GEMCITABINE(Γεμσιταμπίνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 32-94 λεπτά (σύντομες εγχύσεις), 245-638 λεπτά (μακρές εγχύσεις)
- PubChem: 0.7-1.6 ώρες (σύντομες εγχύσεις), 4.1-10.6 ώρες (παρατεταμένες εγχύσεις)
- ΠΧΠ (SPC): 42 έως 94 λεπτά (για γεμσιταμπίνη), 0,7 έως 12 ώρες (για dFdCTP), 65 ώρες (για dFdU)
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Καρκίνος κύστης
σε: τοπικά προχωρημένος ή μεταστατικός
σε συνδυασμό με σισπλατίνη
- C67 Κακοήθης νεοπλασία της ουροδόχου κύστης
-
Αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος
σε: τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό
- C25 Κακοήθης νεοπλασία του παγκρέατος
-
Μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα (NSCLC)
σε: τοπικά προχωρημένος ή μεταστατικός
ως θεραπεία πρώτης γραμμής, σε συνδυασμό με σισπλατίνη. Μονοθεραπεία μπορεί να εξεταστεί σε ηλικιωμένους ασθενείς ή εκείνους με κατάσταση απόδοσης 2.
- C34 Κακοήθης νεοπλασία των βρόγχων και του πνεύμονα
-
Επιθηλιακό καρκίνωμα ωοθηκών
σε: τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό
σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη, σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα νόσο μετά από διάστημα ελεύθερο υποτροπών επί 6 μήνες τουλάχιστον μετά από θεραπεία πρώτης γραμμής με βάση την πλατίνη
- C56 Κακοήθης νεοπλασία των ωοθηκών
-
Καρκίνος του μαστού
σε: τοπικά υποτροπιάζων ή μεταστατικός, ο οποίος δεν δύναται να υποβληθεί σε εκτομή και παρουσίασε υποτροπή μετά από επικουρική/νεοεπικουρική χημειοθεραπεία
σε συνδυασμό με πακλιταξέλη. Στην προηγούμενη χημειοθεραπεία θα πρέπει να είχε συμπεριληφθεί ανθρακυκλίνη εκτός εάν υπάρχει κλινική αντένδειξη.
- C50 Κακοήθης νεοπλασία του μαστού
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια έγχυση
- Χορήγηση: Ποικίλλει ανάλογα με την ένδειξη και το σχήμα θεραπείας (μία φορά την εβδομάδα, ημέρες 1, 8 και 15 κάθε κύκλου 28 ημερών, ή ημέρες 1 και 8 κάθε κύκλου 21 ημερών)
- Δόση έναρξης: 1.000 mg/m2 (ή 1.250 mg/m2 ανάλογα με την ένδειξη)
- Τιτλοποίηση: Η μείωση της δοσολογίας με κάθε κύκλο ή εντός ενός κύκλου ενδέχεται να εφαρμοστεί με βάση τον βαθμό της τοξικότητας που εμφανίζει ο ασθενής. Για μη αιματολογική τοξικότητα βαθμού 3 ή 4, η θεραπεία θα πρέπει να ανασταλεί ή να μειωθεί. Για αιματολογική τοξικότητα, υπάρχουν συγκεκριμένοι πίνακες τροποποίησης δόσης εντός του κύκλου και μειώσεις για επόμενους κύκλους.
-
Ασθενείς με καρκίνο κύστης (συνδυαστική χρήση)Δόση1.000 mg/m2Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε κύκλου 28 ημερών σε συνδυασμό με σισπλατίνη (70 mg/m2 την Ημέρα 1 ή 2). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
-
Ασθενείς με καρκίνο παγκρέατοςΔόση1.000 mg/m2Μία φορά την εβδομάδα για έως 7 εβδομάδες, ακολουθούμενη από 1 εβδομάδα ανάπαυσης. Επακόλουθοι κύκλοι: μία φορά την εβδομάδα επί 3 συνεχόμενες εβδομάδες ανά 4 εβδομάδες. Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
-
Ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (μονοθεραπεία)Δόση1.000 mg/m2Μία φορά την εβδομάδα για 3 εβδομάδες, ακολουθούμενη από 1 εβδομάδα ανάπαυσης. 4-εβδομαδιαίος κύκλος. Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
-
Ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (συνδυαστική χρήση)Δόση1.250 mg/m2Ημέρες 1 και 8 του κύκλου 21 ημερών. Με σισπλατίνη (75-100 mg/m2 κάθε 3 εβδομάδες). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
-
Ασθενείς με καρκίνο μαστού (συνδυαστική χρήση)Δόση1.250 mg/m2Ημέρες 1 και 8 κάθε κύκλου 21 ημερών. Με πακλιταξέλη (175 mg/m2 την Ημέρα 1). Πριν την έναρξη, απόλυτος αριθμός κοκκιοκυττάρων τουλάχιστον 1.500 (x 106/l). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
-
Ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών (συνδυαστική χρήση)Δόση1.000 mg/m2Ημέρες 1 και 8 κάθε κύκλου 21 ημερών. Με καρβοπλατίνη (AUC 4.0 mg/ml-min την Ημέρα 1). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ή ηπατική δυσλειτουργίαΧρήση με προσοχή, ανεπαρκείς πληροφορίες για σαφείς συστάσεις δόσης.
-
Ηλικιωμένοι ασθενείς (> 65 ετών)Καλά ανεκτή, δεν απαιτούνται πρόσθετες τροποποιήσεις δόσης.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)Δεν συνιστάται λόγω ανεπαρκών δεδομένων ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Θηλασμός
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αραίωση Gemcitabine ΓεμσιταμπίνηπροσοχήΑπαιτείται κατάλληλη αραίωση. Η συγκέντρωση (100 mg/ml) είναι διαφορετική από άλλα προϊόντα γεμσιταμπίνης. Αραίωση με στείρο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) σε τελική συγκέντρωση 0,1 έως 9 mg/ml.
-
Παράταση χρόνου έγχυσης και αυξημένη συχνότητα χορήγησης δόσηςπροσοχήΝα προσέχετε.
-
Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARs)σοβαρόΟι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα, η γεμσιταμπίνη θα πρέπει να διακοπεί αμέσως.
-
Αιματολογική τοξικότητα (καταστολή μυελού των οστών)σοβαρόΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν γεμσιταμπίνη, ασθενείς με μειωμένη λειτουργία μυελού των οστώνΠαρακολούθηση πριν από κάθε δόση για αριθμούς αιμοπεταλίων, λευκοκυττάρων και κοκκιοκυττάρων. Να εξετάζεται η αναστολή ή τροποποίηση της θεραπείας εάν ανιχνευθεί φαρμακοεπαγόμενη καταστολή. Ο κίνδυνος αθροιστικής καταστολής του μυελού των οστών πρέπει να ληφθεί υπόψη σε συνδυασμό με άλλη χημειοθεραπεία.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ταυτόχρονες ηπατικές μεταστάσεις ή προϋπάρχον ιατρικό ιστορικό ηπατίτιδας, αλκοολισμού ή ηπατικής κίρρωσηςΧορήγηση με προσοχή. Εργαστηριακή αξιολόγηση της ηπατικής λειτουργίας (συμπεριλαμβανομένων των ιολογικών εξετάσεων) θα πρέπει να πραγματοποιείται περιοδικά.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργίαΧορήγηση με προσοχή. Εργαστηριακή αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας θα πρέπει να πραγματοποιείται περιοδικά.
-
Συγχορηγούμενη ακτινοθεραπείαπροσοχήΝα δοθεί προσοχή.
-
Εμβόλια με ζώντες μικροοργανισμούςαντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με γεμσιταμπίνηΤο εμβόλιο του κίτρινου πυρετού και άλλα εμβόλια με ζώντες εξασθενημένους μικροοργανισμούς δεν συνιστώνται.
-
Καρδιακές και/ή αγγειακές διαταραχέςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσιάζουν ιστορικό καρδιαγγειακών συμβάντωνΠρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή.
