ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01BC05 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

GEMCITABINE

Γεμσιταβίνη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, ανάλογα πυριμιδίνης.

Εμπορικά Ονόματα

DEMOZAR GEMCIT GEMCITABINE/ACCORD GEMCITABINE-ACTAVIS GEMCITABINE-EBEWE GEMCITABINE-SPECIFAR GEMCITABINE-TEVA GEMLAG GEMLIQUID GEMRA GENVIR ΓΚΕΜΖΑΡ

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

C67 Κακοήθης νεοπλασία της ουροδόχου κύστης

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Καρκίνος κύστης
C50 Κακοήθης νεοπλασία του μαστού

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Καρκίνος του μαστού
C25 Κακοήθης νεοπλασία του παγκρέατος

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Αδενοκαρκίνωμα παγκρέατος
C34 Κακοήθης νεοπλασία των βρόγχων και του πνεύμονα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα
C56 Κακοήθης νεοπλασία των ωοθηκών

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Επιθηλιακό καρκίνωμα ωοθηκών

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος GEMCITABINE/ACCORD

expand_more

Κόνις για διάλυμα προς έγχυση.

Λευκή έως υπόλευκη κόνις.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ασθενείς με καρκίνο κύστης (συνδυαστική χρήση)

Δόση1.000 mg/m2

Ημέρες 1, 8 και 15 κάθε κύκλου 28 ημερών σε συνδυασμό με σισπλατίνη (70 mg/m2 την Ημέρα 1 ή 2). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
Ασθενείς με καρκίνο παγκρέατος

Δόση1.000 mg/m2

Μία φορά την εβδομάδα για έως 7 εβδομάδες, ακολουθούμενη από 1 εβδομάδα ανάπαυσης. Επακόλουθοι κύκλοι: μία φορά την εβδομάδα επί 3 συνεχόμενες εβδομάδες ανά 4 εβδομάδες. Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
Ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (μονοθεραπεία)

Δόση1.000 mg/m2

Μία φορά την εβδομάδα για 3 εβδομάδες, ακολουθούμενη από 1 εβδομάδα ανάπαυσης. 4-εβδομαδιαίος κύκλος. Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
Ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα (συνδυαστική χρήση)

Δόση1.250 mg/m2

Ημέρες 1 και 8 του κύκλου 21 ημερών. Με σισπλατίνη (75-100 mg/m2 κάθε 3 εβδομάδες). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
Ασθενείς με καρκίνο μαστού (συνδυαστική χρήση)

Δόση1.250 mg/m2

Ημέρες 1 και 8 κάθε κύκλου 21 ημερών. Με πακλιταξέλη (175 mg/m2 την Ημέρα 1). Πριν την έναρξη, απόλυτος αριθμός κοκκιοκυττάρων τουλάχιστον 1.500 (x 106/l). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
Ασθενείς με καρκίνο ωοθηκών (συνδυαστική χρήση)

Δόση1.000 mg/m2

Ημέρες 1 και 8 κάθε κύκλου 21 ημερών. Με καρβοπλατίνη (AUC 4.0 mg/ml-min την Ημέρα 1). Μείωση δόσης βάσει τοξικότητας.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία ή ηπατική δυσλειτουργία

Χρήση με προσοχή, ανεπαρκείς πληροφορίες για σαφείς συστάσεις δόσης.
Ηλικιωμένοι ασθενείς (> 65 ετών)

Καλά ανεκτή, δεν απαιτούνται πρόσθετες τροποποιήσεις δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός (< 18 ετών)

Δεν συνιστάται λόγω ανεπαρκών δεδομένων ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Θηλασμός

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αραίωση Gemcitabine Γεμσιταβίνη
προσοχή

Απαιτείται κατάλληλη αραίωση. Η συγκέντρωση (100 mg/ml) είναι διαφορετική από άλλα προϊόντα γεμσιταμπίνης. Αραίωση με στείρο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 9 mg/ml (0,9%) σε τελική συγκέντρωση 0,1 έως 9 mg/ml.
Παράταση χρόνου έγχυσης και αυξημένη συχνότητα χορήγησης δόσης
προσοχή

Να προσέχετε.
Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (SCARs)
σοβαρό

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα και να παρακολουθούνται στενά. Εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα, η γεμσιταβίνη θα πρέπει να διακοπεί αμέσως.
Αιματολογική τοξικότητα (καταστολή μυελού των οστών)
σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν γεμσιταμπίνη, ασθενείς με μειωμένη λειτουργία μυελού των οστών

Παρακολούθηση πριν από κάθε δόση για αριθμούς αιμοπεταλίων, λευκοκυττάρων και κοκκιοκυττάρων. Να εξετάζεται η αναστολή ή τροποποίηση της θεραπείας εάν ανιχνευθεί φαρμακοεπαγόμενη καταστολή. Ο κίνδυνος αθροιστικής καταστολής του μυελού των οστών πρέπει να ληφθεί υπόψη σε συνδυασμό με άλλη χημειοθεραπεία.
Ηπατική δυσλειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ταυτόχρονες ηπατικές μεταστάσεις ή προϋπάρχον ιατρικό ιστορικό ηπατίτιδας, αλκοολισμού ή ηπατικής κίρρωσης

Χορήγηση με προσοχή. Εργαστηριακή αξιολόγηση της ηπατικής λειτουργίας (συμπεριλαμβανομένων των ιολογικών εξετάσεων) θα πρέπει να πραγματοποιείται περιοδικά.
Νεφρική δυσλειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία

Χορήγηση με προσοχή. Εργαστηριακή αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας θα πρέπει να πραγματοποιείται περιοδικά.
Συγχορηγούμενη ακτινοθεραπεία
προσοχή

Να δοθεί προσοχή.
Εμβόλια με ζώντες μικροοργανισμούς
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με γεμσιταμπίνη

Το εμβόλιο του κίτρινου πυρετού και άλλα εμβόλια με ζώντες εξασθενημένους μικροοργανισμούς δεν συνιστώνται.
Καρδιακές και/ή αγγειακές διαταραχές
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσιάζουν ιστορικό καρδιαγγειακών συμβάντων

Πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή.
Σύνδρομο διαφυγής τριχοειδών (CLS)
σοβαρό

Η λήψη της γεμσιταμπίνης θα πρέπει να διακόπτεται και να εφαρμόζονται υποστηρικτικά μέτρα εάν παρουσιαστεί.
Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας (PRES)
σοβαρό

Η γεμσιταμπίνη θα πρέπει να διακόπτεται οριστικά και να εφαρμόζονται υποστηρικτικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης και της θεραπείας κατά των σπασμών, εάν αναπτυχθεί.
Πνευμονικές επιδράσεις
σοβαρό

Εάν παρουσιαστούν τέτοιες επιδράσεις, θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας με γεμσιταμπίνη.
Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο (HUS)
σοβαρό

Η γεμσιταμπίνη θα πρέπει να διακόπτεται με τα πρώτα σημάδια οποιασδήποτε ένδειξης μικροαγγειοπαθητικής αιμολυτικής αναιμίας.
Γονιμότητα (υποσπερματογένεση)
προσοχή

ΠληθυσμόςΆνδρες που υποβάλλονται σε θεραπεία με γεμσιταμπίνη

Να μην τεκνοποιήσουν κατά τη διάρκεια και έως 3 μήνες μετά τη θεραπεία. Να αναζητούν συμβουλές σχετικά με την κρυοσυντήρηση του σπέρματος πριν από τη θεραπεία.
Περιεκτικότητα σε νάτριο
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς σε δίαιτα με έλεγχο του νατρίου

Να λαμβάνεται υπόψη η περιεκτικότητα σε νάτριο (206 mg (9,0 mmol) ανά μέγιστη ημερήσια δόση (2250 mg)).
Περιεκτικότητα σε αιθανόλη
προσοχή

ΠληθυσμόςΑλκοολικοί ασθενείς, ομάδες υψηλού κινδύνου (ηπατική νόσο, επιληψία)

Να λαμβάνεται υπόψη η περιεκτικότητα σε αιθανόλη (440 mg άνυδρης αιθανόλης ανά ml διαλύματος).

