στο EGFR που δεν επιδέχεται θεραπεία η οποία αποβλέπει στην ίαση. Τα δείγματα των ασθενών ήταν απαραίτητο να έχουν μία από τις δύο κοινές μεταλλάξεις του EGFR (διαγραφή στο Εξώνιο 19 ή μετάλλαξη υποκατάστασης L858R στο Εξώνιο 21), όπως προσδιορίζονται από τοπική εξέταση. Δείγματα καρκινικού ιστού (94%) και/ή πλάσματος (6%) εξετάστηκαν τοπικά για όλους τους ασθενείς για να προσδιοριστεί η κατάσταση μετάλλαξης διαγραφής στο Εξώνιο 19 του EGFR και/ή μετάλλαξης υποκατάστασης L858R στο Εξώνιο 21, με χρήση αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) στο 65% των ασθενών και αλληλούχισης επόμενης γενιάς (NGS) στο 35% των ασθενών. Συνολικά 1.074 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (2:2:1) ώστε να λάβουν Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με lazertinib, μονοθεραπεία με οσιμερτινίμπη ή μονοθεραπεία με lazertinib έως την εξέλιξη της νόσους ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Το Αμιβανταμάμπη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόση 1.050 mg (για ασθενείς < 80 kg) ή 1.400 mg (για ασθενείς ≥ 80 kg) μία φορά την εβδομάδα για 4 εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε 2 εβδομάδες ξεκινώντας από την Εβδομάδα 5. Το lazertinib χορηγήθηκε σε δόση 240 mg από στόματος μία φορά ημερησίως. Η οσιμερτινίμπη χορηγήθηκε σε δόση 80 mg από στόματος μία φορά ημερησίως. Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση τον τύπο μετάλλαξης του EGFR (διαγραφή στο Εξώνιο 19 ή L858R στο Εξώνιο 21), τη φυλή (Ασιάτες ή μη Ασιάτες) και το ιστορικό εγκεφαλικών μεταστάσεων (ναι ή όχι). Τα δημογραφικά στοιχεία και τα χαρακτηριστικά της νόσου κατά την έναρξη ήταν εξισορροπημένα μεταξύ των σκελών θεραπείας. Η διάμεση ηλικία ήταν 63 έτη (εύρος: 25-88) έτη με το 45% των ασθενών να είναι ≥ 65 ετών, το 62% γυναίκες, το 59% Ασιάτες και το 38% Λευκοί. Η κατάσταση απόδοσης ECOG (Συνεργατική Ογκολογική Ομάδα των Ανατολικών Πολιτειών) κατά την έναρξη ήταν 0 (34%) ή 1 (66%), το 69% δεν είχαν καπνίσει ποτέ, το 41% είχαν προηγούμενες εγκεφαλικές μεταστάσεις και το 90% είχαν καρκίνο Σταδίου IV κατά την αρχική διάγνωση. Όσον αφορά την κατάσταση μετάλλαξης του EGFR, το 60% ήταν διαγραφές στο Εξώνιο 19 και το 40% ήταν μεταλλάξεις υποκατάστασης L858R στο Εξώνιο 21. Το Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με lazertinib επέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) βάσει αξιολόγησης BICR. Η τελική ανάλυση της OS επέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην OS για το Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με lazertinib σε σύγκριση με την οσιμερτινίμπη (βλ. Πίνακα 10 και Εικόνα 2).

Πίνακας 10: Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στη MARIPOSA

	Αμιβανταμάμπη + lazertinib (N=429)	Οσιμερτινίμπη (N=429)
Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)
Αριθμός συμβάντων	192 (45%)	252 (59%)
Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI)	23,7 (19,1, 27,7)	16,6 (14,8, 18,5)
Λόγος κινδύνου (95% CI), p-τιμή	0,70 (0,58, 0,85), p=0,0002
Συνολική επιβίωση (OS)
Αριθμός συμβάντων	173 (40%)	217 (51%)
Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI)	Μ/Ε (42,9, Μ/Ε)	36,7 (33,4, 41,0)
Λόγος κινδύνου (95% CI), p-τιμή	0,75 (0,61, 0,92), p=0,0048
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR)
ORR% (95% CI)	80% (76%, 84%)	77% (72%, 81%)
Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR)
Διάμεση τιμή (95% CI), μήνες	25,8 (20,3, 33,9)	18,1 (14,8, 20,1)

