ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L02BG03 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ANASTROZOLE

Αναστροζόλη

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αναστολείς ενζύμων, Κωδικός ATC: L02BG03 ### Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Η αναστροζόλη είναι ένας ισχυρός και σε μεγάλο βαθμό εκλεκτικός μη-στεροειδής αναστολέας της αρωματάσης.

Εμπορικά Ονόματα

ANASTROZOLE/TEVA ANSYN ARIMIDEX AVOMIN XTRODEX XTROZOL

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

C50 Κακοήθης νεοπλασία του μαστού

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Προχωρημένος καρκίνος του μαστού · Πρώιμος διηθητικός καρκίνος του μαστού

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 2020

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος ANASTROZOLE/TEVA

expand_more

Επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο.

Λευκά, στρογγυλά, αμφίκυρτα επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία περίπου 6,1 mm

μαρκαρισμένα με‘Α’ στη μία πλευρά και ‘Adx1’ στην άλλη πλευρά.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:

Ενήλικες συμπεριλαμβανομένων των ηλικιωμένων

Δόση1 mg
Μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με θετικό ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς πρώιμο διηθητικό καρκίνο του μαστού

Η συνιστώμενη διάρκεια της επικουρικής ενδοκρινικής θεραπείας είναι 5 έτη.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Δε συνιστάται λόγω ανεπαρκών δεδομένων για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα.
Ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία

Δε συνιστάται τροποποίηση της δόσης.
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Η χορήγηση πρέπει να γίνεται με προσοχή.
Ασθενείς με ήπια ηπατική νόσο

Δε συνιστάται τροποποίηση της δόσης.
Ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Συνιστάται προσοχή.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Εγκυμοσύνη
Θηλασμός
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα

ΠληθυσμόςΑσθενείς

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Χρήση σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες
προσοχή

ΠληθυσμόςΠροεμμηνοπαυσιακές γυναίκες

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται. Η εμμηνόπαυση πρέπει να καθορίζεται βιοχημικά (ωχρινοποιητική ορμόνη [LH], ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη [FSH] και/ή επίπεδα οιστραδιόλης) σε όποια ασθενή υπάρχει αμφιβολία για την εμμηνοπαυσιακή της κατάσταση.
Αλληλεπίδραση με ταμοξιφαίνη ή θεραπείες με οιστρογόνα
προσοχή

Πρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση καθώς μπορεί να μειώσει τη φαρμακολογική της δράση.
Ελάττωση οστικής πυκνότητας και κίνδυνος κατάγματος
προσοχή

ΠληθυσμόςΓυναίκες με οστεοπόρωση ή με κίνδυνο οστεοπόρωσης

Πρέπει να υποβάλλονται σε τυπική εκτίμηση της οστικής πυκνότητας σε μεταλλικά άλατα πριν την έναρξη της θεραπείας και σε τακτικά διαστήματα. Η θεραπεία ή προφύλαξη από την οστεοπόρωση πρέπει να αρχίσει και να παρακολουθείται προσεκτικά. Η χρήση ειδικών θεραπειών (π.χ. διφωσφονικά) μπορεί να εξετασθεί.
Χρήση σε ηπατική δυσλειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Η χορήγηση αναστροζόλης πρέπει να γίνεται με προσοχή. Η θεραπεία πρέπει να βασίζεται στην αξιολόγηση του οφέλους-κινδύνου εξατομικευμένα για τον κάθε ασθενή.
Χρήση σε νεφρική δυσλειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (GFR < 30ml/λεπτό)

Η χορήγηση αναστροζόλης πρέπει να γίνεται με προσοχή.
Χρήση σε παιδιά και εφήβους
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοι

Δε συνιστάται καθώς η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν αποδειχθεί.
Χρήση σε αγόρια με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑγόρια με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης επιπλέον της θεραπείας με αυξητική ορμόνη

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
Χρήση σε κορίτσια με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΚορίτσια με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης επιπλέον της θεραπείας με αυξητική ορμόνη

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
Δυσανεξία στη λακτόζη
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης

Δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
Περιεκτικότητα σε νάτριο
πληροφοριακή

Το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο, είναι «ελεύθερο νατρίου».

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ταμοξιφαίνη
προσοχή

Μείωση της φαρμακολογικής δράσης της αναστροζόλης

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση
Θεραπείες που περιλαμβάνουν οιστρογόνα
προσοχή

Μείωση της φαρμακολογικής δράσης της αναστροζόλης

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Μεταβολισμός

Ανορεξία
Υπερχοληστερολαιμία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Υπερασβεστιαιμία (με ή χωρίς αύξηση της παραθορμόνης)

Ψυχιατρικές

Κατάθλιψη

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Υπνηλία
Διαταραχές αισθητικότητας
Παραισθησία
Απώλεια γεύσης
Αλλοίωση γεύσης

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα*

Αγγειακές

Εξάψεις

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Διάρροια
Έμετος

Εργαστηριακές

Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αυξήσεις στη γ-GT και χολερυθρίνη

Ήπαρ

Ηπατίτιδα

Δέρμα

Εξάνθημα
Τριχόπτωση
Κνίδωση
Πολύμορφο ερύθημα
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Αγγειοοίδημα

Ανοσοποιητικό

Αλλεργικές αντιδράσεις
Αναφυλακτοειδής αντίδραση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Δερματική αγγειίτιδα (περιλαμβανομένων ορισμένων αναφορών πορφύρας Henoch-Schönlein)**

Μυοσκελετικό

Αρθραλγία
Δυσκαμψία αρθρώσεων
Αρθρίτιδα
Οστεοπόρωση
Οστικός πόνος
Μυαλγία
Εκτινασσόμενος δάκτυλος

Αναπαραγωγικό

Ξηρότητα κόλπου

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Κολπική αιμορραγία***

Γενικές

Εξασθένιση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Δυσκαμψία αρθρώσεων

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Εξάψεις

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Πολύ συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αλλεργικές αντιδράσεις

Ανοσοποιητικό

Συχνές
Αλλοίωση γεύσης

Νευρικό

Συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Συχνές
Απώλεια γεύσης

Νευρικό

Συχνές
Αρθρίτιδα

Μυοσκελετικό

Συχνές
Αυξήσεις στη γ-GT και χολερυθρίνη

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Συχνές
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Συχνές
Διαταραχές αισθητικότητας

Νευρικό

Συχνές
Εκτινασσόμενος δάκτυλος

Μυοσκελετικό

Συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Συχνές
Κολπική αιμορραγία

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ξηρότητα κόλπου

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Οστεοπόρωση

Μυοσκελετικό

Συχνές
Οστικός πόνος

Μυοσκελετικό

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

Νευρικό

Συχνές
Τριχόπτωση

Δέρμα

Συχνές
Υπερχοληστερολαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Συχνές
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Όχι συχνές
Πολύμορφο ερύθημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Υπερασβεστιαιμία (με ή χωρίς αύξηση της παραθορμόνης)

