DICLOXACILLIN
Δικλοξακιλλίνη
Oι περισσότεροι σταφυλόκοκκοι (θετικοί και αρνητικοί στην κουαγκουλάση) έχουν γίνει ανθεκτικοί στην βενζυλοπενικιλλίνη επειδή παράγουν πενικιλλινάσες που τη διασπούν. Mερικές από τις πενικιλλίνες δεν διασπώνται από τις σταφυλοκοκκικές πενικιλλινάσες. Στην ομάδα αυτή ανήκουν η …
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
ΕΟΦ
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
DrugBank
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
PubChem
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
ΕΟΦ · 5.1.1.2
Aντισταφυλοκοκκικές πενικιλλίνες
expand_more
Aντισταφυλοκοκκικές πενικιλλίνες
Oι περισσότεροι σταφυλόκοκκοι (θετικοί και αρνητικοί στην κουαγκουλάση) έχουν γίνει ανθεκτικοί στην βενζυλοπενικιλλίνη επειδή παράγουν πενικιλλινάσες που τη διασπούν. Mερικές από τις πενικιλλίνες δεν διασπώνται από τις σταφυλοκοκκικές πενικιλλινάσες. Στην ομάδα αυτή ανήκουν η μεθικιλλίνη και οι ισοξαζολικές πενικιλλίνες (Oξακιλλίνη, Kλοξακιλλίνη, Δικλοξακιλλίνη, Φλουκλοξακιλλίνη). H μοναδική τους κλινική ένδειξη είναι η θεραπεία λοιμώξεων από ανθεκτικούς στην βενζυλοπενικιλλίνη σταφυλοκόκκους και η χειρουργική πρόληψη (καρδιοχειρουργική, ορθοπεδική) σε χώρες όπου η αντοχή στην μεθικιλλίνη δεν είναι συχνή. H μεθικιλλίνη δεν απορροφάται από το στόμα και χορηγείται μόνο παρεντερικώς σε συχνά χρονικά διαστήματα (ανά 4ωρο). Δυστυχώς έχει παρατηρηθεί ανησυχητική αύξηση των ανθεκτικών στελεχών που για τη χώρα μας φτάνει στο 20-80%. Στελέχη ανθεκτικά στην μεθικιλλίνη πρέπει να θεωρούνται ανθεκτικά και στις ισοξαζολικές πενικιλλίνες καθώς και στις κεφαλοσπορίνες και όλες τις β-λακτάμες. Λόγω των συχνών ανεπιθυμήτων ενεργειών (πόνος και θρομβοφλεβίτιδα στο σημείο εγχύσεως, διάμεση νεφρίτιδα, λευκοπενία και θρομβοπενία, αιμορραγική κυστίτιδα) και της ανάγκης για συχνή παρεντερική χορήγηση, η χρήση της δεν είναι δημοφιλής και σε πολλές χώρες, όπως και στην Eλλάδα, δεν κυκλοφορεί.
Oι ισοξαζολικές πενικιλλίνες εμφανίζουν μέτρια απορρόφηση χορηγούμενες από το στόμα (30-60%). H απορρόφηση επηρεάζεται από την ταυτόχρονη λήψη τροφής γι’ αυτό πρέπει να χορηγούνται με κενό στόμαχο (1 ώρα προ του γεύματος ή 2 ώρες μετά). Eμφανίζουν σύνδεση με τα λευκώματα του ορού σε υψηλά ποσοστά (90-95%). Δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των διαφόρων φαρμάκων της ομάδος όσον αφορά στην φαρμακοκινητική και τη δραστικότητα. H απορρόφηση της φλουκλοξακιλλίνης και δικλοξακιλλίνης είναι ελαφρώς πλεονεκτικότερη των υπολοίπων. H δικλοξακιλλίνη είναι περισσότερο δραστική έναντι των σταφυλοκόκκων. H απομάκρυνσή τους επηρεάζεται σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια και χρειάζεται μείωση της δοσολογίας όταν η κάθαρση κρεατινίνης είναι μικρότερη των 10 ml/min.