BICR = τυφλοποιημένη ανεξάρτητη κεντρική αξιολόγηση, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, Μ/Ε = μη εκτιμήσιμο Τα αποτελέσματα PFS είναι από την αποκοπή δεδομένων στις 11 Αυγούστου 2023 με διάμεση παρακολούθηση 22,0 μηνών. Τα αποτελέσματα DOR και ORR είναι από την αποκοπή δεδομένων στις 13 Μαΐου 2024 με διάμεση παρακολούθηση 31,3 μηνών. Τα αποτελέσματα OS είναι από την αποκοπή δεδομένων στις 04 Δεκεμβρίου 2024 με διάμεση παρακολούθηση 37,8 μηνών.

Το ενδοκρανιακό ORR και η ενδοκρανιακή DOR βάσει BICR ήταν προκαθορισμένα τελικά σημεία στη μελέτη MARIPOSA. Στο υποσύνολο των ασθενών με ενδοκρανιακές βλάβες κατά την έναρξη, ο συνδυασμός Αμιβανταμάμπη και lazertinib επέδειξε παρόμοιο ενδοκρανιακό ORR με αυτό της ομάδας μαρτύρων. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, όλοι οι ασθενείς στη μελέτη MARIPOSA υποβλήθηκαν σε διαδοχικές MRI εγκεφάλου για την αξιολόγηση της ενδοκρανιακής ανταπόκρισης και διάρκειας. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται στον Πίνακα 11.

Πίνακας 11: Ενδοκρανιακό ORR και ενδοκρανιακή DOR βάσει αξιολόγησης BICR σε ασθενείς με ενδοκρανιακές βλάβες κατά την έναρξη - MARIPOSA

	Αμιβανταμάμπη + lazertinib (N=180)	Οσιμερτινίμπη (N=186)
Αξιολόγηση ανταπόκρισης ενδοκρανιακού όγκου	78%	77%
Ενδοκρανιακό ORR (CR+PR),% (95% CI)	(71%, 84%)	(71%, 83%)
Πλήρης ανταπόκριση	64%	59%
Ενδοκρανιακή DOR
Αριθμός ανταποκριθέντων	140	144
Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI)	35,0 (20,4, Μ/Ε)	25,1 (22,1, 31,2)

CI = διάστημα εμπιστοσύνης, Μ/Ε= μη εκτιμήσιμο Τα αποτελέσματα ενδοκρανιακού ORR και ενδοκρανιακής DOR είναι από την αποκοπή δεδομένων στις 04 Δεκεμβρίου 2024 με διάμεση παρακολούθηση 37,8 μηνών.

