ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01FF06 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

CEMIPLIMAB

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αναστολείς PD-1/PD-L1 (πρωτεΐνη προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1/συνδέτης της πρωτεΐνης προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1).

Εμπορικά Ονόματα

LIBTAYO

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

C44 Άλλες κακοήθεις νεοπλασίες του δέρματος

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα · Πλακώδες καρκίνωμα του δέρματος · Τοπικά προχωρημένο πλακώδες καρκίνωμα του δέρματος
C79 Δευτερογενής κακοήθης νεοπλασία άλλων εντοπίσεων

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μεταστατικό πλακώδες καρκίνωμα του δέρματος · Μεταστατικός καρκίνος του τραχήλου της μήτρας
C53 Κακοήθης νεοπλασία του τραχήλου της μήτρας

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Υποτροπιάζων καρκίνος του τραχήλου της μήτρας
C34 Κακοήθης νεοπλασία των βρόγχων και του πνεύμονα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

Δόση350 mg cemiplimab

Τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό CSCC, NSCLC, BCC και υποτροπιάζων ή μεταστατικός καρκίνος του τραχήλου της μήτρας. Χορηγείται κάθε 3 εβδομάδες ως ενδοφλέβια έγχυση μέσα σε 30 λεπτά. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας.
Ενήλικες

Δόση350 mg

Μέγ. δόση700 mg

Επικουρική θεραπεία του CSCC υψηλού κινδύνου. Χορηγείται ως ενδοφλέβια έγχυση μέσα σε 30 λεπτά. Δύο σχήματα: 350 mg κάθε 3 εβδομάδες για 12 εβδομάδες και στη συνέχεια 700 mg κάθε 6 εβδομάδες ή 350 mg κάθε 3 εβδομάδες. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί έως την υποτροπή της νόσου, την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή έως και 48 εβδομάδες συνολικής θεραπείας.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Ηλικιωμένοι

Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Η έκθεση στο cemiplimab είναι παρόμοια σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Τα δεδομένα είναι περιορισμένα σε ασθενείς ≥ 75 ετών υπό μονοθεραπεία με cemiplimab.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης. Διατίθενται περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CLcr 15 έως 29 ml/min).
Ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Δεν συνιστάται προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Δεν έχει μελετηθεί. Τα δεδομένα είναι ανεπαρκή για να γίνουν δοσολογικές συστάσεις.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ιχνηλασιμότητα

Για βελτίωση της ιχνηλασιμότητας, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
Ανοσομεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες
Σοβαρές και θανατηφόρες

Παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας (προσωρινή αναστολή ή οριστική διακοπή), ορμονική υποκατάσταση (αν ενδείκνυται) και κορτικοστεροειδή. Αξιολόγηση για επιβεβαίωση και αποκλεισμό άλλων αιτιών (π.χ. λοίμωξη).
Αυτοάνοση νόσος (AID)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα αυτοάνοση νόσο (AID)

Ο κίνδυνος ανοσο-μεσολαβούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μπορεί να είναι αυξημένος. Εξάρσεις υποκείμενης AID συχνές, αλλά συνήθως ήπιες και διαχειρίσιμες.
Ανοσομεσολαβούμενη πνευμονίτιδα
Συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων περιπτώσεων

Παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα πνευμονίτιδας. Αποκλεισμός άλλων αιτιών. Αξιολόγηση με ακτινογραφική απεικόνιση. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας και κορτικοστεροειδή (βλ. Δοσολογία).
Ανοσομεσολαβούμενη κολίτιδα / διάρροια

Παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα διάρροιας ή κολίτιδας. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας, αντι-διαρροϊκούς παράγοντες και κορτικοστεροειδή (βλ. Δοσολογία).
Ανοσομεσολαβούμενη ηπατίτιδα
Συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων περιπτώσεων

Παρακολούθηση για μη φυσιολογικές ηπατικές εξετάσεις πριν την έναρξη και περιοδικά. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας και χορήγηση κορτικοστεροειδών (βλ. Δοσολογία).
Ανοσομεσολαβούμενες ενδοκρινοπάθειες

Έχουν παρατηρηθεί ενδοκρινοπάθειες που εμφανίζονται κατά τη θεραπεία, χωρίς σαφή εναλλακτική αιτιολογία (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Διαταραχές του θυρεοειδούς

Παρακολούθηση για μεταβολές στη θυρεοειδική λειτουργία στην αρχή και περιοδικά. Αντιμετώπιση με ορμονική υποκατάσταση (αν ενδείκνυται) και τροποποιήσεις θεραπείας. Υπερθυρεοειδισμός αντιμετωπίζεται σύμφωνα με συνήθη πρακτική (βλ. Δοσολογία).
Υποφυσίτιδα

Παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα υποφυσίτιδας. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας, κορτικοστεροειδή και ορμονική υποκατάσταση (βλ. Δοσολογία).
Ανεπάρκεια των επινεφριδίων

Παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα ανεπάρκειας των επινεφριδίων κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας, κορτικοστεροειδή και ορμονική υποκατάσταση (βλ. Δοσολογία).
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1
Συμπεριλαμβανομένης διαβητικής κετοξέωσης

Παρακολούθηση για υπεργλυκαιμία και σημεία/συμπτώματα διαβήτη. Αντιμετώπιση με από στόματος αντι-υπεργλυκαιμικούς παράγοντες ή ινσουλίνη και τροποποιήσεις θεραπείας (βλ. Δοσολογία).
Ανοσομεσολαβούμενες δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες
Σοβαρές (SCAR), συμπεριλαμβανομένων θανατηφόρων περιπτώσεων (SJS, TEN)

Παρακολούθηση για σοβαρές δερματικές αντιδράσεις, αποκλεισμός άλλων αιτιών. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας και κορτικοστεροειδή (βλ. Δοσολογία). Σε SJS/TEN, παραπομπή για εξειδικευμένη φροντίδα.
Ανοσομεσολαβούμενη νεφρίτιδα
Συμπεριλαμβανομένης μίας θανατηφόρου περίπτωσης

Παρακολούθηση για μεταβολές στη νεφρική λειτουργία. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας και κορτικοστεροειδή (βλ. Δοσολογία).
Άλλες ανοσομεσολαβούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες
Θανατηφόρες και απειλητικές για τη ζωή (π.χ. παρανεοπλασματική εγκεφαλομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, μυοσίτιδα, μυοκαρδίτιδα, παγκρεατίτιδα)

Αξιολόγηση για αποκλεισμό άλλων αιτιών. Παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας και κορτικοστεροειδή (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Απόρριψη μεταμόσχευσης συμπαγούς οργάνου

ΠληθυσμόςΛήπτες μεταμόσχευσης συμπαγούς οργάνου

Να εξετάζεται το όφελος έναντι του κινδύνου πιθανής απόρριψης του οργάνου. Αναφέρθηκε μετά την κυκλοφορία.
Νόσος μοσχεύματος έναντι του ξενιστή (GvHD)

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λάμβαναν θεραπεία με άλλους αναστολείς PD-1/PD-L1 σε σχέση με αλλογενή μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων

Αναφέρθηκε μετά την κυκλοφορία.
Αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκυττάρωση (HLH)

Παρακολούθηση για κλινικά σημεία και συμπτώματα HLH. Εάν επιβεβαιωθεί, διακοπή cemiplimab και έναρξη θεραπείας για HLH (βλ. Δοσολογία).
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση
Σοβαρές ή απειλητικές για τη ζωή

Παρακολούθηση για σημεία και συμπτώματα. Αντιμετώπιση με τροποποιήσεις θεραπείας και κορτικοστεροειδή. Για ήπιες/μέτριες, προσωρινή διακοπή ή ελάττωση ρυθμού. Για σοβερές/απειλητικές, διακοπή έγχυσης και οριστική διακοπή cemiplimab (βλ. Δοσολογία).
Ασθενείς που αποκλείσθηκαν από κλινικές μελέτες

ΠληθυσμόςΑσθενείς που είχαν ενεργή λοίμωξη, ήταν ανοσοκατεσταλμένοι, είχαν ιστορικό αυτοάνοσων νοσημάτων, ECOG PS ≥ 2 ή ιστορικό διάμεσης πνευμονοπάθειας

Να χρησιμοποιείται με προσοχή, κατόπιν προσεκτικής εκτίμησης σχέσης οφέλους-κινδύνων, λόγω έλλειψης δεδομένων.
L-προλίνη (έκδοχο)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με υπερπρολιναιμία τύπου I ή τύπου II

Μπορεί να είναι επιβλαβής.
Πολυσορβικό 80 (έκδοχο)

Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συστηματικά κορτικοστεροειδή ή ανοσοκατασταλτικά
Αντένδειξη

Πιθανή επίδραση στη φαρμακοδυναμική δραστικότητα και αποτελεσματικότητα του cemiplimab. Η χρήση τους πριν από την έναρξη του cemiplimab θα πρέπει να αποφεύγεται, εκτός από φυσιολογικές δόσεις. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν μετά την έναρξη για την αντιμετώπιση ανοσομεσολαβούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών.