-
Σύνδρομο διαφυγής τριχοειδών (CLS)σοβαρόΗ λήψη της γεμσιταμπίνης θα πρέπει να διακόπτεται και να εφαρμόζονται υποστηρικτικά μέτρα εάν παρουσιαστεί.
-
Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας (PRES)σοβαρόΗ γεμσιταμπίνη θα πρέπει να διακόπτεται οριστικά και να εφαρμόζονται υποστηρικτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης και της θεραπείας κατά των σπασμών, εάν αναπτυχθεί.
-
Πνευμονικές επιδράσειςσοβαρόΕάν παρουσιαστούν τέτοιες επιδράσεις, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας με γεμσιταμπίνη.
-
Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (HUS)σοβαρόΗ γεμσιταμπίνη θα πρέπει να διακόπτεται με τα πρώτα σημάδια οποιασδήποτε ένδειξης μικροαγγειοπαθητικής αιμολυτικής αναιμίας.
-
Γονιμότητα (υποσπερματογένεση)προσοχήΠληθυσμόςΆνδρες που υποβάλλονται σε θεραπεία με γεμσιταμπίνηΝα μην τεκνοποιήσουν κατά τη διάρκεια και έως 3 μήνες μετά τη θεραπεία. Να αναζητούν συμβουλές σχετικά με την κρυοσυντήρηση του σπέρματος πριν από τη θεραπεία.
-
Περιεκτικότητα σε νάτριοπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς σε δίαιτα με έλεγχο του νατρίουΝα λαμβάνεται υπόψη η περιεκτικότητα σε νάτριο (206 mg (9,0 mmol) ανά μέγιστη ημερήσια δόση (2250 mg)).
-
Περιεκτικότητα σε αιθανόληπροσοχήΠληθυσμόςΑλκοολικοί ασθενείς, ομάδες υψηλού κινδύνου (ηπατική νόσο, επιληψία)Να λαμβάνεται υπόψη η περιεκτικότητα σε αιθανόλη (440 mg άνυδρης αιθανόλης ανά ml διαλύματος).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ακτινοθεραπεία (συγχορήγηση)προσοχήΣημαντική τοξικότητα (βλενογονίτιδα, οισοφαγίτιδα, πνευμονίτιδα), ειδικά σε ασθενείς που έλαβαν μεγάλους όγκους ακτινοθεραπείας.ΣύστασηΤο βέλτιστο σχήμα για ασφαλή χορήγηση δεν έχει καθοριστεί. Μπορεί να απαιτηθούν χαμηλότερες δόσεις.
-
Ακτινοθεραπεία (μη συγχορήγηση)παρακολούθησηΔεν αυξάνεται η τοξικότητα εάν χορηγείται > 7 ημέρες πριν ή μετά, εκτός από επανεμφάνιση συμπτωμάτων από προηγούμενη ακτινοβόληση.ΣύστασηΗ χορήγηση γεμσιταμπίνης μπορεί να ξεκινήσει μετά την υποχώρηση των οξέων επιδράσεων της ακτινοθεραπείας ή τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την ακτινοβολία.
-
Εμβόλια κίτρινου πυρετού και άλλων ζώντων εξασθενημένων μικροοργανισμώναντένδειξηΚίνδυνος συστηματικής, πιθανώς θανατηφόρας νόσου, ειδικά σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.ΣύστασηΔεν συνιστώνται.
-
ΑλκοόληπροσοχήΕνδέχεται να αλλοιώσει την επίδραση άλλων φαρμάκων.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λευκοπενία (ουδετεροπενία βαθμού 3 = 19,3%, βαθμού 4 = 6%)
- Θρομβοκυτταροπενία
- Αναιμία
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Θρομβοκυττάρωση
- Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια
- Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο
- Αναφυλακτοειδής αντίδραση
- Λοιμώξεις
- Σήψη
- Ανορεξία
- Κεφαλαλγία
- Υπνηλία
- Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
- Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας
- Αϋπνία
- Αρρυθμίες, κυρίως υπερκοιλιακής φύσης
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Κλινικά σημεία περιφερικής αγγειίτιδας και γάγγραινας
- Υπόταση
- Σύνδρομο διαφυγής τριχοειδών
- Δύσπνοια
- Βήχας
- Ρινίτιδα
- Διάμεση πνευμονίτιδα
- Βρογχόσπασμος
- Πνευμονικό οίδημα
- Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων
- Έμετος
- Ναυτία
- Διάρροια
- Στοματίτιδα
- Εξέλκωση του στόματος
- Δυσκοιλιότητα
- Ισχαιμική κολίτιδα
- Αύξηση των ηπατικών τρανσαμινάσων (AST και ALT)
- Σοβαρή ηπατοτοξικότητα, περιλαμβανομένης της ηπατικής ανεπάρκειας και του θανάτου
- Αυξημένη γάμμα-γλουταμυλοτρανσφεράση (GGT)
- Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
- Αυξημένη χολερυθρίνη
- Αλλεργικό δερματικό εξάνθημα που συχνά σχετίζεται με κνησμό
- Σοβαρές αντιδράσεις από το δέρμα, που περιλαμβάνουν την απολέπιση και τα πομφολυγώδη εξανθήματα
- Σχηματισμός φυσαλλίδων και ελκών
- Ψευδοκυτταρίτιδα
- Αλωπεκία
- Κνησμός
- Εφίδρωση
- Απολέπιση
- Σύνδρομο Lyell
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση
- Εξέλκωση
- Πυρετός
- Κακουχία
- Ρίγη
- Αντίδραση στο σημείο της ένεσης
- Ραχιαλγία
- Μυαλγία
- Αιματουρία
- Νεφρική ανεπάρκεια
- Ήπια λευκωματουρία
- Συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη - τα πιο συχνά συμπτώματα είναι ο πυρετός, η κεφαλαλγία, τα ρίγη, η μυαλγία, η κακουχία και η ανορεξία. Έχουν επίσης αναφερθεί βήχας, ρινίτιδα, αδιαθεσία, εφίδρωση και δυσκολίες στον ύπνο.
- Οίδημα/περιφερικό οίδημα που περιλαμβάνει το οίδημα προσώπου
- Τοξικότητα από την ακτινοβολία
- Εμφάνιση εξανθήματος σε ακτινοβολημένο δέρμα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΉπια λευκωματουρίαΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
Πολύ συχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ συχνέςΑλλεργικό δερματικό εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΑυξημένες ηπατικές τρανσαμινάσες (AST/ALT)Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Πολύ συχνέςΑυξημένη αλκαλική φωσφατάσηΕργαστηριακές
-
Πολύ συχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΘρομβοκυτταροπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΛευκοπενία (ουδετεροπενία βαθμού 3 = 19,3%, βαθμού 4 = 6%)Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟίδημα/περιφερικό οίδημα (περιλαμβανομένου οιδήματος προσώπου)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ συχνέςΠρωτεϊνουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ συχνέςΣυμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη (πυρετός, κεφαλαλγία, ρίγη, μυαλγία, κακουχία, ανορεξία, βήχας, ρινίτιδα, αδιαθεσία, εφίδρωση, δυσκολίες στον ύπνο)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣυχνέςΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΑυξημένη χολερυθρίνηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕμπύρετη ουδετεροπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΕξέλκωση του στόματοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕφίδρωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΚακουχίαΓενικές
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΛοιμώξειςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΠυρετόςΓενικές
-
ΣυχνέςΡίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΡαχιαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΡινίτιδαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣτοματίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιοΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομοΑίμα
-
Όχι συχνέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΔιάμεση πνευμονίτιδαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΝεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΣοβαρή ηπατοτοξικότητα, περιλαμβανομένης της ηπατικής ανεπάρκειας και του θανάτουΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Όχι συχνέςΣύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειαςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΑντίδραση στο σημείο της ένεσηςΓενικές
-
ΣπάνιεςΑπολέπισηΔέρμα
-
ΣπάνιεςΑρρυθμίες, κυρίως υπερκοιλιακής φύσηςΚαρδιακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΑυξημένη γάμμα-γλουταμυλοτρανσφεράση (GGT)Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣπάνιεςΕμφάνιση εξανθήματος σε ακτινοβολημένο δέρμαΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
ΣπάνιεςΕξέλκωσηΓενικές
-
ΣπάνιεςΚαρδιακή ανεπάρκειαΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚλινικά σημεία περιφερικής αγγειίτιδας και γάγγραιναςΑγγειακές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΠνευμονικό οίδημαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΣοβαρές αντιδράσεις από το δέρμα, που περιλαμβάνουν την απολέπιση και τα πομφολυγώδη εξανθήματαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΣχηματισμός φυσαλλίδων και ελκώνΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
ΣπάνιεςΣύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκωνΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
ΣπάνιεςΤοξικότητα από την ακτινοβολίαΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
ΣπάνιεςΥπότασηΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΑναφυλακτοειδής αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβοκυττάρωσηΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβωτική μικροαγγειοπάθειαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΙσχαιμική κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο LyellΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο διαφυγής τριχοειδώνΑγγειακές
-
Μη γνωστέςΟξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΣήψηΛοιμώξεις
-
Μη γνωστέςΨευδοκυτταρίτιδαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Οι γυναίκες θα πρέπει να μη μείνουν έγκυες κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταμπίνη και να ενημερώνουν αμέσως τον θεράποντα ιατρό τους, σε περίπτωση εγκυμοσύνης.