Προθεραπευμένος ΜΜΚΠ με διαγραφές στο Εξώνιο 19 του EGFR ή μεταλλάξεις υποκατάστασης L858R στο Εξώνιο 21 (MARIPOSA-2) Η MARIPOSA-2 είναι μια τυχαιοποιημένη (2:2:1), ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη Φάσης 3 σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ΜΜΚΠ με διαγραφές στο Εξώνιο 19 του EGFR ή μεταλλάξεις υποκατάστασης L858R στο Εξώνιο 21 (έλεγχος των μεταλλάξεων μπορούσε να έχει διενεργηθεί κατά τον χρόνο της διάγνωσης της τοπικά προχωρημένης ή μεταστατικής νόσου ή πιο μετά. Ο έλεγχος δεν ήταν αναγκαίο να επαναληφθεί κατά τον χρόνο εισόδου στη μελέτη εφόσον η κατάσταση μετάλλαξης του EGFR είχε προηγουμένως τεκμηριωθεί) μετά από αποτυχία προηγούμενης θεραπείας συμπεριλαμβανομένου ενός τρίτης γενιάς αναστολέα τυροσινικής κινάσης (TKI) του EGFR. Συνολικά 657 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν στη μελέτη, εκ των οποίων 263 έλαβαν καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη (CP) και 131 οι οποίοι έλαβαν Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη (Αμιβανταμάμπη-CP). Επιπροσθέτως, 263 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με lazertinib, καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη σε ένα ξεχωριστό σκέλος της μελέτης. Το Αμιβανταμάμπη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόση 1.400 mg (για ασθενείς < 80 kg) ή 1.750 mg (για ασθενείς ≥ 80 kg) μία φορά την εβδομάδα για 4 εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε 3 εβδομάδες με δόση 1.750 mg (για ασθενείς < 80 kg) ή 2.100 mg (για ασθενείς ≥ 80 kg) ξεκινώντας από την Εβδομάδα 7 έως την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Η καρβοπλατίνη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου 5 mg/ml ανά λεπτό (AUC 5) μία φορά κάθε 3 εβδομάδες, για διάστημα έως 12 εβδομάδων. Η πεμετρεξέδη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόση 500 mg/m2 μία φορά κάθε 3 εβδομάδες έως την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Οι ασθενείς στρωματοποιήθηκαν με βάση τη γραμμή θεραπείας με οσιμερτινίμπη (πρώτη γραμμή ή δεύτερη γραμμή), τις προηγούμενες εγκεφαλικές μεταστάσεις (ναι ή όχι) και την Ασιατική φυλή (ναι ή όχι). Από τους 394 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο σκέλος που έλαβε Αμιβανταμάμπη-CP ή στο σκέλος που έλαβε CP, η διάμεση ηλικία ήταν 62 (εύρος: 31-85) έτη, με το 38% των ασθενών να είναι ηλικίας ≥ 65 ετών, το 60% ήταν γυναίκες, και το 48% ήταν Ασιάτες και το 46% ήταν Λευκοί. Η κατάσταση απόδοσης ECOG (Συνεργατική Ογκολογική Ομάδα των Ανατολικών Πολιτειών) κατά την έναρξη ήταν 0 (40%) ή 1 (60%), το 66% δεν είχαν καπνίσει ποτέ, το 45% είχαν ιστορικό εγκεφαλικών μεταστάσεων και το 92% είχαν καρκίνο Σταδίου IV κατά την αρχική διάγνωση. Το Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη επέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) σε σύγκριση με την καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη, με HR 0,48 (95% CI: 0,36, 0,64, p<0,0001). Κατά τον χρόνο της δεύτερης ενδιάμεσης ανάλυσης για την OS, με διάμεση παρακολούθηση περίπου 18,6 μηνών για το σκέλος Αμιβανταμάμπη-CP και περίπου 17,8 μηνών για το σκέλος CP, το HR για την OS ήταν 0,73 (95% CI: 0,54, 0,99, p=0,0386). Αυτό δεν ήταν στατιστικά σημαντικό (ελέγχθηκε στο προκαθορισμένο επίπεδο σημαντικότητας 0,0142). Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 12.

Πίνακας 12: Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στη MARIPOSA-2

	Αμιβανταμάμπη + καρβοπλατίνη + πεμετρεξέδη (N=131)	καρβοπλατίνη + πεμετρεξέδη (N=263)
Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)
Αριθμός συμβάντων (%)	74 (57)	171 (65)
Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI)	6,3 (5,6, 8,4)	4,2 (4,0, 4,4)
HR (95% CI), p-τιμή	0,48 (0,36, 0,64), p<0,0001
Συνολική επιβίωση (OS)
Αριθμός συμβάντων (%)	65 (50)	143 (54)
Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI)	17,7 (16,0, 22,4)	15,3 (13,7, 16,8)
HR (95% CI), p-τιμή	0,73 (0,54, 0,99), p=0,0386
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης
ORR,% (95% CI)	64% (55%, 72%)	36% (30%, 42%)
Λόγος Πιθανοτήτων (95% CI), p-τιμή	3,10 (2,00, 4,80), p<0,0001
Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR)
Διάμεση τιμή (95% CI), μήνες	6,90 (5,52, Μ/Ε)	5,55 (4,17, 9,56)
Ασθενείς με DOR ≥ 6 μήνες	31,9%	20,0%

