ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ J07AH09 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

MENINGOCOCCUS B, MULTICOMPONENT VACCINE

Θεραπευτικός παράγοντας σε κλινική χρήση. Δείτε το κλινικό και φαρμακολογικό προφίλ για περισσότερες λεπτομέρειες.

Εμπορικά Ονόματα

BEXSERO TRUMENBA

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Δοσολογία 2 Πίνακας 1. Συνοπτική παρουσίαση της δοσολογίας Ηλικία κατά την πρώτη δόση Αρχική ανοσοποίηση Τρεις δόσεις, 0,5 ml η καθεμία Διαστήματα μεταξύ των αρχικών δόσεων Αναμνηστική χορήγηση Ναι, μία δόση μεταξύ των ηλικιών 12 και 15 μηνών με μεσοδιάστημα τουλάχιστον Βρέφη, 2 μηνών 6 μηνών μεταξύ της αρχικής έως 5 μηνών α Δύο δόσεις, Τουλάχιστον 2 μήνες σειράς και της αναμνηστικής 0,5 ml η καθεμία δόσης β, γ Ναι, μία δόση κατά το δεύτερο έτος της ζωής με διάστημα Βρέφη, 6 μηνών Δύο δόσεις, 0,5 ml Τουλάχιστον 2 μήνες τουλάχιστον 2 μηνών μεταξύ έως 11 μηνών η καθεμία της αρχικής σειράς και της αναμνηστικής δόσηςγ Ναι, μία δόση με Παιδιά, 12 μηνών Δύο δόσεις, 0,5 ml διάστημα 12 έως 23 μηνών Τουλάχιστον 2 μήνες έως 23 μηνών η καθεμία μεταξύ της αρχικής σειράς και της αναμνηστικής δόσηςγ Παιδιά, 2 ετών Θα πρέπει να εξετάζεται το έως 10 ετών ενδεχόμενο μίας αναμνηστικής δόσης σε Δύο δόσεις, 0,5 ml Έφηβοι άτομα με συνεχή κίνδυνο Τουλάχιστον 1 μήνας η καθεμία (από 11 ετών και έκθεσης σε άνω) και μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο, ενήλικες* βάσει επίσημων συστάσεωνδ α Η πρώτη δόση πρέπει να χορηγείται σε ηλικία τουλάχιστον 2 μηνών. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Bexsero σε βρέφη ηλικίας κάτω των 8 εβδομάδων δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. β Σε περίπτωση καθυστέρησης, η αναμνηστική δόση δεν θα πρέπει να χορηγείται μετά την ηλικία των 24 μηνών. γ Βλέπε Παράγραφο 5.1. Η ανάγκη και ο χρονικός προγραμματισμός για περαιτέρω αναμνηστικές δόσεις δεν έχει ακόμα καθοριστεί. δ Βλέπε Παράγραφο 5.1. * Δεν υπάρχουν δεδομένα για ενήλικες ηλικίας άνω των 50 ετών. Τουλάχιστον 1 μήνας Τρόπος χορήγησης Το εμβόλιο χορηγείται με βαθιά ενδομυϊκή ένεση, κατά προτίμηση στο προσθιοπλάγιο τμήμα του μηρού στα βρέφη ή στην περιοχή του δελτοειδή μυ, στο άνω τμήμα του βραχίονα, στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Σε περίπτωση ταυτόχρονης χορήγησης περισσοτέρων του ενός εμβολίων, πρέπει να χρησιμοποιηθούν διαφορετικές θέσεις ένεσης. Το εμβόλιο δεν πρέπει να χορηγείται ενδοφλέβια, υποδόρια ή ενδοδερμικά και δεν πρέπει να αναμειγνύεται με άλλα εμβόλια στην ίδια σύριγγα. Για οδηγίες σχετικά με το χειρισμό αυτού του εμβολίου πριν από τη χορήγηση, βλέπε παράγραφο 6.6.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1. 3

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ιχνηλασιμότητα Προκειμένου να βελτιωθεί η ιχνηλασιμότητα των βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντων, το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια. Όπως συμβαίνει και με άλλα εμβόλια, η χορήγηση του Bexsero θα πρέπει να αναβληθεί σε άτομα που πάσχουν από οξεία, σοβαρή εμπύρετη νόσο. Ωστόσο, η παρουσία ήπιας λοίμωξης, όπως ένα κρυολόγημα, δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε αναβολή του εμβολιασμού. Να μη χορηγείται ενδαγγειακά. Όπως ισχύει με όλα τα ενέσιμα εμβόλια, θα πρέπει πάντοτε να υπάρχει άμεσα διαθέσιμη κατάλληλη ιατρική θεραπεία και παρακολούθηση σε περίπτωση αναφυλακτικής αντίδρασης μετά από τη χορήγηση του εμβολίου. Αντιδράσεις σχετιζόμενες με το άγχος, συμπεριλαμβανομένων αγγειοπνευμονογαστρικών αντιδράσεων (συγκοπή), υπεραναπνοή ή αντιδράσεις σχετιζόμενες με το φόβο, μπορεί να προκύψουν σε συσχέτιση με τον εμβολιασμό, ως ψυχογενής αντίδραση στην ένεση με βελόνα (βλέπε παράγραφο 4.8). Είναι σημαντικό να λαμβάνονται μέτρα προς αποφυγή τραυματισμού λόγω λιποθυμίας. Αυτό το εμβόλιο δεν πρέπει να χορηγείται σε άτομα με θρομβοπενία ή οποιαδήποτε διαταραχή της πηκτικότητας που θα αποτελούσε αντένδειξη για ενδομυϊκή ένεση, εκτός εάν το δυνητικό όφελος αντισταθμίζει σαφώς τον κίνδυνο της χορήγησης. Όπως συμβαίνει με όλα τα εμβόλια, ο εμβολιασμός με το Bexsero ενδέχεται να μην παρέχει προστασία σε όλους τους εμβολιασθέντες. Το Bexsero δεν αναμένεται να παρέχει προστασία έναντι όλων των κυκλοφορούντων στελεχών μηνιγγιτιδόκοκκου της οροομάδας B (βλέπε παράγραφο 5.1). Όπως συμβαίνει με πολλά