ΣύστασηΑποφυγή πριν την έναρξη του cemiplimab, εκτός από φυσιολογικές δόσεις (≤ 10 mg/ημέρα πρεδνιζόνης ή ισοδύναμου). Μετά την έναρξη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διαχείριση ανεπιθύμητων ενεργειών.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
Λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος
Μηνιγγίτιδα

Αίμα

Αναιμία
Ουδετεροπενία
Θρομβοπενία

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκυττάρωση

Γενικές

Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση
Κόπωση
Πυρεξία
Οίδημα

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σύνδρομο Sjögren
Απόρριψη μεταμόσχευσης συμπαγούς οργάνου
Ανοσολογική θρομβοπενία
Κοιλιοκάκη

Ενδοκρινικό

Υποθυρεοειδισμός
Υπερθυρεοειδισμός
Θυρεοειδίτιδα
Υποφυσίτιδα
Ανεπάρκεια επινεφριδίων
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Περιφερική νευροπάθεια
Εγκεφαλίτιδα
Παρανεοπλασματική εγκεφαλομυελίτιδα
Σύνδρομο Guillain-Barré

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Μυασθένεια Gravis
Χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυριζονευροπάθεια
Φλεγμονή κεντρικού νευρικού συστήματος

Οφθαλμικές

Κερατίτιδα
Ραγοειδίτιδα

Καρδιά

Μυοκαρδίτιδα
Περικαρδίτιδα

Αγγειακές

Υπέρταση
Αγγειίτιδα

Μεταβολισμός

Μειωμένη όρεξη
Υπεργλυκαιμία
Υπολευκωματιναιμία
Μειωμένο σωματικό βάρος

Αναπνευστικό

Βήχας
Δύσπνοια
Πνευμονίτιδα

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Διάρροια
Δυσκοιλιότητα
Κοιλιακό άλγος
Έμετος
Κολίτιδα
Στοματίτιδα
Γαστρίτιδα
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικές διαταραχές

Εξωκρινής παγκρεατική ανεπάρκεια

Ήπαρ

Ηπατίτιδα
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος

Ψυχιατρικές

Αϋπνία

Δέρμα

Εξάνθημα
Κνησμός
Ακτινική κεράτωση
Αλωπεκία

Μυοσκελετικό

Μυοσκελετικός πόνος
Αρθρίτιδα
Μυοσίτιδα
Μυϊκή αδυναμία
Ρευματική πολυμυαλγία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Νεφρίτιδα
Αυξημένη κρεατινίνη αίματος

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Μη λοιμώδης κυστίτιδα

Εργαστηριακές

Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
Αυξημένη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αίματος
Αυξημένες τρανσαμινάσες
Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση

Παρακλινικές εξετάσεις

Μειωμένη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αίματος

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αναιμία

Αίμα

Πολύ συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Κόπωση

Γενικές

Πολύ συχνές
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Μυοσκελετικός πόνος

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Ουδετεροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Υπεργλυκαιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Υπολευκωματιναιμία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ακτινική κεράτωση

Δέρμα

Συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Συχνές
Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση

Γενικές

Συχνές
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος

Ήπαρ

Συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Ήπαρ

Συχνές
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη κρεατινίνη αίματος

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Συχνές
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Κολίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος

Λοιμώξεις

Συχνές
Νεφρίτιδα

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Οίδημα

Γενικές

Συχνές
Περιφερική νευροπάθεια

Νευρικό

Συχνές
Πνευμονίτιδα

Αναπνευστικό

Συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Υπερθυρεοειδισμός

Ενδοκρινικό

Συχνές
Υποθυρεοειδισμός

Ενδοκρινικό

Συχνές
Ανεπάρκεια επινεφριδίων

Ενδοκρινικό

Όχι συχνές
Αρθρίτιδα

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Αυξημένες τρανσαμινάσες

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Γαστρίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Θυρεοειδίτιδα

Ενδοκρινικό

Όχι συχνές
Μυοκαρδίτιδα

Καρδιά

Όχι συχνές
Μυοσίτιδα

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Μυϊκή αδυναμία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Περικαρδίτιδα

Καρδιά

Όχι συχνές
Ρευματική πολυμυαλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Σύνδρομο Sjögren

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Όχι συχνές
Υποφυσίτιδα

Ενδοκρινικό

Όχι συχνές
Αγγειίτιδα

Αγγειακές

Σπάνιες
Ανοσολογική θρομβοπενία

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Σπάνιες
Εγκεφαλίτιδα

Νευρικό

Σπάνιες
Κερατίτιδα

Οφθαλμικές

Σπάνιες
Μειωμένη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη αίματος

Παρακλινικές εξετάσεις

Σπάνιες
Μηνιγγίτιδα

Λοιμώξεις

Σπάνιες
Μυασθένεια Gravis

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Παρανεοπλασματική εγκεφαλομυελίτιδα

Νευρικό

Σπάνιες
Ραγοειδίτιδα

Οφθαλμικές

Σπάνιες
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1

Ενδοκρινικό

Σπάνιες
Σύνδρομο Guillain-Barré

Νευρικό

Σπάνιες
Φλεγμονή κεντρικού νευρικού συστήματος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυριζονευροπάθεια

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες
Αιμοφαγοκυτταρική λεμφοϊστιοκυττάρωση

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστής συχνότητας
Απόρριψη μεταμόσχευσης συμπαγούς οργάνου

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Μη γνωστής συχνότητας
Εξωκρινής παγκρεατική ανεπάρκεια

Γαστρεντερικές διαταραχές

Μη γνωστές
Κοιλιοκάκη

Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος

Μη γνωστές
Μη λοιμώδης κυστίτιδα

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Μη γνωστής συχνότητας

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με το cemiplimab και για διάστημα τουλάχιστον 4 μηνών μετά την τελευταία δόση του cemiplimab. Δεν συνιστάται η χρήση του cemiplimab κατά τη διάρκεια της κύησης καθώς και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας που δεν χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη, εκτός εάν το κλινικό όφελος υπερτερεί του ενδεχόμενου κινδύνου. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει ότι η αναστολή της οδού PD-1/PD-L1 μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο ανοσομεσολαβούμενης απόρριψης του αναπτυσσόμενου εμβρύου με αποτέλεσμα τον εμβρυϊκό θάνατο (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Επίσης, το cemiplimab έχει τη δυνατότητα να περάσει από τη μητέρα στο αναπτυσσόμενο έμβρυο.
Γαλουχία
Αποφεύγεται

Δεν είναι γνωστό εάν το cemiplimab απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ο κίνδυνος στο νεογέννητο/βρέφος που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί. Μία γυναίκα που λαμβάνει cemiplimab, θα πρέπει να μη θηλάζει ενόσω λαμβάνει θεραπεία με cemiplimab και για διάστημα τουλάχιστον 4 μηνών μετά την τελευταία δόση.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τις πιθανές επιδράσεις του cemiplimab στη γονιμότητα. Σε μία μελέτη διάρκειας 3 μηνών σε σεξουαλικά ώριμους κυνομολόγους πιθήκους, δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στις παραμέτρους αξιολόγησης της γονιμότητας ή στα αναπαραγωγικά όργανα των αρσενικών και θηλυκών ζώων.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

κατάλληλη συμπτωματική θεραπεία

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα

Έχει αναφερθεί κόπωση μετά τη θεραπεία με cemiplimab (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

L-ιστιδίνη

L-ιστιδίνη μονοϋδροχλωρική μονοϋδρική

Σακχαρόζη

L-προλίνη

Πολυσορβικό 80

Ύδωρ για ενέσιμα

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αναστολείς PD-1/PD-L1 (πρωτεΐνη προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1/συνδέτης της πρωτεΐνης προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1). Κωδικός ATC: L01FF06

Μηχανισμός δράσης

Το cemiplimab είναι ένα πλήρως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G4 (IgG4) το οποίο προσδένεται στον υποδοχέα της πρωτεΐνης προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου-1 (PD-1) και αναστέλλει την αλληλεπίδρασή της με τους συνδέτες PD-L1 και PD-L2. Η πρόσδεση της PD-1 στους συνδέτες PD-L1 και PD-L2, οι οποίοι εκφράζονται από αντιγονοπαρουσιαστικά κύτταρα και ενδέχεται να εκφράζονται από κύτταρα του όγκου και/ή άλλα κύτταρα στο μικροπεριβάλλον του όγκου, οδηγεί σε αναστολή της λειτουργίας των Τ κυττάρων όπως είναι ο πολλαπλασιασμός, η έκκριση κυτταροκινών και η κυτταροτοξική δραστηριότητα. Το cemiplimab ενισχύει τις αποκρίσεις των T-κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των αποκρίσεων κατά του όγκου, μέσω αναστολής της πρόσδεσης της PD-1 στους συνδέτες PD-L1 και PD-L2.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