CI = Διάστημα Εμπιστοσύνης, Μ/Ε= μη εκτιμήσιμο Τα αποτελέσματα PFS, DOR και ORR είναι από την αποκοπή δεδομένων στις 10 Ιουλίου 2023, οπότε πραγματοποιήθηκε έλεγχος της υπόθεσης και η τελική ανάλυση για αυτά τα καταληκτικά σημεία. Τα αποτελέσματα OS είναι από την αποκοπή δεδομένων στις 26 Απριλίου 2024, από τη δεύτερη ενδιάμεση ανάλυση OS. Η p-τιμή συγκρίνεται με ένα αμφίπλευρο διάστημα σημαντικότητας 0,0142. Συνεπώς, τα αποτελέσματα της OS δεν είναι σημαντικά κατά τη δεύτερη ενδιάμεση ανάλυση. Το όφελος στην PFS από τη θεραπεία με Αμιβανταμάμπη-CP σε σύγκριση με τη θεραπεία με CP ήταν σταθερό σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες που αναλύθηκαν, συμπεριλαμβανόμενης της εθνικότητας, της ηλικίας, του φύλου, του ιστορικού καπνίσματος και της κατάστασης μεταστάσεων στο ΚΝΣ κατά την είσοδο στη μελέτη.

Δεδομένα αποτελεσματικότητας σε ενδοκρανιακές μεταστάσεις Οι ασθενείς με ασυμπτωματικές ή προθεραπευμένες και σταθεροποιημένες ενδοκρανιακές μεταστάσεις ήταν επιλέξιμοι για να τυχαιοποιηθούν στη MARIPOSA-2. Η θεραπεία με Αμιβανταμάμπη-CP συσχετίστηκε με αριθμητική αύξηση του ενδοκρανιακού ORR (23,3% για θεραπεία με Αμιβανταμάμπη-CP έναντι 16,7% για θεραπεία με CP, λόγος πιθανοτήτων 1,52, 95% CI (0,51, 4,50), καθώς και της ενδοκρανιακής DOR (13,3 μήνες, 95% CI (1.4, Μ/Ε) στο σκέλος Αμιβανταμάμπη-CP σε σύγκριση με 2,2 μήνες, 95% CI (1,4, Μ/Ε) στο σκέλος CP). Η διάμεση παρακολούθηση για τη θεραπεία Αμιβανταμάμπη-CP ήταν περίπου 18,6 μήνες.