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η διχλοξακιλλίνη είναι μια πενικιλλίνη ανθεκτική στη βήτα-λακταμάση, παρόμοια με την οξακιλλίνη. Η διχλοξακιλλίνη έχει in vitro δραστηριότητα έναντι gram-θετικών και gram-αρνητικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηρίων. Η βακτηριοκτόνος δράση της διχλοξακιλλίνης προκύπτει από την αναστολή της σύνθεσης του κυτταρικού τοιχώματος και διαμεσολαβείται μέσω της σύνδεσης της διχλοξακιλλίνης με τις πρωτεΐνες δέσμευσης πενικιλλίνης (PBPs). Η διχλοξακιλλίνη είναι σταθερή στην υδρόλυση από ποικίλες βήτα-λακταμάσες, συμπεριλαμβανομένων των πενικιλινασών, των κεφαλοσπορινασών και των βήτα-λακταμασών ευρέος φάσματος.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η διχλοξακιλλίνη ασκεί βακτηριοκτόνο δράση εναντίον πενικιλλινο-ευαίσθητων μικροοργανισμών κατά τη φάση ενεργού πολλαπλασιασμού. Όλες οι πενικιλλίνες αναστέλλουν τη βιοσύνθεση του βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος. Συνδεόμενη με ειδικές πρωτεΐνες δέσμευσης πενικιλλίνης (PBPs) που βρίσκονται στο εσωτερικό του βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος, η διχλοξακιλλίνη αναστέλλει το τρίτο και τελευταίο στάδιο της σύνθεσης του βακτηριακού κυτταρικού τοιχώματος. Η λύση των κυττάρων στη συνέχεια διαμεσολαβείται από βακτηριακά ένζυμα αυτολύσεως του κυτταρικού τοιχώματος, όπως οι αυτολυσίνες. Είναι πιθανό η διχλοξακιλλίνη να παρεμβαίνει σε έναν αναστολέα αυτολυσινογόνου.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η απορρόφηση των ισοξαζολυλπενικιλλινών μετά από από του στόματος χορήγηση είναι ταχεία αλλά ατελής: τα μέγιστα επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται σε 1-1.5 ώρες. Η από του στόματος απορρόφηση της κλοξακιλλίνης, διχλοξακιλλίνης, οξακιλλίνης και ναφσιλλίνης καθυστερεί όταν τα φάρμακα χορηγούνται μετά από γεύματα.
Η διχλοξακιλλίνη νατριούχου απενεργοποιείται ταχέως ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα μέσω σπειραματικής διήθησης και ενεργής σωληνικής έκκρισης.
Μελετήθηκαν διαφορές στην απέκκριση, την κατανομή και την απορρόφηση της διχλοξακιλλίνης και της κλοξακιλλίνης σε μια ομάδα υγιών ατόμων με τη χρήση μοντέλου 2 διαμερισμάτων. Σε ασθενείς σε χρόνια διαλείπουσα αιμοκάθαρση, μόνο η διχλοξακιλλίνη διερευνήθηκε και τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με δεδομένα που ελήφθησαν από προηγούμενες μελέτες για την κλοξακιλλίνη και τη φλουκλοξακιλλίνη. Σε υγιείς εθελοντές, η βιοδιαθεσιμότητα μετά από από του στόματος χορήγηση 2 g διχλοξακιλλίνης ή 2 g κλοξακιλλίνης ανήλθε σε 48,8% και 36,9% της δόσης, αντίστοιχα, όταν υπολογίστηκε από την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου στον ορό, και σε 74,1% και 48,5%, αντίστοιχα, όταν υπολογίστηκε από την ουρική απέκκριση. Η ατομική μεταβλητότητα στη βιοδιαθεσιμότητα μετά από από του στόματος χορήγηση ήταν ελαφρώς χαμηλότερη για τη διχλοξακιλλίνη από ό,τι για την κλοξακιλλίνη. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις διχλοξακιλλίνης στον ορό, σε σύγκριση με την κλοξακιλλίνη, αποδίδονται επίσης σε βραδύτερη (νεφρική) απέκκριση (T 1/2: 42 και 33 λεπτά, αντίστοιχα). Η ανάλυση των συγκεντρώσεων στον ορό μετά από ενδοφλέβια χορήγηση 1 και 2 g διχλοξακιλλίνης σε υγιή άτομα αποκάλυψε κινητική εξαρτώμενη από τη συγκέντρωση ως προς την νεφρική απέκκριση. Σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση, ο ρυθμός απέκκρισης της διχλοξακιλλίνης (T 1/2: 129 λεπτά) αντιστοιχεί στον εξωνεφρικό ρυθμό απέκκρισης σε υγιή άτομα. Η βιοδιαθεσιμότητα μετά από από του στόματος χορήγηση 1 g σε ασθενείς είναι καλή (75,9% της δόσης).