εμβόλια, οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι μπορεί να προκύψει άνοδος της θερμοκρασίας μετά από τον εμβολιασμό βρεφών και παιδιών (ηλικίας κάτω των 2 ετών). Η προφυλακτική χορήγηση αντιπυρετικών κατά τον εμβολιασμό και λίγο μετά μπορεί να μειώσει την επίπτωση και την ένταση των εμπύρετων αντιδράσεων μετά τον εμβολιασμό. Η αντιπυρετική αγωγή θα πρέπει να ξεκινά σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες γραμμές σε βρέφη και παιδιά (ηλικίας κάτω των 2 ετών). Τα άτομα με μειωμένη ικανότητα ανοσολογικής απόκρισης, ανεξάρτητα από το αν αυτή οφείλεται στη χρήση ανοσοκατασταλτικής θεραπείας, σε γενετική διαταραχή ή σε άλλα αίτια, ενδέχεται να έχουν μειωμένη αντισωματική απόκριση στην ενεργή ανοσοποίηση. Υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την ανοσογονικότητα σε άτομα με ανεπάρκειες του συμπληρώματος, ασπληνία ή δυσλειτουργίες του σπληνός (βλέπε παράγραφο 5.1). Τα άτομα με συνήθεις ανεπάρκειες συμπληρώματος (για παράδειγμα ανεπάρκειες C3 και C5) και τα άτομα που λαμβάνουν θεραπείες που αναστέλλουν την ενεργοποίηση του τελικού συμπληρώματος (για παράδειγμα, η εκουλιζουμάμπη) είναι σε αυξημένο κίνδυνο διεισδυτικής νόσου που προκαλείται από την ομάδα Β του Neisseria meningitidis ακόμη και μετά τον εμβολιασμό με Bexsero. Δεν υπάρχουν δεδομένα για τη χρήση του Bexsero σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών, ενώ υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα σε ασθενείς με χρόνια προβλήματα υγείας. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος άπνοιας και η ανάγκη παρακολούθησης της αναπνευστικής λειτουργίας επί 48-72 ώρες θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη χορήγηση της αρχικής σειράς ανοσοποίησης σε πολύ πρόωρα βρέφη (διάρκεια κύησης ≤ 28 εβδομάδες) και ιδιαίτερα για εκείνα με προηγούμενο ιστορικό αναπνευστικής ανωριμότητας. Δεδομένου ότι το όφελος του εμβολιασμού σε αυτή την ομάδα βρεφών είναι υψηλό, ο εμβολιασμός δεν θα πρέπει να παραλείπεται ή να αναβάλλεται. Η καναμυκίνη χρησιμοποιείται στην αρχή της παραγωγικής διαδικασίας και απομακρύνεται κατά τα μεταγενέστερα στάδια της παραγωγής. Εάν υπάρχει καναμυκίνη στο τελικό εμβόλιο, τα επίπεδά της 4 είναι κάτω από 0,01 μικρογραμμάρια ανά δόση. Η ασφαλής χρήση του Bexsero σε άτομα με ευαισθησία στην καναμυκίνη δεν έχει ακόμα τεκμηριωθεί. Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δόση, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Χρήση με άλλα εμβόλια Το Bexsero μπορεί να χορηγείται ταυτόχρονα με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα αντιγόνα εμβολίων, που χορηγούνται είτε ως μονοδύναμα είτε ως συνδυασμένα εμβόλια: διφθερίτιδας, τετάνου, κοκκύτη (ακυτταρικό), Haemophilus influenzae τύπου b, αδρανοποιημένο έναντι της πολιομυελίτιδας, ηπατίτιδας B, επταδύναμο συζευγμένο πνευμονιοκοκκικό, ιλαράς, παρωτίτιδας, ερυθράς, ανεμευλογιάς και συζευγμένο μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδων A, C, W, Y. Κλινικές μελέτες κατέδειξαν ότι οι ανοσολογικές αποκρίσεις στα συγχορηγούμενα τυπικά εμβόλια δεν επηρεάστηκαν από την ταυτόχρονη χορήγηση του Bexsero, βάσει των ποσοστών μη κατώτερης απόκρισης αντισωμάτων σε σύγκριση με τη χορήγηση μόνο των τυπικών εμβολίων. Σε διάφορες μελέτες, παρατηρήθηκαν μη συνεπή αποτελέσματα αναφορικά με τις ανταποκρίσεις στον αδρανοποιη μένο ιό της πολιομυελίτιδας τύπου 2 και στον ορότυπο 6B του συζευγμένου πνευμονιοκοκκικού εμβολίου, ενώ σημειώθηκαν επίσης χαμηλότεροι τίτλοι αντισωμάτων στο αντιγόνο της περτακτίνης του κοκκύτη, όμως αυτά τα δεδομένα δεν υποδηλώνουν κλινικά σημαντική παρεμβολή. Λόγω του αυξημένου κινδύνου για πυρετό, ευαισθησία στη θέση ένεσης, μεταβολή στις συνήθειες πρόσληψης τροφής και ευερεθιστότητα κατά τη συγχορήγηση του Bexsero με τα εμβόλια που αναφέρονται παραπάνω, μπορεί να εξετάζονται διαφορετικοί εμβολιασμοί όταν αυτό είναι εφικτό. Η προφυλακτική χρήση παρακεταμόλης μειώνει την επίπτωση και τη σοβαρότητα του πυρετού, χωρίς να επηρεάζει την ανοσογονικότητα, ούτε του Bexsero, ούτε των τυπικών εμβολίων. Η επίδραση άλλων αντιπυρετικών εκτός της παρακεταμόλης στην ανοσολογική απόκριση δεν έχει μελετηθεί. Η συγχορήγηση του Bexsero με άλλα εμβόλια που δεν αναφέρονται παραπάνω δεν έχει μελετηθεί. Όταν το Bexsero χορηγείται ταυτόχρονα με άλλα εμβόλια, η χορήγηση πρέπει να γίνεται σε διαφορετικές θέσεις ένεσης (βλέπε παράγραφο 4.2).

