Στην ομάδα των λινκοζαμιδών περιλαμβάνεται η κλινδαμυκίνη και η λινκομυκίνη. Tο αντιμικροβιακό τους φάσμα περιλαμβάνει: Gram+ κόκκους (στρεπτόκοκκοι, σταφυλόκοκκοι) και βακτηρίδια αερόβια (Bacillus anthracis, στελέχη Nocardia, Corynobacterium diphtheriae) ως και Gram+ και Gram- αναερόβια μικρόβια συμπεριλαμβανομένου του B. fragilis. H κλινδαμυκίνη έχει ισχυρότερη δράση εκείνης της λινκομυκίνης ιδιαιτέρως έναντι των αναεροβίων μικροβίων.

Σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις και ειδικότερα αυτές που προκαλούνται από σταφυλόκοκκους ανθεκτικούς στα άλλα αντιβιοτικά, λοιμώξεις οστών και αρθρώσεων (όπως οστεομυελίτιδα). Σε ήπιες λοιμώξεις από αναερόβιους μικροοργανισμούς όπως ο Bacteroides fragilis, όπου απαιτείται έλεγχος ευαισθησίας, άλλως η χορήγηση δεν είναι αποτελεσματική (επομένως αποκλείονται οι σοβαρές λοιμώξεις, όπως π.χ. η περιτονίτιδα).

Aπό το στόμα 500 mg/6-8 ώρες, παιδιά >1 μηνός 30-60 mg/kg/ 24ωρο, σε 3-4 δόσεις. Eνδομυϊκώς 600 mg/12-24 ώρες, παιδιά >2 ετών 10 mg/kg/12 - 24 ώρες. Ενδοφλεβίως 600 mg/8-12 ώρες, παιδιά >2 ετών 10-20 mg/kg σε 2-3 ισόποσες δόσεις. Σε κάθαρση κρεατινίνης <10 ml / min το 2530% της συνήθους δόσης.

Bλ. Kλινδαμυκίνη. Φαρμακευτικά προϊόντα*: Lincomycin Hydrochloride PECASOLIN/Rafarm: inj.sol 600mg/2ml-amp x 1 * Oι περιεκτικότητες εκφράζoνται σε Λινκομυκίνη. 5.1.9 Γλυκοπεπτίδια Στην ομάδα αυτή ανήκουν η βανκομυκίνη και η τεϊκοπλανίνη. Eίναι αντιβιοτικά βακτηριοκτόνα δραστικά έναντι (I) σταφυλοκόκκων, τόσο των στελεχών Staphylococcus aureus όσο και των CNS σταφυλοκόκκων (Coagulase-negative staphylococci), συμπεριλαμβανομένων και των ανθεκτικών στις αντισταφυλοκοκκικές πενικιλλίνες και κεφαλοσπορίνες, (II) στρεπτοκόκκων (συμπεριλαμβανομένων και των πνευμονιοκόκκων των ανθεκτικών στην πενικιλλίνη), (III) εντεροκόκκων, (VI) Corynebacterium JK, (V) Listeria monocytogenes και (VI) κλωστηριδίων ειδικότερα έναντι του Clostridium difficile. Eίναι και τα δύο ενέσιμα αντιβιοτικά, αλλά διαφέρουν στο χρόνο ημισείας ζωής τους, ο οποίος είναι 12 ώρες και >100 ώρες για τη βανκομυκίνη και την τεϊκοπλανίνη αντιστοίχως. Aποβάλλονται από τους νε- φρούς βραδέως και δεν απορροφώνται όταν χορηγούνται από το στόμα. Δεν διέρχονται τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Δεν απομακρύνονται με την αιμοκάθαρση. H βανκομυκίνη δίδεται μόνο ενδοφλεβίως, ενώ η τεϊκοπλανίνη ενδοφλεβίως και ενδομυϊκώς. Σε αντίθεση με τη βανκομυκίνη, η τεϊκοπλανίνη δεν είναι εξ ορισμού νεφροτοξική.