Μη προθεραπευμένος μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) με μεταλλάξεις ένθεσης στο Εξώνιο 20 (PAPILLON) Η PAPILLON είναι μια τυχαιοποιημένη, ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη Φάσης 3 για τη σύγκριση της θεραπείας με Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη με χημειοθεραπεία μόνον (καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη) σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ΜΜΚΠ με ενεργοποιητικές μεταλλάξεις ένθεσης στο Εξώνιο 20 του EGFR, οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία. Δείγματα καρκινικού ιστού (92,2%) και/ή πλάσματος (7,8%) εξετάστηκαν τοπικά και για τους 308 ασθενείς προκειμένου να προσδιοριστεί η κατάσταση μετάλλαξης ένθεσης στο Εξώνιο 20 του EGFR με χρήση αλληλούχισης επόμενης γενιάς (NGS) στο 55,5% των ασθενών και/ή αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) στο 44,5% των ασθενών. Διεξήχθη επίσης έλεγχος σε κεντρικό εργαστήριο με χρήση του ελέγχου σε δείγμα ιστού AmoyDx® LC10, του Thermo Fisher Oncomine Dx Target Test, καθώς και του ελέγχου σε δείγμα πλάσματος Guardant 360® CDx. Ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις κατά τον έλεγχο διαλογής ήταν επιλέξιμοι για συμμετοχή εφόσον ήταν πέραν αμφιβολίας θεραπευμένοι, κλινικά σταθεροί, ασυμπτωματικοί και εκτός θεραπείας με κορτικοστεροειδή για τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από την τυχαιοποίηση. Το Αμιβανταμάμπη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόση 1.400 mg (για ασθενείς < 80 kg) ή 1.750 mg (για ασθενείς ≥ 80 kg) μία φορά την εβδομάδα για 4 εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε 3 εβδομάδες με δόση 1.750 mg (για ασθενείς < 80 kg) ή 2.100 mg (για ασθενείς ≥ 80 kg) ξεκινώντας από την Εβδομάδα 7 έως την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Η καρβοπλατίνη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου 5 mg/ml ανά λεπτό (AUC 5) μία φορά κάθε 3 εβδομάδες, για διάστημα έως 12 εβδομάδων. Η πεμετρεξέδη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόση 500 mg/m2 μία φορά κάθε 3 εβδομάδες έως την εξέλιξη της νόσου ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση την κατάσταση απόδοσης ECOG (0 ή 1), και τις προηγούμενες εγκεφαλικές μεταστάσεις (ναι ή όχι). Στους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο σκέλος καρβοπλατίνης και πεμετρεξέδης και είχαν επιβεβαιωμένη εξέλιξη της νόσου επιτράπηκε να αλλάξουν θεραπεία και να λάβουν Αμιβανταμάμπη ως μονοθεραπεία. Συνολικά, 308 συμμετέχοντες τυχαιοποιήθηκαν (1:1) σε Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη (N=153) ή σε καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη (N=155). Η διάμεση ηλικία ήταν τα 62 (εύρος: 27 έως 92) έτη, με το 39% των συμμετεχόντων να είναι ηλικίας ≥ 65 ετών, το 58% γυναίκες, το 61% Ασιάτες και το 36% Λευκοί. Η κατάσταση απόδοσης ECOG (Συνεργατική Ογκολογική Ομάδα των Ανατολικών Πολιτειών) κατά την έναρξη ήταν 0 (35%) ή 1 (64%), το 58% δεν είχαν καπνίσει ποτέ, το 23% είχαν ιστορικό εγκεφαλικών μεταστάσεων και το 84% είχαν καρκίνο Σταδίου IV κατά την αρχική διάγνωση. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο για την PAPILLON ήταν η PFS, όπως αξιολογήθηκε με BICR. Η διάμεση παρακολούθηση ήταν 14,9 μήνες (εύρος: 0,3 έως 27,0). Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 13.

Πίνακας 13: Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στη μελέτη PAPILLON

	Αμιβανταμάμπη + καρβοπλατίνη + πεμετρεξέδη (N=153)	καρβοπλατίνη + πεμετρεξέδη (N=155)
Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)
Αριθμός συμβάντων	84 (55%)	132 (85%)
Διάμεση τιμή, μήνες (95% CI)	11,4 (9,8, 13,7)	6,7 (5,6, 7,3)
HR (95% CI), p-τιμή	0,395 (0,29, 0,52), p<0,0001
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης
ORR,% (95% CI)	73% (65%, 80%)	47% (39%, 56%)
Λόγος πιθανοτήτων (95% CI), p-τιμή	3,0 (1,8, 4,8), p<0,0001
Πλήρης ανταπόκριση	3,9%	0,7%
Μερική ανταπόκριση	69%	47%
Συνολική επιβίωση (OS)
Αριθμός συμβάντων	40	52
Διάμεση OS, μήνες (95% CI)	Μ/Ε (28,3, Μ/Ε)	28,6 (24,4, Μ/Ε)
HR (95% CI), p-τιμή	0,756 (0,50, 1,14), p=0,1825

