FLUPENTIXOL(Φλουπεντιξόλη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η φλουπενθιξόλη είναι ένας αντιψυχωσικός παράγοντας με αγχολυτικές και ήπιες κατασταλτικές δράσεις. Ασκεί ασθενείς αντιχολινεργικές και αδρενεργικές επιδράσεις. Διαθέτει αντιεμετικές ιδιότητες.
Καθώς η φλουπενθιξόλη δρα ανταγωνιζόμενη τις δράσεις της ντοπαμίνης, μπορεί να προκαλέσει εξωπυραμιδικές διαταραχές, κυρίως σε δόσεις μεγαλύτερες των 10 mg. Σε κλινικές μελέτες, οι εξωπυραμιδικές διαταραχές που προκαλούνταν από τη φλουπενθιξόλη είχαν αντιμετωπιστεί με αντι-παρκινσονικά φάρμακα.
Η εστεροποίηση του φαρμάκου στην ενδομυϊκή μορφή του οδηγεί σε αργή απελευθέρωση του φαρμάκου από το σημείο της ένεσης και παρατεταμένη διάρκεια δράσης.
Η φλουπενθιξόλη έχει διερευνηθεί για χρήση σε ήπια έως μέτρια κατάθλιψη: σε σύγκριση με άλλους αντικαταθλιπτικούς παράγοντες, η φλουπενθιξόλη έχει ταχεία έναρξη δράσης, με αντικαταθλιπτικά αποτελέσματα να παρατηρούνται εντός των πρώτων δύο έως τριών ημερών μετά τη χορήγηση.
Όπως και με άλλους αντιψυχωσικούς παράγοντες, η φλουπενθιξόλη μπορεί να προκαλέσει παράταση του διαστήματος QTc και να αυξήσει τον κίνδυνο αρρυθμιών. Σε κλινικές μελέτες, η φλουπενθιξόλη συσχετίστηκε με τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, εγκεφαλοαγγειακών ανεπιθύμητων συμβαμάτων, εγκεφαλικού επεισοδίου και φλεβικής θρομβοεμβολής.
Η φλουπενθιξόλη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα προλακτίνης· ωστόσο, η κλινική σημασία της υπερπρολακτιναιμίας που προκαλείται από νευροληπτικά φάρμακα είναι ασαφής. Η μακροχρόνια υπερπρολακτιναιμία, όταν συνδέεται με υπογοναδισμό, μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη οστική πυκνότητα τόσο σε γυναίκες όσο και σε άνδρες.
Ενδιαφέρον, πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η φλουπενθιξόλη εμφανίζει αντικαρκινικές ιδιότητες μόνη της ή συνεργικά με άλλα αντικαρκινικά φάρμακα όπως η γεφιτινίμπη. Μία μελέτη έδειξε ότι in vitro, η φλουπενθιξόλη συνδέεται με την ΑΤΡ-δεσμευτική περιοχή της φωσφατιδυλοϊνοσιτόλης 3-κινάσης (PI3K), μιας λιπιδικής κινάσης που ενεργοποιεί οδούς σηματοδότησης οι οποίες συχνά υπερενεργοποιούνται σε ορισμένους καρκίνους. Η φλουπενθιξόλη ανέστειλε την οδό PI3K/AKT και την επιβίωση των κυττάρων καρκίνου του πνεύμονα in vitro και in vivo.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο μηχανισμός δράσης της φλουπενθιξόλης δεν είναι πλήρως κατανοητός.
Οι αντιψυχωσικές δράσεις πιστεύεται κυρίως ότι προέρχονται από τη cis(Z)-φλουπενθιξόλη, το ενεργό στερεοϊσομερές, το οποίο δρα ως ανταγωνιστής τόσο στους υποδοχείς ντοπαμίνης D1 όσο και D2 με ίσες συγγένειες.
Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχική νόσος που χαρακτηρίζεται από θετικά (όπως ψευδαισθήσεις και παραληρήματα) και αρνητικά (όπως αμβλύ συναίσθημα και απάθεια) συμπτώματα. Ενώ πολλά συστήματα νευροδιαβιβαστών εμπλέκονται στις παθοφυσιολογικές διεργασίες που οδηγούν στην εμφάνιση συμπτωμάτων, τα συστήματα ντοπαμίνης και γλουταμινικού έχουν μελετηθεί εκτενώς. Γενικά είναι κατανοητό ότι τα θετικά συμπτώματα της σχιζοφρένειας προκύπτουν από μια απορρυθμισμένη ντοπαμινεργική οδό του ραβδωτού σώματος, οδηγώντας σε υπερδιέγερση των υποδοχέων D2. Πολλοί αντιψυχωσικοί παράγοντες δρουν αποκλείοντας τους υποδοχείς D2 ως ανταγωνιστές· παρομοίως, η cis(Z)-φλουπενθιξόλη, το ενεργό στερεοϊσομερές, είναι ανταγωνιστής στους υποδοχείς D2.