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Σύνοψη του προφίλ ασφάλειας Η ασφάλεια του Bexsero αξιολογήθηκε σε 17 μελέτες, από τις οποίες οι 10 ήταν τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές με 10565 άτομα (ηλικίας 2 μηνών και άνω) που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση του Bexsero. Από τα άτομα που έλαβαν το Bexsero, 6837 ήταν βρέφη και παιδιά (ηλικίας κάτω των 2 ετών), 1051 ήταν παιδιά (ηλικίας 2 έως 10 ετών) και 2677 ήταν έφηβοι και ενήλικες. Από τα άτομα που έλαβαν αρχική σειρά ανοσοποίησης για βρέφη, τα 3285 έλαβαν αναμνηστική δόση κατά το δεύτερο έτος της ζωής. Σε βρέφη και παιδιά (ηλικίας κάτω των 2 ετών), οι πιο συχνές τοπικές και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε κλινικές δοκιμές ήταν ευαισθησία και ερύθημα στη θέση ένεσης, πυρετός και ευερεθιστότητα. Σε κλινικές μελέτες σε βρέφη που εμβολιάστηκαν σε ηλικία 2, 4 και 6 μηνών, πυρετός (≥ 38 °C) αναφέρθηκε από το 69% έως το 79% των ατόμων όταν το Bexsero χορηγήθηκε ταυτόχρονα με τα τυπικά εμβόλια (που περιέχουν τα ακόλουθα αντιγόνα: 7δύναμο συζευγμένο πνευμονιοκοκκικό, διφθερίτιδας, τετάνου, κοκκύτη ακυτταρικό, ηπατίτιδας B, αδρανοποιημένο πολιομυελίτιδας και Haemophilus influenzae τύπου b) έναντι του 44% έως 59% των ατόμων που έλαβαν μόνο τα τυπικά εμβόλια. Επίσης, υψηλότερα ποσοστά χρήσης αντιπυρετικών αναφέρθηκαν σε βρέφη που εμβολιάστηκαν με το Bexsero και με τυπικά εμβόλια. Όταν το Bexsero χορηγήθηκε μόνο του, η συχνότητα του πυρετού ήταν παρόμοια με εκείνη που συσχετίζεται με τα τυπικά βρεφικά εμβόλια, τα οποία χορηγούνται στη διάρκεια κλινικών δοκιμών. Στις περιπτώσεις που παρουσιάστηκε πυρετός, αυτός γενικά ακολούθησε προβλέψιμη πορεία και στην πλειονότητα των περιπτώσεων υποχώρησε την επόμενη ημέρα του εμβολιασμού. Σε εφήβους και ενήλικες, οι πιο συχνές τοπικές και συστηματικές ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν ήταν άλγος στη θέση ένεσης, αίσθημα κακουχίας και κεφαλαλγία. Δεν παρατηρήθηκε αύξηση στην επίπτωση ή τη σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών με τις επακόλουθες δόσεις της σειράς εμβολιασμού. Συνοπτικός κατάλογος ανεπιθύμητων ενεργειών Οι ανεπιθύμητες ενέργειες (ύστερα από αρχική ανοσοποίηση ή αναμνηστική δόση) των οποίων η συσχέτιση με τον εμβολιασμό θεωρείται τουλάχιστον ενδεχόμενη κατηγοριοποιήθηκαν ανά συχνότητα. 6 Οι συχνότητες εμφάνισης ορίζονται ως εξής: Πολύ συχνές: (≥ 1/10) Συχνές: (≥1/100 έως <1/10) Όχι συχνές: (≥1/1.000 έως <1/100) Σπάνιες: (≥1/10.000 έως <1/1.000) Πολύ σπάνιες: (<1/10.000) Μη γνωστές: (Δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα) Εντός κάθε κατηγορίας συχνότητας, οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατίθενται κατά φθίνουσα σειρά σοβαρότητας. Εκτός από τις αναφορές που προέρχονται από κλινικές δοκιμές, αναφορές εθελοντών που έχουν ληφθεί σε παγκόσμιο επίπεδο για ανεπιθύμητες ενέργειες από την παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία του Bexsero στην αγορά συμπεριλαμβάνονται στη λίστα. Λόγω του ότι οι εν λόγω αντιδράσεις έχουν αναφερθεί εθελοντικά από έναν πληθυσμό άγνωστου μεγέθους, δεν καθίσταται πάντα εφικτό να υπολογιστεί με αξιοπιστία η συχνότητα εμφάνισής τους και για το λόγο αυτό παρατίθενται με συχνότητα εμφάνισης μη γνωστή. Βρέφη και παιδιά (ηλικίας έως 10 ετών) Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Μη γνωστές: λεμφαδενοπάθεια Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Μη γνωστές: αλλεργικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένων των αναφυλακτικών αντιδράσεων) Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Πολύ συχνές: διαταραχές πρόσληψης τροφής Διαταραχές του νευρικού συστήματος Πολύ συχνές: υπνηλία, ασυνήθιστο κλάμα, κεφαλαλγία Όχι συχνές: σπασμοί (συμπεριλαμβάνονται πυρετικοί σπασμοί) Μη γνωστές: Υποτονικό-υποαντιδραστικό επεισόδιο, μηνιγγικός ερεθισμός (σημεία μηνιγγικού ερεθισμού, όπως δυσκαμψία του αυχένα ή φωτοφοβία, έχουν αναφερθεί σποραδικά λίγο μετά τον εμβολιασμό. Αυτά τα συμπτώματα ήταν ήπιας και παροδικής φύσεως) Αγγειακές διαταραχές Όχι συχνές: ωχρότητα (σπάνια μετά από αναμνηστική δόση) Σπάνιες: σύνδρομο Kawasaki Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Πολύ συχνές: διάρροια, έμετος (όχι συχνά μετά από αναμνηστική δόση) Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Πολύ συχνές: εξάνθημα (παιδιά ηλικίας 12 έως 23 μηνών) (όχι συχνά μετά από αναμνηστική δόση) Συχνές: εξάνθημα (βρέφη και παιδιά ηλικίας 2 έως 10 ετών) Όχι συχνές: έκζεμα Σπάνιες: κνίδωση Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Πολύ συχνές: αρθραλγία Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πολύ συχνές: πυρετός (≥ 38 °C), ευαισθησία της θέσης ένεσης (συμπεριλαμβάνεται σοβαρή ευαισθησία της θέσης ένεσης που ορίζεται ως κλάμα κατά την κίνηση του άκρου όπου έγινε η ένεση), ερύθημα της θέσης ένεσης, οίδημα της θέσης ένεσης, σκλήρυνση της θέσης ένεσης, ευερεθιστότητα Όχι συχνές: πυρετός (≥ 40 °C) 7 Μη γνωστές: αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (συμπεριλαμβανομένου του εκτεταμένου οιδήματος του εμβολιασμένου άκρου, φλύκταινα στη ή γύρω από την θέση της ένεσης και οζίδιο στο σημείο της