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ακτινοθεραπεία (συγχορήγηση)
προσοχή

Σημαντική τοξικότητα (βλενογονίτιδα, οισοφαγίτιδα, πνευμονίτιδα), ειδικά σε ασθενείς που έλαβαν μεγάλους όγκους ακτινοθεραπείας.

ΣύστασηΤο βέλτιστο σχήμα για ασφαλή χορήγηση δεν έχει καθοριστεί. Μπορεί να απαιτηθούν χαμηλότερες δόσεις.
Ακτινοθεραπεία (μη συγχορήγηση)
παρακολούθηση

Δεν αυξάνεται η τοξικότητα εάν χορηγείται > 7 ημέρες πριν ή μετά, εκτός από επανεμφάνιση συμπτωμάτων από προηγούμενη ακτινοβόληση.

ΣύστασηΗ χορήγηση γεμσιταμπίνης μπορεί να ξεκινήσει μετά την υποχώρηση των οξέων επιδράσεων της ακτινοθεραπείας ή τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την ακτινοβολία.
Εμβόλια κίτρινου πυρετού και άλλων ζώντων εξασθενημένων μικροοργανισμών
αντένδειξη

Κίνδυνος συστηματικής, πιθανώς θανατηφόρας νόσου, ειδικά σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.

ΣύστασηΔεν συνιστώνται.
Αλκοόλη
προσοχή

Ενδέχεται να αλλοιώσει την επίδραση άλλων φαρμάκων.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Λευκοπενία (ουδετεροπενία βαθμού 3 = 19,3%, βαθμού 4 = 6%)

Αίμα

Θρομβοκυτταροπενία
Αναιμία
Εμπύρετη ουδετεροπενία
Θρομβοκυττάρωση
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια
Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

Ανοσοποιητικό

Αναφυλακτοειδής αντίδραση

Λοιμώξεις

Λοιμώξεις
Σήψη

Μεταβολισμός

Ανορεξία

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Υπνηλία
Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας

Ψυχιατρικές

Αϋπνία

Καρδιακές διαταραχές

Αρρυθμίες, κυρίως υπερκοιλιακής φύσης

Καρδιά

Καρδιακή ανεπάρκεια
Έμφραγμα του μυοκαρδίου

Αγγειακές διαταραχές

Κλινικά σημεία περιφερικής αγγειίτιδας και γάγγραινας

Αγγειακές

Υπόταση
Σύνδρομο διαφυγής τριχοειδών

Αναπνευστικό

Δύσπνοια
Βήχας
Ρινίτιδα
Διάμεση πνευμονίτιδα
Βρογχόσπασμος
Πνευμονικό οίδημα

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων

Γαστρεντερικό

Έμετος
Ναυτία
Διάρροια
Στοματίτιδα
Εξέλκωση του στόματος
Δυσκοιλιότητα
Ισχαιμική κολίτιδα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αύξηση των ηπατικών τρανσαμινάσων (AST και ALT)
Σοβαρή ηπατοτοξικότητα, περιλαμβανομένης της ηπατικής ανεπάρκειας και του θανάτου
Αυξημένη γάμμα-γλουταμυλοτρανσφεράση (GGT)

Εργαστηριακές

Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση
Αυξημένη χολερυθρίνη

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Αλλεργικό δερματικό εξάνθημα που συχνά σχετίζεται με κνησμό
Σοβαρές αντιδράσεις από το δέρμα, που περιλαμβάνουν την απολέπιση και τα πομφολυγώδη εξανθήματα
Σχηματισμός φυσαλλίδων και ελκών
Ψευδοκυτταρίτιδα

Δέρμα

Αλωπεκία
Κνησμός
Εφίδρωση
Απολέπιση
Σύνδρομο Lyell
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση

Γενικές

Εξέλκωση
Πυρετός
Κακουχία
Ρίγη
Αντίδραση στο σημείο της ένεσης

Μυοσκελετικό

Ραχιαλγία
Μυαλγία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Αιματουρία
Νεφρική ανεπάρκεια

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Ήπια λευκωματουρία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη - τα πιο συχνά συμπτώματα είναι ο πυρετός, η κεφαλαλγία, τα ρίγη, η μυαλγία, η κακουχία και η ανορεξία. Έχουν επίσης αναφερθεί βήχας, ρινίτιδα, αδιαθεσία, εφίδρωση και δυσκολίες στον ύπνο.
Οίδημα/περιφερικό οίδημα που περιλαμβάνει το οίδημα προσώπου

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Τοξικότητα από την ακτινοβολία
Εμφάνιση εξανθήματος σε ακτινοβολημένο δέρμα

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Ήπια λευκωματουρία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Πολύ συχνές
Αιματουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πολύ συχνές
Αλλεργικό δερματικό εξάνθημα

Δέρμα

Πολύ συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Πολύ συχνές
Αναιμία

Αίμα

Πολύ συχνές
Αυξημένες ηπατικές τρανσαμινάσες (AST/ALT)

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Πολύ συχνές
Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Θρομβοκυτταροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Λευκοπενία (ουδετεροπενία βαθμού 3 = 19,3%, βαθμού 4 = 6%)

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Οίδημα/περιφερικό οίδημα (περιλαμβανομένου οιδήματος προσώπου)

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
Πρωτεϊνουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Πολύ συχνές
Συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη (πυρετός, κεφαλαλγία, ρίγη, μυαλγία, κακουχία, ανορεξία, βήχας, ρινίτιδα, αδιαθεσία, εφίδρωση, δυσκολίες στον ύπνο)

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Συχνές
Αυξημένη χολερυθρίνη

Εργαστηριακές

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εμπύρετη ουδετεροπενία

Αίμα

Συχνές
Εξέλκωση του στόματος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εφίδρωση

Δέρμα

Συχνές
Κακουχία

Γενικές

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Λοιμώξεις

Λοιμώξεις

Συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Πυρετός

Γενικές

Συχνές
Ρίγη

Γενικές

Συχνές
Ραχιαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ρινίτιδα

Αναπνευστικό

Συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Συχνές
Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο

Νευρικό

Όχι συχνές
Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

Αίμα

Όχι συχνές
Βρογχόσπασμος

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Διάμεση πνευμονίτιδα

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Σοβαρή ηπατοτοξικότητα, περιλαμβανομένης της ηπατικής ανεπάρκειας και του θανάτου

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Όχι συχνές
Σύνδρομο οπίσθιας αναστρέψιμης εγκεφαλοπάθειας

Νευρικό

Όχι συχνές
Έμφραγμα του μυοκαρδίου

Καρδιά

Σπάνιες
Αντίδραση στο σημείο της ένεσης

Γενικές

Σπάνιες
Απολέπιση

Δέρμα

Σπάνιες
Αρρυθμίες, κυρίως υπερκοιλιακής φύσης

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Αυξημένη γάμμα-γλουταμυλοτρανσφεράση (GGT)

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Σπάνιες
Εμφάνιση εξανθήματος σε ακτινοβολημένο δέρμα

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Σπάνιες
Εξέλκωση

Γενικές

Σπάνιες
Καρδιακή ανεπάρκεια

Καρδιά

Σπάνιες
Κλινικά σημεία περιφερικής αγγειίτιδας και γάγγραινας

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες
Πνευμονικό οίδημα

Αναπνευστικό

Σπάνιες
Σοβαρές αντιδράσεις από το δέρμα, που περιλαμβάνουν την απολέπιση και τα πομφολυγώδη εξανθήματα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες
Σχηματισμός φυσαλλίδων και ελκών

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες
Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Σπάνιες
Τοξικότητα από την ακτινοβολία

Κακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών

Σπάνιες
Υπόταση

Αγγειακές

Σπάνιες
Αναφυλακτοειδής αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Πολύ σπάνιες
Θρομβοκυττάρωση

Αίμα

Πολύ σπάνιες
Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια

Αίμα

Πολύ σπάνιες
Ισχαιμική κολίτιδα

Γαστρεντερικό

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Lyell

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο διαφυγής τριχοειδών

Αγγειακές

Πολύ σπάνιες
Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση

Δέρμα

Μη γνωστές
Σήψη

Λοιμώξεις

Μη γνωστές
Ψευδοκυτταρίτιδα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Οι γυναίκες θα πρέπει να μη μείνουν έγκυες κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταμπίνη και να ενημερώνουν αμέσως τον θεράποντα ιατρό τους, σε περίπτωση εγκυμοσύνης.
Γαλουχία
Αντενδείκνυται