-
ΓαλουχίαΑντενδείκνυταιΟ θηλασμός πρέπει να σταματήσει κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταμπίνη.
-
ΓονιμότηταΑποφεύγεταιΟι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταμπίνη και για 6 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Στους άνδρες πρέπει να συνιστάται να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης και να μην τεκνοποιούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταμπίνη και κατά τους 3 μήνες μετά τη διακοπή της. Η γεμσιταμπίνη προκάλεσε υποσπερματογένεση σε αρσενικούς ποντικούς. Συνιστάται οι άνδρες να αναζητούν περαιτέρω συμβουλές σχετικά με την κρυοσυντήρηση του σπέρματος πριν από τη θεραπεία, λόγω της πιθανότητας υπογονιμότητας εξαιτίας της θεραπείας με γεμσιταμπίνη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, ανάλογα πυριμιδίνης. Κωδικός ATC: L01BC05
Κυτταροτοξική δραστικότητα σε καλλιέργειες κυττάρων
Η γεμσιταμπίνη εμφανίζει σημαντικές κυτταροτοξικές επιδράσεις έναντι μιας ποικιλίας καλλιεργημένων κυττάρων όγκου τρωκτικών και ανθρώπου. Η δράση της είναι ειδική για τη φάση με τέτοιο τρόπο ώστε η γεμσιταμπίνη να θανατώνει κυρίως κύτταρα που υποβάλλονται σε σύνθεση DNA (φάση S) και, υπό ορισμένες συνθήκες, αποκλείει την εξέλιξη των κυττάρων στην ένωση του ορίου των φάσεων G1/S. In vitro, η κυτταροτοξική επίδραση της γεμσιταμπίνης εξαρτάται τόσο από τη συγκέντρωση όσο και από τον χρόνο.
Αντινεοπλασματική δραστικότητα σε προκλινικά μοντέλα
Σε μοντέλα όγκου ζώων, η δραστικότητα κατά του όγκου της γεμσιταμπίνης εξαρτάται από το χρονοδιάγραμμα χορήγησης. Όταν η γεμσιταμπίνη χορηγείται καθημερινά, παρατηρείται υψηλή θνησιμότητα μεταξύ των ζώων, αλλά ελάχιστη δραστικότητα κατά του όγκου. Εάν ωστόσο, η γεμσιταμπίνη χορηγείται κάθε τρίτη ή τέταρτη ημέρα, μπορεί να χορηγηθεί σε μη θανατηφόρες δόσεις με σημαντική δραστικότητα κατά του όγκου έναντι ευρέως φάσματος όγκων σε ποντικούς.
Μηχανισμός δράσης
Κυτταρικός μεταβολισμός και μηχανισμός δράσης: Η γεμσιταμπίνη (dFdC), η οποία είναι αντιμεταβολίτης πυριμιδίνης, μεταβολίζεται ενδοκυττάρια μέσω της νουκλεοσιδικής κινάσης σε ενεργά διφωσφορικά (dFdCDP) και τριφωσφορικά (dFdCTP) νουκλεοσίδια. Η κυτταροτοξική επίδραση της γεμσιταμπίνης οφείλεται στην αναστολή της σύνθεσης DNA από δύο μηχανισμούς δράσης μέσω των dFdCDP και των dFdCTP. Αρχικά, τα dFdCDP αναστέλλουν την αναγωγάση ριβονουκλεοτιδίων, η οποία είναι μοναδικά υπεύθυνη για την κατάλυση αντιδράσεων που παράγουν τριφωσφορικά δεοξυνουκλεοσίδια (dCTP) για τη σύνθεση DNA. Η αναστολή αυτού του ενζύμου από τα dFdCDP μειώνει τη συγκέντρωση των δεοξυνουκλεοσιδίων γενικά και ειδικά των dCTP. Δεύτερον, τα dFdCTP ανταγωνίζονται με τα dCTP για την ενσωμάτωση στο DNA (αυτοενίσχυση). Με τον ίδιο τρόπο, μια μικρή ποσότητα γεμσιταμπίνης ενδέχεται να ενσωματωθεί, επίσης, στο RNA. Επομένως, η μειωμένη ενδοκυττάρια συγκέντρωση των dCTP ενισχύει την ενσωμάτωση των dFdCTP στο DNA. Η DNA πολυμεράση έψιλον δεν έχει την ικανότητα να αποβάλλει τη γεμσιταμπίνη και να επιδιορθώνει τις αυξανόμενες έλικες DNA. Μετά την ενσωμάτωση της γεμσιταμπίνης στο DNA, προστίθεται ένα επιπλέον νουκλεοτίδιο στις αυξανόμενες έλικες DNA. Μετά από αυτή την προσθήκη, ουσιαστικά υπάρχει πλήρης αναστολή στην περαιτέρω σύνθεση του DNA (συγκεκαλυμμένος τερματισμός αλυσίδας). Μετά την ενσωμάτωση στο DNA, η γεμσιταμπίνη φαίνεται να επάγει την προγραμματισμένη διαδικασία κυτταρικού θανάτου που είναι γνωστή ως απόπτωση.
Κλινικά στοιχεία
Καρκίνος κύστης
Μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III σε 405 ασθενείς με προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνωμα μεταβατικών κυττάρων ουροθηλίου δεν έδειξε καμία διαφορά μεταξύ των δύο σκελών θεραπείας, της γεμσιταμπίνης /σισπλατίνης έναντι της μεθοτρεξάτης/βινμπλαστίνης/αδριαμυκίνης/σισπλατίνης (MVAC), όσον αφορά τη διάμεση επιβίωση (12,8 και 14,8 μήνες αντίστοιχα, p=0,547), χρόνο έως την εξέλιξη της νόσου (7,4 και 7,6 μήνες αντίστοιχα, p=0,842) και το ποσοστό ανταπόκρισης (49,4% και 45,7% αντίστοιχα, p=0,512). Ωστόσο, ο συνδυασμός γεμσιταμπίνης και σισπλατίνης είχε καλύτερο προφίλ τοξικότητας σε σχέση με το σχήμα MVAC.