CSCC Προχωρημένο CSCC Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του cemiplimab σε ασθενείς με mCSCC (λεμφαδενικές ή απομακρυσμένες μεταστάσεις) ή laCSCC οι οποίοι δεν ήταν υποψήφιοι για χειρουργική επέμβαση ή ακτινοθεραπεία, που έχουν στόχο την ίαση μελετήθηκαν στην κλινική δοκιμή R2810-ONC-1540 (Μελέτη 1540). Η μελέτη 1540 ήταν μία φάσης 2, ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη στην οποία εντάχθηκαν 193 ασθενείς με mCSCC ή laCSCC στις Ομάδες 1 έως 3 με συνδυασμένο διάμεσο διάστημα παρακολούθησης 15,7 μηνών συνολικά. Η διάμεση διάρκεια της παρακολούθησης ήταν 18,5 μήνες για την ομάδα ασθενών με mCSCC που έλαβαν 3 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες (Q2W) (Ομάδα 1), 15,5 μήνες για την ομάδα ασθενών με laCSCC που έλαβαν 3 mg/kg Q2W (Ομάδα 2), 17,3 μήνες για την ομάδα ασθενών με mCSCC που έλαβαν 350 mg Q3W (Ομάδα 3). Σε μία πρόσθετη κοόρτη 165 ασθενών με προχωρημένο CSCC (mCSCC και laCSCC) στους οποίους χορηγήθηκε δόση 350 mg Q3W, η διάμεση διάρκεια της παρακολούθησης ήταν 8,7 μήνες (Ομάδα 6). Ασθενείς με οποιοδήποτε από τα παρακάτω εξαιρέθηκαν: αυτοάνοσο νόσημα που απαιτούσε συστηματική θεραπεία με ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες εντός 5 ετών, ιστορικό μεταμόσχευσης συμπαγούς οργάνου, ιστορικό πνευμονίτιδας εντός των τελευταίων 5 ετών, προηγούμενη θεραπεία με αντι-PD-1/PD-L1 ή άλλη θεραπεία με αναστολέα ανοσολογικών σημείων ελέγχου, ενεργή λοίμωξη που απαιτεί θεραπεία, συμπεριλαμβανομένης γνωστής λοίμωξης από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) ή ενεργής λοίμωξης με ιό ηπατίτιδας B ή ηπατίτιδας C, χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL), εγκεφαλικές μεταστάσεις ή λειτουργική ικανότητα (PS) ≥ 2 σύμφωνα με την Ανατολική Συνεργατική Ογκολογική Ομάδα (ECOG). Στη μελέτη 1540, οι ασθενείς έλαβαν cemiplimab ενδοφλεβίως έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου ή μη αποδεκτής τοξικότητας ή έως την ολοκλήρωση της προγραμματισμένης θεραπείας [3 mg/kg Q2W για 96 εβδομάδες (Ομάδες 1 και 2) ή 350 mg Q3W για 54 εβδομάδες (Ομάδα 3)]. Εάν οι ασθενείς με τοπικά προχωρημένη νόσο είχαν ικανοποιητική ανταπόκριση στη θεραπεία, επιτρεπόταν η διενέργεια χειρουργικής επέμβασης με στόχο την ίαση. Αξιολογήσεις της ανταπόκρισης του όγκου πραγματοποιήθηκαν κάθε 8 ή 9 εβδομάδες (για ασθενείς που λαμβάνουν 3 mg/kg Q2W ή 350 mg Q3W, αντίστοιχα). Το κύριο καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας της μελέτης 1540 ήταν το επιβεβαιωμένο ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR), όπως εκτιμήθηκε με ανεξάρτητη κεντρική εκτίμηση (ICR). Για τους ασθενείς με mCSCC χωρίς εξωτερικά ορατές στοχευόμενες βλάβες, το ORR προσδιορίστηκε βάσει των Κριτηρίων Αξιολόγησης της Ανταπόκρισης σε Συμπαγείς Όγκους (RECIST 1.1). Για τους ασθενείς που είχαν εξωτερικά ορατές στοχευόμενες βλάβες (laCSCC και mCSCC), το ORR προσδιορίστηκε από ένα σύνθετο καταληκτικό σημείο το οποίο περιλάμβανε τις εκτιμήσεις ICR των ακτινολογικών δεδομένων (RECIST 1.1) και των ψηφιακών ιατρικών φωτογραφιών (κριτήρια Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας). Το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η διάρκεια της ανταπόκρισης (DOR) βάσει ICR. Άλλα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν το ORR και την DOR βάσει αξιολόγησης του ερευνητή (IA), την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) βάσει ICR και IA, τη συνολική επιβίωση (OS), το ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης (CR) βάσει ICR και τη μεταβολή στις βαθμολογίες για τις αναφερόμενες από τον ασθενή εκβάσεις στο Ερωτηματολόγιο για την Ποιότητα Ζωής 30 βασικών στοιχείων (EORTC QLQ-C30) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Έρευνα και τη Θεραπεία του Καρκίνου (EORTC). Στην ανάλυση αποτελεσματικότητας 193 ασθενών με προχωρημένο CSCC από τις Ομάδες 1 έως 3 της Μελέτης 1540, 115 είχαν mCSCC και 78 είχαν laCSCC. Η διάμεση ηλικία ήταν 72 έτη (εύρος: 38 έως 96): Εβδομήντα οκτώ (40,4%) ασθενείς ήταν 75 ετών και άνω, 66 (34,2%) ασθενείς ήταν 65 έως κάτω των 75 ετών και 49 (25,4%) ασθενείς ήταν κάτω των 65 ετών. Συνολικά 161 (83,4%) ασθενείς ήταν άνδρες και 187 (96,9%) ασθενείς ήταν λευκοί. Η βαθμολογία PS κατά ECOG ήταν 0 (44,6%) και 1 (55,4%). Τριάντα τρία και 7/10 τοις εκατό (33,7%) των ασθενών είχαν λάβει τουλάχιστον 1 αντικαρκινική συστηματική θεραπεία στο παρελθόν, 81,3% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη χειρουργική επέμβαση σχετιζόμενη με τον καρκίνο και 67,9% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε προηγούμενη ακτινοθεραπεία. Στους ασθενείς με mCSCC, 76,5% είχαν απομακρυσμένες μεταστάσεις και 22,6% είχαν μόνο λεμφαδενικές μεταστάσεις. Τα αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα που βασίζονται στην τελική ανάλυση των Ομάδων 1 έως 3 της Μελέτης 1540 παρουσιάζονται στον Πίνακα 3.

Πίνακας 3:

Αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα - Μελέτη 1540 - μεταστατικό CSCC ανά ομάδα δοσολογίας, τοπικά προχωρημένο CSCC

Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας	mCSCC cemiplimab: 3 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες (Ομάδα 1) (N=59) ICR	laCSCC cemiplimab: 3 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες (Ομάδα 2) (N=78) ICR	mCSCC cemiplimab: 350 mg κάθε 3 εβδομάδες (Ομάδα 3) (N=56) ICR
Επιβεβαιωμένο ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR)a	50,8% (37,5, 64,1)	44,9% (33,6, 56,6)	46,4% (33,0, 60,3)
ORR	20,3%	12,8%	19,6%
95% CI για το ORR	30,5%	32,1%	26,8%
Πλήρης ανταπόκριση (CR)b	15,3%	34,6%	14,3%
Μερική ανταπόκριση (PR)	16,9%	12,8%	25,0%
Σταθερή νόσος (SD)
Εξέλιξη της νόσου (PD)
Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR)
Διάμεσοςc (μήνες)	NR (20,7, NE)	41,9 (20,5, 54,6)	41,3 (40,8, 46,3)
(95% CI)
Εύρος (μήνες)	2,8-38,9	1,9-54,6	4,2-46,3
Ασθενείς με DOR ≥ 6 μήνες,%	93,3%	88,6%	96,2%
Χρόνος έως την ανταπόκριση (TTR)
Διάμεσος (μήνες), εύρος (ελάχιστο:μέγιστο)	1,9 (1,7: 21,8)	2,1 (1,8: 8,8)	2,1 (2,0: 22,8)
Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)a,c
6 μήνες	66,4% (52,5, 77,1)	53.8% (40,0, 65,8)	72,4% (60,1, 81,5)
(95% CI)
12 μήνες	60,8% (47,8, 71,5)	60,7% (46,7, 72,1)	53,4% (39,5, 65,4)
(95% CI)
Συνολική επιβίωση (OS)a,c
12 μήνες	81,3% (68,7, 89,2)	91,8% (82,6, 96,2)	72,5% (58,6, 82,5)
(95% CI)

CI: Διάστημα εμπιστοσύνης, ICR: Ανεξάρτητη Κεντρική Εκτίμηση, NR: Δεν έχει επιτευχθεί, NE: Μη αξιολογήσιμο a. Στις Ομάδες 1, 2 και 3, η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης ήταν 18,5, 15,5 και 17,3 μήνες, αντίστοιχα. b. Περιλαμβάνονται μόνο ασθενείς με πλήρη επούλωση προηγούμενης δερματικής συμμετοχής. Στους ασθενείς με laCSCC στη μελέτη 1540 χρειαζόταν η διενέργεια βιοψίας για την επιβεβαίωση της CR. c. Βάσει εκτιμήσεων Kaplan-Meier.

Αποτελεσματικότητα και κατάσταση PD-L1 Η κλινική δραστικότητα παρατηρήθηκε ανεξάρτητα από την κατάσταση έκφρασης του PD-L1 του όγκου.

Επικουρική θεραπεία του CSCC υψηλού κινδύνου Η αποτελεσματικότητα του cemiplimab αξιολογήθηκε για την επικουρική θεραπεία ασθενών με CSCC που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο υποτροπής μετά από χειρουργική επέμβαση ακολουθούμενη από ακτινοθεραπεία στη μελέτη C-POST, μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, πολυκεντρική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης 3. Οι συμμετέχοντες στη μελέτη διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο υποτροπής λόγω λεμφαδενικών χαρακτηριστικών (εξωκαψική επέκταση ή ≥ 3 εμπλεκόμενοι λεμφαδένες) ή/και μη λεμφαδενικών χαρακτηριστικών (ενδιάμεσες μεταστάσεις, βλάβη T4, περινευρική διήθηση ή τοπικά υποτροπιάζων όγκος με ≥ 1 πρόσθετο δυσμενές χαρακτηριστικό) και ολοκλήρωσαν την επικουρική ακτινοθεραπεία εντός 2 έως 10 εβδομάδων από την τυχαιοποίηση. Η μελέτη απέκλειε ασθενείς με αυτοάνοσο νόσημα που απαιτούσε συστηματική θεραπεία με ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες εντός 5 ετών, ιστορικό μεταμόσχευσης συμπαγούς οργάνου, προηγούμενη αλλογενή ή αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων κυττάρων, μη ελεγχόμενη λοίμωξη από HIV, ηπατίτιδα B ή ηπατίτιδα C ή λειτουργική ικανότητα (PS) ≥ 2 κατά ECOG. Οι ασθενείς με CLL ήταν κατάλληλοι εάν δεν είχαν χρειαστεί συστηματική θεραπεία για τη CLL εντός 6 μηνών. Στη μελέτη C-POST, 415 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 στο cemiplimab (N=209) ή στο εικονικό φάρμακο (N=206). Στο Μέρος 1, 334 ασθενείς εκχωρήθηκαν για να λάβουν 350 mg cemiplimab (N=171) ή εικονικό φάρμακο (N=163) ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες για 12 εβδομάδες και στη συνέχεια 700 mg cemiplimab ή εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίως κάθε 6 εβδομάδες για επιπλέον 36 εβδομάδες και 81 ασθενείς εκχωρήθηκαν για να λάβουν 350 mg cemiplimab (N=38) ή εικονικό φάρμακο (N=43) ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες για έως και 48 εβδομάδες. Η θεραπεία συνεχίστηκε έως την υποτροπή της νόσου, την εμφάνιση μη αποδεκτής τοξικότητας ή έως και 48 εβδομάδες. Στο Μέρος 2 της μελέτης, το οποίο ήταν ανοικτής επισήμανσης και προαιρετικό, οι ασθενείς που παρουσίασαν υποτροπή της νόσου οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της μελέτης και ήταν στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου είχαν την επιλογή να λάβουν επακόλουθη θεραπεία με cemiplimab στα 350 mg ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες. Οι ασθενείς που παρουσίασαν υποτροπή της νόσου ≥ 3 μήνες μετά την ολοκλήρωση 48 εβδομάδων προγραμματισμένης θεραπείας με cemiplimab και ήταν στο σκέλος του cemiplimab είχαν την επιλογή να λάβουν cemiplimab στα 350 mg ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες. Οι ασθενείς μπορούν να λάβουν θεραπεία για έως και 96 εβδομάδες στο Μέρος 2. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η επιβίωση χωρίς νόσο (DFS), που ορίζεται ως ο χρόνος από την τυχαιοποίηση έως την πρώτη τεκμηριωμένη υποτροπή της νόσου βάσει αξιολόγησης του ερευνητή ή τον θάνατο από οποιαδήποτε αιτία. Οι απεικονιστικές αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν στο τέλος κάθε κύκλου 12 εβδομάδων κατά τη διάρκεια των 48 εβδομάδων. Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης, η απεικόνιση πραγματοποιήθηκε κάθε 4 μήνες κατά τη διάρκεια των πρώτων 2 ετών της προγραμματισμένης παρακολούθησης και κάθε 6 μήνες στη συνέχεια μέχρι την υποτροπή. Τα χαρακτηριστικά του πληθυσμού της μελέτης ήταν: διάμεση ηλικία 71 ετών (εύρος: 33 έως 95), 83,9% άνδρες, 91,1% Λευκοί, 3,1% Ασιάτες, 63,6% είχαν PS 0 κατά ECOG και 36,4% είχαν PS 1 κατά ECOG. Η θέση του όγκου ήταν η κεφαλή και ο τράχηλος (HN) στο 82,7% και εκτός HN στο 17,3% των ασθενών. Το χαρακτηριστικό υψηλού κινδύνου ήταν λεμφαδενικό στο 58,3% των ασθενών και αποκλειστικά μη λεμφαδενικό στο 41,7% των ασθενών. Τα αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα της μελέτης C-POST παρουσιάζονται στον Πίνακα 4 και στην Εικόνα 1.