Ο θηλασμός πρέπει να σταματήσει κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταμπίνη.
Γονιμότητα
Αποφεύγεται

Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταβίνη και για 6 μήνες μετά τη διακοπή της θεραπείας. Στους άνδρες πρέπει να συνιστάται να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης και να μην τεκνοποιούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με γεμσιταβίνη και κατά τους 3 μήνες μετά τη διακοπή της. Η γεμσιταμπίνη προκάλεσε υποσπερματογένεση σε αρσενικούς ποντικούς. Συνιστάται οι άνδρες να αναζητούν περαιτέρω συμβουλές σχετικά με την κρυοσυντήρηση του σπέρματος πριν από τη θεραπεία, λόγω της πιθανότητας υπογονιμότητας εξαιτίας της θεραπείας με γεμσιταμπίνη.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

Υποστηρικτική θεραπεία και παρακολούθηση με κατάλληλες μετρήσεις του αριθμού των στοιχείων του αίματος.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΝαι

Η γεμσιταμπίνη προκαλεί ήπια έως μέτρια υπνηλία, ειδικά σε συνδυασμό με κατανάλωση αλκοόλ. Η ποσότητα της αλκοόλης που περιέχεται στο φαρμακευτικό προϊόν ενδέχεται να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανών.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Πολυαιθυλενογλυκόλη (Macrogol) 300

Προπυλενογλυκόλη

Άνυδρη αιθανόλη

Υδροξείδιο του νατρίου (για τη ρύθμιση του pH)

Υδροχλωρικό οξύ, συμπυκνωμένο (για τη ρύθμιση του pH)

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, ανάλογα πυριμιδίνης. Κωδικός ATC: L01BC05

Κυτταροτοξική δραστικότητα σε καλλιέργειες κυττάρων

Η γεμσιταμπίνη εμφανίζει σημαντικές κυτταροτοξικές επιδράσεις έναντι μιας ποικιλίας καλλιεργημένων κυττάρων όγκου τρωκτικών και ανθρώπου. Η δράση της είναι ειδική για τη φάση με τέτοιο τρόπο ώστε η γεμσιταμπίνη να θανατώνει κυρίως κύτταρα που υποβάλλονται σε σύνθεση DNA (φάση S) και, υπό ορισμένες συνθήκες, αποκλείει την εξέλιξη των κυττάρων στην ένωση του ορίου των φάσεων G1/S. In vitro, η κυτταροτοξική επίδραση της γεμσιταμπίνης εξαρτάται τόσο από τη συγκέντρωση όσο και από τον χρόνο.

Αντινεοπλασματική δραστικότητα σε προκλινικά μοντέλα

Σε μοντέλα όγκου ζώων, η δραστικότητα κατά του όγκου της γεμσιταμπίνης εξαρτάται από το χρονοδιάγραμμα χορήγησης. Όταν η γεμσιταμπίνη χορηγείται καθημερινά, παρατηρείται υψηλή θνησιμότητα μεταξύ των ζώων, αλλά ελάχιστη δραστικότητα κατά του όγκου. Εάν ωστόσο, η γεμσιταμπίνη χορηγείται κάθε τρίτη ή τέταρτη ημέρα, μπορεί να χορηγηθεί σε μη θανατηφόρες δόσεις με σημαντική δραστικότητα κατά του όγκου έναντι ευρέως φάσματος όγκων σε ποντικούς.

Μηχανισμός δράσης

Κυτταρικός μεταβολισμός και μηχανισμός δράσης: Η γεμσιταμπίνη (dFdC), η οποία είναι αντιμεταβολίτης πυριμιδίνης, μεταβολίζεται ενδοκυττάρια μέσω της νουκλεοσιδικής κινάσης σε ενεργά διφωσφορικά (dFdCDP) και τριφωσφορικά (dFdCTP) νουκλεοσίδια. Η κυτταροτοξική επίδραση της γεμσιταμπίνης οφείλεται στην αναστολή της σύνθεσης DNA από δύο μηχανισμούς δράσης μέσω των dFdCDP και των dFdCTP. Αρχικά, τα dFdCDP αναστέλλουν την αναγωγάση ριβονουκλεοτιδίων, η οποία είναι μοναδικά υπεύθυνη για την κατάλυση αντιδράσεων που παράγουν τριφωσφορικά δεοξυνουκλεοσίδια (dCTP) για τη σύνθεση DNA. Η αναστολή αυτού του ενζύμου από τα dFdCDP μειώνει τη συγκέντρωση των δεοξυνουκλεοσιδίων γενικά και ειδικά των dCTP. Δεύτερον, τα dFdCTP ανταγωνίζονται με τα dCTP για την ενσωμάτωση στο DNA (αυτοενίσχυση). Με τον ίδιο τρόπο, μια μικρή ποσότητα γεμσιταμπίνης ενδέχεται να ενσωματωθεί, επίσης, στο RNA. Επομένως, η μειωμένη ενδοκυττάρια συγκέντρωση των dCTP ενισχύει την ενσωμάτωση των dFdCTP στο DNA. Η DNA πολυμεράση έψιλον δεν έχει την ικανότητα να αποβάλλει τη γεμσιταμπίνη και να επιδιορθώνει τις αυξανόμενες έλικες DNA. Μετά την ενσωμάτωση της γεμσιταμπίνης στο DNA, προστίθεται ένα επιπλέον νουκλεοτίδιο στις αυξανόμενες έλικες DNA. Μετά από αυτή την προσθήκη, ουσιαστικά υπάρχει πλήρης αναστολή στην περαιτέρω σύνθεση του DNA (συγκεκαλυμμένος τερματισμός αλυσίδας). Μετά την ενσωμάτωση στο DNA, η γεμσιταμπίνη φαίνεται να επάγει την προγραμματισμένη διαδικασία κυτταρικού θανάτου που είναι γνωστή ως απόπτωση.

Κλινικά στοιχεία

Καρκίνος κύστης

Μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III σε 405 ασθενείς με προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνωμα μεταβατικών κυττάρων ουροθηλίου δεν έδειξε καμία διαφορά μεταξύ των δύο σκελών θεραπείας, της γεμσιταμπίνης /σισπλατίνης έναντι της μεθοτρεξάτης/βινμπλαστίνης/αδριαμυκίνης/σισπλατίνης (MVAC), όσον αφορά τη διάμεση επιβίωση (12,8 και 14,8 μήνες αντίστοιχα, p=0,547), χρόνο έως την εξέλιξη της νόσου (7,4 και 7,6 μήνες αντίστοιχα, p=0,842) και το ποσοστό ανταπόκρισης (49,4% και 45,7% αντίστοιχα, p=0,512). Ωστόσο, ο συνδυασμός γεμσιταμπίνης και σισπλατίνης είχε καλύτερο προφίλ τοξικότητας σε σχέση με το σχήμα MVAC.

Καρκίνος παγκρέατος

Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 126 ασθενών με προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο παγκρέατος, η γεμσιταμπίνη έδειξε στατιστικά σημαντικά υψηλότερο κλινικό όφελος - ποσοστό ανταπόκρισης παρά η 5-φθοριοουρακίλη (23,8% και 4,8% αντίστοιχα, p=0,0022). Επίσης, παρατηρήθηκαν μια στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την εξέλιξη από 0,9 σε 2,3 μήνες (logrank p<0,0002) και μια στατιστικά σημαντική παράταση της διάμεσης επιβίωσης από 4,4 σε 5,7 μήνες (logrank p<0,0024) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με 5-φθοριοουρακίλη.

Μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 522 ασθενών με μη εγχειρήσιμο, τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (NSCLC), η γεμσιταμπίνη σε συνδυασμό με σισπλατίνη έδειξε στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ανταπόκρισης σε σχέση με τη σισπλατίνη μόνη της (31,0% και 12,0%, αντίστοιχα, p<0,0001). Παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την εξέλιξη από 3,7 σε 5,6 μήνες (logrank p<0,0012) και μια στατιστικά σημαντική παράταση της διάμεσης επιβίωσης από 7,6 σε 9,1 μήνες (log-rank p<0,004) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη /σισπλατίνη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με σισπλατίνη. Σε μια άλλη τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 135 ασθενών με στάδιο IIIB ή IV NSCLC, ο συνδυασμός γεμσιταμπίνης και σισπλατίνης έδειξε στατιστικά σημαντικά υψηλότερο ποσοστό ανταπόκρισης σε σχέση με τον συνδυασμό σισπλατίνης και ετοποσιδίου (40,6% και 21,2%, αντίστοιχα, p=0,025). Παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική παράταση του χρόνου έως την εξέλιξη από 4,3 σε 6,9 μήνες (p=0,014) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη/σισπλατίνη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ετοποσίδιο/σισπλατίνη. Και στις δύο μελέτες, διαπιστώθηκε ότι η ανεκτικότητα ήταν παρόμοια στα δύο σκέλη θεραπείας.

Και στις δύο μελέτες, παρόμοια ανεκτικότητα παρατηρήθηκε και στα δύο σκέλη της θεραπείας.

Καρκίνωμα ωοθηκών

Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III, 356 ασθενείς με προχωρημένο επιθηλιακό καρκίνωμα ωοθηκών οι οποίοι παρουσίασαν υποτροπή τουλάχιστον 6 μήνες μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας με βάση την πλατίνη, τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία με γεμσιταμπίνη και καρβοπλατίνη (GCb) ή καρβοπλατίνη (Cb). Παρατηρήθηκε μια στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την εξέλιξη της νόμου, από 5,8 σε 8,6 μήνες (logrank p=0,0038) στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με GCb σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Cb. Οι διαφορές στο ποσοστό ανταπόκρισης ήταν της τάξης του 47,2% στο σκέλος GCb έναντι 30,9% στο σκέλος Cb (p=0,0016) και στη διάμεση επιβίωση, η οποία ανήλθε σε 18 μήνες (GCb) έναντι 17,3 (Cb) (p=0,73), ευνοούσαν το σκέλος GCb.

Καρκίνος μαστού

Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης III 529 ασθενών με μη εγχειρήσιμο, τοπικά υποτροπιάζοντα ή μεταστατικό καρκίνο μαστού με υποτροπή μετά από επικουρική/νεοεπικουρική χημειοθεραπεία, η γεμσιταμπίνη σε συνδυασμό με πακλιταξέλη έδειξε στατιστικά σημαντική αύξηση του χρόνου έως την τεκμηριωμένη εξέλιξη της νόσου από 3,98 σε 6,14 μήνες (logrank p=0,0002) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη/πακλιταξέλη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με πακλιταξέλη. Μετά από 377 θανάτους, η συνολική επιβίωση ήταν 18,6 μήνες έναντι 15,8 μηνών (logrank p=0,0489, HR 0,82) σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταμπίνη /πακλιταξέλη σε σύγκριση με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με πακλιταξέλη και το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 41,4% και 26,2% αντίστοιχα (p= 0,0002).

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης έχει εξεταστεί σε 353 ασθενείς σε επτά μελέτες. Οι 121 γυναίκες και οι 232 άνδρες ήταν ηλικίας από 29 έως 79 ετών. Από αυτούς τους ασθενείς, περίπου το 45% είχε μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα και 35% διαγνώστηκε με καρκίνο παγκρέατος. Οι ακόλουθες φαρμακοκινητικές παράμετροι λήφθηκαν για δόσεις που κυμαίνονται από 500 έως 2.592 mg/m2 οι οποίες εγχύθηκαν σε διάστημα από 0,4 έως 1,2 ώρες. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (που λήφθηκαν σε διάστημα 5 λεπτών από το τέλος της έγχυσης) ήταν 3,2 έως 45,5 μg/ml. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα της μητρικής ουσίας μετά από δόση 1.000 mg/m2/30 λεπτών είναι υψηλότερες από 5 μg/ml για περίπου 30 λεπτά μετά το τέλος της έγχυσης και υψηλότερες από 0,4 μg/ml για μία επιπλέον ώρα.

Κατανομή

Ο όγκος κατανομής του κεντρικού διαμερίσματος ήταν 12,4 l/m2 για τις γυναίκες και 17,5 l/m2 για τους άνδρες (η διακύμανση μεταξύ των ατόμων ήταν 91,9%). Ο όγκος κατανομής του περιφερικού διαμερίσματος ήταν 47,4 l/m2. Ο όγκος του περιφερικού διαμερίσματος δεν ήταν ευαίσθητος στο φύλο. Η δέσμευση σε πρωτεΐνες πλάσματος θεωρήθηκε ότι ήταν αμελητέα. Χρόνος ημίσειας ζωής: Αυτός κυμαίνεται από 42 έως 94 λεπτά ανάλογα με την ηλικία και το φύλο. Για το συνιστώμενο χρονοδιάγραμμα χορήγησης δόσης, η γεμσιταμπίνη θα πρέπει να αποβάλλεται ουσιαστικά πλήρως εντός 5 έως 11 ωρών από την έναρξη της έγχυσης. Η γεμσιταμπίνη δεν συσσωρεύεται όταν χορηγείται μία φορά εβδομαδιαία.

Βιομετασχηματισμός

Η γεμσιταμπίνη μεταβολίζεται ραγδαία από την απαμινάση της κυτιδίνης στο ήπαρ, τους νεφρούς, το αίμα και άλλους ιστούς. Ο ενδοκυττάριος μεταβολισμός γεμσιταμπίνης παράγει τα μονο-, δι- και τριφωσφορικά (dFdCMP, dFdCDP και dFdCTP) γεμσιταμπίνης από τα οποία τα dFdCDP και dFdCTP θεωρούνται δραστικά. Αυτοί οι ενδοκυττάριοι μεταβολίτες δεν έχουν ανιχνευθεί σε πλάσμα ή ούρα. Ο κύριος μεταβολίτης, 2’-δεοξυ-2’, 2’-διφθοριοουριδίνη (dFdU), δεν είναι δραστικός και ανευρίσκεται σε πλάσμα και ούρα.

Αποβολή

Η συστηματική κάθαρση κυμαίνεται από 29,2 l/hr/m2 έως 92,2 l/hr/m2 ανάλογα με το φύλο και την ηλικία (η διακύμανση μεταξύ των ατόμων ήταν 52,2%). Η κάθαρση για τις γυναίκες ήταν περίπου 25% χαμηλότερη από τις τιμές για τους άνδρες. Μολονότι ραγδαία, η κάθαρση τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες φαίνεται να μειώνεται με την ηλικία. Για τη συνιστώμενη δόση γεμσιταμπίνης 1.000 mg/m2 χορηγούμενης ως έγχυσης διάρκειας 30 λεπτών, οι χαμηλότερες τιμές κάθαρσης για τις γυναίκες και τους άνδρες δεν θα πρέπει να καθιστούν αναγκαία τη μείωση της δόσης γεμσιταμπίνης. Απέκκριση στα ούρα: Λιγότερο από 10% απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο. Η νεφρική κάθαρση ήταν 2 έως 7 l/hr/m2. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μετά τη χορήγηση, το 92 έως 98% της χορηγούμενης δόσης της γεμσιταμπίνης ανακτάται, το 99% στα ούρα, κυρίως με τη μορφή dFdU και 1% απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Κινητική dFdCTP

Αυτός ο μεταβολίτης μπορεί να βρεθεί στα κυκλοφορούντα πολυμορφοπύρηνα κύτταρα και οι ακόλουθες πληροφορίες αναφέρονται σε αυτά τα κύτταρα. Οι ενδοκυττάριες συγκεντρώσεις αυξάνονται αναλογικά με τις δόσεις γεμσιταμπίνης 35-350 mg/m2/30 λεπτά, οι οποίες δίνουν συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης 0,4 έως 5 μg/ml. Σε συγκεντρώσεις γεμσιταμπίνης στο πλάσμα που είναι υψηλότερες από 5 μg/ml, τα επίπεδα dFdCTP δεν αυξάνουν, υποδηλώνοντας ότι ο σχηματισμός έχει όριο κορεσμού σε αυτά τα κύτταρα. Χρόνος ημίσειας ζωής τελικής αποβολής: 0,7 έως 12 ώρες.