ένεσης που μπορεί να παραμείνει για περισσότερο από ένα μήνα) Έφηβοι (από 11 ετών και άνω) και ενήλικες Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Μη γνωστές: λεμφαδενοπάθεια Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Μη γνωστές: αλλεργικές αντιδράσεις (συμπεριλαμβανομένων των αναφυλακτικών αντιδράσεων) Διαταραχές του νευρικού συστήματος Πολύ συχνές: κεφαλαλγία Μη γνωστές: συγκοπή ή αγγειοπνευμονογαστρικές αντιδράσεις στην ένεση, μηνιγγικός ερεθισμός (σημεία μηνιγγικού ερεθισμού, όπως δυσκαμψία του αυχένα ή φωτοφοβία, έχουν αναφερθεί σποραδικά λίγο μετά τον εμβολιασμό. Αυτά τα συμπτώματα ήταν ήπιας και παροδικής φύσεως) Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Πολύ συχνές: ναυτία Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Μη γνωστές: εξάνθημα Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Πολύ συχνές: μυαλγία, αρθραλγία Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πολύ συχνές: άλγος της θέσης ένεσης (συμπεριλαμβάνεται σοβαρό άλγος της θέσης ένεσης που ορίζεται ως αδυναμία εκτέλεσης των φυσιολογικών καθημερινών δραστηριοτήτων), οίδημα της θέσης ένεσης, σκλήρυνση της θέσης ένεσης, ερύθημα της θέσης ένεσης, αίσθημα κακουχίας Μη γνωστές: πυρετός, αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης (συμπεριλαμβανομένου του εκτεταμένου οιδήματος του εμβολιασμένου άκρου, φλύκταινα στη ή γύρω από την θέση της ένεσης και οζίδιο στο σημείο της ένεσης που μπορεί να παραμείνει για περισσότερο από ένα μήνα) Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Κύηση Δεν διατίθενται επαρκή κλινικά δεδομένα σχετικά με την έκθεση κατά την εγκυμοσύνη. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τις έγκυες γυναίκες δεν είναι γνωστός. Ωστόσο, ο εμβολιασμός δεν θα πρέπει να παραλείπεται όταν υπάρχει σαφής κίνδυνος έκθεσης σε μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη. Δεν υπήρξαν ενδείξεις τοξικότητας για τη μητέρα ή το έμβρυο, ούτε σημειώθηκαν επιδράσεις στην εγκυμοσύνη, τη μητρική συμπεριφορά, τη γονιμότητα των θηλέων ή τη μεταγεννητική ανάπτυξη σε μια μελέτη όπου θηλυκοί κόνικλοι έλαβαν Bexsero σε δόση περίπου δεκαπλάσια από την ανθρώπινη ισοδύναμη δόση, βάσει βάρους σώματος. Θηλασμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες για την ασφάλεια του εμβολίου σε γυναίκες και τα παιδιά τους κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Η σχέση οφέλους-κινδύνου πρέπει να εξετάζεται πριν από τη λήψη απόφασης σχετικά με ανοσοποίηση κατά τη διάρκεια του θηλασμού. 5 Σε κόνικλους, δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες σε εμβολιασμένες μητέρες ή στους απογόνους τους, έως την ημέρα 29 της γαλουχίας. Σε ζώα, το Bexsero ήταν ανοσογόνο σε μητέρες που εμβολιάστηκαν πριν από τη γαλουχία και αντισώματα ανιχνεύθηκαν στους απόγονους, αλλά τα επίπεδα των αντισωμάτων στο γάλα δεν προσδιορίστηκαν. Γονιμότητα Δεν υπάρχουν δεδομένα για τη γονιμότητα στον άνθρωπο. Σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ζώα, δεν υπήρξαν επιδράσεις στη γονιμότητα των θηλυκών.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: εμβόλια έναντι του μηνιγγιτιδόκοκκου, κωδικός ATC: J07AH09 Μηχανισμός δράσης 8 Η ανοσοποίηση με το Bexsero αποσκοπεί στη διέγερση της παραγωγής βακτηριοκτόνων αντισωμάτων τα οποία αναγνωρίζουν τα αντιγόνα NHBA, NadA, fHbp και PorA P1.4 (το ανοσοκυρίαρχο αντιγόνο που υπάρχει στο συστατικό OMV) του εμβολίου και τα οποία αναμένεται να έχουν προστατευτική δράση έναντι της διηθητικής μηνιγγιτιδοκοκκικής νόσου (IMD).Καθώς αυτά τα αντιγόνα εκφράζονται ποικιλοτρόπως από διαφορετικά στελέχη, οι μηνιγγιτιδόκοκκοι που εκφράζουν αυτά τα αντιγόνα σε επαρκή επίπεδα είναι ευαίσθητοι στη θανάτωση από αντισώματα που επάγονται από το εμβόλιο. Το Σύστημα τυποποίησης αντιγόνων μηνιγγιτιδόκοκκου (MATS) αναπτύχθηκε ώστε να συσχετίσει τα προφίλ των αντιγόνων από διαφορετικά βακτηριακά στελέχη μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας B για τη θανάτωση των στελεχών, με τη μέθοδο της βακτηριοκτόνου δράσης στον ορό με χρήση ανθρώπινου συμπληρώματος (hSBA). Έρευνα που έγινε σε περίπου 1000 διαφορετικά απομονωμένα διεισδυτικά στελέχη μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας B, τα οποία συλλέχθηκαν κατά τα έτη 2007-2008 σε 5 ευρωπαϊκές χώρες έδειξε ότι, ανάλογα με τη χώρα προέλευσης, ποσοστό μεταξύ 73% και 87% των απομονωμένων στελεχών μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας B είχε κατάλληλο προφίλ αντιγόνου, αξιολογούμενο με τη μέθοδο MATS, ώστε να καλύπτεται από το εμβόλιο. Συνολικά, ποσοστό 78% (95% CI: 63-90) των περίπου 1000 στελεχών είναι δυνητικά ευαίσθητο σε επαγόμενα από το εμβόλιο αντισώματα. Κλινική αποτελεσματικότητα Η αποτελεσματικότητα του Bexsero δεν έχει αξιολογηθεί μέσω κλινικών δοκιμών. Η αποτελεσματικότητα του εμβολίου συνάγεται από την κατάδειξη της επαγωγής βακτηριοκτόνων αποκρίσεων των αντισωμάτων ορού σε καθένα από τα αντιγόνα του εμβολίου (βλέπε παράγραφο Ανοσογονικότητα). Η αποτελεσματικότητα και η επίπτωση του εμβολίου έχουν αποδειχθεί σε πραγματικές συνθήκες. Επίπτωση του εμβολιασμού στη συχνότητα εμφάνισης της νόσου Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Bexsero