Καρκίνος παγκρέατος
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 126 ασθενών με προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος, η γεμσιταμπίνη έδειξε στατιστικά σημαντικά υψηλότερο κλινικό όφελος - ποσοστό ανταπόκρισης παρά η 5-φθοριοουρακίλη (23,8% και 4,8% αντίστοιχα, p=0,0022). Επίσης, παρατηρήθηκαν μια στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την εξέλιξη από 0,9 σε 2,3 μήνες (logrank p<0,0002) και μια στατιστικά σημαντική παράταση της διάμεσης επιβίωσης από 4,4 σε 5,7 μήνες (logrank p<0,0024) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με 5-φθοριοουρακίλη.
Μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 522 ασθενών με μη εγχειρήσιμο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC), η γεμσιταμπίνη σε συνδυασμό με σισπλατίνη έδειξε στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ανταπόκρισης σε σχέση με τη σισπλατίνη μόνη της (31,0% και 12,0%, αντίστοιχα, p<0,0001). Παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την εξέλιξη από 3,7 σε 5,6 μήνες (logrank p<0,0012) και μια στατιστικά σημαντική παράταση της διάμεσης επιβίωσης από 7,6 σε 9,1 μήνες (log-rank p<0,004) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη /σισπλατίνη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σισπλατίνη. Σε μια άλλη τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 135 ασθενών με στάδιο IIIB ή IV NSCLC, ο συνδυασμός γεμσιταμπίνης και σισπλατίνης έδειξε στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ανταπόκρισης σε σχέση με τον συνδυασμό σισπλατίνης και ετοποσιδίου (40,6% και 21,2%, αντίστοιχα, p=0,025). Παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική παράταση του χρόνου έως την εξέλιξη από 4,3 σε 6,9 μήνες (p=0,014) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη/σισπλατίνη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ετοποσίδιο/σισπλατίνη. Και στις δύο μελέτες, διαπιστώθηκε ότι η ανεκτικότητα ήταν παρόμοια στα δύο σκέλη θεραπείας.
Και στις δύο μελέτες, παρόμοια ανεκτικότητα παρατηρήθηκε και στα δύο σκέλη της θεραπείας.
Καρκίνωμα ωοθηκών
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III, 356 ασθενείς με προχωρημένο επιθηλιακό καρκίνωμα ωοθηκών οι οποίοι παρουσίασαν υποτροπή τουλάχιστον 6 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας με βάση την πλατίνη, τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία με γεμσιταμπίνη και καρβοπλατίνη (GCb) ή καρβοπλατίνη (Cb). Παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την εξέλιξη της νόμου, από 5,8 σε 8,6 μήνες (logrank p=0,0038) στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με GCb σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Cb. Οι διαφορές στο ποσοστό ανταπόκρισης ήταν της τάξης του 47,2% στο σκέλος GCb έναντι 30,9% στο σκέλος Cb (p=0,0016) και στη διάμεση επιβίωση, η οποία ανήλθε σε 18 μήνες (GCb) έναντι 17,3 (Cb) (p=0,73), ευνοούσαν το σκέλος GCb.
Καρκίνος μαστού
Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 529 ασθενών με μη εγχειρήσιμο, τοπικά υποτροπιάζοντα ή μεταστατικό καρκίνο μαστού με υποτροπή μετά από επικουρική/νεοεπικουρική χημειοθεραπεία, η γεμσιταμπίνη σε συνδυασμό με πακλιταξέλη έδειξε στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την τεκμηριωμένη εξέλιξη της νόσου από 3,98 σε 6,14 μήνες (logrank p=0,0002) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη/πακλιταξέλη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με πακλιταξέλη. Μετά από 377 θανάτους, η συνολική επιβίωση ήταν 18,6 μήνες έναντι 15,8 μηνών (logrank p=0,0489, HR 0,82) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη /πακλιταξέλη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με πακλιταξέλη και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 41,4% και 26,2% αντίστοιχα (p= 0,0002).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση
Η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης έχει εξεταστεί σε 353 ασθενείς σε επτά μελέτες. Οι 121 γυναίκες και οι 232 άνδρες ήταν ηλικίας από 29 έως 79 ετών. Από αυτούς τους ασθενείς, περίπου το 45% είχε μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα και 35% διαγνώστηκε με καρκίνο παγκρέατος. Οι ακόλουθες φαρμακοκινητικές παράμετροι λήφθηκαν για δόσεις που κυμαίνονται από 500 έως 2.592 mg/m2 οι οποίες εγχύθηκαν σε διάστημα από 0,4 έως 1,2 ώρες. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (που λήφθηκαν σε διάστημα 5 λεπτών από το τέλος της έγχυσης) ήταν 3,2 έως 45,5 μg/ml. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα της μητρικής ουσίας μετά από δόση 1.000 mg/m2/30 λεπτών είναι υψηλότερες από 5 μg/ml για περίπου 30 λεπτά μετά το τέλος της έγχυσης και υψηλότερες από 0,4 μg/ml για μία επιπλέον ώρα.
Κατανομή
Ο όγκος κατανομής του κεντρικού διαμερίσματος ήταν 12,4 l/m2 για τις γυναίκες και 17,5 l/m2 για τους άνδρες (η διακύμανση μεταξύ των ατόμων ήταν 91,9%). Ο όγκος κατανομής του περιφερικού διαμερίσματος ήταν 47,4 l/m2. Ο όγκος του περιφερικού διαμερίσματος δεν ήταν ευαίσθητος στο φύλο. Η δέσμευση σε πρωτεΐνες πλάσματος θεωρήθηκε ότι ήταν αμελητέα. Χρόνος ημίσειας ζωής: Αυτός κυμαίνεται από 42 έως 94 λεπτά ανάλογα με την ηλικία και το φύλο. Για το συνιστώμενο χρονοδιάγραμμα χορήγησης δόσης, η γεμσιταμπίνη θα πρέπει να αποβάλλεται ουσιαστικά πλήρως εντός 5 έως 11 ωρών από την έναρξη της έγχυσης. Η γεμσιταμπίνη δεν συσσωρεύεται όταν χορηγείται μία φορά εβδομαδιαία.
Βιομετασχηματισμός
Η γεμσιταμπίνη μεταβολίζεται ραγδαία από την απαμινάση της κυτιδίνης στο ήπαρ, τους νεφρούς, το αίμα και άλλους ιστούς. Ο ενδοκυττάριος μεταβολισμός γεμσιταμπίνης παράγει τα μονο-, δι- και τριφωσφορικά (dFdCMP, dFdCDP και dFdCTP) γεμσιταμπίνης από τα οποία τα dFdCDP και dFdCTP θεωρούνται δραστικά. Αυτοί οι ενδοκυττάριοι μεταβολίτες δεν έχουν ανιχνευθεί σε πλάσμα ή ούρα. Ο κύριος μεταβολίτης, 2’-δεοξυ-2’, 2’-διφθοριοουριδίνη (dFdU), δεν είναι δραστικός και ανευρίσκεται σε πλάσμα και ούρα.
Αποβολή
Η συστηματική κάθαρση κυμαίνεται από 29,2 l/hr/m2 έως 92,2 l/hr/m2 ανάλογα με το φύλο και την ηλικία (η διακύμανση μεταξύ των ατόμων ήταν 52,2%). Η κάθαρση για τις γυναίκες ήταν περίπου 25% χαμηλότερη από τις τιμές για τους άνδρες. Μολονότι ραγδαία, η κάθαρση τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες φαίνεται να μειώνεται με την ηλικία. Για τη συνιστώμενη δόση γεμσιταμπίνης 1.000 mg/m2 χορηγούμενης ως έγχυσης διάρκειας 30 λεπτών, οι χαμηλότερες τιμές κάθαρσης για τις γυναίκες και τους άνδρες δεν θα πρέπει να καθιστούν αναγκαία τη μείωση της δόσης γεμσιταμπίνης. Απέκκριση στα ούρα: Λιγότερο από 10% απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο. Η νεφρική κάθαρση ήταν 2 έως 7 l/hr/m2. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μετά τη χορήγηση, το 92 έως 98% της χορηγούμενης δόσης της γεμσιταμπίνης ανακτάται, το 99% στα ούρα, κυρίως με τη μορφή dFdU και 1% απεκκρίνεται στα κόπρανα.