Κινητική dFdU

Μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (3-15 λεπτά μετά το τέλος της έγχυσης διάρκειας 30 λεπτών, 1.000 mg/m2): 28-52 μg/ml. Ελάχιστη συγκέντρωση μετά από χορήγηση δόσης μία φορά την εβδομάδα: 0,07-1,12 μg/ml, χωρίς εμφανή συσσώρευση. Τριφασική συγκέντρωση στο πλάσμα έναντι καμπύλης χρόνου, μέσος χρόνος ημίσειας ζωής τελικής φάσης - 65 ώρες (εύρος 33-84 ώρες). Σχηματισμός dFdU από μητρική ουσία: 91%-98%. Μέσος όγκος κατανομής κεντρικού διαμερίσματος: 18 l/m2 (εύρος 11-22 l/m2). Μέσος όγκος κατανομής σταθερής κατάστασης (Vss): 150 l/m2 (εύρος 96-228 l/m2). Ιστική κατανομή: Εκτεταμένη. Μέση φαινομενική κάθαρση: 2,5 l/hr/m2 (εύρος 1-4 l/hr/m2). Απέκκριση στα ούρα: Όλο.

Θεραπεία συνδυασμού γεμσιταμπίνης και πακλιταξέλης

Η θεραπεία συνδυασμού δεν μετέβαλλε τη φαρμακοκινητική ούτε της γεμσιταμπίνης ούτε της πακλιταξέλης.

Θεραπεία συνδυασμού γεμσιταμπίνης και καρβοπλατίνης

Όταν χορηγείται σε συνδυασμό με καρβοπλατίνη, η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης δεν μεταβλήθηκε.

Νεφρική δυσλειτουργία

Η ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 ml/min και 80 ml/min) δεν έχει σταθερή, σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της γεμσιταβίνης.

Μηχανισμός δράσης

Μηχανισμός Δράσης Η γεμσιταμπίνη αναστέλλει τη θυμιδιλατική συνθάση, οδηγώντας σε αναστολή της σύνθεσης του DNA και κυτταρικό θάνατο. Η γεμσιταμπίνη είναι ένα προφάρμακο, οπότε η δράση προκύπτει ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικής μετατροπής σε δύο ενεργούς…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, ανάλογα πυριμιδίνης. Κωδικός ATC: L01BC05 ### Κυτταροτοξική δραστικότητα σε καλλιέργειες κυττάρων Η γεμσιταμπίνη εμφανίζει σημαντικές κυτταροτοξικές επιδράσεις έναντι μιας ποικιλίας καλλιεργημένων…

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Η φαρμακοκινητική της γεμσιταμπίνης έχει εξεταστεί σε 353 ασθενείς σε επτά μελέτες. Οι 121 γυναίκες και οι 232 άνδρες ήταν ηλικίας από 29 έως 79 ετών. Από αυτούς τους ασθενείς, περίπου το 45% είχε μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα και 35%…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Μετά τη χορήγηση και την πρόσληψη στα καρκινικά κύτταρα, η γεμσιταβίνη αρχικά φωσφορυλιώνεται από τη δεοξυσιτιδίνη κινάση (dCK), και σε μικρότερο βαθμό, την εξω-μιτοχονδριακή θυμιδίνη κινάση 2, σχηματίζοντας γεμσιταβίνη μονοφωσφορική…

Απέκκριση

Οδός Απέκκρισης Δεν δηλώνεται σαφώς

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	περιοδικά	—
Ηπατική λειτουργία	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	περιοδικά	—
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	πριν από κάθε δόση	—
Κοκκιοκύτταρα	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	πριν από κάθε δόση	—
Λευκοκύτταρα (WBC)	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	πριν από κάθε δόση	—
Ιολογικός έλεγχος	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	περιοδικά	—

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more

Περιγραφή

Η γεμσιταμπίνη είναι ένα ανάλογο νουκλεοσιδίου που χρησιμοποιείται ως χημειοθεραπεία. Διατίθεται στο εμπόριο ως Gemzar® από την Eli Lilly and Company. Όπως και με τη φθοριοουρακίλη και άλλα ανάλογα των πυριμιδινών, το φάρμακο αντικαθιστά ένα από τα δομικά στοιχεία των νουκλεϊκών οξέων, στην περίπτωση αυτή την κυτιδίνη, κατά την αντιγραφή του DNA. Η διαδικασία σταματά την ανάπτυξη του όγκου, καθώς τα νέα νουκλεοσίδια δεν μπορούν να συνδεθούν στο “ελαττωματικό” νουκλεοσίδιο, οδηγώντας σε απόπτωση (κυτταρικός “αυτοκτονία”).

Η γεμσιταμπίνη χρησιμοποιείται σε διάφορα καρκινώματα: καρκίνο του πνεύμονα μη μικρών κυττάρων, καρκίνο του παγκρέατος, καρκίνο της ουροδόχου κύστης και καρκίνο του μαστού. Διερευνάται η χρήση της σε καρκίνο του οισοφάγου και χρησιμοποιείται πειραματικά σε λεμφώματα και διάφορους άλλους τύπους όγκων.

DrugBank

Indication

expand_more

Ενδείξεις

Για την πρώτη γραμμή θεραπείας ασθενών με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, τοπικά προχωρημένο (Στάδιο IIIA ή IIIB) ή μεταστατικό (Στάδιο IV) καρκίνο του πνεύμονα μη μικρών κυττάρων και ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Φαρμακολογία

Η γεμσιταμπίνη είναι ένας αντινεοπλαστικός αντιμεταβολίτης. Οι αντιμεταβολίτες μιμούνται τις πουρίνες ή τις πυριμιδίνες, οι οποίες γίνονται τα δομικά στοιχεία του DNA. Αποτρέπουν την ενσωμάτωση αυτών των ουσιών στο DNA κατά τη φάση “S” (ή φάση σύνθεσης DNA του κυτταρικού κύκλου), σταματώντας την κανονική ανάπτυξη και διαίρεση. Η γεμσιταμπίνη αναστέλλει ένα ένζυμο που μετατρέπει το νουκλεοτίδιο κυτιδίνης στο δεοξυ παράγωγο. Επιπλέον, η σύνθεση του DNA αναστέλλεται περαιτέρω επειδή η γεμσιταμπίνη αναστέλλει την ενσωμάτωση του νουκλεοτιδίου θυμιδίνης στην αλυσίδα του DNA.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η γεμσιταμπίνη αναστέλλει τη θυμιδιλατική συνθάση, οδηγώντας σε αναστολή της σύνθεσης του DNA και κυτταρικό θάνατο. Η γεμσιταμπίνη είναι ένα προφάρμακο, οπότε η δράση προκύπτει ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικής μετατροπής σε δύο ενεργούς μεταβολίτες, την γεμσιταμπίνη διφωσφορική και την γεμσιταμπίνη τριφωσφορική από τη δεοξυκυτιδίνη κινάση. Η γεμσιταμπίνη διφωσφορική αναστέλλει επίσης την ριβονουκλεοτιδική αναγωγάση, το ένζυμο που είναι υπεύθυνο για την καταλυτική σύνθεση των δεοξυριβονουκλεοτιδικών τριφωσφορικών που απαιτούνται για τη σύνθεση του DNA. Τέλος, η γεμσιταμπίνη τριφωσφορική (διφθοροδεοξυσιτιδίνη τριφωσφορική) ανταγωνίζεται τα ενδογενή δεοξυριβονουκλεοτιδικά τριφωσφορικά για ενσωμάτωση στο DNA.

DrugBank

Absorption

expand_more

Απορρόφηση

100%

DrugBank

Half life

expand_more

Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Οι σύντομες εγχύσεις κυμαίνονταν από 32 έως 94 λεπτά, και η τιμή για τις μακρές εγχύσεις κυμαίνεται από 245 έως 638 λεπτά, ανάλογα με την ηλικία και το φύλο.