CI = διάστημα εμπιστοσύνης, Μ/Ε= μη εκτιμήσιμο Τυφλοποιημένη Ανεξάρτητη Κεντρική Αξιολόγηση κατά RECIST έκδ. 1.1 Βάσει εκτίμησης Kaplan-Meier. Με βάση τα αποτελέσματα επικαιροποιημένης OS με διάμεση παρακολούθηση 20,9 μηνών. Στην ανάλυση OS δεν έγινε προσαρμογή για τις ενδεχόμενες συγχυτικές επιδράσεις της αλλαγής θεραπείας (78 [50,3%] ασθενείς στο σκέλος καρβοπλατίνης + πεμετρεξέδης που έλαβαν επακόλουθη θεραπεία με Αμιβανταμάμπη ως μονοθεραπεία). Το όφελος στην PFS από το Αμιβανταμάμπη σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη σε σύγκριση με καρβοπλατίνη και πεμετρεξέδη ήταν σταθερό σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες με βάση τις εγκεφαλικές μεταστάσεις κατά την είσοδο στη μελέτη (ναι ή όχι), την ηλικία (< 65 ή ≥ 65 ετών), το φύλο (άρρεν ή θήλυ), τη φυλή (Ασιατική ή μη Ασιατική), το βάρος (< 80 kg ή ≥ 80 kg), την κατάσταση απόδοσης ECOG (0 ή 1), και το ιστορικό καπνίσματος (ναι ή όχι).

Προθεραπευμένος μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) με μεταλλάξεις ένθεσης στο Εξώνιο 20 (CHRYSALIS) Η CHRYSALIS είναι μια πολυκεντρική, ανοικτής επισήμανσης μελέτη πολλαπλών κοορτών που πραγματοποιήθηκε για την αξιολόγηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας του Αμιβανταμάμπη σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ΜΜΚΠ. Η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε σε 114 ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ΜΜΚΠ που είχαν ενεργοποιητικές μεταλλάξεις ένθεσης στο Εξώνιο 20 του EGFR, των οποίων η νόσος είχε εμφανίσει εξέλιξη κατά τη διάρκεια ή μετά τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα και η διάμεση παρακολούθηση ήταν 12,5 μήνες. Δείγματα καρκινικού ιστού (93%) και/ ή πλάσματος (10%) εξετάστηκαν τοπικά για όλους τους ασθενείς προκειμένου να προσδιοριστεί η κατάσταση μετάλλαξης ένθεσης στο Εξώνιο 20 του EGFR με αλληλούχιση επόμενης γενιάς (NGS) στο 46% των ασθενών και/ή με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR) στο 41% των ασθενών. Για το 4% των ασθενών οι μέθοδοι ελέγχου δεν προσδιορίστηκαν. Ασθενείς με εγκεφαλικές μεταστάσεις για τις οποίες δεν λάμβαναν θεραπεία ή με ιστορικό ILD που απαίτησε θεραπεία με παρατεταμένη χρήση στεροειδών ή άλλων ανοσοκατασταλτικών παραγόντων εντός των τελευταίων 2 ετών δεν ήταν επιλέξιμοι για τη μελέτη. Το Αμιβανταμάμπη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε δόση 1.050 mg για ασθενείς < 80 kg ή 1.400 mg για ασθενείς ≥ 80 kg μία φορά την εβδομάδα για 4 εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε 2 εβδομάδες ξεκινώντας από την Εβδομάδα 5 έως την απώλεια του κλινικού οφέλους ή την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR), σύμφωνα με την αξιολόγηση του ερευνητή, που ορίζεται ως επιβεβαιωμένη πλήρης ανταπόκριση (CR) ή μερική ανταπόκριση (PR) με βάση τα κριτήρια RECIST έκδ. 1.1. Επιπλέον, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αξιολογήθηκε και με τυφλοποιημένη ανεξάρτητη κεντρική αξιολόγηση (BICR). Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας περιελάμβαναν τη διάρκεια ανταπόκρισης (DOR). Η διάμεση ηλικία ήταν τα 62 (εύρος: 36-84) έτη, με το 41% των ασθενών να είναι ηλικίας ≥ 65 ετών, το 61% γυναίκες, το 52% Ασιάτες και το 37% Λευκοί. Ο διάμεσος αριθμός προηγούμενων θεραπειών ήταν 2 (εύρος: 1 έως 7 θεραπείες). Κατά την έναρξη, το 29% είχε κατάσταση απόδοσης ECOG (Συνεργατική Ογκολογική Ομάδα των Ανατολικών Πολιτειών) 0 και το 70% είχε κατάσταση απόδοσης ECOG 1, το 57% δεν είχε καπνίσει ποτέ, το 100% είχε καρκίνο Σταδίου IV και το 25% είχε λάβει προηγούμενη θεραπεία για εγκεφαλικές μεταστάσεις. Ενθέσεις στο Εξώνιο 20 παρατηρήθηκαν σε 8 διαφορετικά κατάλοιπα: τα πιο συχνά κατάλοιπα ήταν τα A767 (22%), S768 (16%), D770 (12%) και N771 (11%). Τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον Πίνακα 14.