Κινητική dFdCTP
Αυτός ο μεταβολίτης μπορεί να βρεθεί στα κυκλοφορούντα πολυμορφοπύρηνα κύτταρα και οι ακόλουθες πληροφορίες αναφέρονται σε αυτά τα κύτταρα. Οι ενδοκυττάριες συγκεντρώσεις αυξάνονται αναλογικά με τις δόσεις γεμσιταμπίνης 35-350 mg/m2/30 λεπτά, οι οποίες δίνουν συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης 0,4 έως 5 μg/ml. Σε συγκεντρώσεις γεμσιταμπίνης στο πλάσμα που είναι υψηλότερες από 5 μg/ml, τα επίπεδα dFdCTP δεν αυξάνουν, υποδηλώνοντας ότι ο σχηματισμός έχει όριο κορεσμού σε αυτά τα κύτταρα. Χρόνος ημίσειας ζωής τελικής αποβολής: 0,7 έως 12 ώρες.
Κινητική dFdU
Μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (3-15 λεπτά μετά το τέλος της έγχυσης διάρκειας 30 λεπτών, 1.000 mg/m2): 28-52 μg/ml. Ελάχιστη συγκέντρωση μετά από χορήγηση δόσης μία φορά την εβδομάδα: 0,07-1,12 μg/ml, χωρίς εμφανή συσσώρευση. Τριφασική συγκέντρωση στο πλάσμα έναντι καμπύλης χρόνου, μέσος χρόνος ημίσειας ζωής τελικής φάσης - 65 ώρες (εύρος 33-84 ώρες). Σχηματισμός dFdU από μητρική ουσία: 91%-98%. Μέσος όγκος κατανομής κεντρικού διαμερίσματος: 18 l/m2 (εύρος 11-22 l/m2). Μέσος όγκος κατανομής σταθερής κατάστασης (Vss): 150 l/m2 (εύρος 96-228 l/m2). Ιστική κατανομή: Εκτεταμένη. Μέση φαινομενική κάθαρση: 2,5 l/hr/m2 (εύρος 1-4 l/hr/m2). Απέκκριση στα ούρα: Όλο.
Θεραπεία συνδυασμού γεμσιταμπίνης και πακλιταξέλης
Η θεραπεία συνδυασμού δεν μετέβαλλε τη φαρμακοκινητική ούτε της γεμσιταμπίνης ούτε της πακλιταξέλης.
Θεραπεία συνδυασμού γεμσιταμπίνης και καρβοπλατίνης
Όταν χορηγείται σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη, η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης δεν μεταβλήθηκε.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 ml/min και 80 ml/min) δεν έχει σταθερή, σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γεμσιταμπίνης.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Απορρόφηση Η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης έχει εξεταστεί σε 353 ασθενείς σε επτά μελέτες. Οι 121 γυναίκες και οι 232 άνδρες ήταν ηλικίας από 29 έως 79 ετών. Από αυτούς τους ασθενείς, περίπου το 45% είχε μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα και 35%…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | περιοδικά | — |
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | περιοδικά | — |
| Αιμοπετάλια | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | πριν από κάθε δόση | — |
| Κοκκιοκύτταρα | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | πριν από κάθε δόση | — |
| Λευκοκύτταρα (WBC) | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | πριν από κάθε δόση | — |
| Ιολογικός έλεγχος | coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος | περιοδικά | — |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Η γεμσιταμπίνη είναι ένα ανάλογο νουκλεοσιδίου που χρησιμοποιείται ως χημειοθεραπεία. Διατίθεται στο εμπόριο ως Gemzar® από την Eli Lilly and Company. Όπως και με τη φθοριοουρακίλη και άλλα ανάλογα των πυριμιδινών, το φάρμακο αντικαθιστά ένα από τα δομικά στοιχεία των νουκλεϊκών οξέων, στην περίπτωση αυτή την κυτιδίνη, κατά την αντιγραφή του DNA. Η διαδικασία σταματά την ανάπτυξη του όγκου, καθώς τα νέα νουκλεοσίδια δεν μπορούν να συνδεθούν στο “ελαττωματικό” νουκλεοσίδιο, οδηγώντας σε απόπτωση (κυτταρικός “αυτοκτονία”).
Η γεμσιταμπίνη χρησιμοποιείται σε διάφορα καρκινώματα: καρκίνο του πνεύμονα μη μικρών κυττάρων, καρκίνο του παγκρέατος, καρκίνο της ουροδόχου κύστης και καρκίνο του μαστού. Διερευνάται η χρήση της σε καρκίνο του οισοφάγου και χρησιμοποιείται πειραματικά σε λεμφώματα και διάφορους άλλους τύπους όγκων.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
Για την πρώτη γραμμή θεραπείας ασθενών με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, τοπικά προχωρημένο (Στάδιο IIIA ή IIIB) ή μεταστατικό (Στάδιο IV) καρκίνο του πνεύμονα μη μικρών κυττάρων και ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η γεμσιταμπίνη είναι ένας αντινεοπλαστικός αντιμεταβολίτης. Οι αντιμεταβολίτες μιμούνται τις πουρίνες ή τις πυριμιδίνες, οι οποίες γίνονται τα δομικά στοιχεία του DNA. Αποτρέπουν την ενσωμάτωση αυτών των ουσιών στο DNA κατά τη φάση “S” (ή φάση σύνθεσης DNA του κυτταρικού κύκλου), σταματώντας την κανονική ανάπτυξη και διαίρεση. Η γεμσιταμπίνη αναστέλλει ένα ένζυμο που μετατρέπει το νουκλεοτίδιο κυτιδίνης στο δεοξυ παράγωγο. Επιπλέον, η σύνθεση του DNA αναστέλλεται περαιτέρω επειδή η γεμσιταμπίνη αναστέλλει την ενσωμάτωση του νουκλεοτιδίου θυμιδίνης στην αλυσίδα του DNA.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η γεμσιταμπίνη αναστέλλει τη θυμιδιλατική συνθάση, οδηγώντας σε αναστολή της σύνθεσης του DNA και κυτταρικό θάνατο. Η γεμσιταμπίνη είναι ένα προφάρμακο, οπότε η δράση προκύπτει ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικής μετατροπής σε δύο ενεργούς μεταβολίτες, την γεμσιταμπίνη διφωσφορική και την γεμσιταμπίνη τριφωσφορική από τη δεοξυκυτιδίνη κινάση. Η γεμσιταμπίνη διφωσφορική αναστέλλει επίσης την ριβονουκλεοτιδική αναγωγάση, το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την καταλυτική σύνθεση των δεοξυριβονουκλεοτιδικών τριφωσφορικών που απαιτούνται για τη σύνθεση του DNA. Τέλος, η γεμσιταμπίνη τριφωσφορική (διφθοροδεοξυσιτιδίνη τριφωσφορική) ανταγωνίζεται τα ενδογενή δεοξυριβονουκλεοτιδικά τριφωσφορικά για ενσωμάτωση στο DNA.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
100%
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Οι σύντομες εγχύσεις κυμαίνονταν από 32 έως 94 λεπτά, και η τιμή για τις μακρές εγχύσεις κυμαίνεται από 245 έως 638 λεπτά, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο.