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Όχι συχνές
Αναφυλακτοειδής αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Δερματική αγγειίτιδα (περιλαμβανομένων ορισμένων αναφορών πορφύρας Henoch-Schönlein)

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Σπάνιες
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Πολύ σπάνιες

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more

Κύηση
αντενδείκνυται

Δεν υπάρχουν δεδομένα από τη χρήση της αναστροζόλης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα. Η αναστροζόλη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (βλ. Αντενδείξεις).
Γαλουχία
αντενδείκνυται

Δεν υπάρχουν δεδομένα για τη χρήση της αναστροζόλης κατά τη διάρκεια της γαλουχίας. Η αναστροζόλη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού (βλ. Αντενδείξεις).
Γονιμότητα

Οι επιδράσεις της αναστροζόλης στη γονιμότητα των ανθρώπων δεν έχουν μελετηθεί. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει αναπαραγωγική τοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση πρέπει να είναι συμπτωματική. Κατά την αντιμετώπιση της υπερδοσολογίας πρέπει να ληφθεί υπόψη η πιθανότητα να έχουν ληφθεί πολλαπλά σκευάσματα. Εάν η ασθενής βρίσκεται σε εγρήγορση, μπορεί να προκληθεί έμετος. Ενδείκνυται γενική υποστηρικτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένου του συχνού ελέγχου των ζωτικών σημείων και στενή παρακολούθηση της ασθενούς.

ΑιμοκάθαρσηΜερικώς

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Κατά τη χρήση της αναστροζόλης έχει αναφερθεί αδυναμία και υπνηλία και πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την οδήγηση ή το χειρισμό μηχανημάτων για όσο διάστημα επιμένουν αυτά τα συμπτώματα.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

warningΈκδοχα με γνωστή δράση — προσοχή σε δυσανεξίες/αλλεργίες

Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 93 mg μονοϋδρικής λακτόζης

(βλέπε παράγραφο 4.4).

Πλήρης κατάλογος (§6.1)

Μονοϋδρική λακτόζη

Ποβιδόνη

Αμυλο-γλυκολικό νάτριο

Στεατικό μαγνήσιο

Υπρομελλόζη

Πολυαιθυλενογλυκόλη 300

Διοξείδιο τιτανίου

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Αναστολείς ενζύμων, Κωδικός ATC: L02BG03

Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η αναστροζόλη είναι ένας ισχυρός και σε μεγάλο βαθμό εκλεκτικός μη-στεροειδής αναστολέας της αρωματάσης. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η οιστραδιόλη προέρχεται κυρίως από τη μετατροπή της ανδροστενοδιόνης σε οιστρόνη μέσω του συμπλέγματος του ενζύμου αρωματάση, σε περιφερικούς ιστούς. Η οιστρόνη στη συνέχεια μετατρέπεται σε οιστραδιόλη. Η ελάττωση των επιπέδων της κυκλοφορούσας οιστραδιόλης εμφανίζει ευεργετική επίδραση σε γυναίκες με καρκίνο μαστού. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η αναστροζόλη σε ημερήσια δόση 1 mg προκάλεσε καταστολή της οιστραδιόλης σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%, όπως προέκυψε από έλεγχο με μέθοδο υψηλής ευαισθησίας.

Η αναστροζόλη δεν εμφανίζει προγεστογονική, ανδρογονική ή οιστρογονική δράση.

Ημερήσιες δόσεις αναστροζόλης έως 10 mg δεν έχουν καμία επίδραση στην απέκκριση της κορτιζόλης ή της αλδοστερόνης, οι οποίες μετρήθηκαν πριν ή μετά από τη συνηθισμένη δοκιμασία διέγερσης της αδρενοκορτικοτρόπου ορμόνης (ACTH). Επομένως, δεν απαιτείται η συμπληρωματική χορήγηση κορτικοειδών.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Προχωρημένος καρκίνος του μαστού

Θεραπεία πρώτης γραμμής σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με προχωρημένο καρκίνο του μαστού

Δύο διπλά τυφλές, ελεγχόμενες κλινικές μελέτες παρόμοιου σχεδιασμού (Μελέτη 1033IL/0030 και Μελέτη 1033IL/0027) πραγματοποιήθηκαν προκειμένου να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα της αναστροζόλης συγκριτικά με την ταμοξιφαίνη ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε θετικό ή άγνωστης κατάστασης ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Συνολικά 1.021 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν 1 mg αναστροζόλης μία φορά την ημέρα ή 20 mg ταμοξιφαίνης μία φορά την ημέρα. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία και για τις δύο δοκιμές ήταν ο χρόνος έως την πρόοδο του όγκου, το αντικειμενικό ποσοστό απόκρισης του όγκου και η ασφάλεια.

Για τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία, η Μελέτη 1033IL/0030 έδειξε ότι η αναστροζόλη είχε στατιστικά σημαντικό πλεονέκτημα έναντι της ταμοξιφαίνης για το χρόνο έως την πρόοδο του όγκου (Λόγος κινδύνου (Hazard Ratio) 1,42, 95% Διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) [1,11, 1,82], Διάμεσος χρόνος μέχρι την πρόοδο του όγκου 11,1 και 5,6 μήνες για την αναστροζόλη και την ταμοξιφαίνη, αντίστοιχα, p=0,006). Το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης του όγκου ήταν παρόμοιο για την αναστροζόλη και την ταμοξιφαίνη. Η Μελέτη 1033IL/0027 έδειξε ότι η αναστροζόλη και η ταμοξιφαίνη είχαν παρόμοια ποσοστά αντικειμενικής ανταπόκρισης του όγκου και χρόνο έως την πρόοδο του όγκου. Τα αποτελέσματα από τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία υποστήριζαν τα αποτελέσματα των πρωτευόντων καταληκτικών σημείων αποτελεσματικότητας. Υπήρχαν υπερβολικά λίγοι θάνατοι στις ομάδες θεραπείας των δύο δοκιμών για να μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για τις διαφορές συνολικής επιβίωσης.