DrugBank

Protein binding

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η δέσμευση με πρωτεΐνες του πλάσματος είναι αμελητέα (<10%)

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Οδός Απέκκρισης

Δεν δηλώνεται σαφώς

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

Όγκος Κατανομής

50 L/m^2 [εγχύσεις διάρκειας <70 λεπτών]
370 L/m^2 [μακρές εγχύσεις]

DrugBank

Clearance

expand_more

Κάθαρση

92.2 L/hr/m2 [Άνδρες 29 ετών]
75.7 L/hr/m2 [Άνδρες 45 ετών]
55.1 L/hr/m2 [Άνδρες 65 ετών]
40.7 L/hr/m2 [Άνδρες 79 ετών]
69.4 L/hr/m2 [Γυναίκες 29 ετών]
57 L/hr/m2 [Γυναίκες 45 ετών]
41.5 L/hr/m2 [Γυναίκες 65 ετών]
30.7 L/hr/m2 [Γυναίκες 79 ετών]

DrugBank

Toxicity

expand_more

Τοξικότητα

Μυελοκαταστολή, παραισθησίες και σοβαρό εξάνθημα ήταν οι κύριες τοξικότητες, LD50=500 mg/kg (από το στόμα σε ποντίκια και αρουραίους)

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η γεμσιταβίνη είναι ένα ανάλογο νουκλεοσιδίου που μεσολαβεί τις αντικαρκινικές της επιδράσεις προάγοντας την απόπτωση των κακοήθων κυττάρων που βρίσκονται σε φάση σύνθεσης DNA. Ειδικότερα, αναστέλλει την πρόοδο των κυττάρων μέσω του ορίου φάσης G1/S. Η γεμσιταβίνη επέδειξε κυτταροτοξικές δράσεις έναντι ενός ευρέος φάσματος κυταρρικών σειρών καρκίνου in vitro. Έδειξε εξαρτώμενη από το σχήμα χορήγησης αντικαρκινική δράση σε διάφορα ζωικά μοντέλα και ξενομοσχεύματα ανθρώπινου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα (NSCLC) και καρκίνου του παγκρέατος. Επομένως, οι αντικαρκινικές επιδράσεις της γεμσιταβίνης ενισχύονται μέσω παρατεταμένης έγχυσης αντί υψηλότερης δοσολογίας. Η γεμσιταβίνη ανέστειλε την ανάπτυξη ανθρώπινων ξενομοσχευμάτων από καρκίνωμα του πνεύμονα, του παγκρέατος, των ωοθηκών, κεφαλής και τραχήλου, και μαστού. Σε ποντίκια, η γεμσιταβίνη ανέστειλε την ανάπτυξη ανθρώπινων ξενομοσχευμάτων όγκων από τον μαστό, το παχύ έντερο, τον πνεύμονα ή το πάγκρεας κατά 69% έως 99%. Σε κλινικές δοκιμές προχωρημένου NSCLC, η μονοθεραπεία με γεμσιταβίνη παρουσίασε αντικειμενικά ποσοστά ανταπόκρισης που κυμαίνονταν από 18% έως 26%, με διάμεση διάρκεια ανταπόκρισης που κυμαινόταν από 3,3 έως 12,7 μήνες. Ο συνολικός διάμεσος χρόνος επιβίωσης ήταν 6,2 έως 12,3 μήνες. Η συνδυασμένη χρήση σισπλατίνης και γεμσιταβίνης παρουσίασε καλύτερα αντικειμενικά ποσοστά ανταπόκρισης σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του παγκρέατος, τα αντικειμενικά ποσοστά ανταπόκρισης κυμαίνονταν από 5% έως 12%, με διάμεση διάρκεια επιβίωσης 3,9 έως 6,3 μήνες. Σε δοκιμές Φάσης ΙΙ σε ασθενείς με μεταστατικό καρκίνο του μαστού, η θεραπεία με γεμσιταβίνη μόνο ή με επικουρικές χημειοθεραπείες είχε ως αποτέλεσμα ποσοστό ανταπόκρισης που κυμαινόταν από 13% έως 42% και διάμεση διάρκεια επιβίωσης 11,5 έως 17,8 μήνες. Σε μεταστατικό καρκίνο της ουροδόχου κύστης, η γεμσιταβίνη είχε ποσοστό ανταπόκρισης 20% έως 28%. Σε δοκιμές Φάσης ΙΙ προχωρημένου καρκίνου των ωοθηκών, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με γεμσιταβίνη είχαν ποσοστό ανταπόκρισης 57,1%, με επιβίωση χωρίς εξέλιξη νόσου 13,4 μήνες και διάμεση επιβίωση 24 μήνες. Η γεμσιταβίνη προκαλεί μυελοκαταστολή περιορίζουσα τη δόση, όπως αναιμία, λευκοπενία, ουδετεροπενία και θρομβοπενία· ωστόσο, τα περιστατικά που οδηγούν σε διακοπή τείνουν να συμβαίνουν σε λιγότερο από 1% των ασθενών. Η γεμσιταβίνη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα ALT, AST και αλκαλικής φωσφατάσης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η γεμσιταβίνη είναι ένα ισχυρό και ειδικό ανάλογο δεοξυσιτιδίνης. Μετά την πρόσληψή της από τα κακοήθη κύτταρα, η γεμσιταβίνη φωσφορυλιώνεται από τη δεοξυσιτιδίνη κινάση σε γεμσιταβίνη μονοφωσφορική, η οποία στη συνέχεια μετατρέπεται στις δραστικές ενώσεις, γεμσιταβίνη διφωσφορική (dFdCDP) και γεμσιταβίνη τριφωσφορική (dFdCTP). Αυτοί οι δραστικοί μεταβολίτες είναι νουκλεοσίδια που μεσολαβούν τις αντικαρκινικές επιδράσεις. Η dFdCTP ανταγωνίζεται τη δεοξυσιτιδίνη τριφωσφορική (dCTP) για ενσωμάτωση στο DNA, αναστέλλοντας ανταγωνιστικά την επιμήκυνση της αλυσίδας DNA. Η μη τελική θέση της dFdCTP στην αλυσίδα DNA αποτρέπει την ανίχνευση της dFdCTP στην αλυσίδα και την επιδιόρθωση από την 3′5′-εξωνουκλεάση διόρθωσης: αυτή η διαδικασία αναφέρεται ως «απόκρυψη τερματισμού αλυσίδας DNA». Η ενσωμάτωση της dFdCTP στην αλυσίδα DNA οδηγεί τελικά σε τερματισμό της αλυσίδας, κατακερματισμό του DNA και απόπτωση των κακοήθων κυττάρων. Η γεμσιταβίνη έχει αυτο-ενισχυτικές φαρμακολογικές δράσεις που μπορούν να αυξήσουν την πιθανότητα επιτυχούς ενσωμάτωσης της γεμσιταβίνης τριφωσφορικής στην αλυσίδα DNA: η dFdCDP αναστέλλει τη ριβονουκλεοτιδική αναγωγάση, ένα ένζυμο υπεύθυνο για την καταλυτική δράση των αντιδράσεων που παράγουν dCTP για τη σύνθεση DNA. Δεδομένου ότι η dFdCDP μειώνει τα επίπεδα της dCTP, υπάρχει λιγότερος ανταγωνισμός για τη γεμσιταβίνη τριφωσφορική για ενσωμάτωση στο DNA. Η γεμσιταβίνη μπορεί επίσης να μειώσει τον μεταβολισμό και την αποβολή των δραστικών μεταβολιτών από τα κύτταρα-στόχους, παρατείνοντας τις υψηλές ενδοκυτταρικές συγκεντρώσεις των δραστικών μεταβολιτών. Τέτοιες αυτο-ενισχυτικές επιδράσεις δεν υπάρχουν με την [κυταραβίνη].