Πίνακας 4:

Αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα της μελέτης C-POST στο CSCC υψηλού κινδύνου στο πλαίσιο επικουρικής θεραπείας-κύρια ανάλυση

Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότηταςa	Cemiplimab N = 209	Εικονικό φάρμακο N = 206
Επιβίωση χωρίς νόσο (DFS)
Αριθμός συμβάντων, n (%)	24 (11,5%)	65 (31,6%)
Υποτροπές της νόσου, n (%)	18 (8,6%)	61 (29,6%)
Θάνατοι, n (%)b	6 (2,9%)	4 (1,9%)
Διάμεσος (95% CI) σε μήνεςc	NR (NE, NE)	49,4 (48,5, NE)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)d	0,32 (0,20, 0,51)
Τιμή pe	< 0,0001

CI: Διάστημα εμπιστοσύνης, NE: Μη αξιολογήσιμο, NR: Δεν έχει επιτευχθεί (Ημερομηνία περικοπής δεδομένων - 4 Οκτωβρίου 2024) a. Διάμεση διάρκεια παρακολούθησης: cemiplimab: 24,5 μήνες, εικονικό φάρμακο: 23,8 μήνες b. Θάνατοι που καταμετρήθηκαν ως συμβάντα DFS, όπως αξιολογήθηκαν από τον ερευνητή. Δεν περιλαμβάνει θανάτους ασθενών που είχαν παρουσιάσει προηγουμένως υποτροπή c. Βάσει μεθόδου Kaplan-Meier d. Βάσει διαστρωματωμένου μοντέλου αναλογικού κινδύνου e. Βάσει αμφίπλευρης τιμής p

Κατά τον χρόνο της επικαιροποιημένης ανάλυσης (ημερομηνία περικοπής δεδομένων 07 Απριλίου 2025), αναφέρθηκαν 29 (13,9%) συμβάντα DFS στην ομάδα του cemiplimab και 68 (33,0%) συμβάντα DFS στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου σε διάμεση παρακολούθηση 31 μηνών στην ομάδα του cemiplimab και 30 μηνών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (HR 0,35, 95% CI 0,23, 0,55). Τα αποτελέσματα OS δεν ήταν ώριμα κατά τον χρόνο της προκαθορισμένης κύριας ανάλυσης.

Εικόνα 1:

DFS στη μελέτη C-POST για το CSCC υψηλού κινδύνου στο πλαίσιο επικουρικής θεραπείας-επικαιροποιημένη ανάλυσηa

a. Βάσει της επικαιροποιημένης ανάλυσης (Ημερομηνία περικοπής δεδομένων 07 Απριλίου 2025)

Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα (BCC) Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του cemiplimab σε ασθενείς με laBCC ή mBCC, οι οποίοι είχαν εμφανίσει εξέλιξη της νόσου υπό θεραπεία με HHI, είχαν δυσανοχή σε προηγούμενη θεραπεία με HHI ή δεν είχαν εμφανίσει βελτίωση καλύτερη από SD μετά από 9 μήνες θεραπείας με HHI (μη περιλαμβανομένων των διακοπών της θεραπείας) αξιολογήθηκαν στη μελέτη 1620, μια ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική, μη τυχαιοποιημένη μελέτη. Η μελέτη απέκλειε ασθενείς με αυτοάνοσο νόσημα που απαιτούσε συστηματική θεραπεία με ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες εντός 5 ετών, ιστορικό μεταμόσχευσης συμπαγούς οργάνου, προηγούμενη θεραπεία με αντι-PD-1/PD-L1 ή άλλη θεραπεία με αναστολέα ανοσολογικών σημείων ελέγχου, λοίμωξη από HIV, ηπατίτιδα B ή ηπατίτιδα C ή λειτουργική ικανότητα (PS) ≥ 2 κατά ECOG. Οι ασθενείς έλαβαν cemiplimab 350 mg ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες για 5 κύκλους των 9 εβδομάδων, ακολουθούμενους από 4 κύκλους των 12 εβδομάδων για έως και 93 εβδομάδες θεραπείας. Η θεραπεία συνεχίστηκε έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου, μη αποδεκτής τοξικότητας ή έως την ολοκλήρωση της προγραμματισμένης θεραπείας. Αξιολογήσεις του όγκου πραγματοποιήθηκαν κάθε 9 εβδομάδες κατά τη διάρκεια των κύκλων 1 έως 5 και κάθε 12 εβδομάδες κατά τη διάρκεια των κύκλων 6 έως 9. Τα κύρια καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας ήταν το επιβεβαιωμένο ORR και η DOR, όπως εκτιμήθηκε μέσω ICR. Οι δευτερεύουσες εκβάσεις αποτελεσματικότητας περιλάμβαναν το ORR και την DOR μέσω IA, την PFS, την OS, τη CR μέσω ICR και τον χρόνο έως την ανταπόκριση. Για τους ασθενείς με mBCC χωρίς εξωτερικά ορατές στοχευόμενες βλάβες, το ORR προσδιορίστηκε βάσει των RECIST 1.1. Για τους ασθενείς που είχαν εξωτερικά ορατές στοχευόμενες βλάβες (laBCC και mBCC), το ORR προσδιορίστηκε από ένα σύνθετο καταληκτικό σημείο, το οποίο περιλάμβανε τις εκτιμήσεις ICR των ακτινολογικών δεδομένων (RECIST 1.1) και των ψηφιακών ιατρικών φωτογραφιών (κριτήρια Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας). Συνολικά 138 ασθενείς με προχωρημένο BCC συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση αποτελεσματικότητας της μελέτης 1620, 84 ασθενείς με laBCC και 54 ασθενείς με mBCC. Στην ομάδα laBCC, η διάμεση ηλικία ήταν 70,0 έτη (εύρος: 42 έως 89): 31 (37%) ασθενείς ήταν < 65 ετών και 53 (63%) ήταν 65 ετών και άνω. Συνολικά 56 (67%) ήταν άνδρες και 57 (68%) ήταν λευκοί. Η βαθμολογία PS κατά ECOG ήταν 0 (61%) και 1 (39%). Ογδόντα τρία τοις εκατό (83%) των ασθενών είχε υποβληθεί σε τουλάχιστον 1 σχετιζόμενη με τον καρκίνο χειρουργική επέμβαση στο παρελθόν και 35% των ασθενών είχε υποβληθεί σε > 3 σχετιζόμενες με τον καρκίνο χειρουργικές επεμβάσεις στο παρελθόν (διάμεσος: 3,0 χειρουργικές επεμβάσεις, εύρος: 1 έως 43). Το 50% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε τουλάχιστον 1 αντικαρκινική ακτινοθεραπεία (RT) στο παρελθόν (διάμεσος: 1,0 RT, εύρος: 1 έως 6). Στην ομάδα mBCC, η διάμεση ηλικία ήταν 63,5 έτη (εύρος: 38 έως 90): 27 (50%) ασθενείς ήταν < 65 ετών και 27 (50%) ήταν 65 ετών και άνω. Συνολικά 38 (70%) ήταν άνδρες και 47 (87%) ήταν λευκοί. Η βαθμολογία PS κατά ECOG ήταν 0 (67%) και 1 (33%). Ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) των ασθενών είχε υποβληθεί σε τουλάχιστον 1 σχετιζόμενη με τον καρκίνο χειρουργική επέμβαση στο παρελθόν και 28% των ασθενών είχε υποβληθεί σε > 3 σχετιζόμενες με τον καρκίνο χειρουργικές επεμβάσεις στο παρελθόν (διάμεσος: 2,0 χειρουργικές επεμβάσεις, εύρος: 1 έως 8). Το 59% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε τουλάχιστον 1 αντικαρκινική ακτινοθεραπεία (RT) στο παρελθόν (διάμεσος: 1,0 RT, εύρος: 1 έως 4). Και οι 138 ασθενείς είχαν λάβει στο παρελθόν θεραπεία με HHI και 12% (16/138) των ασθενών είχε λάβει στο παρελθόν θεραπεία με vismodegib και sonidegib (ως χωριστές γραμμές θεραπείας). Από τους 84 ασθενείς με laBCC, 71% (60/84) των ασθενών διέκοψε τη θεραπεία με HHI λόγω εξέλιξης της νόσου, 38% (32/84) των ασθενών διέκοψε τη θεραπεία με HHI λόγω δυσανοχής και 2% (2/84) διέκοψε τη θεραπεία αποκλειστικά λόγω έλλειψης ανταπόκρισης. Από τους 54 ασθενείς με mBCC, 76% (41/54) των ασθενών διέκοψε τη θεραπεία με HHI λόγω εξέλιξης της νόσου, 33% (18/54) των ασθενών διέκοψε τη θεραπεία με HHI λόγω δυσανοχής και 6% (3/54) διέκοψε τη θεραπεία αποκλειστικά λόγω έλλειψης ανταπόκρισης. Οι ερευνητές μπορούσαν να επιλέξουν περισσότερους από έναν λόγους για τη διακοπή προηγούμενης θεραπείας με HHI για έναν μεμονωμένο ασθενή. Τα αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα παρουσιάζονται στον Πίνακα 5.