εισήχθη στο εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμού (ΕΠΕ) τον Σεπτέμβριο του 2015 χρησιμοποιώντας πρόγραμμα δύο δόσεων σε βρέφη (στην ηλικία των 2 και 4 μηνών) που ακολουθούνται από αναμνηστική δόση (στην ηλικία των 12 μηνών). Σε αυτό το πλαίσιο, η Αρχή Δημόσιας Υγείας της Αγγλίας (ΑΔΥΑ) διενήργησε μια τριετή μελέτη παρατήρησης σε εθνικό επίπεδο που κάλυπτε ολόκληρη τη γενέθλια κοόρτη. Μετά από τρία χρόνια του προγράμματος, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση 75% [Λόγος συχνότητας εμφάνισης (ΛΣΕ) 0,25 (95% CI: 0,19 0,36)] σε περιπτώσεις MenB IMD σε βρέφη που ήταν επιλέξιμα για το εμβόλιο, ανεξάρτητα από την κατάσταση εμβολιασμού των βρεφών ή την προβλεπόμενη κάλυψη του στελέχους της μηνιγγιτιδοκοκκικής ομάδας Β. Στη Νότια Αυστραλία, περισσότεροι από 30.000 μαθητές ηλικίας 16 έως 19 ετών (από το 91% των λυκείων) έλαβαν δύο δόσεις Bexsero με διάστημα ενός έως τριών μηνών. Σε μια ανάλυση διακοπτόμενων χρονοσειρών, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση 71% (95% CI: 15 90) στις περιπτώσεις MenB IMD στα δύο χρόνια παρακολούθησης (Ιούλιος 2017 Ιούνιος 2019). Ανοσογονικότητα Οι βακτηριοκτόνες αποκρίσεις των αντισωμάτων ορού σε καθένα από τα αντιγόνα του εμβολίου, NadA, fHbp, NHBA και PorA P1.4, αξιολογήθηκαν με τη χρήση σειράς τεσσάρων στελεχών αναφοράς μηνιγγιτιδόκοκκου της οροομάδας B. Τα βακτηριοκτόνα αντισώματα έναντι αυτών των στελεχών μετρήθηκαν με τη μέθοδο της βακτηριοκτόνου δράσης στον ορό, όπου χρησιμοποιήθηκε ανθρώπινος ορός ως πηγή του συμπληρώματος (hSBA). Τα δεδομένα από όλα τα σχήματα εμβολιασμού στα οποία χρησιμοποιήθηκε το στέλεχος αναφοράς για το NHBA δεν είναι διαθέσιμα. Οι περισσότερες από τις μελέτες ανοσογονικότητας αρχικού εμβολιασμού πραγματοποιήθηκαν ως τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες, πολυκεντρικές κλινικές δοκιμές. Η ανοσογονικότητα αξιολογήθηκε σε βρέφη, παιδιά, εφήβους και ενήλικες. Ανοσογονικότητα σε βρέφη και παιδιά 9 Σε μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε βρέφη, οι συμμετέχοντες έλαβαν τρεις δόσεις του Bexsero, σε ηλικίες είτε 2, 4 και 6 μηνών είτε 2, 3 και 4 μηνών και αναμνηστική δόση στο δεύτερο έτος της ζωής τους, από το 12ο μήνα. Δείγματα ορού λήφθηκαν πριν από τον εμβολιασμό, ένα μήνα μετά τον τρίτο εμβολιασμό (βλέπε Πίνακα 2) και ένα μήνα μετά τον αναμνηστικό εμβολιασμό (βλέπε Πίνακα 3). Σε μια μελέτη επέκτασης, η διατήρηση της ανοσολογικής απόκρισης αξιολογήθηκε ένα έτος μετά την αναμνηστική δόση (βλέπε Πίνακα 3). Η ανοσογονικότητα μετά από δύο ή τρεις δόσεις που ακολουθήθηκε από αναμνηστική δόση αξιολογήθηκε σε βρέφη ηλικίας 2 μηνών έως 5 μηνών σε άλλη κλινική μελέτη. Η ανοσογονικότητα μετά από δύο δόσεις τεκμηριώθηκε και σε μια άλλη μελέτη, σε βρέφη ηλικίας 6 μηνών έως 8 μηνών κατά την ένταξη (βλέπε Πίνακα 4). Παιδιά που δεν είχαν εμβολιαστεί κατά το παρελθόν έλαβαν επίσης δύο δόσεις στο δεύτερο έτος της ζωής, με τη διατήρηση της συγκέντρωσης των αντισωμάτων να μετράται ένα έτος μετά τη δεύτερη δόση (βλέπε Πίνακα 4). Ανοσογονικότητα σε βρέφη ηλικίας 2 μηνών έως 5 μηνών Αρχική σειρά τριών δόσεων ακολουθούμενη από μία αναμνηστική δόση Τα αποτελέσματα αναφορικά με την ανοσογονικότητα ένα μήνα μετά από τρεις δόσεις του Bexsero που χορηγήθηκαν σε ηλικία 2, 3, 4 μηνών και 2, 4, 6 μηνών παρουσιάζονται συνοπτικά στον Πίνακα 2. Οι βακτηριοκτόνες αποκρίσεις των αντισωμάτων ένα μήνα μετά τον τρίτο εμβολιασμό έναντι των στελεχών αναφοράς του μηνιγγιτιδόκοκκου ήταν υψηλές έναντι των αντιγόνων fHbp, NadA και PorA P1.4 και με τα δύο σχήματα εμβολιασμού με το Bexsero. Επίσης, οι βακτηριοκτόνες αποκρίσεις έναντι του αντιγόνου NHBA ήταν υψηλές σε βρέφη που εμβολιάστηκαν με το σχήμα των 2, 4, 6 μηνών, όμως το αντιγόνο αυτό φάνηκε να είναι λιγότερο ανοσογόνο με το σχήμα των 2, 3, 4 μηνών. Οι κλινικές επιπτώσεις της μειωμένης ανοσογονικότητας του αντιγόνου NHBA με αυτό το σχήμα δεν είναι γνωστές. Πίνακας 2. Βακτηριοκτόνες αποκρίσεις αντισωμάτων ορού, 1 μήνα μετά την τρίτη δόση Bexsero χορηγούμενη σε ηλικία 2, 3, 4 μηνών ή 2, 4, 6 μηνών Μελέτη V72P13 Μελέτη V72P12 Μελέτη V72P16 2, 4, 6 μηνών 2, 3, 4 μηνών 2, 3, 4 μηνών % οροθετικών* N=1149 N=273 N=170 (ΔΕ 95%) 100% (99-100) 99% (97-100) 100% (98-100) fHbp GMT hSBA** 91 82 101 (ΔΕ 95%) (87-95) (75-91) (90-113) % οροθετικών N=1152 N=275 N=165 (ΔΕ 95%) 100% (99-100) 100% (99-100) 99% (97-100) NadA GMT hSBA 635 325 396 (ΔΕ 95%) (606-665) (292-362) (348-450) % οροθετικών N=1152 N=274 N=171 (ΔΕ 95%) 84% (82-86) 81% (76-86) 78% (71-84) PorA P1.4 GMT hSBA 14 11 10 (ΔΕ 95%) (13-15) (9,14-12) (8,59-12) % οροθετικών N=100 N=112 N=35 (ΔΕ 95%) 84% (75-91) 37% (28-46) 43% (26-61) NHBA GMT hSBA 16 3,24 3,29 (ΔΕ 95%) (13-21) (2,49-4,21) (1,85-5,83) * %οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:5. ** GMT = γεωμετρικός μέσος τίτλος. Αντιγόνο Τα δεδομένα αναφορικά με την παραμονή των βακτηριοκτόνων αντισωμάτων, στους 8 μήνες μετά από εμβολιασμό με Bexsero σε ηλικία 2, 3 και 4 μηνών και στους 6 μήνες μετά από εμβολιασμό με Bexsero σε ηλικία 2, 4 και 6 μηνών (χρονικό σημείο πριν από την αναμνηστική δόση) και τα 10 δεδομένα αναφορικά με την αναμνηστική δόση μετά από μια τέταρτη δόση του Bexsero η οποία χορηγήθηκε σε ηλικία 12 μηνών συνοψίζονται στον Πίνακα 3. Η διατήρηση της ανοσολογικής απόκρισης ένα έτος μετά την αναμνηστική δόση παρουσιάζεται επίσης στον Πίνακα 3. 