Το υδροχλωρικό άλας γεμσιταβίνης, ένα συνθετικό ανάλογο πυριμιδίνης, είναι ένας αντικαρκινικός παράγοντας. Το ανάλογο νουκλεοσιδίου αποτελείται από τη βάση πυριμιδίνης διφθοροκυτιδίνη και τη σακχαρική υπομονάδα δεοξυριβόζη. Όπως οι περισσότεροι αντιμεταβολιτές αντικαρκινικοί παράγοντες, η γεμσιταβίνη είναι ειδική για τον κυτταρικό κύκλο, δρώντας κυρίως στη φάση S του κυτταρικού κύκλου· το φάρμακο μπορεί επίσης να προκαλέσει κυτταρική διακοπή στο όριο G1-S. Η κυτταροτοξική δράση της γεμσιταβίνης (2’-δεοξυ-2’,2’-διφθοροκυτιδίνη) εξαρτάται από την ενδοκυτταρική μετατροπή στους διφωσφορικούς και τριφωσφορικούς μεταβολίτες της· έτσι, η δεοξυδιφθοροκυτιδίνη-5’-διφωσφορική (dFdCDP, γεμσιταβίνη διφωσφορική) και τριφωσφορική (dFdCTP, γεμσιταβίνη τριφωσφορική) και όχι η αμετάβλητη γεμσιταβίνη είναι οι φαρμακολογικά δραστικές μορφές του φαρμάκου. Η γεμσιταβίνη φωσφορυλιώνεται από τη δεοξυσιτιδίνη κινάση σε γεμσιταβίνη μονοφωσφορική, η οποία στη συνέχεια φωσφορυλιώνεται στα αντίστοιχα διφωσφορικά και τριφωσφορικά νουκλεοσίδια, πιθανώς από τη δεοξυσιτιδυλο-κινάση και τη νουκλεοσιδική διφωσφορική κινάση, αντίστοιχα. Η κυτταροτοξική δράση της γεμσιταβίνης αποδίδεται στις συνδυασμένες δράσεις των διφωσφορικών και τριφωσφορικών νουκλεοσιδίων της, οι οποίες οδηγούν στην αναστολή της σύνθεσης DNA.

Η γεμσιταβίνη διφωσφορική αναστέλλει τη ριβονουκλεοτιδική αναγωγάση, η οποία είναι υπεύθυνη για την κατάλυση του σχηματισμού δεοξυνονουκλεοτιδικών τριφωσφορικών που απαιτούνται για τη σύνθεση DNA. Αναστέλλοντας αυτή την αναγωγάση, η γεμσιταβίνη διφωσφορική παρεμβαίνει στην επακόλουθη de novo παραγωγή νουκλεοτιδίων. Η γεμσιταβίνη τριφωσφορική αναστέλλει τη σύνθεση DNA ανταγωνιζόμενη το φυσιολογικό υπόστρωμα, τη δεοξυσιτιδίνη τριφωσφορική, για την DNA πολυμεράση και την ενσωμάτωση στο DNA. Η μείωση των ενδοκυτταρικών συγκεντρώσεων της δεοξυσιτιδίνης τριφωσφορικής που προκαλείται από τη γεμσιταβίνη διφωσφορική ενισχύει πραγματικά την ενσωμάτωση της γεμσιταβίνης τριφωσφορικής στο DNA, ένας μηχανισμός που αναφέρεται ως «αυτο-ενίσχυση». Μετά την ενσωμάτωση της γεμσιταβίνης τριφωσφορικής στην αλυσίδα DNA, προστίθεται ένα μόνο επιπλέον νουκλεοτίδιο, ένα φυσιολογικό ζεύγος βάσεων, και τερματίζεται η σύνθεση DNA, οδηγώντας σε απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος). Η DNA πολυμεράση β δεν μπορεί να αναγνωρίσει το αφύσικο (γεμσιταβίνης) νουκλεοτίδιο και να επιδιορθώσει την αλυσίδα DNA ως αποτέλεσμα της απόκρυψης από το τελικό φυσιολογικό ζεύγος βάσεων νουκλεοτιδίου (απόκρυψη τερματισμού αλυσίδας). Αυτή η αδυναμία αναγνώρισης και αφαίρεσης του αφύσικου νουκλεοτιδίου οδηγεί σε παρατεταμένο ενδοκυτταρικό χρόνο ημίσειας ζωής της γεμσιταβίνης σε σύγκριση με άλλα ανάλογα νουκλεοσιδίων όπως η κυταραβίνη και πιστεύεται ότι συμβάλλει στο διευρυμένο φάσμα αντικαρκινικής δράσης της γεμσιταβίνης σε σχέση με τέτοιους παράγοντες. Σε κύτταρα T λεμφοβλαστοειδών CEM, η γεμσιταβίνη προκαλεί ενδοπυρηνικό κατακερματισμό DNA, ο οποίος είναι χαρακτηριστικός του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Οι μέγιστες πλασματικές συγκεντρώσεις της γεμσιταβίνης κυμαίνονται από 10 έως 40 mg/L μετά από ενδοφλέβια έγχυση 30 λεπτών και επιτυγχάνονται σε 15 έως 30 λεπτά. Μια μελέτη έδειξε ότι οι σταθερές συγκεντρώσεις της γεμσιταβίνης παρουσίαζαν γραμμική σχέση με τη δόση στο εύρος δόσεων 53 έως 1000 mg/m2. Η γεμσιταβίνη τριφωσφορική, ο δραστικός μεταβολίτης της γεμσιταβίνης, μπορεί να συσσωρευτεί στα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος. Σε μια μελέτη, η Cmax της γεμσιταβίνης τριφωσφορικής στα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος παρατηρήθηκε εντός 30 λεπτών από το τέλος της περιόδου έγχυσης και αυξήθηκε αναλογικά με τις δόσεις γεμσιταβίνης έως 350 mg/m2.

Η γεμσιταβίνη κυρίως υφίσταται νεφρική απέκκριση. Εντός μιας εβδομάδας μετά τη χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης 1000 mg/m2 που εγχύθηκε για 30 λεπτά, περίπου το 92-98% της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα, όπου το 89% της ανακτηθείσας δόσης απεκκρίθηκε ως διφθοροδεοξυουριδίνη (dFdU) και λιγότερο από 10% ως γεμσιταβίνη. Οι μονοφωσφορικοί, διφωσφορικοί ή τριφωσφορικοί μεταβολίτες της γεμσιταβίνης δεν ανιχνεύονται στα ούρα. Σε μελέτη εφάπαξ δόσης, περίπου το 1% της χορηγούμενης δόσης ανακτήθηκε στα κόπρανα.

Σε ασθενείς με διάφορους συμπαγείς όγκους, ο όγκος κατανομής αυξήθηκε με τη διάρκεια της έγχυσης. Ο όγκος κατανομής της γεμσιταβίνης ήταν 50 L/m2 μετά από εγχύσεις διάρκειας μικρότερης των 70 λεπτών. Για μακρές εγχύσεις, ο όγκος κατανομής αυξήθηκε σε 370 L/m2. Η γεμσιταβίνη τριφωσφορική, ο δραστικός μεταβολίτης της γεμσιταβίνης, συσσωρεύεται και παραμένει σε συμπαγή καρκινικά κύτταρα in vitro και in vivo. Δεν κατανέμεται εκτενώς στους ιστούς μετά από σύντομες εγχύσεις που διαρκούν λιγότερο από 70 λεπτά. Δεν είναι γνωστό εάν η γεμσιταβίνη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, αλλά η γεμσιταβίνη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των ασκιτικών υγρών. Σε αρουραίους, η μεταφορά μέσω πλακούντα και γαλακτοφόρου αδένα συνέβη ταχέως εντός πέντε έως 15 λεπτών μετά τη χορήγηση του φαρμάκου.

Μετά από ενδοφλέβιες εγχύσεις διάρκειας μικρότερης των 70 λεπτών, η κάθαρση κυμαινόταν από 41 έως 92 L/h/m2 στους άνδρες και από 31 έως 69 L/h/m2 στις γυναίκες. Η κάθαρση μειώνεται με την ηλικία. Οι γυναίκες έχουν περίπου 30% χαμηλότερη κάθαρση από τους άνδρες ασθενείς.

Η φαρμακοκινητική της γεμσιταβίνης είναι γραμμική και περιγράφεται από ένα μοντέλο 2 διαμερισμάτων. Αναλύσεις φαρμακοκινητικής πληθυσμού συνδυασμένων μελετών εφάπαξ και πολλαπλών δόσεων έδειξαν ότι ο όγκος κατανομής της γεμσιταβίνης επηρεαζόταν σημαντικά από τη διάρκεια της έγχυσης και το φύλο. Η κάθαρση επηρεαζόταν από την ηλικία και το φύλο. Οι διαφορές στην κάθαρση ή στον όγκο κατανομής με βάση τα χαρακτηριστικά του ασθενούς ή τη διάρκεια της έγχυσης οδηγούν σε αλλαγές στον χρόνο ημίσειας ζωής και στις πλασματικές συγκεντρώσεις.

Η πρωτεϊνική πρόσδεση /της γεμσιταβίνης/ είναι πολύ χαμηλή, λιγότερο από 10%.