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η δέσμευση με πρωτεΐνες του πλάσματος είναι αμελητέα (<10%)
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Δεν δηλώνεται σαφώς
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 50 L/m^2 [εγχύσεις διάρκειας <70 λεπτών]
- 370 L/m^2 [μακρές εγχύσεις]
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- 92.2 L/hr/m2 [Άνδρες 29 ετών]
- 75.7 L/hr/m2 [Άνδρες 45 ετών]
- 55.1 L/hr/m2 [Άνδρες 65 ετών]
- 40.7 L/hr/m2 [Άνδρες 79 ετών]
- 69.4 L/hr/m2 [Γυναίκες 29 ετών]
- 57 L/hr/m2 [Γυναίκες 45 ετών]
- 41.5 L/hr/m2 [Γυναίκες 65 ετών]
- 30.7 L/hr/m2 [Γυναίκες 79 ετών]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
Μυελοκαταστολή, παραισθησίες και σοβαρό εξάνθημα ήταν οι κύριες τοξικότητες, LD50=500 mg/kg (από το στόμα σε ποντίκια και αρουραίους)
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η γεμσιταμπίνη είναι ένα ανάλογο νουκλεοσιδίου που μεσολαβεί τις αντικαρκινικές της επιδράσεις προάγοντας την απόπτωση των κακοήθων κυττάρων που βρίσκονται σε φάση σύνθεσης DNA. Ειδικότερα, αναστέλλει την πρόοδο των κυττάρων μέσω του ορίου φάσης G1/S. Η γεμσιταμπίνη επέδειξε κυτταροτοξικές δράσεις έναντι ενός ευρέος φάσματος κυταρρικών σειρών καρκίνου in vitro. Έδειξε εξαρτώμενη από το σχήμα χορήγησης αντικαρκινική δράση σε διάφορα ζωικά μοντέλα και ξενομοσχεύματα ανθρώπινου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (NSCLC) και καρκίνου του παγκρέατος. Επομένως, οι αντικαρκινικές επιδράσεις της γεμσιταμπίνης ενισχύονται μέσω παρατεταμένης έγχυσης αντί υψηλότερης δοσολογίας. Η γεμσιταμπίνη ανέστειλε την ανάπτυξη ανθρώπινων ξενομοσχευμάτων από καρκίνωμα του πνεύμονα, του παγκρέατος, των ωοθηκών, κεφαλής και τραχήλου, και μαστού. Σε ποντίκια, η γεμσιταμπίνη ανέστειλε την ανάπτυξη ανθρώπινων ξενομοσχευμάτων όγκων από τον μαστό, το παχύ έντερο, τον πνεύμονα ή το πάγκρεας κατά 69% έως 99%. Σε κλινικές δοκιμές προχωρημένου NSCLC, η μονοθεραπεία με γεμσιταμπίνη παρουσίασε αντικειμενικά ποσοστά ανταπόκρισης που κυμαίνονταν από 18% έως 26%, με διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης που κυμαινόταν από 3,3 έως 12,7 μήνες. Ο συνολικός διάμεσος χρόνος επιβίωσης ήταν 6,2 έως 12,3 μήνες. Η συνδυασμένη χρήση σισπλατίνης και γεμσιταμπίνης παρουσίασε καλύτερα αντικειμενικά ποσοστά ανταπόκρισης σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του παγκρέατος, τα αντικειμενικά ποσοστά ανταπόκρισης κυμαίνονταν από 5% έως 12%, με διάμεση διάρκεια επιβίωσης 3,9 έως 6,3 μήνες. Σε δοκιμές Φάσης ΙΙ σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, η θεραπεία με γεμσιταμπίνη μόνο ή με επικουρικές χημειοθεραπείες είχε ως αποτέλεσμα ποσοστό ανταπόκρισης που κυμαινόταν από 13% έως 42% και διάμεση διάρκεια επιβίωσης 11,5 έως 17,8 μήνες. Σε μεταστατικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης, η γεμσιταμπίνη είχε ποσοστό ανταπόκρισης 20% έως 28%. Σε δοκιμές Φάσης ΙΙ προχωρημένου καρκίνου των ωοθηκών, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη είχαν ποσοστό ανταπόκρισης 57,1%, με επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου 13,4 μήνες και διάμεση επιβίωση 24 μήνες. Η γεμσιταμπίνη προκαλεί μυελοκαταστολή περιορίζουσα τη δόση, όπως αναιμία, λευκοπενία, ουδετεροπενία και θρομβοπενία· ωστόσο, τα περιστατικά που οδηγούν σε διακοπή τείνουν να συμβαίνουν σε λιγότερο από 1% των ασθενών. Η γεμσιταμπίνη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ALT, AST και αλκαλικής φωσφατάσης.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η γεμσιταμπίνη είναι ένα ισχυρό και ειδικό ανάλογο δεοξυσιτιδίνης. Μετά την πρόσληψή της από τα κακοήθη κύτταρα, η γεμσιταμπίνη φωσφορυλιώνεται από τη δεοξυσιτιδίνη κινάση σε γεμσιταμπίνη μονοφωσφορική, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται στις δραστικές ενώσεις, γεμσιταμπίνη διφωσφορική (dFdCDP) και γεμσιταμπίνη τριφωσφορική (dFdCTP). Αυτοί οι δραστικοί μεταβολίτες είναι νουκλεοσίδια που μεσολαβούν τις αντικαρκινικές επιδράσεις. Η dFdCTP ανταγωνίζεται τη δεοξυσιτιδίνη τριφωσφορική (dCTP) για ενσωμάτωση στο DNA, αναστέλλοντας ανταγωνιστικά την επιμήκυνση της αλυσίδας DNA. Η μη τελική θέση της dFdCTP στην αλυσίδα DNA αποτρέπει την ανίχνευση της dFdCTP στην αλυσίδα και την επιδιόρθωση από την 3′5′-εξωνουκλεάση διόρθωσης: αυτή η διαδικασία αναφέρεται ως «απόκρυψη τερματισμού αλυσίδας DNA». Η ενσωμάτωση της dFdCTP στην αλυσίδα DNA οδηγεί τελικά σε τερματισμό της αλυσίδας, κατακερματισμό του DNA και απόπτωση των κακοήθων κυττάρων. Η γεμσιταμπίνη έχει αυτο-ενισχυτικές φαρμακολογικές δράσεις που μπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα επιτυχούς ενσωμάτωσης της γεμσιταμπίνης τριφωσφορικής στην αλυσίδα DNA: η dFdCDP αναστέλλει τη ριβονουκλεοτιδική αναγωγάση, ένα ένζυμο υπεύθυνο για την καταλυτική δράση των αντιδράσεων που παράγουν dCTP για τη σύνθεση DNA. Δεδομένου ότι η dFdCDP μειώνει τα επίπεδα της dCTP, υπάρχει λιγότερος ανταγωνισμός για τη γεμσιταμπίνη τριφωσφορική για ενσωμάτωση στο DNA. Η γεμσιταμπίνη μπορεί επίσης να μειώσει τον μεταβολισμό και την αποβολή των δραστικών μεταβολιτών από τα κύτταρα-στόχους, παρατείνοντας τις υψηλές ενδοκυτταρικές συγκεντρώσεις των δραστικών μεταβολιτών. Τέτοιες αυτο-ενισχυτικές επιδράσεις δεν υπάρχουν με την [κυταραβίνη].