11 Πίνακας 3. Βακτηριοκτόνες αποκρίσεις αντισωμάτων ορού ύστερα από μια αναμνηστική δόση που χορηγήθηκε στην ηλικία των 12 μηνών, μετά από αρχική σειρά η οποία είχε χορηγηθεί σε ηλικία 2, 3 και 4 μηνών ή 2, 4 και 6 μηνών και παραμονή των βακτηριοκτόνων αντισωμάτων ένα έτος μετά την αναμνηστική δόση Αντιγόνο 2, 3, 4, 12 μηνών N=81 58% (47-69) 5,79 (4,54-7,39) N=83 100% (96-100) 135 (108-170) 2, 4, 6, 12 μηνών πριν από την αναμνηστική δόση* N=426 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 82% (78-85) GMT hSBA* (ΔΕ 95%) 10 (9,55-12) 1 μήνα μετά την αναμνηστική δόση N=422 fHbp % οροθετικών (ΔΕ 95%) 100% (99-100) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 128 (118-139) 12 μήνες μετά την αναμνηστική δόση N=299 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 62% (56-67) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 6,5 (5,63-7,5) πριν από την αναμνηστική δόση N=79 N=423 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 97% (91-100) 99% (97-100) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 63 (49-83) 81 (74-89) 1 μήνα μετά την αναμνηστική δόση N=84 N=421 NadA % οροθετικών (ΔΕ 95%) 100% (96-100) 100% (99-100) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 1558 (1.262-1.923) 1465 (1.350-1.590) 12 μήνες μετά την αναμνηστική δόση N=298 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 97% (95-99) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 81 (71-94) πριν από την αναμνηστική δόση N=83 N=426 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 19% (11-29) 22% (18-26) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 1,61 (1,32-1,96) 2,14 (1,94-2,36) 1 μήνα μετά την αναμνηστική δόση N=86 N=424 PorA P1.4 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 97% (90-99) 95% (93-97) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 47 (36-62) 35 (31-39) 12 μήνες μετά την αναμνηστική δόση N=300 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 17% (13-22) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 1,91 (1,7-2,15) πριν από την αναμνηστική δόση N=69 N=100 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 25% (15-36) 61% (51-71) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 2,36 (1,75-3,18) 8,4 (6,4-11) 1 μήνα μετά την αναμνηστική δόση% N=67 N=100 NHBA οροθετικών (ΔΕ 95%) 76% (64-86) 98% (93-100) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 12 (8,52-17) 42 (36-50) 12 μήνες μετά την αναμνηστική δόση N=291 % οροθετικών (ΔΕ 95%) 36% (31-42) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 3,35 (2,88-3,9) * το χρονικό σημείο πριν από την αναμνηστική δόση αντιπροσωπεύει παραμονή των βακτηριοκτόνων αντισωμάτων στους 8 μήνες μετά από εμβολιασμό με Bexsero σε ηλικία 2, 3 και 4 μηνών και στους 6 μήνες μετά από εμβολιασμό με Bexsero σε ηλικία 2, 4 και 6 μηνών. % οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:5. * GMT = γεωμετρικός μέσος τίτλος. Μια μείωση στους τίτλους αντισωμάτων έναντι των αντιγόνων PorA P1.4 και fHbp (που φθάνει σε ποσοστό 9%-10% και 12%-20% των ατόμων με hSBA ≥ 1:5, αντίστοιχα) έχει παρατηρηθεί σε μια πρόσθετη μελέτη σε παιδιά ηλικίας 4 ετών που έλαβαν πλήρη σχήματα έναρξης της ανοσοαπάντησης και αναμνηστικών δόσεων ως βρέφη. Στην ίδια μελέτη, η απόκριση σε περαιτέρω δόση ήταν ενδεικτική ανοσολογικής μνήμης, καθώς το 81%-95% των ατόμων πέτυχε hSBA ≥ 1:5 έναντι των αντιγόνων PorA P1.4 και 97%-100% έναντι των αντιγόνων fHbp μετά τον περαιτέρω εμβολιασμό. 12 Η κλινική σημασία αυτής της παρατήρησης και η ανάγκη για επιπλέον αναμνηστικές δόσεις, ώστε η προστατευτική ανοσία να διατηρηθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, δεν έχουν τεκμηριωθεί. Αρχική σειρά δύο δόσεων ακολουθούμενη από μία αναμνηστική δόση Η ανοσογονικότητα μετά από δύο αρχικές δόσεις (σε ηλικία 3,5 και 5 μηνών) ή τρεις αρχικές δόσεις (σε ηλικία 2,5, 3,5 και 5 μηνών) Bexsero ακολουθούμενες από μία αναμνηστική δόση σε βρέφη που ξεκίνησαν να εμβολιάζονται σε ηλικία μεταξύ 2 και 5 μηνών, έχει αξιολογηθεί σε μία επιπλέον κλινική μελέτη φάσης 3. Οι εκατοστιαίες αναλογίες των οροθετικών ατόμων (δηλ., εκείνων που πέτυχαν hSBA τουλάχιστον 1:4) κυμάνθηκαν από 44% έως 100% ένα μήνα μετά τη δεύτερη δόση και από 55% έως 100% ένα μήνα μετά την τρίτη δόση. Στον ένα μήνα μετά από αναμνηστική δόση που χορηγήθηκε 6 μήνες μετά από την τελευταία δόση, οι εκατοστιαίες αναλογίες των οροθετικών ατόμων κυμάνθηκαν από 87% έως 100% για το σχήμα των δύο δόσεων και από 83% έως 100% για το σχήμα των τριών δόσεων. Η διατήρηση των αντισωμάτων αξιολογήθηκε σε μία μελέτη επέκτασης σε παιδιά ηλικίας 3 έως 4 ετών. Παρατηρήθηκαν συγκρίσιμες εκατοστιαίες αναλογίες οροθετικών ατόμων 2 έως 3 έτη μετά από προηγούμενο εμβολιασμό με σχήμα δύο δόσεων ακολουθούμενο από μία αναμνηστική δόση Bexsero (εύρος από 35% έως 91%) ή σχήμα τριών δόσεων ακολουθούμενο από μία αναμνηστική δόση (εύρος από 36% έως 84%). Στην ίδια μελέτη, η ανταπόκριση σε μία πρόσθετη δόση που χορηγήθηκε 