Θεραπεία δεύτερης γραμμής σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με προχωρημένο καρκίνο του μαστού

Η αναστροζόλη μελετήθηκε σε δύο ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές (Μελέτη 0004 και Μελέτη 0005) σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με προχωρημένο καρκίνο του μαστού οι οποίες παρουσίασαν πρόοδο της ασθένειας ύστερα από θεραπεία με ταμοξιφαίνη είτε για προχωρημένο είτε για πρώιμο καρκίνο του μαστού. Συνολικά 764 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε μία ημερήσια δόση 1 mg ή 10 mg αναστροζόλης ή οξική μεγεστρόλη 40 mg τέσσερις φορές την ημέρα. Ο χρόνος μέχρι την πρόοδο του όγκου και το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης ήταν οι κύριες μεταβλητές αποτελεσματικότητας. Επίσης, υπολογίστηκαν το ποσοστό της παρατεταμένης (περισσότερο από 24 εβδομάδες) σταθεροποίησης της νόσου, το ποσοστό προόδου της νόσου και η επιβίωση. Και στις δύο μελέτες δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα δύο σκέλη της θεραπείας ως προς κάθε μία από τις παραμέτρους αποτελεσματικότητας.

Επικουρική θεραπεία για ασθενείς με πρώιμο διηθητικό θετικό ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς καρκίνο του μαστού

Σε μια μεγάλη μελέτη φάσης ΙΙΙ που διεξήχθη σε 9.366 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με εγχειρήσιμο καρκίνο του μαστού, και οι οποίες έλαβαν θεραπεία επί 5 χρόνια (βλ. παρακάτω), η αναστροζόλη αποδείχθηκε στατιστικά ανώτερο της ταμοξιφαίνης ως προς την ελεύθερη νόσου επιβίωση. Μεγαλύτερο όφελος παρατηρήθηκε στην ελεύθερη νόσου επιβίωση υπέρ της αναστροζόλης σε σύγκριση με την ταμοξιφαίνη, για τον θετικό ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς πληθυσμό ο οποίος προσδιορίστηκε προοπτικά.

Πίνακας 3 ATAC περίληψη καταληκτικών σημείων: τελική ανάλυση 5-ετούς θεραπείας

Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας	Αναστροζόλη (N=3.125)	Ταμοξιφαίνη (N=3.116)	Αναστροζόλη (N=2.618)	Ταμοξιφαίνη (N=2.598)
Πληθυσμός με πρόθεση για θεραπεία
Ελεύθερη νόσου επιβίωσηα
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	575 (18,4)	651 (20,9)
Λόγος κινδύνου	0,87
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,78 έως 0,97
Τιμή p	0,0127
Θετικός ως προς την κατάσταση ορμονικών υποδοχέων πληθυσμός
Ελεύθερη νόσου επιβίωσηα			424 (16,2)	497 (19,1)
Λόγος κινδύνου			0,83
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης			0,73 έως 0,94
Τιμή p			0,0049
Ελεύθερη απομακρυσμένης νόσου επιβίωσηβ
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	500 (16,0)	530 (17,0)	370 (14,1)	394 (15,2)
Λόγος κινδύνου	0,94		0,93
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,83 έως 1,06		0,80 έως 1,07
Τιμή p	0,2850		0,2838
Χρόνος μέχρι την υποτροπήγ
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	402 (12,9)	498 (16,0)	282 (10,8)	370 (14,2)
Λόγος κινδύνου	0,79		0,74
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,70 έως 0,90		0,64 έως 0,87
Τιμή p	0,0005		0,0002
Χρόνος μέχρι την απομακρυσμένη υποτροπήδ
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	324 (10,4)	375 (12,0)	226 (8,6)	265 (10,2)
Λόγος κινδύνου	0,86		0,84
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,74 έως 0,99		0,70 έως 1,00
Τιμή p	0,0427		0,0559
Ετερόπλευρος πρωτοπαθής καρκίνος μαστού
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	35 (1,1)	59 (1,9)	26 (1,0)	54 (2,1)
Λόγος πιθανοτήτων	0,59		0,47
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,39 έως 0,89		0,30 έως 0,76
Τιμή p	0,0131		0,0018
Συνολική επιβίωσηε
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	411 (13,2)	420 (13,5)	296 (11,3)	301 (11,6)
Λόγος κινδύνου	0,97		0,97
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,85 έως 1,12		0,83 έως 1,14
Τιμή p	0,7142		0,7339

α. Η ελεύθερη νόσου επιβίωση περιλαμβάνει όλα τα επεισόδια υποτροπής και ορίζεται ως το πρώτο περιστατικό τοπικοπεριοχικής υποτροπής, ετερόπλευρου νέου καρκίνου του μαστού, απομακρυσμένης υποτροπής ή θανάτου (οποιασδήποτε αιτιολογίας). β. Η ελεύθερη απομακρυσμένης νόσου επιβίωση ορίζεται ως το πρώτο περιστατικό απομακρυσμένης υποτροπής ή θανάτου (οποιασδήποτε αιτιολογίας). γ. Ο χρόνος μέχρι την υποτροπή ορίζεται ως το πρώτο περιστατικό τοπικο-περιοχικής υποτροπής, ετερόπλευρου νέου καρκίνου του μαστού, απομακρυσμένης υποτροπής ή θανάτου λόγω του καρκίνου του μαστού. δ. Ο χρόνος μέχρι την απομακρυσμένη υποτροπή ορίζεται ως το πρώτο περιστατικό απομακρυσμένης υποτροπής ή θανάτου λόγω του καρκίνου του μαστού. ε. Αριθμός (%) των ασθενών που έχουν πεθάνει.

Όταν η αναστροζόλη συγχορηγήθηκε με ταμοξιφαίνη, δεν παρουσιάστηκαν πλεονεκτήματα στην αποτελεσματικότητα συγκριτικά με την ταμοξιφαίνη σε όλους τους ασθενείς καθώς και στον θετικό ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς πληθυσμό. Αυτό το σκέλος θεραπείας δε συνέχισε να συμμετέχει στη μελέτη.

Με μία επικαιροποιημένη ανάλυση με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 10 ετών, η μακροπρόθεσμη σύγκριση των αποτελεσμάτων της θεραπείας με αναστροζόλη συγκριτικά με την ταμοξιφαίνη έδειξε παρόμοια αποτελέσματα με τις προηγούμενες αναλύσεις.

Επικουρική θεραπεία του πρώιμου διηθητικού καρκίνου του μαστού σε θετικές ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε επικουρική θεραπεία με ταμοξιφαίνη

Σε μία δοκιμή φάσης III της ερευνητικής ομάδας Austrian Breast and Colorectal Cancer Study Group [ABCSG] 8) που διεξήχθη σε 2.579 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με θετικό ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς πρώιμο καρκίνο του μαστού που είχαν υποβληθεί σε επέμβαση με ή χωρίς ακτινοθεραπεία και χωρίς να λάβουν χημειοθεραπεία (βλ. παρακάτω), η αλλαγή σε αναστροζόλη μετά από 2 χρόνια επικουρικής θεραπείας με ταμοξιφαίνη ήταν στατιστικά ανώτερη όσον αφορά στην ελεύθερη νόσου επιβίωση συγκριτικά με τη συνέχιση της θεραπείας με ταμοξιφαίνη, μετά από διάμεση περίοδο παρακολούθησης 24 μηνών.