Πίνακας 14: Αποτελέσματα αποτελεσματικότητας στη μελέτη CHRYSALIS

	Αξιολόγηση ερευνητή (N=114)
Συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης (95% CI)	37% (28%, 46%)
Πλήρης ανταπόκριση	0%
Μερική ανταπόκριση	37%
Διάρκεια ανταπόκρισης
Διάμεση τιμή (95% CI), μήνες	12,5 (6,5, 16,1)
Ασθενείς με DOR ≥ 6 μήνες	64%

CI = Διάστημα εμπιστοσύνης Επιβεβαιωμένη ανταπόκριση Τα αποτελέσματα ORR και DOR βάσει αξιολόγησης ερευνητή ήταν συμβατά με εκείνα που αναφέρθηκαν βάσει αξιολόγησης BICR. Το ORR βάσει αξιολόγησης BICR ήταν 43% (34%, 53%), με ποσοστό CR ίσο με 3% και ποσοστό PR ίσο με 40%, η διάμεση DOR βάσει αξιολόγησης BICR ήταν 10,8 μήνες (95% CI: 6,9, 15,0), και οι ασθενείς με DOR ≥ 6 μήνες βάσει αξιολόγησης BICR ήταν 55%. Βάσει εκτίμησης Kaplan-Meier. Αντικαρκινική δράση παρατηρήθηκε στους υποτύπους μεταλλάξεων που μελετήθηκαν.

Ηλικιωμένοι Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα ανάμεσα σε ασθενείς ηλικίας ≥ 65 ετών και σε ασθενείς ηλικίας < 65 ετών.

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Αμιβανταμάμπη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές

Με βάση τα δεδομένα μονοθεραπείας με Αμιβανταμάμπη, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου για το amivantamab (AUC1 week) αυξάνεται αναλογικά για το εύρος δόσεων από 350 έως 1.750 mg. Με βάση προσομοιώσεις από το μοντέλο φαρμακοκινητικής πληθυσμού, η AUC1 week ήταν περίπου 2,8 φορές μεγαλύτερη μετά την πέμπτη δόση για το σχήμα χορήγησης κάθε 2 εβδομάδες και 2,6 φορές μεγαλύτερη μετά την τέταρτη δόση για το σχήμα χορήγησης κάθε 3 εβδομάδες. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης του amivantamab επιτεύχθηκαν έως την Εβδομάδα 13 και για τα δύο σχήματα χορήγησης, κάθε 3 εβδομάδες και κάθε 2 εβδομάδες, και η συστηματική συσσώρευση ήταν 1,9 φορές μεγαλύτερη.

Κατανομή

Με βάση τις επιμέρους εκτιμώμενες παραμέτρους ΦΚ του amivantamab σε ανάλυση ΦΚ πληθυσμού, ο γεωμετρικός μέσος (CV%) συνολικός όγκος κατανομής είναι 5,12 (27,8%) l, μετά από χορήγηση της συνιστώμενης δόσης του Αμιβανταμάμπη.