Πίνακας 5:

Αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα της Μελέτης 1620 στο τοπικά προχωρημένο και μεταστατικό βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας	laBCC cemiplimab 350 mg κάθε 3 εβδομάδες N=84 ICR	mBCC cemiplimab 350 mg κάθε 3 εβδομάδες N=54 ICR
Βέλτιστη συνολική ανταπόκριση (BOR)a,b,c
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR: CR+ PR) (95% CI)	27 (32,1%) (22,4, 43,2)	12 (22,2%) (12,0, 35,6)
Ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης (CR)d	6 (7,1%) (2,7, 14,9)	1 (1,9%) (0,0, 9,9)
(95% CI)
Ποσοστό μερικής ανταπόκρισης (PR)	21 (25,0%)	11 (20,4%)
Ποσοστό εξέλιξης της νόσου (PD)	9 (10,7%)	16 (29,6%)
Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR)	N=27 ανταποκριθέντες	N=12 ανταποκριθέντες
Διάμεσοςe (μήνες)	NR (15,5, NE)	16,7 (9,8, NE)
(95% CI)
Εύρος (παρατήρησης) (μήνες)	2,1 - 36,8+	9,0 - 25,8+
Ασθενείς με DOR ≥ 6 μήνες,%e	88,5% (68,4, 96,1)	100,0% (100, 100)
(95% CI)
Χρόνος έως την ανταπόκριση (TTR)	N=27 ανταποκριθέντες	N=12 ανταποκριθέντες
Διάμεσος (μήνες)	4,3	3,1
(Εύρος)	(2,1 - 21,4)	(2,0 - 10,5)

CI: Διάστημα εμπιστοσύνης, +: Υποδηλώνει ότι συνεχίζεται κατά την τελευταία αξιολόγηση, ICR: Ανεξάρτητη Κεντρική Εκτίμηση, NR: Δεν έχει επιτευχθεί, NE: Μη αξιολογήσιμο a. Διάμεση διάρκεια παρακολούθησης: laBCC: 15,9 μήνες, mBCC: 8,4 μήνες b. Περιλαμβάνει 2 ασθενείς με laBCC που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης μόνο για «βελτίωση όχι καλύτερη από σταθερή νόσο (SD) μετά από 9 μήνες υπό θεραπεία με HHI». Τα αποτελέσματα BOR βάσει ICR ήταν SD για 1 ασθενή και NE για 1 ασθενή. c. Περιλαμβάνει 3 ασθενείς με mBCC που πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης μόνο για «βελτίωση όχι καλύτερη από SD μετά από 9 μήνες υπό θεραπεία με HHI». Τα αποτελέσματα BOR βάσει ICR ήταν PR για 1 ασθενή και SD για 2 ασθενείς. d. Στους ασθενείς με τοπικά προχωρημένο BCC στη μελέτη 1620 χρειαζόταν η διενέργεια βιοψίας για την επιβεβαίωση της πλήρους ανταπόκρισης. e. Βάσει εκτιμήσεων Kaplan-Meier.

NSCLC Πρώτης γραμμής θεραπεία του NSCLC με cemiplimab ως μονοθεραπεία Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του cemiplimab σε σύγκριση με χημειοθεραπεία δύο παραγόντων με βάση την πλατίνα σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο NSCLC, οι οποίοι δεν ήταν υποψήφιοι για οριστική χημειοακτινοθεραπεία, ή με μεταστατικό NSCLC, οι οποίοι είχαν έκφραση PD-L1 στον όγκο ≥ 50% βάσει της δοκιμασίας PD-L1 IHC 22C3 pharmDx, αξιολογήθηκαν στη μελέτη 1624, μια τυχαιοποιημένη, ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη. Εντάχθηκαν συνολικά 710 ασθενείς. Η μελέτη απέκλειε ασθενείς με γενετικές ανωμαλίες EGFR, ALK ή ROS1 στον όγκο, λειτουργική ικανότητα (PS) ≥ 2 κατά ECOG, ιατρικές παθήσεις που απαιτούσαν συστηματική ανοσοκαταστολή, μη ελεγχόμενη λοίμωξη από ηπατίτιδα B ή ηπατίτιδα C ή HIV, ιστορικό διάμεσης πνευμονοπάθειας, οι οποίοι δεν ήταν ποτέ καπνιστές ή που είχαν αυτοάνοσο νόσημα το οποίο απαιτούσε συστηματική θεραπεία εντός 2 ετών από την αγωγή. Η θεραπεία των εγκεφαλικών μεταστάσεων επιτρεπόταν και οι ασθενείς μπορούσαν να ενταχθούν εάν είχαν υποβληθεί σε επαρκή θεραπεία και είχαν επανέλθει από νευρολογικής άποψης στην αρχική κατάσταση για τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από την τυχαιοποίηση. Δεν ήταν απαραίτητη η ακτινολογική επιβεβαίωση της σταθερότητας ή της ανταπόκρισης. Η τυχαιοποίηση διαστρωματώθηκε κατά ιστολογία (μη πλακώδης έναντι πλακώδους) και γεωγραφική περιοχή (Ευρώπη, Ασία ή Υπόλοιπος κόσμος). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) στη λήψη cemiplimab 350 mg ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες για έως και 108 εβδομάδες ή θεραπεία της επιλογής του ερευνητή από τα ακόλουθα σχήματα χημειοθεραπείας δύο παραγόντων με βάση την πλατίνα για 4 έως 6 κύκλους: πακλιταξέλη + σισπλατίνη ή καρβοπλατίνη, γεμσιταβίνη + σισπλατίνη ή καρβοπλατίνη ή πεμετρεξίδη + σισπλατίνη ή καρβοπλατίνη ακολουθούμενη από προαιρετική συντήρηση με πεμετρεξίδη (το συγκεκριμένο σχήμα δεν συνιστάται για ασθενείς με πλακώδες NSCLC). Η θεραπεία με cemiplimab συνεχίστηκε έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου κατά RECIST 1.1, μη αποδεκτής τοξικότητας ή έως τις 108 εβδομάδες. Στους ασθενείς που εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου κατά τη θεραπεία με cemiplimab, σύμφωνα με την αξιολόγηση ανεξάρτητης επιτροπής εκτίμησης (IRC) κατά RECIST 1.1, επιτράπηκε να συνεχίσουν τη θεραπεία με cemiplimab, με την προσθήκη 4 κύκλων ειδικής για τον ιστολογικό τύπο χημειοθεραπείας έως την παρατήρηση περαιτέρω εξέλιξης. Στους ασθενείς που εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου κατά τη χημειοθεραπεία, σύμφωνα με την αξιολόγηση IRC κατά RECIST 1.1, επιτράπηκε να λάβουν θεραπεία με cemiplimab έως την εμφάνιση περαιτέρω εξέλιξης, μη αποδεκτής τοξικότητας ή έως τις 108 εβδομάδες. Από τους 203 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στη λήψη χημειοθεραπείας και εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου σύμφωνα με την αξιολόγηση IRC κατά RECIST 1.1, 150 (73,9%) ασθενείς μεταπήδησαν σε θεραπεία με cemiplimab. Η κατάσταση του όγκου αξιολογούταν κάθε 9 εβδομάδες. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας ήταν η συνολική επιβίωση (OS) και η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), σύμφωνα με αξιολόγηση από τυφλοποιημένη IRC με χρήση των κριτηρίων RECIST 1.1. Ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR). Στους 710 ασθενείς, τα αρχικά χαρακτηριστικά ήταν: διάμεση ηλικία 63 ετών (45% ήταν 65 και άνω), 85% άνδρες, 86% Λευκοί, λειτουργική ικανότητα κατά ECOG 0 και 1 σε 27% και 73% αντίστοιχα, και 12% με ιστορικό εγκεφαλικών μεταστάσεων. Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν τοπικά προχωρημένη (16%), μεταστατική (84%), πλακώδης (44%) και μη πλακώδης (56%). Η μελέτη κατέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην OS για τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο cemiplimab, σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία. Τα αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα παρουσιάζονται στον Πίνακα 6, στην Εικόνα 2 και στην Εικόνα 3.