Πίνακας 4 Περίληψη καταληκτικών σημείων και αποτελεσμάτων της δοκιμής ABCSG 8

Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας	Αναστροζόλη (N=1.297)	Ταμοξιφαίνη (N=1.282)
Ελεύθερη νόσου επιβίωση
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	65 (5,0)	93 (7,3)
Λόγος κινδύνου	0,67
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,49 έως 0,92
Τιμή p	0,014
Χρόνος μέχρι την υποτροπή
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	36 (2,8)	66 (5,1)
Λόγος κινδύνου	0,53
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,35 έως 0,79
Τιμή p	0,002
Χρόνος μέχρι την απομακρυσμένη υποτροπή
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	22 (1,7)	41 (3,2)
Λόγος κινδύνου	0,52
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,31 έως 0,88
Τιμή p	0,015
Νέος ετερόπλευρος καρκίνος του μαστού
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	7 (0,5)	15 (1,2)
Λόγος πιθανοτήτων	0,46
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,19 έως 1,13
Τιμή p	0,090
Συνολική επιβίωση
Αριθμός συμβαμάτων (συχνότητα)	43 (3,3)	45 (3,5)
Λόγος κινδύνου	0,96
Διπλής κατεύθυνσης 95% διάστημα εμπιστοσύνης	0,63 έως 1,46
Τιμή p	0,840

Δύο επιπλέον παρόμοιες δοκιμές (GABG/ARNO 95 και ITA), σε μία από τις οποίες οι ασθενείς είχαν υποβληθεί σε επέμβαση και χημειοθεραπεία, καθώς επίσης και μία συνδυασμένη ανάλυση των μελετών ABCSG 8 και GABG/ARNO 95, υποστήριξαν τα αποτελέσματα αυτά.

Τα χαρακτηριστικά προφίλ ασφάλειας της αναστροζόλης σε αυτές τις 3 μελέτες ήταν σύμφωνα με τα γνωστά χαρακτηριστικά ασφάλειας που έχουν τεκμηριωθεί σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με πρώιμο και θετικό ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς καρκίνο του μαστού.

Οστική πυκνότητα σε μεταλλικά άλατα

Στη μελέτη φάσης III/IV (Μελέτη της Αναστροζόλης με το Διφωσφονικό Άλας Ρισεδρονάτη [SABRE]), 234 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με πρώιμο και θετικό ως προς τους ορμονικούς υποδοχείς καρκίνο του μαστού, οι οποίες προγραμματίστηκαν να λάβουν θεραπεία με αναστροζόλη 1 mg/ημέρα, στρωματοποιήθηκαν σε ομάδες χαμηλού, μετρίου και υψηλού κινδύνου σύμφωνα με τον υπάρχοντα κίνδυνο κατάγματος ευθραυστότητας. H κύρια παράμετρος αποτελεσματικότητας ήταν η ανάλυση της οστικής πυκνότητας της οσφυϊκής μοίρας χρησιμοποιώντας μέθοδο διπλής απορροφησιομετρίας ακτίνων Χ (DEXA scanning). Όλοι οι ασθενείς λάμβαναν θεραπεία με βιταμίνη D και ασβέστιο. Οι ασθενείς της ομάδας χαμηλού κινδύνου έλαβαν αναστροζόλη ως μονοθεραπεία (N=42), οι ασθενείς της ομάδας μετρίου κινδύνου τυχαιοποιήθηκαν με αναστροζόλη και ρισεδρονάτη 35 mg μία φορά την εβδομάδα (N=77) ή αναστροζόλη και εικονικό φάρμακο (N=77) και οι ασθενείς της ομάδας υψηλού κινδύνου έλαβαν αναστροζόλη και ρισεδρονάτη 35 mg μία φορά την εβδομάδα (N=38). Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η διαφορά από την αρχική τιμή στην οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας στους 12 μήνες.

Η κύρια ανάλυση κατά το διάστημα των 12 μηνών έδειξε ότι οι ασθενείς που ήταν ήδη σε μέτριο έως υψηλό κίνδυνο κατάγματος ευθραυστότητας, δεν εμφάνισαν μείωση στην οστική τους πυκνότητα (εκτιμώμενης με την οστική πυκνότητα της οσφυϊκής μοίρας χρησιμοποιώντας DEXA scanning) όταν έλαβαν θεραπεία με αναστροζόλη 1 mg/ημέρα σε συνδυασμό με ρισεδρονάτη 35 mg μία φορά την εβδομάδα. Επιπλέον, μία μείωση στην οστική πυκνότητα μεταλλικών αλάτων, η οποία δεν ήταν στατιστικά σημαντική, παρατηρήθηκε στην ομάδα χαμηλού κινδύνου που έλαβε αναστροζόλη 1 mg/ημέρα ως μονοθεραπεία. Αυτά τα ευρήματα αντικατοπτρίζονταν στη δευτερεύουσα μεταβλητή αποτελεσματικότητας η οποία ήταν η αλλαγή, από την αρχική τιμή της συνολικής οστικής πυκνότητας μεταλλικών αλάτων του ισχίου, σε 12 μήνες.

Αυτή η μελέτη παρέχει στοιχεία ότι η χρήση των διφωσφονικών μπορεί να εξετασθεί στην αντιμετώπιση πιθανής ελάττωσης οστικού περιεχομένου σε μεταλλικά άλατα σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, με πρώιμο καρκίνο του μαστού, οι οποίες έχουν προγραμματισθεί να λάβουν θεραπεία με αναστροζόλη.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η αναστροζόλη δεν ενδείκνυται για χρήση σε παιδιά και εφήβους. Η αποτελεσματικότητα δεν έχει αποδειχθεί σε παιδιατρικούς πληθυσμούς που μελετήθηκαν (βλ. παρακάτω). Ο αριθμός των παιδιών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία ήταν πολύ περιορισμένος ώστε να εξαχθούν αξιόπιστα συμπεράσματα για την ασφάλεια. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τις πιθανές μακροπρόθεσμες επιδράσεις της θεραπείας με αναστροζόλη σε παιδιά και εφήβους (βλ. επίσης Προκλινικά δεδομένα).

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με την αναστροζόλη σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού με βραχύ ανάστημα λόγω ανεπάρκειας αυξητικής ορμόνης (GHD), τεστοτοξίκωσης, γυναικομαστίας και συνδρόμου McCune-Alblight (βλ. Δοσολογία).