2 έως 3 έτη μετά την αναμνηστική δόση ήταν ενδεικτική ανοσολογικής μνήμης όπως φαίνεται από την ισχυρή αντισωματική απόκριση έναντι όλων των αντιγόνων του Bexsero, και κυμαινόταν από 81% έως 100% και από 70% έως 99%, αντίστοιχα. Αυτές οι παρατηρήσεις καταδεικνύουν επαρκή αρχική ανοσοποίηση στη βρεφική ηλικία με τα αρχικά σχήματα των δύο δόσεων και τριών δόσεων ακολουθούμενα από μία αναμνηστική δόση Bexsero. Ανοσογονικότητα σε βρέφη ηλικίας 6 έως 11 μηνών και σε νήπια 12 έως 23 μηνών Η ανοσογονικότητα μετά από δύο δόσεις που χορηγήθηκαν με διαφορά δύο μηνών σε παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 23 μηνών έχει τεκμηριωθεί σε δύο μελέτες, τα αποτελέσματα των οποίων συνοψίζονται στον Πίνακα 4. Για το καθένα από τα αντιγόνα του εμβολίου, οι τιμές των ποσοστών οροαπόκρισης και των GMT hSBA ήταν υψηλές και παρόμοιες μεταξύ τους, ύστερα από τη σειρά δύο δόσεων σε βρέφη ηλικίας 6-8 μηνών και σε παιδιά ηλικίας 13-15 μηνών. Τα δεδομένα για την παραμονή των αντισωμάτων έναν χρόνο μετά τις δύο δόσεις σε ηλικία 13 και 15 μηνών συνοψίζονται επίσης στον Πίνακα 4. 13 Πίνακας 4. Βακτηριοκτόνες αποκρίσεις αντισωμάτων ορού μετά από εμβολιασμό με το Bexsero σε ηλικίες 6 και 8 μηνών ή 13 και 15 μηνών και παραμονή των βακτηριοκτόνων αντισωμάτων ένα έτος μετά τις δύο δόσεις σε ηλικία 13 και 15 μηνών Αντιγόνο Ηλικιακό εύρος 6 έως 11 μηνών 12 έως 23 μηνών Ηλικία εμβολιασμού 6, 8 μηνών 13, 15 μηνών N=23 N=163 1 μήνα μετά τη 2η δόση % οροθετικών* 100% (85-100) 100% (98-100) (ΔΕ 95%) GMT hSBA** 250 (173-361) 271 (237-310) (ΔΕ 95%) fHbp 12 μήνες μετά τη 2η N=68 δόση % οροθετικών 74% (61-83) (ΔΕ 95%) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 14 (9,4-20) η 1 μήνα μετά τη 2 δόση N=23 N=164 % οροθετικών 100% (85-100) 100% (98-100) (ΔΕ 95%) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 534 (395-721) 599 (520-690) η NadA 12 μήνες μετά τη 2 N=68 δόση % οροθετικών 97% (90-100) (ΔΕ 95%) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 70 (47-104) η 1 μήνα μετά τη 2 δόση N=22 N=164 % οροθετικών 95% (77-100) 100% (98-100) (ΔΕ 95%) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 27 (21-36) 43 (38-49) η PorA P1.4 12 μήνες μετά τη 2 N=68 δόση % οροθετικών 18% (9-29) (ΔΕ 95%) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 1,65 (1,2-2,28) 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=46 % οροθετικών 63% (48-77) (ΔΕ 95%) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 11 (7,07-16) NHBA 12 μήνες μετά τη 2η N=65 δόση % οροθετικών 38% (27-51) (ΔΕ 95%) GMT hSBA (ΔΕ 95%) 3,7 (2,15-6,35) * % οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία των ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:4 (στο ηλικιακό εύρος 6 έως 11 μηνών) και hSBA ≥ 1:5 (στο ηλικιακό εύρος 12 έως 23 μηνών). ** GMT = γεωμετρικός μέσος τίτλος. Ανοσογονικότητα σε παιδιά ηλικίας 2 έως 10 ετών Η ανοσογονικότητα μετά από δύο δόσεις Bexsero που χορηγήθηκαν με διαφορά ενός ή δύο μηνών σε παιδιά ηλικίας 2 έως 10 ετών αξιολογήθηκε σε μία αρχική κλινική μελέτη φάσης 3 και την επέκταση της. Στην αρχική μελέτη, τα αποτελέσματα της οποίας συνοψίζονται στον Πίνακα 5, οι συμμετέχοντες 14 έλαβαν δύο δόσεις Bexsero με διαφορά δύο μηνών. Τα ποσοστά οροαπόκρισης και οι hSBA γεωμετρικοί μέσοι τίτλοι ήταν υψηλοί μετά από το σχήμα των δύο δόσεων σε παιδιά για κάθε ένα από τα αντιγόνα του εμβολίου (Πίνακας 5). 15 Πίνακας 5. Βακτηριοκτόνες αποκρίσεις αντισωμάτων ορού στον 1 μήνα μετά τη δεύτερη δόση του Bexsero που χορηγήθηκε σε παιδιά ηλικίας 2-10 ετών μετά από σχήμα 0, 2 μηνών Αντιγόνο fHbp NadA PorA P1.4 NHBA * ** % οροθετικών * (95% CI) GMT hSBA ** (95% CI) % οροθετικών (95% CI) GMT hSBA (95% CI) % οροθετικών (95% CI) GMT hSBA (95% CI) % οροθετικών (95% CI) 2 έως 5 ετών 6 έως 10 ετών N=99 100% (96-100) 140 (112-175) N=99 99% (95-100) 584 (466-733) N=100 98% (93-100) 42 (33-55) N=95 91% (83-96) N=287 99% (96-100) 112 (96-130) N=291 100% (98-100) 457 (392-531) N=289 99% (98-100) 40 (34-48) N=275 95% (92-97) GMT hSBA 23 35 (95% CI) (18-30) (29-41) % οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία των ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:4 (έναντι στελεχών αναφοράς για τα αντιγόνα fHbp, NadA, PorA P1.4) και hSBA ≥ 1:5 (έναντι στελέχους αναφοράς για το αντιγόνο NHBA). GMT = γεωμετρικός μέσος τίτλος. Στη μελέτη επέκτασης, στην οποία χορηγήθηκαν δύο δόσεις Bexsero με ένα μήνα διαφορά σε μη εμβολιασμένα παιδιά, υψηλή εκατοστιαία αναλογία συμμετεχόντων ήταν οροθετικοί ένα μήνα μετά τη δεύτερη δόση. Αξιολογήθηκε επίσης η πρώιμη ανοσολογική απόκριση μετά την πρώτη δόση. Οι εκατοστιαίες αναλογίες των οροθετικών ατόμων (δηλ., εκείνων που πέτυχαν hSBA τουλάχιστον 1:4) σε όλα τα στελέχη κυμάνθηκαν από 46% έως 95% στον ένα μήνα μετά την πρώτη δόση και από 69% έως 100% στον ένα μήνα μετά τη δεύτερη δόση (Πίνακας 6). 