Αποβολή

Με βάση τις επιμέρους εκτιμώμενες παραμέτρους ΦΚ του amivantamab σε ανάλυση ΦΚ πληθυσμού, η γεωμετρική μέση (CV%) της γραμμικής κάθαρσης (CL) και της τελικής ημίσειας ζωής που σχετίζεται με γραμμική κάθαρση είναι 0,266 (30,4%) l/ημέρα και 13,7 (31,9%) ημέρες αντίστοιχα.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στη φαρμακοκινητική του amivantamab με βάση την ηλικία (21-88 ετών).

Νεφρική δυσλειτουργία Δεν παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του amivantamab σε ασθενείς με ήπια (60 ≤ κάθαρση κρεατινίνης [CrCl] < 90 ml/min), μέτρια (29 ≤ CrCl < 60 ml/min) ή σοβαρή (15 ≤ CrCl < 29 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία. Τα δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία είναι περιορισμένα (n=1), όμως δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε αυτούς τους ασθενείς. Η επίδραση της νεφρικής νόσου τελικού σταδίου (CrCl < 15 ml/min) στη φαρμακοκινητική του amivantamab είναι άγνωστη.

Έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας Οι μεταβολές της ηπατικής λειτουργίας δεν είναι πιθανό να έχουν οποιαδήποτε επίδραση στην αποβολή του amivantamab, δεδομένου ότι τα μόρια με βάση την IgG1, όπως το amivantamab, δεν μεταβολίζονται μέσω της ηπατικής οδού. Δεν παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική του amivantamab με βάση την ήπια [(ολική χολερυθρίνη ≤ ULN και AST > ULN) ή (ULN < ολική χολερυθρίνη ≤ 1,5 x ULN)] ή μέτρια (1,5×ULN < ολική χολερυθρίνη ≤ 3×ULN και οποιοδήποτε επίπεδο AST) έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας. Τα δεδομένα σε ασθενείς με μέτρια έκπτωση της ηπατικής λειτουργίας είναι περιορισμένα (n=1), όμως δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν ότι απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε αυτούς τους ασθενείς. Η επίδραση της σοβαρής (ολική χολερυθρίνη > 3 φορές το ULN) έκπτωσης της ηπατικής λειτουργίας στη φαρμακοκινητική του amivantamab είναι άγνωστη.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η φαρμακοκινητική του Αμιβανταμάμπη σε παιδιατρικούς πληθυσμούς δεν έχει διερευνηθεί.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος‑φαρμάκου, κωδικός ATC: L01FX18. ### Μηχανισμός δράσης Το amivantamab είναι ένα πλήρως ανθρώπινο, διειδικό για EGFR-MET, χαμηλής περιεκτικότητας σε φουκόζη,…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Μονοκλωνικά αντισώματα και συζεύγματα αντισώματος‑φαρμάκου, κωδικός ATC: L01FX18. ### Μηχανισμός δράσης Το amivantamab είναι ένα πλήρως ανθρώπινο, διειδικό για EGFR-MET, χαμηλής περιεκτικότητας σε φουκόζη,…

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές Με βάση τα δεδομένα μονοθεραπείας με Αμιβανταμάμπη, η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου για το amivantamab (AUC1 week) αυξάνεται αναλογικά για το εύρος δόσεων από 350 έως 1.750 mg. Με βάση προσομοιώσεις από το μοντέλο…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Βήχας	pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία	—	—
Δύσπνοια	pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία	—	—
Συμπτώματα ILD/πνευμονίτιδας	pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία	—	—
Οφθαλμικά συμπτώματα	visibilityΟφθαλμολογικός έλεγχος	—	—
Δερματολογικός έλεγχος	dermatologyΔερματολογικός έλεγχος	—	—
Κλινική παρακολούθηση (συμβάντα ΦΘΕ)	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	Συγχορήγηση με lazertinib
Πυρετός	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	—
Συμπτώματα σχετιζόμενων με τη χορήγηση αντιδράσεων	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Πριν και κατά τη διάρκεια της χορήγησης	—

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 68 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science