Βραχύ ανάστημα λόγω Ανεπάρκειας Αυξητικής Ορμόνης

Μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, πολυκεντρική μελέτη αξιολόγησε 52 αγόρια στην εφηβεία (ηλικίας 11 έως 16 ετών συμπεριλαμβανομένων) με GHD που υποβλήθηκαν σε θεραπεία για 12 έως 36 μήνες με αναστροζόλη 1 mg/ημέρα ή με εικονικό φάρμακο, σε συνδυασμό με αυξητική ορμόνη. Μόνο 14 ασθενείς σε αναστροζόλη συμπλήρωσαν 36 μήνες.

Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές με το εικονικό φάρμακο ως προς τις σχετικές με την ανάπτυξη παραμέτρους του προβλεπόμενου ύψους στην ενηλικίωση, του ύψους, της τιμής τυπικής απόκλισης ύψους και της ταχύτητας ύψους. Δεν υπήρχαν διαθέσιμα δεδομένα τελικού ύψους. Ενώ ο αριθμός των παιδιών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία ήταν πολύ περιορισμένος ώστε να εξαχθούν αξιόπιστα συμπεράσματα για την ασφάλεια, υπήρχε ένα αυξημένο ποσοστό καταγμάτων και μια τάση για μειωμένη οστική πυκνότητα μεταλλικών αλάτων στην ομάδα της αναστροζόλης σε σύγκριση με του εικονικού φαρμάκου.

Τεστοτοξίκωση

Μία ανοιχτή, μη-συγκριτική, πολυκεντρική μελέτη αξιολόγησε 14 άνδρες ασθενείς (ηλικίας 2 έως 9 ετών) με οικογενή πρώιμη ήβη που αφορά αποκλειστικά άρρενες, επίσης γνωστή ως τεστοτοξίκωση, που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με συνδυασμό αναστροζόλης και βικαλουταμίδης. Ο αρχικός στόχος ήταν η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και ασφάλειας αυτής της συνδυασμένης θεραπευτικής αγωγής για 12 μήνες. Δεκατρείς από τους 14 ασθενείς που εντάχθηκαν στη μελέτη συμπλήρωσαν τους 12 μήνες της συνδυασμένης θεραπευτικής αγωγής (ένας ασθενής απωλέσθηκε κατά την μετέπειτα παρακολούθηση). Δεν υπήρχε σημαντική διαφορά στο ρυθμό ανάπτυξης μετά από 12 μήνες θεραπείας, σε σχέση με το ρυθμό ανάπτυξης κατά τη διάρκεια των 6 μηνών πριν από την εισαγωγή στη μελέτη.

Μελέτες γυναικομαστίας

Η Μελέτη 0006 ήταν μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, πολυκεντρική μελέτη από 82 αγόρια στην εφηβεία (ηλικίας 11-18 ετών συμπεριλαμβανομένων) που είχαν γυναικομαστία με διάρκεια μεγαλύτερη των 12 μηνών, που έλαβαν αναστροζόλη 1 mg/ημέρα, ή εικονικό φάρμακο ημερησίως, για διάστημα έως 6 μηνών. Καμία σημαντική διαφορά δεν παρατηρήθηκε μεταξύ της ομάδας που λάμβανε αναστροζόλη 1 mg και της ομάδας που λάμβανε εικονικό φάρμακο σε ό,τι αφορά στον αριθμό των ασθενών που είχαν 50% ή μεγαλύτερη μείωση στο συνολικό όγκο του μαστού μετά από θεραπεία 6 μηνών.

Η δοκιμή 0001 ήταν μία ανοικτή, πολλαπλής δόσης, φαρμακοκινητική μελέτη της αναστροζόλης 1 mg/ημέρα σε 36 αγόρια στην εφηβεία που είχαν γυναικομαστία διάρκειας μικρότερης των 12 μηνών. Οι δευτερεύοντες στόχοι ήταν να εκτιμηθεί η αναλογία των ασθενών με μειώσεις από την αρχική τιμή στον υπολογισμένο όγκο της γυναικομαστίας και των δύο μαστών σε συνδυασμό, τουλάχιστον 50% μεταξύ της 1ης ημέρας και μετά από 6 μήνες θεραπείας, καθώς και η ανεκτικότητα και η ασφάλεια του ασθενούς. Μια μείωση κατά 50% ή περισσότερο στο συνολικό όγκο του μαστού παρατηρήθηκε στο 56% (20/36) των αγοριών ύστερα από 6 μήνες.

Μελέτη συνδρόμου McCune-Albright

Η δοκιμή 0046 ήταν μία διεθνής, πολυκεντρική, ανοικτή διερευνητική δοκιμή της αναστροζόλης σε 28 κορίτσια (ηλικίας 2 έως ≤ 10 ετών) με σύνδρομο McCune-Albright (MAS). Ο πρωταρχικός στόχος ήταν να εκτιμηθεί η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της αναστροζόλης 1 mg/ημέρα σε ασθενείς με σύνδρομο McCune-Albright. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας βασίσθηκε στην αναλογία των ασθενών που πληρούσαν τα καθορισμένα κριτήρια που αναφέρονται στην κολπική αιμορραγία, οστική ηλικία και ταχύτητα ανάπτυξης.

Δεν παρατηρήθηκε καμία στατιστικά σημαντική αλλαγή στη συχνότητα των ημερών της κολπικής αιμομορραγίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Δεν υπήρχαν κλινικά σημαντικές αλλαγές στο στάδιο κατά Tanner, το μέσο όγκο της ωοθήκης, ή το μέσο όγκο της μήτρας. Δεν παρατηρήθηκε καμία στατιστικά σημαντική αλλαγή στο ρυθμό αύξησης της οστικής ηλικίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας, σε σύγκριση με το ρυθμό κατά τη διάρκεια της έναρξης της θεραπείας. Ο ρυθμός ανάπτυξης (σε εκατοστά/έτος) μειωνόταν σημαντικά (p < 0,05) σε σχέση με το ρυθμό προ της θεραπείας όλο το διάστημα από το μήνα 0 έως το μήνα 12, και από το ρυθμό προ της θεραπείας στο διάστημα του δεύτερου 6 μήνου (από το μήνα 7 έως το μήνα 12).

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Η απορρόφηση της αναστροζόλης είναι ταχεία και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται συνήθως μέσα σε δύο ώρες από τη χορήγηση (σε συνθήκες νηστείας). Η τροφή ελαττώνει λίγο το ρυθμό, αλλά όχι την έκταση της απορρόφησης. Η μικρή αλλαγή στο ρυθμό απορρόφησης δεν αναμένεται να οδηγήσει σε κλινικά σημαντική επίδραση στις συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μια δόση αναστροζόλης ημερησίως. Περίπου το 90 έως 95% της συγκέντρωσης της αναστροζόλης στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται μετά από 7 ημερήσιες δόσεις, και η συσσώρευση είναι 3πλάσια έως 4πλάσια.

Δεν υπάρχουν στοιχεία για εξάρτηση των φαρμακοκινητικών παραμέτρων της αναστροζόλης από το χρόνο ή τη δόση.