Το υδροχλωρικό άλας γεμσιταμπίνης, ένα συνθετικό ανάλογο πυριμιδίνης, είναι ένας αντικαρκινικός παράγοντας. Το ανάλογο νουκλεοσιδίου αποτελείται από τη βάση πυριμιδίνης διφθοροκυτιδίνη και τη σακχαρική υπομονάδα δεοξυριβόζη. Όπως οι περισσότεροι αντιμεταβολιτές αντικαρκινικοί παράγοντες, η γεμσιταμπίνη είναι ειδική για τον κυτταρικό κύκλο, δρώντας κυρίως στη φάση S του κυτταρικού κύκλου· το φάρμακο μπορεί επίσης να προκαλέσει κυτταρική διακοπή στο όριο G1-S. Η κυτταροτοξική δράση της γεμσιταμπίνης (2’-δεοξυ-2’,2’-διφθοροκυτιδίνη) εξαρτάται από την ενδοκυτταρική μετατροπή στους διφωσφορικούς και τριφωσφορικούς μεταβολίτες της· έτσι, η δεοξυδιφθοροκυτιδίνη-5’-διφωσφορική (dFdCDP, γεμσιταμπίνη διφωσφορική) και τριφωσφορική (dFdCTP, γεμσιταμπίνη τριφωσφορική) και όχι η αμετάβλητη γεμσιταμπίνη είναι οι φαρμακολογικά δραστικές μορφές του φαρμάκου. Η γεμσιταμπίνη φωσφορυλιώνεται από τη δεοξυσιτιδίνη κινάση σε γεμσιταμπίνη μονοφωσφορική, η οποία στη συνέχεια φωσφορυλιώνεται στα αντίστοιχα διφωσφορικά και τριφωσφορικά νουκλεοσίδια, πιθανώς από τη δεοξυσιτιδυλο-κινάση και τη νουκλεοσιδική διφωσφορική κινάση, αντίστοιχα. Η κυτταροτοξική δράση της γεμσιταμπίνης αποδίδεται στις συνδυασμένες δράσεις των διφωσφορικών και τριφωσφορικών νουκλεοσιδίων της, οι οποίες οδηγούν στην αναστολή της σύνθεσης DNA.
Η γεμσιταμπίνη διφωσφορική αναστέλλει τη ριβονουκλεοτιδική αναγωγάση, η οποία είναι υπεύθυνη για την κατάλυση του σχηματισμού δεοξυνονουκλεοτιδικών τριφωσφορικών που απαιτούνται για τη σύνθεση DNA. Αναστέλλοντας αυτή την αναγωγάση, η γεμσιταμπίνη διφωσφορική παρεμβαίνει στην επακόλουθη de novo παραγωγή νουκλεοτιδίων. Η γεμσιταμπίνη τριφωσφορική αναστέλλει τη σύνθεση DNA ανταγωνιζόμενη το φυσιολογικό υπόστρωμα, τη δεοξυσιτιδίνη τριφωσφορική, για την DNA πολυμεράση και την ενσωμάτωση στο DNA. Η μείωση των ενδοκυτταρικών συγκεντρώσεων της δεοξυσιτιδίνης τριφωσφορικής που προκαλείται από τη γεμσιταμπίνη διφωσφορική ενισχύει πραγματικά την ενσωμάτωση της γεμσιταμπίνης τριφωσφορικής στο DNA, ένας μηχανισμός που αναφέρεται ως «αυτο-ενίσχυση». Μετά την ενσωμάτωση της γεμσιταμπίνης τριφωσφορικής στην αλυσίδα DNA, προστίθεται ένα μόνο επιπλέον νουκλεοτίδιο, ένα φυσιολογικό ζεύγος βάσεων, και τερματίζεται η σύνθεση DNA, οδηγώντας σε απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος). Η DNA πολυμεράση β δεν μπορεί να αναγνωρίσει το αφύσικο (γεμσιταμπίνης) νουκλεοτίδιο και να επιδιορθώσει την αλυσίδα DNA ως αποτέλεσμα της απόκρυψης από το τελικό φυσιολογικό ζεύγος βάσεων νουκλεοτιδίου (απόκρυψη τερματισμού αλυσίδας). Αυτή η αδυναμία αναγνώρισης και αφαίρεσης του αφύσικου νουκλεοτιδίου οδηγεί σε παρατεταμένο ενδοκυτταρικό χρόνο ημίσειας ζωής της γεμσιταμπίνης σε σύγκριση με άλλα ανάλογα νουκλεοσιδίων όπως η κυταραβίνη και πιστεύεται ότι συμβάλλει στο διευρυμένο φάσμα αντικαρκινικής δράσης της γεμσιταμπίνης σε σχέση με τέτοιους παράγοντες. Σε κύτταρα T λεμφοβλαστοειδών CEM, η γεμσιταμπίνη προκαλεί ενδοπυρηνικό κατακερματισμό DNA, ο οποίος είναι χαρακτηριστικός του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Οι μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις της γεμσιταμπίνης κυμαίνονται από 10 έως 40 mg/L μετά από ενδοφλέβια έγχυση 30 λεπτών και επιτυγχάνονται σε 15 έως 30 λεπτά. Μια μελέτη έδειξε ότι οι σταθερές συγκεντρώσεις της γεμσιταμπίνης παρουσίαζαν γραμμική σχέση με τη δόση στο εύρος δόσεων 53 έως 1000 mg/m2. Η γεμσιταμπίνη τριφωσφορική, ο δραστικός μεταβολίτης της γεμσιταμπίνης, μπορεί να συσσωρευτεί στα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος. Σε μια μελέτη, η Cmax της γεμσιταμπίνης τριφωσφορικής στα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος παρατηρήθηκε εντός 30 λεπτών από το τέλος της περιόδου έγχυσης και αυξήθηκε αναλογικά με τις δόσεις γεμσιταμπίνης έως 350 mg/m2.
Η γεμσιταμπίνη κυρίως υφίσταται νεφρική απέκκριση. Εντός μιας εβδομάδας μετά τη χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 1000 mg/m2 που εγχύθηκε για 30 λεπτά, περίπου το 92-98% της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα, όπου το 89% της ανακτηθείσας δόσης απεκκρίθηκε ως διφθοροδεοξυουριδίνη (dFdU) και λιγότερο από 10% ως γεμσιταμπίνη. Οι μονοφωσφορικοί, διφωσφορικοί ή τριφωσφορικοί μεταβολίτες της γεμσιταμπίνης δεν ανιχνεύονται στα ούρα. Σε μελέτη εφάπαξ δόσης, περίπου το 1% της χορηγούμενης δόσης ανακτήθηκε στα κόπρανα.
Σε ασθενείς με διάφορους συμπαγείς όγκους, ο όγκος κατανομής αυξήθηκε με τη διάρκεια της έγχυσης. Ο όγκος κατανομής της γεμσιταμπίνης ήταν 50 L/m2 μετά από εγχύσεις διάρκειας μικρότερης των 70 λεπτών. Για μακρές εγχύσεις, ο όγκος κατανομής αυξήθηκε σε 370 L/m2. Η γεμσιταμπίνη τριφωσφορική, ο δραστικός μεταβολίτης της γεμσιταμπίνης, συσσωρεύεται και παραμένει σε συμπαγή καρκινικά κύτταρα in vitro και in vivo. Δεν κατανέμεται εκτενώς στους ιστούς μετά από σύντομες εγχύσεις που διαρκούν λιγότερο από 70 λεπτά. Δεν είναι γνωστό εάν η γεμσιταμπίνη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, αλλά η γεμσιταμπίνη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των ασκιτικών υγρών. Σε αρουραίους, η μεταφορά μέσω πλακούντα και γαλακτοφόρου αδένα συνέβη ταχέως εντός πέντε έως 15 λεπτών μετά τη χορήγηση του φαρμάκου.
Μετά από ενδοφλέβιες εγχύσεις διάρκειας μικρότερης των 70 λεπτών, η κάθαρση κυμαινόταν από 41 έως 92 L/h/m2 στους άνδρες και από 31 έως 69 L/h/m2 στις γυναίκες. Η κάθαρση μειώνεται με την ηλικία. Οι γυναίκες έχουν περίπου 30% χαμηλότερη κάθαρση από τους άνδρες ασθενείς.
Η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης είναι γραμμική και περιγράφεται από ένα μοντέλο 2 διαμερισμάτων. Αναλύσεις φαρμακοκινητικής πληθυσμού συνδυασμένων μελετών εφάπαξ και πολλαπλών δόσεων έδειξαν ότι ο όγκος κατανομής της γεμσιταμπίνης επηρεαζόταν σημαντικά από τη διάρκεια της έγχυσης και το φύλο. Η κάθαρση επηρεαζόταν από την ηλικία και το φύλο. Οι διαφορές στην κάθαρση ή στον όγκο κατανομής με βάση τα χαρακτηριστικά του ασθενούς ή τη διάρκεια της έγχυσης οδηγούν σε αλλαγές στον χρόνο ημίσειας ζωής και στις πλασματικές συγκεντρώσεις.