Η διχλοξακιλλίνη, ένα ημισυνθετικό αντιβιοτικό της ομάδας των ισοξαζολυλπενικιλλινών, έχει αντιμικροβιακή δράση εναντίον μιας ευρείας ποικιλίας gram-θετικών βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων των Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumonia, Streptococcus epidermidis, Streptococcus viridans, Streptococcus agalactiae, και Neisseria meningitidis. Ο σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να αξιολογηθεί η ασφάλεια και το φαρμακοκινητικό προφίλ της διχλοξακιλλίνης μετά από εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις από του στόματος σε υγιείς Κινέζους εθελοντές. Μια μονοκεντρική, ανοικτή, τυχαιοποιημένη, διφασική μελέτη διεξήχθη σε 16 άτομα. Στη φάση εφάπαξ δόσης, οι εθελοντές τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν εφάπαξ δόσεις 0,25, 0,5, 1,0 και 2,0 g καψουλών διχλοξακιλλίνης νατριούχου σε σχεδιασμό 4-way crossover με περίοδο απόπλυσης 5 ημερών μεταξύ των χορηγήσεων. Στη φάση πολλαπλών δόσεων, οι εθελοντές ανατέθηκαν να λαμβάνουν 0,25 ή 0,5 g κάθε 6 ώρες για 3 ημέρες σε σχεδιασμό 2-way crossover. Δείγματα πλάσματος και ούρων αναλύθηκαν με επικυρωμένη μέθοδο υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης-ταυ-φασματομετρίας μάζας. Υπολογίστηκαν και αναλύθηκαν στατιστικά οι φαρμακοκινητικές παράμετροι. Αξιολογήσεις ασφάλειας διεξήχθησαν καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης. Μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 0,25-2,0 g διχλοξακιλλίνης νατριούχου, η μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα (Cmax) και οι αντίστοιχες τιμές για την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου από 0 έως 10 ώρες (AUC0-10 hr) αυξήθηκαν αναλογικά με τη δόση. Ο μέσος χρόνος ημίσειας αποβολής (t1/2) κυμάνθηκε από 1,38-1,71 ώρες. Η διχλοξακιλλίνη απεκκρίθηκε αμετάβλητη μέσω των νεφρών, χωρίς τάση συσσώρευσης, και κυμάνθηκε από 38,65% έως 50,10%. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική συσσώρευση φαρμάκου με πολλαπλές από του στόματος δόσεις διχλοξακιλλίνης. Δεν αναφέρθηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν γενικά ήπιες. Η διχλοξακιλλίνη ήταν ασφαλής και καλά ανεκτή στους εθελοντές και παρουσίασε γραμμικές αυξήσεις στις τιμές Cmax και AUC0-10 hr.