Η φαρμακοκινητική της αναστροζόλης είναι ανεξάρτητη από την ηλικία στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Κατανομή

Η αναστροζόλη συνδέεται μόνο σε ποσοστό 40% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Αποβολή

Η αναστροζόλη αποβάλλεται αργά με χρόνο ημίσειας ζωής κάθαρσης από το πλάσμα 40 έως 50 ώρες. Η αναστροζόλη μεταβολίζεται εκτεταμένα στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και λιγότερο από 10% της δόσης αποβάλλεται στα ούρα αναλλοίωτη μέσα σε 72 ώρες από τη χορήγηση. Ο μεταβολισμός της αναστροζόλης γίνεται με Ν-απαλκυλίωση, υδροξυλίωση και γλυκουρονιδίωση. Οι μεταβολίτες αποβάλλονται πρωταρχικώς από τα ούρα. Η τριαζόλη, ο κύριος μεταβολίτης στο πλάσμα, δεν αναστέλλει την αρωματάση.

Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

Η φαινόμενη κάθαρση (CL/F) της αναστροζόλης μετά από του στόματος χορήγηση, ήταν περίπου 30% χαμηλότερη σε εθελοντές με σταθερή κίρρωση του ήπατος σε σύγκριση με αντιστοιχισμένα άτομα της ομάδας ελέγχου (Μελέτη 1033IL/0014). Ωστόσο, οι συγκεντρώσεις της αναστροζόλης στο πλάσμα σε εθελοντές με κίρρωση του ήπατος ήταν εντός του εύρους των συγκεντρώσεων που παρατηρούνται σε φυσιολογικά άτομα σε άλλες δοκιμές. Οι συγκεντρώσεις της αναστροζόλης στο πλάσμα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων δοκιμών αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία ήταν εντός του εύρους των συγκεντρώσεων της αναστροζόλης στο πλάσμα που παρατηρούνται σε ασθενείς χωρίς ηπατική δυσλειτουργία.

Η φαινόμενη κάθαρση (CL/F) της αναστροζόλης μετά από του στόματος χορήγηση, δε μεταβλήθηκε σε εθελοντές με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (GFR <30ml/min) στη Μελέτη 1033IL/0018, κάτι που συμφωνεί με το γεγονός ότι η αναστροζόλη αποβάλλεται πρωταρχικώς μέσω μεταβολισμού. Οι συγκεντρώσεις της αναστροζόλης στο πλάσμα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια μακροχρόνιων δοκιμών αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ήταν εντός του εύρους των συγκεντρώσεων της αναστροζόλης στο πλάσμα που παρατηρούνται σε ασθενείς χωρίς νεφρική δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η χορήγηση της αναστροζόλης πρέπει να γίνεται με προσοχή (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Σε αγόρια με εφηβική γυναικομαστία (10 - 17 ετών), η απορρόφηση της αναστροζόλης ήταν ταχεία, η κατανομή ευρεία, και η αποβολή αργή με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 2 ημέρες. Η κάθαρση της αναστροζόλης ήταν χαμηλότερη σε κορίτσια (3 - 10 ετών) απ’ ό,τι στα μεγαλύτερα σε ηλικία αγόρια και η έκθεση υψηλότερη. Στα κορίτσια η κατανομή της αναστροζόλης ήταν ευρεία και η αποβολή ήταν αργή.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αναστολείς ενζύμων, Κωδικός ATC: L02BG03 ### Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Η αναστροζόλη είναι ένας ισχυρός και σε μεγάλο βαθμό εκλεκτικός μη-στεροειδής αναστολέας της αρωματάσης. Σε μετεμμηνοπαυσιακές…

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Η απορρόφηση της αναστροζόλης είναι ταχεία και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται συνήθως μέσα σε δύο ώρες από τη χορήγηση (σε συνθήκες νηστείας). Η τροφή ελαττώνει λίγο το ρυθμό, αλλά όχι την έκταση της απορρόφησης. Η μικρή…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η αναστροζόλη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ μέσω οξείδωσης και γλυκουρονιδίωσης σε διάφορους ανενεργούς μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένης της υδροξυαναστροζόλης (τόσο ελεύθερης όσο και γλυκουρονιδωμένης) και του γλυκουρονιδίου της…

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

Οστική πυκνότητα · πριν την έναρξη της θεραπείας και σε τακτικά διαστήματα
Γυναίκες με οστεοπόρωση ή κίνδυνο

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Θυλακιοτρόπος ορμόνη (FSH)	endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες	—	Αμφιβολία για εμμηνοπαυσιακή κατάσταση
Οιστραδιόλη	endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες	—	Αμφιβολία για εμμηνοπαυσιακή κατάσταση
Ωχρινοτρόπος ορμόνη (LH)	endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες	—	Αμφιβολία για εμμηνοπαυσιακή κατάσταση

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

Τoxικότητα: Σε αρουραίους, η θνητότητα είναι μεγαλύτερη από 100 mg/kg.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η αναστροζόλη εμποδίζει τη μετατροπή των επινεφριδιακών ανδρογόνων (π.χ. [τεστοστερόνη]) σε οιστρογόνα στους περιφερικούς και όγκους ιστούς. Δεδομένου ότι η ανάπτυξη πολλών καρκίνων του μαστού διεγείρεται ή/και διατηρείται από την παρουσία οιστρογόνων, η αναστροζόλη βοηθά στη θεραπεία αυτών των καρκίνων μειώνοντας τα επίπεδα των κυκλοφορούντων οιστρογόνων.

Η αναστροζόλη έχει σχετικά μεγάλη διάρκεια δράσης, επιτρέποντας τη χορήγηση μία φορά ημερησίως. Τα επίπεδα οιστραδιόλης στον ορό μειώνονται κατά περίπου 70% εντός 24 ωρών από την έναρξη της θεραπείας με 1 mg μία φορά ημερησίως, και τα επίπεδα παραμένουν κατασταλμένα για έως και 6 ημέρες μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Η συχνότητα ισχαιμικών καρδιαγγειακών συμβαμάτων αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αναστροζόλη, και οι ασθενείς με προϋπάρχουσα ισχαιμική καρδιοπάθεια θα πρέπει να σταθμίζουν τους κινδύνους και τα οφέλη της αναστροζόλης πριν από την έναρξη της θεραπείας.

Η αναστροζόλη έχει επίσης αναφερθεί ότι μειώνει την οστική πυκνότητα (BMD) στη σπονδυλική στήλη και τους γοφούς, επομένως θα πρέπει να εξετάζεται η παρακολούθηση της BMD σε ασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η αναστροζόλη ασκεί τις αντι-οιστρογονικές της δράσεις μέσω εκλεκτικής και ανταγωνιστικής αναστολής του ενζύμου αρωματάση, το οποίο βρίσκεται κυρίως στα επινεφρίδια, στο ήπαρ και στους λιπώδεις ιστούς.