Πίνακας 6:

Αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα της μελέτης 1624 στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα

Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότηταςa	Cemiplimab 350 mg κάθε 3 εβδομάδες N=356	Χημειοθεραπεία N=354
Συνολική επιβίωση (OS)
Θάνατοι n (%)	108 (30,3)	141 (39,8)
Διάμεσος σε μήνες (95% CI)b	22,1 (17,7, NE)	14,3 (11,7, 19,2)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)c	0,68 (0,53, 0,87)
Τιμή pd	0,0022
Ποσοστό OS στους 12 μήνες (95% CI)b	70% (64, 75)	56% (49, 62)
Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)
Συμβάντα n (%)	201 (56,5)	262 (74,0)
Διάμεσος σε μήνες (95% CI)b	6,2 (4,5, 8,3)	5,6 (4,5, 6,1)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)c	0,59 (0,49, 0,72)
Ποσοστό PFS στους 12 μήνες (95% CI)b	38% (32, 44)	7% (4, 11)
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (%)e
ORR (95% CI)	36,5 (31,5, 41,8)	20,6 (16,5, 25,2)
Ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης (CR)	3,1	0,8
Ποσοστό μερικής ανταπόκρισης (PR)	33,4	19,8
Διάρκεια ανταπόκρισης	N=130 ανταποκριθέντες	N=73 ανταποκριθέντες
Διάμεσος (μήνες)b	21,0	6,0
Εύρος (μήνες)	(1,9+, 23,3+)	(1,3+, 16,5+)
Ασθενείς με παρατηρηθείσα DOR ≥ 6 μήνες,%	69%	41%

CI: Διάστημα εμπιστοσύνης, NE: Μη αξιολογήσιμο, +: Συνεχιζόμενη ανταπόκριση a. Διάμεση διάρκεια παρακολούθησης: cemiplimab: 13,1 μήνες, χημειοθεραπεία: 13,1 μήνες b. Βάσει εκτιμήσεων Kaplan-Meier c. Βάσει διαστρωματωμένου μοντέλου αναλογικού κινδύνου d. Βάσει αμφίπλευρης τιμής p e. Βάσει ακριβούς διαστήματος εμπιστοσύνης Clopper-Pearson

Εικόνα 2:

OS στη Μελέτη 1624 στον NSCLC

Εικόνα 3:

PFS στη Μελέτη 1624 στον NSCLC

Πρώτης γραμμής θεραπεία του NSCLC με cemiplimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του cemiplimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα αξιολογήθηκαν στη Μελέτη 16113, μία τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με δραστικό παράγοντα μελέτη σε 466 ασθενείς με τοπικά προχωρημένο NSCLC που δεν ήταν υποψήφιοι για οριστική χημειοακτινοθεραπεία, ή με μεταστατικό NSCLC, ανεξάρτητα από την κατάσταση έκφρασης του PD-L1 στον όγκο και οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγουμένως συστηματική θεραπεία για μεταστατικό NSCLC. Ο έλεγχος για γονιδιακές ανωμαλίες όγκου εκτός των EGFR, ALK ή ROS1 δεν ήταν υποχρεωτικός για την ένταξη στη Μελέτη 16113. Μη κατάλληλοι για συμμετοχή ήταν οι ασθενείς με όγκους που έφεραν γονιδιακές ανωμαλίες των EGFR, ALK ή ROS1, ιατρική πάθηση που έχρηζε συστηματικής ανοσοκαταστολής, ενεργή λοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας B ή της ηπατίτιδας C, μη ελεγχόμενο HIV ή όσοι είχαν συνεχιζόμενη ή πρόσφατη αυτοάνοση νόσο που έχρηζε συστηματικής θεραπείας. Οι ασθενείς με ιστορικό εγκεφαλικών μεταστάσεων ήταν κατάλληλοι για συμμετοχή εφόσον είχαν υποβληθεί σε επαρκή θεραπεία και είχαν επανέλθει στην αρχική κατάσταση από νευρολογικής άποψης για τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από την τυχαιοποίηση. Δεν ήταν απαραίτητη η ακτινολογική επιβεβαίωση της σταθερότητας ή της ανταπόκρισης. Η τυχαιοποίηση διαστρωματώθηκε με βάση την ιστολογία (μη πλακώδης έναντι πλακώδους) και την έκφραση του PD-L1 (< 1% έναντι 1% έως 49% έναντι ≥ 50%) σύμφωνα με τη δοκιμασία VENTANA PD-L1 (SP263). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (2:1) να λάβουν είτε cemiplimab 350 mg ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες για 108 εβδομάδες συν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα κάθε 3 εβδομάδες για 4 κύκλους ή εικονικό φάρμακο ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες για 108 εβδομάδες συν χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα κάθε 3 εβδομάδες για 4 κύκλους. Η θεραπεία με cemiplimab ή εικονικό φάρμακο συνεχίστηκε έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου κατά RECIST 1.1, μη αποδεκτής τοξικότητας ή για έως 108 εβδομάδες. Η θεραπεία με χημειοθεραπεία χορηγήθηκε για 4 κύκλους και ακολούθησε θεραπεία συντήρησης με πεμετρεξίδη όπως ενδείκνυται κλινικά ή έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου κατά RECIST 1.1 ή μη αποδεκτής τοξικότητας. Η χημειοθεραπεία στη Μελέτη 16113 αποτελείτο από καρβοπλατίνη ή σισπλατίνη σε συνδυασμό με πακλιταξέλη ή πεμετρεξίδη με υποχρεωτική θεραπεία συντήρησης για τα σχήματα της πεμετρεξίδης. Αξιολόγηση της κατάστασης του όγκου πραγματοποιείτο κάθε 9 εβδομάδες ξεκινώντας από την εβδομάδα 9 κατά τη διάρκεια του έτους 1 και κάθε 12 εβδομάδες ξεκινώντας την εβδομάδα 55 κατά τη διάρκεια του έτους 2. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η συνολική επιβίωση (OS). Βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία βάσει αξιολόγησης από τυφλοποιημένη IRC χρησιμοποιώντας τα κριτήρια RECIST 1.1, ήταν η επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) και το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR). Στους 466 ασθενείς, 327 (70%) είχαν όγκους που εκφράζουν PD-L1 (σε ≥ 1% των καρκινικών κυττάρων). Από αυτούς, 217 ασθενείς ήταν στην ομάδα του cemiplimab και της χημειοθεραπείας και 110 ασθενείς ήταν στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και της χημειοθεραπείας. Τα αρχικά χαρακτηριστικά των 327 ασθενών με όγκους που εκφράζουν PD-L1 σε ≥ 1% των καρκινικών κυττάρων ήταν: διάμεση ηλικία 62 ετών (38% ήταν 65 και άνω), 83% άνδρες, 87% Λευκοί, βαθμολογία λειτουργικής ικανότητας κατά ECOG 0 και 1 σε 16% και 83% αντίστοιχα, και 6% με ιστορικό εγκεφαλικών μεταστάσεων. Το 51% των ασθενών ήταν νυν καπνιστές, το 34% ήταν πρώην καπνιστές και το 15% δεν είχαν καπνίσει ποτέ (λιγότερα από 100 τσιγάρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής). Τα χαρακτηριστικά της νόσου ήταν τοπικά προχωρημένη (14%), μεταστατική (86%), πλακώδης ιστολογία (45%) και μη πλακώδης ιστολογία (55%). Στην κύρια ανάλυση στον συνολικό πληθυσμό με διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 16,4 μήνες, η μελέτη κατέδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην OS για τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στο cemiplimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Τα αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα σε ασθενείς των οποίων οι όγκοι εκφράζουν PD-L1 ≥ 1% παρουσιάζονται στον Πίνακα 7, την Εικόνα 4 και την Εικόνα 5.

Πίνακας 7:

Αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα της Μελέτης 16113 στον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ασθενείς με έκφραση PD-L1 ≥ 1%)a

Καταληκτικά σημείαa	cemiplimab και χημειοθεραπεία N=217	εικονικό φάρμακο και χημειοθεραπεία N=110
Συνολική επιβίωση (OS)
Θάνατοι, n (%)	78 (35,9)	55 (50,0)
Διάμεσος σε μήνες (95% CI)b	21,9 (17,3, NE)	12,6 (10,3, 16,4)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)c	0,55 (0,39, 0,78)
Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)
Συμβάντα, n (%)	134 (61,8)	86 (78,2)
Διάμεσος σε μήνες (95% CI)b	8,5 (6,7, 10,7)	5,5 (4,3, 6,2)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)c	0,48 (0,36, 0,63)
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR) (%)
ORR (95% CI)d	47,9 (41,1, 54,8)	22,7 (15,3, 31,7)
Ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης (CR)	2,8	0
Ποσοστό μερικής ανταπόκρισης (PR)	45,2	22,7
Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR)
Διάμεσος σε μήνεςb (εύρος)	15,6 (1,7, 18,7+)	4,9 (1,9, 18,8+)

CI: διάστημα εμπιστοσύνης, NE: Μη αξιολογήσιμο, +: Συνεχιζόμενη ανταπόκριση (Ημερομηνία περικοπής δεδομένων 14 Ιουνίου 2021) a. Διάμεση διάρκεια παρακολούθησης: cemiplimab και χημειοθεραπεία: 15,9 μήνες, εικονικό φάρμακο και χημειοθεραπεία: 16,1 μήνες b. Βάσει μεθόδου Kaplan-Meier c. Βάσει διαστρωματωμένου μοντέλου αναλογικού κινδύνου d. Βάσει ακριβούς διαστήματος εμπιστοσύνης Clopper-Pearson

Κατά τη στιγμή της προκαθορισμένης τελικής ανάλυσης, οι ασθενείς των οποίων οι όγκοι εξέφρασαν PD-L1 ≥ 1% και τυχαιοποιήθηκαν στο cemiplimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 27,9 μήνες, συνέχισαν να παρουσιάζουν όφελος όσον αφορά την κλινικά σημαντική επιβίωση και την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία μόνο.