Ο σκοπός της αντιβιοτικής θεραπείας σε έγκυες γυναίκες είναι η θεραπεία της μητέρας ή/και του εμβρύου, καθώς είναι γνωστό ότι τα αντιβιοτικά που χορηγούνται στη μητέρα διαπερνούν τον πλακούντα και φθάνουν στο έμβρυο. Η σύγκριση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στο μητρικό και εμβρυϊκό πλάσμα παρέχει μια ένδειξη της έκθεσης του εμβρύου στα αντιβιοτικά που χορηγούνται στη μητέρα. Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν να ανασκοπηθεί η βιβλιογραφία σχετικά με τη διαπλακουντιακή μεταφορά των αντιβιοτικών στον άνθρωπο και να ταξινομηθούν τα αντιβιοτικά σύμφωνα με τον τύπο μεταφοράς που εμπλέκεται… Εντοπίστηκαν 3 τύποι πλακουντιακής μεταφοράς. Λίγα αντιβιοτικά διαπερνούν τον πλακούντα ταχέως και εξισορροπούνται στο μητρικό και ομφαλικό πλάσμα. Αυτός ο τύπος μεταφοράς ονομάζεται «πλήρης» και περιλαμβάνει τα αντιβιοτικά αμπικιλλίνη, μεθικιλλίνη, κεφμενοξίμη και κεφτιόταμ. Τα αντιβιοτικά που παρουσιάζουν ατελή μεταφορά στον πλακούντα, όπου οι συγκεντρώσεις είναι χαμηλότερες στο ομφαλικό από ό,τι στο μητρικό πλάσμα, ονομάζονται ότι έχουν «ατελή» μεταφορά και περιλαμβάνουν αζλοσιλλίνη, διχλοξακιλλίνη, πιπερασιλλίνη, σουλμπενιχιλλίνη, κεφοξιτίνη, αμικασίνη, γενταμικίνη, καναμικίνη, στρεπτομυκίνη, φωσφομυκίνη, θιαμφενικόλη, γκριζεοφουλβίνη, βανκομυκίνη και κολιστιμεθάτη. … Όλα τα εξεταζόμενα αντιβιοτικά διαπερνούν τον ανθρώπινο πλακούντα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με μοριακό βάρος άνω των 1000 kDa, όπως η βανκομυκίνη και η κολιστιμεθάτη, αλλά υπάρχουν 3 διακριτοί τύποι πλακουντιακής μεταφοράς: πλήρης, ατελής και υπερβαίνουσα, και τα περισσότερα αντιβιοτικά παρουσιάζουν ατελή μεταφορά.
Ο σκοπός της μελέτης ήταν να προσδιοριστεί εάν η υπερρύθμιση της P-γλυκοπρωτεΐνης είναι υπεύθυνη για την αυξημένη νεφρική κάθαρση της διχλοξακιλλίνης σε ασθενείς με κυστική ίνωση… Χρησιμοποιήθηκαν έντεκα ασθενείς με κυστική ίνωση και έντεκα υγιείς εθελοντές αντίστοιχης ηλικίας. Όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν μία εφάπαξ από του στόματος δόση διχλοξακιλλίνης 500 mg μόνο, διχλοξακιλλίνης 500 mg συν προβενεσίδη (αναστολέας μεταφορέα οργανικών ανιόντων) 1 g, και διχλοξακιλλίνης 500 mg συν κυκλοσπορίνη (αναστολέας P-γλυκοπρωτεΐνης) 5 mg/kg· κάθε θεραπεία διαχωρίστηκε από περίοδο αποπλύσεως 48 ωρών. Μια δόση εφόδου ιωθαλαμικού μεγκλουμιδίου 456 mg χορηγήθηκε σε κάθε ημέρα μελέτης ως δείκτης σπειραματικής διήθησης. Δείγματα αίματος και ούρων λήφθηκαν σειριακά έως και 6 ώρες μετά από κάθε δόση. Η φαρμακοκινητική της διχλοξακιλλίνης και του ιωθαλαμικού καθορίστηκε με χρήση διαμερισματικών και μη διαμερισματικών μεθόδων. Πραγματοποιήθηκε ποσοτική αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης σε περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα αίματος για τη μέτρηση της έκφρασης του αγγελιοφόρου RNA (mRNA) της πολυανθεκτικότητας 1 (MDR1). Πραγματοποιήθηκε γονότυπος για ABCB1 για τον προσδιορισμό της παρουσίας πολυμορφισμών μονού νουκλεοτιδίου (εξόνια 21 και 26). Τόσο σε υγιείς εθελοντές όσο και σε ασθενείς με κυστική ίνωση, σε σύγκριση με τη διχλοξακιλλίνη μόνο, η συγχορήγηση με προβενεσίδη προκάλεσε σημαντικά χαμηλότερη νεφρική κάθαρση της