Πολλοί καρκίνοι του μαστού είναι θετικοί σε ορμονικούς υποδοχείς, πράγμα που σημαίνει ότι η ανάπτυξή τους διεγείρεται ή/και διατηρείται από την παρουσία ορμονών όπως τα οιστρογόνα ή η προγεστερόνη. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, τα οιστρογόνα προέρχονται κυρίως από τη μετατροπή των ανδρογόνων που παράγονται στα επινεφρίδια σε οιστρογόνα από το ένζυμο αρωματάση. Αναστέλλοντας ανταγωνιστικά τη βιοσύνθεση των οιστρογόνων σε αυτά τα ένζυμα, η αναστροζόλη μειώνει αποτελεσματικά τα κυκλοφορούντα επίπεδα οιστρογόνων και, στη συνέχεια, την ανάπτυξη ορμονοευαίσθητων όγκων.

Η αναστροζόλη είναι ένας μη στεροειδής αναστολέας της αρωματάσης που παρεμβαίνει στην παραγωγή οιστραδιόλης στους περιφερικούς ιστούς. Η ανδροστενδιόνη που παράγεται στα επινεφρίδια, η κύρια πηγή κυκλοφορούντων οιστρογόνων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, μετατρέπεται από την αρωματάση σε οιστρόνη, η οποία μετατρέπεται περαιτέρω σε οιστραδιόλη. Η ανάπτυξη πολλών όγκων καρκίνου του μαστού που περιέχουν υποδοχείς οιστρογόνων και αρωματάση μπορεί να προωθείται από τα οιστρογόνα.

Η αναστροζόλη είναι ένας ισχυρός και εκλεκτικός μη στεροειδής αναστολέας της αρωματάσης. Μειώνει σημαντικά τις συγκεντρώσεις οιστραδιόλης στον ορό και δεν έχει ανιχνεύσιμη επίδραση στο σχηματισμό επινεφριδιακών κορτικοστεροειδών ή αλδοστερόνης.

Δεδομένου ότι τα οιστρογόνα δρουν ως αυξητικός παράγοντας για τα ορμονοεξαρτώμενα καρκινικά κύτταρα του μαστού, η επαγόμενη από την αναστροζόλη μείωση των συγκεντρώσεων οιστρογόνων στον ορό και τους όγκους αναστέλλει την ανάπτυξη του όγκου και καθυστερεί την πρόοδο της νόσου.

Η αναστροζόλη αναστέλλει εκλεκτικά τη μετατροπή των ανδρογόνων σε οιστρογόνα. Σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, η έκκριση οιστρογόνων από τις ωοθήκες μειώνεται και η μετατροπή των επινεφριδιακών ανδρογόνων (κυρίως ανδροστενδιόνη και τεστοστερόνη) σε οιστρόνη και οιστραδιόλη στους περιφερικούς ιστούς (λιπώδης, μυϊκός και ηπατικός ιστός), καταλυόμενη από το ένζυμο αρωματάση, είναι η κύρια πηγή οιστρογόνων. Η αναστροζόλη αναστέλλει το ένζυμο αρωματάση συνδεόμενη ανταγωνιστικά με την αίμη της μονάδας κυτοχρώματος P-450 του ενζύμου. Η καταστολή της βιοσύνθεσης των οιστρογόνων σε όλους τους ιστούς μειώνει τις συγκεντρώσεις των κυκλοφορούντων οιστρογόνων στον ορό, συμπεριλαμβανομένων της οιστρόνης, της οιστραδιόλης και του θειικού οιστρόνης. Η αναστροζόλη αναστέλλει εκλεκτικά τη σύνθεση των οιστρογόνων και δεν επηρεάζει τη σύνθεση επινεφριδιακών κορτικοστεροειδών, αλδοστερόνης ή θυρεοειδικής ορμόνης. Σε ζώα, η αναστροζόλη δεν έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει άμεση προγεσταγονική, ανδρογονική ή οιστρογονική δράση, αλλά έχουν παρατηρηθεί αλλαγές στις κυκλοφορούσες συγκεντρώσεις προγεστερόνης, ανδρογόνων και οιστρογόνων.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η αναστροζόλη απορροφάται ταχέως και ο χρόνος Tmax συνήθως επιτυγχάνεται εντός 2 ωρών από τη χορήγηση υπό συνθήκες νηστείας. Η συνχορήγηση με τροφή μειώνει τον ρυθμό αλλά όχι τη συνολική έκταση της απορρόφησης. Η μέση Cmax μειώθηκε κατά 16% και ο διάμεσος Tmax παρατάθηκε στις 5 ώρες όταν η αναστροζόλη χορηγήθηκε 30 λεπτά μετά την κατανάλωση τροφής, αν και αυτή η σχετικά μικρή αλλαγή στην κινητική της απορρόφησης δεν αναμένεται να οδηγήσει σε κλινικά σημαντικές επιδράσεις.

Ο ηπατικός μεταβολισμός ευθύνεται για περίπου το 85% της απέκκρισης της αναστροζόλης. Περίπου το 10% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.

Ο όγκος κατανομής της αναστροζόλης στον ιστό του εγκεφάλου σε ποντίκια είναι 3,19 mL/g. Η κατανομή στο ΚΝΣ είναι περιορισμένη λόγω της δράσης των αντλιών P-gp στη μεμβράνη αίματος-εγκεφάλου, της οποίας η αναστροζόλη είναι υπόστρωμα.

Η κάθαρση της αναστροζόλης γίνεται κυρίως μέσω ηπατικού μεταβολισμού και, ως εκ τούτου, μπορεί να επηρεαστεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Ασθενείς με σταθερή ηπατική κίρρωση παρουσιάζουν φαινομενική από του στόματος κάθαρση περίπου 30% χαμηλότερη σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Αντίθετα, η νεφρική δυσλειτουργία έχει αμελητέα επίδραση στη συνολική κάθαρση του φαρμάκου, καθώς η νεφρική οδός είναι ένα σχετικά μικρό μονοπάτι κάθαρσης για την αναστροζόλη. Σε εθελοντές με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η νεφρική κάθαρση μειώθηκε κατά 50%, ενώ η συνολική κάθαρση μειώθηκε μόνο κατά περίπου 10%.

Η αναστροζόλη απορροφάται καλά στη συστηματική κυκλοφορία μετά από από του στόματος χορήγηση. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα προσεγγίζουν την κατάσταση ισορροπίας περίπου 7 ημέρες μετά από ημερήσια δόση, και οι συγκεντρώσεις κατάστασης ισορροπίας είναι περίπου 3-4 φορές υψηλότερες από τις συγκεντρώσεις που επιτυγχάνονται μετά από μία εφάπαξ δόση του φαρμάκου. Η τροφή δεν επηρεάζει την έκταση της από του στόματος απορρόφησης της αναστροζόλης.