Εικόνα 4:

OS στη Μελέτη 16113 στον NSCLC (ασθενείς με έκφραση PD-L1 ≥ 1%) - (Τελική ανάλυση)a

a. Βάσει της τελικής ανάλυσης της OS (Ημερομηνία περικοπής δεδομένων 14 Ιουνίου 2022)

Εικόνα 5:

PFS στη Μελέτη 16113 στον NSCLC (ασθενείς με έκφραση PD-L1 ≥ 1%) - (Τελική ανάλυση)a

a. Βάσει της τελικής ανάλυσης της PFS (Ημερομηνία περικοπής δεδομένων 14 Ιουνίου 2022)

Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του cemiplimab αξιολογήθηκαν σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή μεταστατικό καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, οι οποίες είχαν παρουσιάσει εξέλιξη των όγκων κατά τη διάρκεια ή μετά από χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα, με ή χωρίς bevacizumab στη Μελέτη 1676, μία τυχαιοποιημένη, ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη. Οι ασθενείς εντάχθηκαν ανεξάρτητα από την κατάσταση έκφρασης του PD-L1 στον όγκο. Από τη μελέτη αποκλείστηκαν οι ασθενείς με αυτοάνοση νόσο που χρειάζονταν συστηματική θεραπεία με ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες εντός 5 ετών και οι ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με αντι-PD-1/PD-L1. Οι παράγοντες διαστρωμάτωσης για την ανάλυση της αποτελεσματικότητας ήταν η γεωγραφική περιοχή (Βόρεια Αμερική, Ασία, Υπόλοιπος Κόσμος) και η ιστολογία [πλακώδης ιστολογία (SCC), αδενοκαρκίνωμα / αδενοπλακώδεις ιστολογίες (AC)]. Η τυχαιοποίηση διαστρωματώθηκε επίσης με βάση το εάν οι ασθενείς είχαν λάβει ή όχι προηγουμένως θεραπεία με bevacizumab και τη λειτουργική ικανότητά τους κατά ECOG. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1) στη λήψη cemiplimab 350 mg ενδοφλεβίως κάθε 3 εβδομάδες ή ενδοφλέβιας χημειοθεραπείας της επιλογής του ερευνητή μεταξύ πεμετρεξίδης, τοποτεκάνης, ιρινοτεκάνης, γεμσιταβίνης ή βινορελβίνης, για έως και 96 εβδομάδες. Η θεραπεία συνεχίστηκε έως την εμφάνιση εξέλιξης της νόσου, μη αποδεκτής τοξικότητας ή την ολοκλήρωση της προγραμματισμένης θεραπείας. Αξιολογήσεις του όγκου πραγματοποιούνταν κάθε 6 εβδομάδες για τις πρώτες 24 εβδομάδες και στη συνέχεια κάθε 12 εβδομάδες. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η OS στο SCC και ακολούθως στον συνολικό πληθυσμό. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιλάμβαναν την PFS, το ORR, σύμφωνα με τα κριτήρια RECIST 1.1 και την DOR σύμφωνα με την αξιολόγηση του ερευνητή. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 51 έτη (22 έως 87 ετών), το 63% ήταν Λευκοί, το 29% Ασιάτες, το 3,5% Μαύροι, το 49% είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με bevacizumab, το 47% είχαν PS 0 κατά ECOG και το 53% είχαν PS 1 κατά ECOG, το 78% είχαν SCC και το 22% είχαν AC, το 94% είχαν μεταστατική νόσο, το 57% είχαν λάβει 1 προηγούμενη γραμμή θεραπείας στο πλαίσιο υποτροπιάζουσας ή μεταστατικής νόσου και το 43% είχαν λάβει > 1 προηγούμενη γραμμή θεραπείας στο πλαίσιο υποτροπιάζουσας ή μεταστατικής νόσου. Η διάμεση διάρκεια της παρακολούθησης για την κύρια ανάλυση στον συνολικό πληθυσμό ήταν 18,2 μήνες. Το cemiplimab επέφερε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην OS τόσο στο SCC όσο και στον συνολικό πληθυσμό σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία. Τα αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα παρουσιάζονται στον Πίνακα 8, στην Εικόνα 6 και στην Εικόνα 7.

Πίνακας 8:

Αποτελέσματα για την αποτελεσματικότητα της μελέτης 1676 στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας

Καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας	Πλακώδης ιστολογία (SCC) (N=477) cemiplimab 350 mg κάθε 3 εβδομάδες (n=239)	Πλακώδης ιστολογία (SCC) (N=477) χημειοθεραπεία (n=238)	Συνολικός πληθυσμός (N=608) cemiplimab 350 mg κάθε 3 εβδομάδες (n=304)	Συνολικός πληθυσμός (N=608) χημειοθεραπεία (n=304)
Συνολική επιβίωση (OS)a
Θάνατοι, n (%)	143 (59,8%)	161 (67,6%)	184 (60,5%)	211 (69,4%)
Διάμεσος σε μήνες (95% CI)b	11,1 (9,2, 13,4)	8,8 (7,6, 9,8)	12,0 (10,3, 13,5)	8,5 (7,5, 9,6)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)c	0,73 (0,58, 0,91)		0,69 (0,56, 0,84)
Τιμή pd	0,00306		0,00011
Επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS)a
Συμβάντα, n (%)	197 (82,4%)	214 (89,9%)	253 (83,2%)	269 (88,5%)
Διάμεσος σε μήνες (95% CI)b	2,8 (2,6, 4,0)	2,9 (2,7, 3,9)	2,8 (2,6, 3,9)	2,9 (2,7, 3,4)
Αναλογία κινδύνου (95% CI)c	0,71 (0,58, 0,86)		0,75 (0,62, 0,89)
Τιμή pd	0,00026		0,00048
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (%)a
ORR (95% CI)e	17,6 (13,0, 23,0)	6,7 (3,9, 10,7)	16,4 (12,5, 21,1)	6,3 (3,8, 9,6)
Διάρκεια ανταπόκρισης (DOR)a	N=42	N=16	N=50	N=19
Διάμεσος (μήνες)b	16,4 (12,4, NE)	6,9 (4,2, 7,7)	16,4 (12,4, NE)	6,9 (5,1, 7,7)
(95% CI)

a. Διάμεση διάρκεια παρακολούθησης: 18,2 μήνες. (Ημερομηνία περικοπής δεδομένων - 4 Ιανουαρίου 2021) b. Βάσει εκτιμήσεων Kaplan-Meier. c. Βάσει διαστρωματωμένου μοντέλου αναλογικού κινδύνου, με διαστρωμάτωση βάσει ιστολογίας και γεωγραφικής περιοχής. d. Μονόπλευρη τιμή p βάσει διαστρωματωμένου μοντέλου αναλογικού κινδύνου (cemiplimab έναντι χημειοθεραπείας). e. Βάσει ακριβούς διαστήματος εμπιστοσύνης Clopper-Pearson.

Σε μια επικαιροποιημένη ανάλυση της OS (ημερομηνία περικοπής δεδομένων 4 Ιανουαρίου 2022), με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 30,2 μηνών, το cemiplimab έδειξε συνεχές όφελος επιβίωσης σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία (Αναλογία Κινδύνου (HR): 0,66, 95% CI [0,55, 0,79]) (βλ. Εικόνα 6).

Εικόνα 6:

OS στη Μελέτη 1676 στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας - Συνολικός πληθυσμός (Επικαιροποιημένη ανάλυση)a

a. Βάσει αποτελεσμάτων μίας επικαιροποιημένης ανάλυσης της OS που διεξήχθη έναν χρόνο μετά την κύρια ανάλυση.

Εικόνα 7:

PFS στη Μελέτη 1676 στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας - Συνολικός πληθυσμός (Κύρια ανάλυση)

Αναλύσεις υποομάδων: Σε μία ανάλυση υποομάδων συνολικής επιβίωσης κατά ιστολογία, βάσει της επικαιροποιημένης διερευνητικής ανάλυσης της OS, το HR για την ομάδα SCC ήταν 0,69 (95% CI: 0,56, 0,85) και το HR για την ομάδα AC ήταν 0,55 (95% CI: 0,36, 0,81). Διεξήχθη μία διερευνητική ανάλυση υποομάδων σχετικά με την επιβίωση βάσει της κατάστασης έκφρασης του PD-L1 στα κύτταρα του όγκου (TC) χρησιμοποιώντας μία δοκιμασία κλινικής δοκιμής (Δοκιμασία VENTANA PD-L1 SP263). Από τους 608 ασθενείς που εντάχθηκαν, το 42% των ασθενών είχαν δείγματα τα οποία ελέγχθηκαν ως προς το PD-L1. Από αυτά τα δείγματα το 64% ήταν PD-L1 ≥ 1% και το 36% ήταν PD-L1 < 1%. Στην επικαιροποιημένη διερευνητική ανάλυση της OS, με διάμεση διάρκεια παρακολούθησης 30,2 μήνες, το HR για την ομάδα PD-L1 ≥ 1% ήταν 0,70 (95% CI: 0,48, 1,01) και το HR για την ομάδα PD-L1 < 1% ήταν 0,85 (95% CI: 0,53, 1,36).

Πληθυσμός ηλικιωμένων Μονοθεραπεία Από τους 1.281 ασθενείς που έλαβαν μονοθεραπεία με cemiplimab σε κλινικές μελέτες, 52,2% (669/1.281) ήταν κάτω των 65 ετών, 25,9% (332/1.281) ήταν 65 έως κάτω των 75 ετών και 21,9% (280/1.281) ήταν 75 ετών και άνω. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα μεταξύ των ηλικιωμένων ασθενών και των νεότερων ασθενών. Υπήρχε μια τάση για μεγαλύτερη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων και διακοπής της θεραπείας λόγω ανεπιθύμητων συμβάντων στους ασθενείς 65 ετών και άνω σε σύγκριση με τους ασθενείς κάτω των 65 ετών που έλαβαν μονοθεραπεία με cemiplimab.