Δεν είναι γνωστό εάν η γεμσιταβίνη ή οι μεταβολίτες της κατανέμονται στο μητρικό γάλα.

Η /απέκκριση είναι/ νεφρική. Το 92% έως 98% μιας εφάπαξ δόσης ραδιοσημασμένης γεμσιταβίνης (1000 mg ανά τετραγωνικό μέτρο επιφάνειας σώματος, που δόθηκε για 30 λεπτά σε πέντε ασθενείς) ανακτήθηκε εντός 1 εβδομάδας, κυρίως ως ο ανενεργός μεταβολίτης ουρακίλης (περίπου 89% της απεκκριθείσας δόσης) και δευτερευόντως ως αμετάβλητη γεμσιταβίνη (λιγότερο από 10% της απεκκριθείσας δόσης).

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρες) για τη ΓΕΜΣΙΤΑΒΙΝΗ (8 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Πρωτεϊνική Πρόσδεση

Η πρωτεϊνική πρόσδεση της γεμσιταβίνης στο πλάσμα είναι λιγότερο από 10%.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Μετά τη χορήγηση και την πρόσληψη στα καρκινικά κύτταρα, η γεμσιταβίνη αρχικά φωσφορυλιώνεται από τη δεοξυσιτιδίνη κινάση (dCK), και σε μικρότερο βαθμό, την εξω-μιτοχονδριακή θυμιδίνη κινάση 2, σχηματίζοντας γεμσιταβίνη μονοφωσφορική (dFdCMP). Η dFdCMP στη συνέχεια φωσφορυλιώνεται από νουκλεοσιδικές κινάσες σχηματίζοντας δραστικούς μεταβολίτες, τη γεμσιταβίνη διφωσφορική (dFdCDP) και τη γεμσιταβίνη τριφωσφορική (dFdCTP). Η γεμσιταβίνη επίσης διαμινώνεται ενδοκυτταρικά και εξωκυτταρικά από την κυτιδίνη δεαμινάση στον ανενεργό μεταβολίτη της 2′,2′-διφθοροδεοξυουριδίνη ή 2´-δεοξυ-2´,2´-διφθοροουριδίνη (dFdU). Η διαμίνωση συμβαίνει στο αίμα, στο ήπαρ, στα νεφρά και σε άλλους ιστούς, και αυτή η μεταβολική οδός αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος της κάθαρσης του φαρμάκου.

Η γεμσιταβίνη υφίσταται ενδοκυτταρικό μεταβολισμό, μέσω νουκλεοσιδικών κινασών, για να παραχθούν δύο δραστικοί μεταβολίτες (γεμσιταβίνη διφωσφορική και γεμσιταβίνη τριφωσφορική) και επίσης υφίσταται διαμίνωση σε έναν ανενεργό μεταβολίτη ουρακίλης.

…Μετά από ενδοφλέβια έγχυση, η γεμσιταβίνη μετατρέπεται γρήγορα στον ανενεργό μεταβολίτη 2’-δεοξυ-2’,2’-διφθοροουριδίνη από την κυτιδίνη δεαμινάση. …

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Μετά από ενδοφλέβιες εγχύσεις διάρκειας μικρότερης των 70 λεπτών, ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής κυμαινόταν από 0,7 έως 1,6 ώρες. Μετά από εγχύσεις που κυμαίνονταν από 70 έως 285 λεπτά, ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής κυμαινόταν από 4,1 έως 10,6 ώρες. Οι γυναίκες τείνουν να έχουν μεγαλύτερους χρόνους ημίσειας ζωής από τους άνδρες ασθενείς. Η γεμσιταβίνη τριφωσφορική, ο δραστικός μεταβολίτης της γεμσιταβίνης, μπορεί να συσσωρευτεί στα περιφερικά μονοπύρηνα κύτταρα του αίματος. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της γεμσιταβίνης τριφωσφορικής, του δραστικού μεταβολίτη, από τα μονοπύρηνα κύτταρα κυμαίνεται από 1,7 έως 19,4 ώρες.

Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε σε μη ανθρώπινους πρωτεύοντες για να προσδιοριστεί η φαρμακοκινητική της γεμσιταβίνης και του ανενεργού μεταβολίτη της, της διφθοροδεοξυουριδίνης (dFdU) στο πλάσμα και στο ΕΝΥ μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Χορηγήθηκε ενδοφλέβια γεμσιταβίνη, 200 mg/kg, για 45 λεπτά σε τέσσερις μη ανθρώπινους πρωτεύοντες. Λήφθηκαν σειριακά δείγματα πλάσματος και ΕΝΥ πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης για τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων γεμσιταβίνης και dFdU. … Η εξάλειψη από το πλάσμα ήταν ταχεία με μέσο t1/2 8 ± 4 λεπτών (μέσος όρος ± Τυπική Απόκλιση) για τη γεμσιταβίνη και 83 ± 8 λεπτών για την dFdU. Η συνολική κάθαρση σώματος (ClTB) της γεμσιταβίνης ήταν 177 ± 40 mL/min ανά kg και ο Vdss ήταν 5,5 ± 1,0 L/kg. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις (Cmax) και οι περιοχές κάτω από τις καμπύλες συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) για τη γεμσιταβίνη και την dFdU στο πλάσμα ήταν 194 ± 64 μM και 63,8 ± 14,6 μM·ώρες, και 783 ± 99 μM και 1725 ± 186 μM·ώρες, αντίστοιχα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο ΕΝΥ της γεμσιταβίνης και της dFdU ήταν 2,5 ± 1,4 μM και 32 ± 41 μM, αντίστοιχα. Ο λόγος μέσου ΕΝΥ:πλάσματος ήταν 6,7% για τη γεμσιταβίνη και 23,8% για την dFdU. Υπάρχει μέτρια διείσδυση της γεμσιταβίνης στο ΕΝΥ μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.

Σε αυτή τη μελέτη, η φαρμακοκινητική στο πλάσμα (PKs) της γεμσιταβίνης και της dFdU διερευνήθηκε περαιτέρω μετά από δόσεις γεμσιταβίνης 10, 30 και 60 mg/kg που χορηγήθηκαν με ενδοφλέβια έγχυση με αρχική δόση /σε σκύλους/. Η γεμσιταβίνη παρουσίασε γραμμική PKs, ενώ η κινητική της 2’,2’-διφθοροδεοξυουριδίνης (dFdU) δεν ήταν ανάλογη της δόσης. Η συνολική κάθαρση, ο όγκος κατανομής σε κατάσταση ισορροπίας και ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής (t1/2) για τη γεμσιταβίνη ήταν 0,421 L/hr·kg, 0,822 L/kg και 1,49 ώρες, αντίστοιχα. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα της dFdU έφτασαν στο μέγιστο περίπου 2 ώρες μετά τη χορήγηση και είχαν t1/2 14,9 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Αντιμεταβολίτες που είναι χρήσιμοι στη χημειοθεραπεία του καρκίνου.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

B76N6SBZ8R

GEMCITABINE

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Σύνθεσης Νουκλεϊκών Οξέων

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Μεταβολισμού Νουκλεοσιδίων

Η γεμσιταβίνη είναι ένας Αναστολέας Μεταβολισμού Νουκλεοσιδίων. Ο μηχανισμός δράσης της γεμσιταβίνης είναι ως Αναστολέας Σύνθεσης Νουκλεϊκών Οξέων.

GEMCITABINE

Αναστολείς Σύνθεσης Νουκλεϊκών Οξέων [MoA]; Αναστολέας Μεταβολισμού Νουκλεοσιδίων [EPC]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

32-94 λεπτά (σύντομες εγχύσεις), 245-638 λεπτά (μακρές εγχύσεις)

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

<10%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 8 ώρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

60750

Μοριακός τύπος

C9H11F2N3O4

Μοριακό βάρος

263.2

IUPAC

4-amino-1-[(2R,4R,5R)-3,3-difluoro-4-hydroxy-5-(hydroxymethyl)oxolan-2-yl]pyrimidin-2-one

InChIKey

SDUQYLNIPVEERB-QPPQHZFASA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Αντιμεταβολίτες που είναι χρήσιμοι στη χημειοθεραπεία του καρκίνου.