Εντός του θεραπευτικού εύρους συγκεντρώσεων στο πλάσμα, η αναστροζόλη συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος κατά 40%.

Οι ελάχιστες συγκεντρώσεις κατάστασης ισορροπίας κυμαίνονταν κατά μέσο όρο 25,7 και 30,4 ng/mL, αντίστοιχα, σε λευκές και Ιαπωνέζες μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που λάμβαναν αναστροζόλη 1 mg ημερησίως για 16 ημέρες. Οι συγκεντρώσεις οιστραδιόλης και θειικού οιστρόνης στον ορό ήταν παρόμοιες μεταξύ των ομάδων.

Δεν είναι γνωστό εάν η αναστροζόλη κατανέμεται στο γάλα σε ανθρώπους.

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την ANASTROZOLE (10 συνολικά), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα καταγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η αναστροζόλη συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος κατά 40% και η σύνδεση φαίνεται να είναι ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση στο πλάσμα.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η αναστροζόλη μεταβολίζεται κυρίως στο ήπαρ μέσω οξείδωσης και γλυκουρονιδίωσης σε διάφορους ανενεργούς μεταβολίτες, συμπεριλαμβανομένης της υδροξυαναστροζόλης (τόσο ελεύθερης όσο και γλυκουρονιδωμένης) και του γλυκουρονιδίου της αναστροζόλης. Η οξείδωση σε υδροξυαναστροζόλη καταλύεται κυρίως από το CYP3A4 (καθώς και CYP3A5 και CYP2C8, σε μικρότερο βαθμό) και η άμεση γλυκουρονιδίωση της αναστροζόλης φαίνεται να καταλύεται κυρίως από το UGT1A4. Η αναστροζόλη μπορεί επίσης να υποστεί N-αποαλκυλίωση για να σχηματίσει τριαζόλιο και 3,5-Δις-(2-μεθυλπροπιονιτρίλιο)-βενζοϊκό οξύ. Οι ετικέτες για την αναστροζόλη αναφέρουν ότι ο κύριος μεταβολίτης που ανιχνεύεται στο πλάσμα μετά τη χορήγηση είναι το τριαζόλιο, αλλά μια πρόσφατη φαρμακοκινητική μελέτη δεν μπόρεσε να ανιχνεύσει προϊόντα N-αποαλκυλίωσης in vitro.

Η αναστροζόλη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ. Ο μεταβολισμός της αναστροζόλης συμβαίνει μέσω N-αποαλκυλίωσης, υδροξυλίωσης και γλυκουρονιδίωσης. Τρεις μεταβολίτες της αναστροζόλης έχουν αναγνωριστεί στο ανθρώπινο πλάσμα και τα ούρα: τριαζόλιο, ένα γλυκουρονιδικό σύζευγμα της αναστροζόλης και ένα γλυκουρονιδικό σύζευγμα της υδροξυαναστροζόλης. Το τριαζόλιο, ο κύριος κυκλοφορών μεταβολίτης της αναστροζόλης, δεν έχει φαρμακολογική δράση, και η ανασταλτική δράση της αρωματάσης της αναστροζόλης προκύπτει κυρίως από το μητρικό φάρμακο. Επιπλέον, υπάρχουν διάφοροι δευτερεύοντες μεταβολίτες της αναστροζόλης, που αντιστοιχούν σε λιγότερο από 5% της χορηγούμενης δόσης, οι οποίοι δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

Ηπατικός. Μεταβολίζεται κυρίως μέσω N-αποαλκυλίωσης, υδροξυλίωσης και γλυκουρονιδίωσης σε ανενεργούς μεταβολίτες. Ο κύριος μεταβολίτης είναι ένα ανενεργό τριαζόλιο.

Οδός Απέκκρισης: Ο ηπατικός μεταβολισμός ευθύνεται για περίπου το 85% της απέκκρισης της αναστροζόλης. Η νεφρική απέκκριση ευθύνεται για περίπου το 10% της συνολικής κάθαρσης.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της αναστροζόλης είναι περίπου 50 ώρες.

Μετά από από του στόματος χορήγηση αναστροζόλης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, αναφέρθηκε μέσος τερματικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής περίπου 50 ωρών.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Αντινεοπλασματικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ορμονοευαίσθητων όγκων. Οι ορμονοευαίσθητοι όγκοι μπορεί να είναι ορμονοεξαρτώμενοι, ορμονοαποκρινόμενοι ή και οι δύο. Ένας ορμονοεξαρτώμενος όγκος υποχωρεί με την αφαίρεση του ορμονικού ερεθίσματος, μέσω χειρουργικής επέμβασης ή φαρμακολογικού αποκλεισμού. Οι ορμονοαποκρινόμενοι όγκοι μπορεί να υποχωρήσουν όταν χορηγούνται φαρμακολογικές ποσότητες ορμονών, ανεξάρτητα από το εάν παρατηρήθηκαν προηγουμένως σημάδια ορμονικής ευαισθησίας. Οι κύριοι ορμονοαποκρινόμενοι καρκίνοι περιλαμβάνουν τα καρκινώματα του μαστού, του προστάτη και της μήτρας· λεμφώματα· και ορισμένες λευχαιμίες. (Από AMA Drug Evaluations Annual 1994, σελ. 2079)

Ενώσεις που αναστέλλουν την ΑΡΩΜΑΤΑΣΗ για τη μείωση της παραγωγής οιστρογονικών στεροειδών ορμονών.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

2Z07MYW1AZ

ANASTROZOLE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Αρωματάσης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Αρωματάσης

Η αναστροζόλη είναι Αναστολέας Αρωματάσης. Ο μηχανισμός δράσης της αναστροζόλης είναι ως Αναστολέας Αρωματάσης.

ANASTROZOLE

Αναστολείς Αρωματάσης [MoA]· Αναστολέας Αρωματάσης [EPC]

ANASTROZOLE TABLETS

Αναστολείς Αρωματάσης [MoA]· Αναστολέας Αρωματάσης [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

50 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

40%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

DrugBank

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 10 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

2187

Μοριακός τύπος

C17H19N5

Μοριακό βάρος

293.4

IUPAC

2-[3-(2-cyanopropan-2-yl)-5-(1,2,4-triazol-1-ylmethyl)phenyl]-2-methylpropanenitrile

InChIKey

YBBLVLTVTVSKRW-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Ενώσεις που αναστέλλουν την ΑΡΩΜΑΤΑΣΗ για τη μείωση της παραγωγής οιστρογονικών στεροειδών ορμονών.