Η πρωτεϊνική πρόσδεση /της γεμσιταμπίνης/ είναι πολύ χαμηλή, λιγότερο από 10%.
Δεν είναι γνωστό εάν η γεμσιταμπίνη ή οι μεταβολίτες της κατανέμονται στο μητρικό γάλα.
Η /απέκκριση είναι/ νεφρική. Το 92% έως 98% μιας εφάπαξ δόσης ραδιοσημασμένης γεμσιταμπίνης (1000 mg ανά τετραγωνικό μέτρο επιφάνειας σώματος, που δόθηκε για 30 λεπτά σε πέντε ασθενείς) ανακτήθηκε εντός 1 εβδομάδας, κυρίως ως ο ανενεργός μεταβολίτης ουρακίλης (περίπου 89% της απεκκριθείσας δόσης) και δευτερευόντως ως αμετάβλητη γεμσιταμπίνη (λιγότερο από 10% της απεκκριθείσας δόσης).
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρες) για τη ΓΕΜΣΙΤΑΜΠΙΝΗ (8 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Πρόσδεση
Η πρωτεϊνική πρόσδεση της γεμσιταμπίνης στο πλάσμα είναι λιγότερο από 10%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μετά τη χορήγηση και την πρόσληψη στα καρκινικά κύτταρα, η γεμσιταμπίνη αρχικά φωσφορυλιώνεται από τη δεοξυσιτιδίνη κινάση (dCK), και σε μικρότερο βαθμό, την εξω-μιτοχονδριακή θυμιδίνη κινάση 2, σχηματίζοντας γεμσιταμπίνη μονοφωσφορική (dFdCMP). Η dFdCMP στη συνέχεια φωσφορυλιώνεται από νουκλεοσιδικές κινάσες σχηματίζοντας δραστικούς μεταβολίτες, τη γεμσιταμπίνη διφωσφορική (dFdCDP) και τη γεμσιταμπίνη τριφωσφορική (dFdCTP). Η γεμσιταμπίνη επίσης διαμινώνεται ενδοκυτταρικά και εξωκυτταρικά από την κυτιδίνη δεαμινάση στον ανενεργό μεταβολίτη της 2′,2′-διφθοροδεοξυουριδίνη ή 2´-δεοξυ-2´,2´-διφθοροουριδίνη (dFdU). Η διαμίνωση συμβαίνει στο αίμα, στο ήπαρ, στα νεφρά και σε άλλους ιστούς, και αυτή η μεταβολική οδός αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος της κάθαρσης του φαρμάκου.
Η γεμσιταμπίνη υφίσταται ενδοκυτταρικό μεταβολισμό, μέσω νουκλεοσιδικών κινασών, για να παραχθούν δύο δραστικοί μεταβολίτες (γεμσιταμπίνη διφωσφορική και γεμσιταμπίνη τριφωσφορική) και επίσης υφίσταται διαμίνωση σε έναν ανενεργό μεταβολίτη ουρακίλης.
…Μετά από ενδοφλέβια έγχυση, η γεμσιταμπίνη μετατρέπεται γρήγορα στον ανενεργό μεταβολίτη 2’-δεοξυ-2’,2’-διφθοροουριδίνη από την κυτιδίνη δεαμινάση. …
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Μετά από ενδοφλέβιες εγχύσεις διάρκειας μικρότερης των 70 λεπτών, ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής κυμαινόταν από 0,7 έως 1,6 ώρες. Μετά από εγχύσεις που κυμαίνονταν από 70 έως 285 λεπτά, ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής κυμαινόταν από 4,1 έως 10,6 ώρες. Οι γυναίκες τείνουν να έχουν μεγαλύτερους χρόνους ημίσειας ζωής από τους άνδρες ασθενείς. Η γεμσιταμπίνη τριφωσφορική, ο δραστικός μεταβολίτης της γεμσιταμπίνης, μπορεί να συσσωρευτεί στα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της γεμσιταμπίνης τριφωσφορικής, του δραστικού μεταβολίτη, από τα μονοπύρηνα κύτταρα κυμαίνεται από 1,7 έως 19,4 ώρες.
Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε σε μη ανθρώπινους πρωτεύοντες για να προσδιοριστεί η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης και του ανενεργού μεταβολίτη της, της διφθοροδεοξυουριδίνης (dFdU) στο πλάσμα και στο ΕΝΥ μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Χορηγήθηκε ενδοφλέβια γεμσιταμπίνη, 200 mg/kg, για 45 λεπτά σε τέσσερις μη ανθρώπινους πρωτεύοντες. Λήφθηκαν σειριακά δείγματα πλάσματος και ΕΝΥ πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων γεμσιταμπίνης και dFdU. … Η εξάλειψη από το πλάσμα ήταν ταχεία με μέσο t1/2 8 ± 4 λεπτών (μέσος όρος ± Τυπική Απόκλιση) για τη γεμσιταμπίνη και 83 ± 8 λεπτών για την dFdU. Η συνολική κάθαρση σώματος (ClTB) της γεμσιταμπίνης ήταν 177 ± 40 mL/min ανά kg και ο Vdss ήταν 5,5 ± 1,0 L/kg. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις (Cmax) και οι περιοχές κάτω από τις καμπύλες συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) για τη γεμσιταμπίνη και την dFdU στο πλάσμα ήταν 194 ± 64 μM και 63,8 ± 14,6 μM·ώρες, και 783 ± 99 μM και 1725 ± 186 μM·ώρες, αντίστοιχα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο ΕΝΥ της γεμσιταμπίνης και της dFdU ήταν 2,5 ± 1,4 μM και 32 ± 41 μM, αντίστοιχα. Ο λόγος μέσου ΕΝΥ:πλάσματος ήταν 6,7% για τη γεμσιταμπίνη και 23,8% για την dFdU. Υπάρχει μέτρια διείσδυση της γεμσιταμπίνης στο ΕΝΥ μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
Σε αυτή τη μελέτη, η φαρμακοκινητική στο πλάσμα (PKs) της γεμσιταμπίνης και της dFdU διερευνήθηκε περαιτέρω μετά από δόσεις γεμσιταμπίνης 10, 30 και 60 mg/kg που χορηγήθηκαν με ενδοφλέβια έγχυση με αρχική δόση /σε σκύλους/. Η γεμσιταμπίνη παρουσίασε γραμμική PKs, ενώ η κινητική της 2’,2’-διφθοροδεοξυουριδίνης (dFdU) δεν ήταν ανάλογη της δόσης. Η συνολική κάθαρση, ο όγκος κατανομής σε κατάσταση ισορροπίας και ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής (t1/2) για τη γεμσιταμπίνη ήταν 0,421 L/hr·kg, 0,822 L/kg και 1,49 ώρες, αντίστοιχα. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα της dFdU έφτασαν στο μέγιστο περίπου 2 ώρες μετά τη χορήγηση και είχαν t1/2 14,9 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Αντιμεταβολίτες που είναι χρήσιμοι στη χημειοθεραπεία του καρκίνου.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
B76N6SBZ8R
GEMCITABINE
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Σύνθεσης Νουκλεϊκών Οξέων
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Μεταβολισμού Νουκλεοσιδίων
Η γεμσιταμπίνη είναι ένας Αναστολέας Μεταβολισμού Νουκλεοσιδίων. Ο μηχανισμός δράσης της γεμσιταμπίνης είναι ως Αναστολέας Σύνθεσης Νουκλεϊκών Οξέων.
GEMCITABINE
Αναστολείς Σύνθεσης Νουκλεϊκών Οξέων [MoA]; Αναστολέας Μεταβολισμού Νουκλεοσιδίων [EPC]
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Αντιμεταβολίτες που είναι χρήσιμοι στη χημειοθεραπεία του καρκίνου.