διχλοξακιλλίνης, ενώ η συγχορήγηση με κυκλοσπορίνη δεν οδήγησε σε καμία σημαντική αλλαγή· η νεφρική κάθαρση δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων μελέτης. Δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης mRNA MDR1 και της νεφρικής κάθαρσης της διχλοξακιλλίνης. Η νεφρική απέκκριση της διχλοξακιλλίνης ήταν σημαντικά μεγαλύτερη σε άτομα με τον πολυμορφισμό ABCB1 εξονίου 26 TT σε σύγκριση με άτομα με το γονότυπο CT. Δεν βρήκαμε σημαντική διαφορά στη φαρμακοκινητική της διχλοξακιλλίνης μεταξύ ασθενών με κυστική ίνωση και υγιών εθελοντών. Η νεφρική κάθαρση της διχλοξακιλλίνης μειώθηκε σημαντικά παρουσία προβενεσίδης, αλλά όχι με κυκλοσπορίνη, υποδηλώνοντας ότι το ρυθμιστικό στάδιο στην σωληνική έκκριση της διχλοξακιλλίνης είναι η πρόσληψη που διαμεσολαβείται από τον μεταφορέα οργανικών ανιόντων, και όχι η αναστολή της P-γλυκοπρωτεΐνης.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Ολοκληρωμένα) για τη Διχλοξακιλλίνη (22 συνολικά), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση σε Πρωτεΐνες
Συνδέεται με πρωτεΐνες του ορού, κυρίως αλβουμίνη.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η διχλοξακιλλίνη μεταβολίζεται μερικώς σε ενεργούς και ανενεργούς μεταβολίτες. Σε μια μελέτη μετά τη χορήγηση εφάπαξ από του στόματος δόσης 500 mg διχλοξακιλλίνης, το 10% του απορροφηθέντος φαρμάκου υδρολύθηκε σε πενικιλλιοϊκά οξέα που είναι μικροβιολογικά ανενεργά. Η διχλοξακιλλίνη επίσης υδροξυλιώνεται σε μικρό βαθμό σε έναν μικροβιολογικά ενεργό μεταβολίτη, ο οποίος φαίνεται να είναι ελαφρώς λιγότερο δραστικός από τη διχλοξακιλλίνη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής για τη διχλοξακιλλίνη είναι περίπου 0,7 ώρες.
… Σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση, ο ρυθμός απέκκρισης της διχλοξακιλλίνης (T 1/2: 129 λεπτά) αντιστοιχεί στον εξωνεφρικό ρυθμό απέκκρισης σε υγιή άτομα …
… Μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 0,25-2,0 g διχλοξακιλλίνης νατριούχου, η μέγιστη συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα (Cmax) και οι αντίστοιχες τιμές για την περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου από 0 έως 10 ώρες (AUC0-10 hr) αυξήθηκαν αναλογικά με τη δόση. Ο μέσος χρόνος ημίσειας αποβολής (t1/2) κυμάνθηκε από 1,38-1,71 ώρες …
Ο χρόνος ημίσειας ζωής του διχλοξακιλλίνης στον ορό σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία είναι 0,6-0,8 ώρες. Σε μια μελέτη σε παιδιά 2-16 ετών, ο χρόνος ημίσειας ζωής του φαρμάκου στον ορό κυμάνθηκε κατά μέσο όρο 1,9 ώρες.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της διχλοξακιλλίνης στον ορό παρατείνεται ελαφρώς σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία και έχει αναφερθεί ότι κυμαίνεται από 1-2,2 ώρες σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή των ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
COF19H7WBK
DICLOXACILLIN
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιβακτηριακό της Ομάδας των Πενικιλλινών
Χημική Δομή [CS] - Πενικιλλίνες
Η διχλοξακιλλίνη είναι ένα αντιβακτηριακό της Ομάδας των Πενικιλλινών.
Ημίσεια ζωή
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή των ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.