Ωστόσο, υπάρχουν πλέον ενδείξεις ότι οι αντιψυχωσικοί παράγοντες μπορούν να δρουν αποκλείοντας άλλους υποτύπους υποδοχέων ντοπαμίνης, όπως οι υποδοχείς D1, D3 ή D4. Μια μελέτη έδειξε ότι η cis(Z)-φλουπενθιξόλη είναι ανταγωνιστής τόσο στους υποδοχείς ντοπαμίνης D1 όσο και D2 με ίσες συγγένειες, και συνδέεται με τους υποδοχείς D3 και D4 με χαμηλότερες συγγένειες. Συνδέεται επίσης με τους άλφα-1 αδρενεργικούς υποδοχείς.
Οι αντικαταθλιπτικές επιδράσεις της φλουπενθιξόλης κατανοείται ότι διαμεσολαβούνται από ανταγωνισμό στους υποδοχείς 5-HT2A, οι οποίοι συχνά υπορρυθμίζονται μετά από επαναλαμβανόμενη αντικαταθλιπτική θεραπεία. Η φλουπενθιξόλη συνδέεται επίσης με τους υποδοχείς 5-HT2C.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Μετά από από του στόματος χορήγηση, η φλουπενθιξόλη απορροφάται εύκολα από τον γαστρεντερικό σωλήνα, με από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα περίπου 40%. Ο χρόνος έως τη μέγιστη συγκέντρωση (Tmax) κυμαίνεται από τρεις έως οκτώ ώρες.
Επίπεδα σταθερής κατάστασης στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε περίπου επτά ημέρες και μετά από ημερήσια από του στόματος χορήγηση 5 mg φλουπενθιξόλης, η μέση ελάχιστη συγκέντρωση σταθερής κατάστασης ήταν περίπου 1,7 ng/mL (3,9 nmol/L).
Από το σημείο της ενδομυϊκής ένεσης, η εστεροποιημένη φλουπενθιξόλη διαχέεται αργά από το ελαιώδες διάλυμα και απελευθερώνεται αργά στο εξωκυττάριο υγρό και την κυκλοφορία για να κατανεμηθεί σε διάφορους ιστούς.
Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου επιτυγχάνονται μεταξύ τεσσάρων και επτά ημερών μετά την ενδομυϊκή ένεση.
Η ενδομυϊκά χορηγούμενη φλουπενθιξόλη είναι ανιχνεύσιμη στο αίμα τρεις εβδομάδες μετά την ένεση και φτάνει σε συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης μετά από περίπου τρεις μήνες επαναλαμβανόμενης χορήγησης.
Η απέκκριση μέσω κοπράνων είναι πιο επικρατής από την νεφρική απέκκριση. Στα κόπρανα, η φλουπενθιξόλη ανακτάται κυρίως ως η αμετάβλητη μορφή, καθώς και οι λιπόφιλες μεταβολίτες της, όπως η δεαλκυλο-φλουπενθιξόλη.
Η φλουπενθιξόλη ανακτάται στα ούρα ως η αμετάβλητη μορφή, καθώς και οι υδρόφιλες μεταβολίτες της, σουλφοξείδιο και γλυκουρονίδιο.
Ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι περίπου 14,1 L/kg. Μετά τη χορήγηση, τα υψηλότερα επίπεδα φλουπενθιξόλης βρίσκονται στους πνεύμονες, στο ήπαρ και στον σπλήνα. Χαμηλότερες συγκεντρώσεις του φαρμάκου βρίσκονται στο αίμα και τον εγκέφαλο.
Μετά από από του στόματος χορήγηση, η μέση συστηματική κάθαρση είναι περίπου 0,29 L/min.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Σύνδεση
Η φλουπενθιξόλη συνδέεται σε ποσοστό 99% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η φλουπενθιξόλη μεταβολίζεται στο ήπαρ μέσω σουλφοξείδωσης, δεαλκυλίωσης και γλυκουρονιδίωσης για να σχηματίσει φαρμακολογικά ανενεργούς μεταβολίτες. Το δεκανοϊκό φλουπενθιξόλης, το ενεργό συστατικό στην ενδομυϊκή μορφή, υδρολύεται σε φλουπενθιξόλη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής είναι περίπου 35 ώρες μετά από από του στόματος χορήγηση και τρεις εβδομάδες μετά από ενδομυϊκή χορήγηση.