Θεραπεία συνδυασμού Από τους 312 ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με cemiplimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, 59% (184/312) ήταν κάτω των 65 ετών, 35,3% (110/312) ήταν 65 έως κάτω των 75 ετών και 5,8% (18/312) ήταν 75 ετών και άνω. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα μεταξύ των ηλικιωμένων ασθενών και των νεότερων ασθενών που έλαβαν θεραπεία με cemiplimab σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η αποτελεσματικότητα, η ασφάλεια και η φαρμακοκινητική του cemiplimab αξιολογήθηκαν σε 57 παιδιατρικούς και νεαρούς ενήλικες ασθενείς με υποτροπιάζοντες ή ανθεκτικούς συμπαγείς όγκους και όγκους του ΚΝΣ, νεοδιαγνωσθέν διάχυτο διηθητικό γλοίωμα γέφυρας (ΔΔΓΓ), νεοδιαγνωσθέν γλοίωμα υψηλού βαθμού (HGG) ή υποτροπιάζον HGG στη Μελέτη 1690. Η μελέτη, μια ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη, αποτελείτο από δύο φάσεις, τη Φάση 1 και τη Φάση αποτελεσματικότητας, που πραγματοποιήθηκαν παράλληλα. Στη Φάση 1, η ασφάλεια και η φαρμακοκινητική του cemiplimab ως μονοθεραπείας αξιολογήθηκαν σε 25 ασθενείς (0 έως κάτω των 18 ετών): 8 ασθενείς με υποτροπιάζοντες ή ανθεκτικούς συμπαγείς όγκους και 17 ασθενείς με υποτροπιάζοντες ή ανθεκτικούς όγκους του ΚΝΣ. Δεκαέξι ασθενείς με συμπαγείς όγκους ή όγκους του ΚΝΣ έλαβαν μια δόση cemiplimab των 3 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες και 9 ασθενείς με όγκους του ΚΝΣ έλαβαν μια δόση cemiplimab των 4,5 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες. Στη Φάση αποτελεσματικότητας, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του cemiplimab σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία αξιολογήθηκαν σε 32 ασθενείς (3 έως 25 ετών) με όγκους του ΚΝΣ: 11 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν ΔΔΓΓ, 12 ασθενείς με νεοδιαγνωσθέν HGG και 9 ασθενείς με υποτροπιάζον HGG. Όλοι οι ασθενείς 12 ετών και άνω έλαβαν μια δόση cemiplimab των 3 mg/kg και οι ασθενείς ηλικίας 3 έως κάτω των 12 ετών έλαβαν μια δόση cemiplimab των 4,5 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες. Το cemiplimab χορηγήθηκε μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης διάρκειας 30 λεπτών. Η αποτελεσματικότητα του cemiplimab σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία δεν έχει τεκμηριωθεί στους πληθυσμούς της μελέτης καθώς δεν έχει καταδειχθεί βελτίωση στην OS ή την PFS έναντι των ιστορικών δεδομένων. Δεν εντοπίστηκαν νέοι κίνδυνοι ή σήματα ασφαλείας.

Φαρμακοκινητική

Τα δεδομένα συγκέντρωσης από 1.063 ασθενείς με διάφορους συμπαγείς όγκους, οι οποίοι έλαβαν ενδοφλέβια cemiplimab συνδυάστηκαν σε μια PK ανάλυση πληθυσμού. Στα 350 mg Q3W, η μέση συγκέντρωση του cemiplimab σε σταθεροποιημένη κατάσταση κυμαινόταν μεταξύ Ctrough 59 mg/l και συγκέντρωσης στο τέλος της έγχυσης (Cmax) 171 mg/l. Η έκθεση σε σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνεται έπειτα από περίπου 4 μήνες θεραπείας. Η έκθεση στο cemiplimab σε σταθεροποιημένη κατάσταση σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους είναι παρόμοια στη δόση των 350 mg Q3W και στη δόση των 3 mg/kg Q2W. Σε ασθενείς με CSCC υψηλού κινδύνου, οι μέσες προσομοιωμένες συγκεντρώσεις δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας ένα επικαιροποιημένο μοντέλο ΦΚ πληθυσμού και 1.000 εικονικούς ασθενείς ανά σχήμα. Σε αυτούς τους ασθενείς, στα 350 mg Q3W για 12 εβδομάδες και στη συνέχεια 700 mg Q6W για 36 επιπλέον εβδομάδες, οι μέσες συγκεντρώσεις του cemiplimab σε σταθερή κατάσταση κυμαίνονταν μεταξύ Ctrough 52,5 mg/l και συγκέντρωσης στο τέλος της έγχυσης (Cmax) 233 mg/l, ενώ στα 350 mg Q3W για 48 εβδομάδες, οι μέσες συγκεντρώσεις του cemiplimab σε σταθερή κατάσταση κυμαίνονταν μεταξύ Ctrough 66,3 mg/l και συγκέντρωσης στο τέλος της έγχυσης (Cmax) 154 mg/l.

Απορρόφηση

Το cemiplimab χορηγείται μέσω της ενδοφλέβιας οδού και, ως εκ τούτου, είναι πλήρως βιοδιαθέσιμο.

Κατανομή

Το cemiplimab κατανέμεται κυρίως στο αγγειακό σύστημα με όγκο κατανομής 5,9 l σε σταθεροποιημένη κατάσταση (Vss). Ο διάμεσος Tmax επιτυγχάνεται στο τέλος της 30λεπτης έγχυσης.

Βιομετασχηματισμός

Δεν πραγματοποιήθηκαν ειδικές μελέτες μεταβολισμού, δεδομένου ότι το cemiplimab είναι μία πρωτεΐνη. Το cemiplimab αναμένεται να αποδομείται σε μικρά πεπτίδια και μεμονωμένα αμινοξέα.

Αποβολή

Η κάθαρση του cemiplimab είναι γραμμική σε δόσεις 1 mg/kg έως 10 mg/kg κάθε δύο εβδομάδες. Η κάθαρση του cemiplimab μετά την πρώτη δόση είναι περίπου 0,25 l/ημέρα. Η συνολική κάθαρση φαίνεται ότι μειώνεται κατά 11% περίπου με την πάροδο του χρόνου, οδηγώντας σε τιμή κάθαρσης σε σταθεροποιημένη κατάσταση (CLss) 0,22 l/ημέρα. Η μείωση της CL δεν θεωρείται κλινικά σημαντική. Η ημίσεια ζωή σε σταθεροποιημένη κατάσταση στο μεσοδιάστημα δόσεων είναι 22 ημέρες.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Στα δοσολογικά σχήματα 1 mg/kg έως 10 mg/kg κάθε δύο εβδομάδες, η φαρμακοκινητική του cemiplimab είναι γραμμική και ανάλογη προς τη δόση, υποδηλώνοντας κορεσμό του συστηματικού μεσολαβούμενου από τον στόχο μονοπατιού.

Ειδικοί πληθυσμοί

Η PK ανάλυση πληθυσμού έδειξε ότι οι ακόλουθοι παράγοντες δεν έχουν κλινικά σημαντική επίδραση στην έκθεση στο cemiplimab: ηλικία, φύλο, σωματικό βάρος, φυλή, τύπος καρκίνου, επίπεδο λευκωματίνης, νεφρική δυσλειτουργία και ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η φαρμακοκινητική σε παιδιατρικούς ασθενείς εκτιμήθηκε βάσει ενός επικαιροποιημένου μοντέλου ΦΚ πληθυσμού που περιλαμβάνει δεδομένα ΦΚ από 1.227 ενήλικες με διάφορους συμπαγείς όγκους, οι οποίοι έλαβαν ενδοφλέβια cemiplimab ως μονοθεραπεία μαζί με δεδομένα ΦΚ από 55 παιδιατρικούς έως νεαρούς ενήλικες ασθενείς ηλικίας 1 έως 24 ετών, οι οποίοι έλαβαν 3 mg/kg ή 4,5 mg/kg cemiplimab ενδοφλεβίως κάθε 2 εβδομάδες, με ή χωρίς ακτινοθεραπεία. Η έκθεση στους παιδιατρικούς ασθενείς ήταν συγκρίσιμη με εκείνη στους ενήλικες που έλαβαν 350 mg cemiplimab ενδοφλέβιας κάθε 3 εβδομάδες, με ελαφρώς υψηλότερη έκθεση να παρατηρείται για τους παιδιατρικούς ασθενείς 0 έως κάτω των 12 ετών που έλαβαν 4,5 mg/kg κάθε 2 εβδομάδες. Συνολικά, η χαμηλότερη προβλεπόμενη διάμεση Ctrough,ss και η υψηλότερη Cmax,ss για όλους τους παιδιατρικούς ασθενείς ήταν εντός του παρατηρούμενου εύρους για ενήλικες ασθενείς που λάμβαναν 350 mg ενδοφλέβιας κάθε 3 εβδομάδες.

Νεφρική δυσλειτουργία Η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στην έκθεση στο cemiplimab αξιολογήθηκε με PK ανάλυση πληθυσμού σε ασθενείς με ήπια (CLcr 60 έως 89 ml/min, n= 396), μέτρια (CLcr 30 έως 59 ml/min, n= 166) ή σοβαρή (CLcr 15 έως 29 ml/min, n= 7) νεφρική δυσλειτουργία. Δεν βρέθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση στο cemiplimab μεταξύ των ασθενών με νεφρική δυσλειτουργία και των ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Το cemiplimab δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με CLcr < 21 ml/min (βλ. Δοσολογία).

Ηπατική δυσλειτουργία Η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στην έκθεση στο cemiplimab αξιολογήθηκε με PK ανάλυση πληθυσμού σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (n= 22) (ολική χολερυθρίνη [TB] πάνω από 1,0 έως 1,5 φορές το ανώτατο φυσιολογικό όριο [ULN] και οποιαδήποτε τιμή ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης [AST]) και ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (n=3) (ολική χολερυθρίνη > 1,5 φορές το ULN έως και 3,0 φορές το ULN) και οποιαδήποτε τιμή AST. Δεν βρέθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση στο cemiplimab έναντι των ασθενών που είχαν φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Το cemiplimab δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Τα δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία είναι ανεπαρκή για δοσολογικές συστάσεις (βλ. Δοσολογία).

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αναστολείς PD-1/PD-L1 (πρωτεΐνη προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1/συνδέτης της πρωτεΐνης προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1). Κωδικός ATC: L01FF06 ### Μηχανισμός δράσης Το cemiplimab…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, αναστολείς PD-1/PD-L1 (πρωτεΐνη προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1/συνδέτης της πρωτεΐνης προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου 1). Κωδικός ATC: L01FF06 ### Μηχανισμός δράσης Το cemiplimab…

Φαρμακοκινητική

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	—	—
Ηπατική λειτουργία (LFTs)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	πριν από την έναρξη και περιοδικά	Βάσει κλινικής εκτίμησης
Σημεία και συμπτώματα διαβήτη	glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης	—	Βάσει κλινικής εκτίμησης
Υπεργλυκαιμία	glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης	—	Βάσει κλινικής εκτίμησης
Θυρεοειδική λειτουργία	endocrinologyΘυρεοειδής & ορμόνες	στην αρχή της θεραπείας και περιοδικά	Βάσει κλινικής εκτίμησης

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινικά σημεία και συμπτώματα HLH	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	—
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	κατά τη διάρκεια της θεραπείας και μετά από αυτή	—
Συμπτώματα σχετιζόμενα με την έγχυση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	—
Συμπτώματα υποφυσίτιδας	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	—

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 110 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science