16 Πίνακας 6. Βακτηριοκτόνες αποκρίσεις αντισωμάτων ορού στον 1 μήνα μετά από τη δεύτερη δόση του Bexsero που χορηγήθηκε σε παιδιά ηλικίας 2-10 ετών μετά από σχήμα 0, 1 μηνών Αντιγόνο 35 έως 47 μηνών 4 έως 7 ετών 8 έως 10 ετών % οροθετικών * N=98 N=54 Ν=34 (95% CI) 100% (96,3-100) 98% (90,1-99,95) 100% (89,7-100) fHbp GMT hSBA ** 107 76,62 52,32 (95% CI) (84-135) (54-108) (34-81) % οροθετικών N=98 N=54 Ν=34 (95% CI) 100% (96,3-100) 100% (93,4-100) 100% (89,7-100) NadA GMT hSBA 631 370,41 350,49 (95% CI) (503-792) (264-519) (228-540) % οροθετικών N=98 N=54 N=33 (95% CI) 100% (96,3-100) 100% (93,4-100) 100% (89,4-100) PorA P1.4 GMT hSBA 34 30,99 30,75 (95% CI) (27-42) (28-49) (20-47) Ν=34 % οροθετικών N=91 N=52 76% (58,8-89,3) (95% CI) 75% (64,5-83,3) 69% (54,9-81,3) NHBA 12,35 GMT hSBA 12 9,33 (6,61-23) (95% CI) (7,57-18) (5,71-15) * % οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία των ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:4 (έναντι στελεχών αναφοράς για τα αντιγόνα fHbp, NadA, PorA P1.4) και hSBA ≥ 1:5 (έναντι στελέχους αναφοράς για το αντιγόνο NHBA). ** GMT = γεωμετρικός μέσος τίτλος. Η ίδια μελέτη επέκτασης αξιολόγησε επίσης την διατήρηση των αντισωμάτων και την ανταπόκριση σε αναμνηστική δόση σε παιδιά που έλαβαν την αρχική σειρά των δύο δόσεων στην ηλικία των 2-5 ή 6-10 ετών. Μετά από 24-36 μήνες, τα ποσοστά των οροθετικών ατόμων (δηλαδή με hSBA τουλάχιστον 1:4) μειώθηκαν, (κυμαινόμενα για τα διαφορετικά στελέχη) από 21% έως 74% σε παιδιά ηλικίας 4-7 ετών και από 47% έως 86% σε παιδιά ηλικίας 8-12 ετών. Η απόκριση σε αναμνηστική δόση που χορηγήθηκε 24-36 μήνες μετά την αρχική σειρά ήταν ενδεικτική της ανοσολογικής μνήμης καθώς τα ποσοστά των οροθετικών ατόμων κυμαίνονταν μεταξύ των στελεχών από 93% έως 100% σε παιδιά ηλικίας 4-7 ετών και από 96% έως 100% σε παιδιά ηλικίας 8-12 ετών. Ανοσογονικότητα σε εφήβους (ηλικίας από 11 ετών και άνω) και ενήλικες Έφηβοι έλαβαν δύο δόσεις του Bexsero με διάστημα ενός, δύο ή έξι μηνών ανάμεσα στις δόσεις. Τα δεδομένα αυτά συνοψίζονται στους Πίνακες 7 και 8. Σε μελέτες με ενήλικες, τα δεδομένα ελήφθησαν μετά από δύο δόσεις του Bexsero, με διάστημα ενός μηνός ή δύο μηνών μεταξύ των δόσεων (βλέπε Πίνακα 9). Τα σχήματα εμβολιασμού με δύο δόσεις, οι οποίες χορηγήθηκαν με διάστημα ενός ή δύο μηνών μεταξύ τους, εμφάνισαν παρόμοιες ανοσολογικές αποκρίσεις, τόσο σε ενήλικες όσο και σε εφήβους. Παρόμοιες αποκρίσεις παρατηρήθηκαν και σε εφήβους στους οποίους χορηγήθηκαν δύο δόσεις του Bexsero με διάστημα έξι μηνών μεταξύ τους. 17 Πίνακας 7. Βακτηριοκτόνες αποκρίσεις αντισωμάτων ορού σε εφήβους, ένα μήνα μετά από δύο δόσεις του Bexsero που χορηγήθηκαν σύμφωνα με διαφορετικά σχήματα δύο δόσεων και παραμονή των βακτηριοκτόνων αντισωμάτων 18 έως 23 μήνες μετά τη δεύτερη δόση Αντιγόνο 0, 1 μηνών 0, 2 μηνών 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=638 N=319 % οροθετικών* 100% 100% (ΔΕ 95%) (99-100) (99-100) GMT hSBA** 210 234 (ΔΕ 95%) (193-229) (209-263) fHbp 18-23 μήνες μετά τη 2η N=102 N=106 δόση % οροθετικών 82% 81% (ΔΕ 95%) (74-89) (72-88) GMT hSBA 29 34 (ΔΕ 95%) (20-42) (24-49) 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=639 N=320 % οροθετικών 100% 99% (ΔΕ 95%) (99-100) (98-100) GMT hSBA 490 734 (ΔΕ 95%) (455-528) (653-825) NadA 18-23 μήνες μετά τη 2η N=102 N=106 δόση % οροθετικών 93% 95% (ΔΕ 95%) (86-97) (89-98) GMT hSBA 40 43 (ΔΕ 95%) (30-54) (33-58) 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=639 N=319 % οροθετικών 100% 100% (ΔΕ 95%) (99-100) (99-100) GMT hSBA 92 123 (ΔΕ 95%) (84-102) (107-142) PorA P1.4 18-23 μήνες μετά τη 2η N=102 N=106 δόση % οροθετικών 75% 75% (ΔΕ 95%) (65-83) (66-83) GMT hSBA 17 19 (ΔΕ 95%) (12-24) (14-27) 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=46 N=46 % οροθετικών 100% 100% NHBA (ΔΕ 95%) (92-100) (92-100) GMT hSBA 99 107 (ΔΕ 95%) (76-129) (82-140) * %οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:4. ** GMT = γεωμετρικός μέσος τίτλος. 0, 6 μηνών N=86 100% (99-100) 218 (157-302) N=49 84% (70-93) 27 (16-45) N=86 99% (94-100) 880 (675-1147) N=49 94% (83-99) 65 (43-98) N=86 100% (96-100) 140 (101-195) N=49 86% (73-94) 27 (17-43)

Στη μελέτη των εφήβων, οι βακτηριοκτόνες αποκρίσεις μετά από δύο δόσεις του Bexsero στρωματοποιήθηκαν με βάση την τιμή αναφοράς hSBA (μικρότερη από 1:4 ή ίση με ή μεγαλύτερη από 1:4). Τα ποσοστά οροαπόκρισης και οι εκατοστιαίες αναλογίες ατόμων στα οποία ο τίτλος hSBA αυξήθηκε κατά τουλάχιστον 4 φορές σε σχέση με την τιμή αναφοράς σε ένα μήνα μετά τη δεύτερη δόση του Bexsero συνοψίζονται στον Πίνακα 8. Μετά από εμβολιασμό με το Bexsero, υψηλό ποσοστό των ατόμων ήταν οροθετικά και πέτυχαν 4πλασιασμό των τίτλων hSBA, ανεξάρτητα από την κατάστασή τους προ του εμβολιασμού. 18 Πίνακας 8. Εκατοστιαία αναλογία εφήβων με οροαπόκριση και τουλάχιστον 4πλασιασμό των βακτηριοκτόνων τίτλων, ένα μήνα μετά από δύο δόσεις του Bexsero που χορηγήθηκαν σύμφωνα με διαφορετικά σχήματα δύο δόσεων - στρωματοποιημένη με βάση την τιμή του τίτλου πριν από τον εμβολιασμό Αντιγόνο 0, 1 μηνών 0, 2 μηνών 0, 6 μηνών τίτλος προ του N=369 N=55 N=179 εμβολιασμού < 100% 100% 100% (98-100) 1:4 (98-100) (94-100) τίτλος προ του N=269 N=31 N=140 εμβολιασμού ≥ 100% 100% 100% (97-100) fHbp 1:4 (99-100) (89-100) τίτλος προ του N=369 N=179 N=55 % με 4πλασιασμό εμβολιασμού < 1:4 100% (98-100) 100% (98-100) 100% (94-100) μετά τη 2η δόση τίτλος προ του N=268 N=140 N=31 (ΔΕ 95%) εμβολιασμού ≥ 1:4 90% (86-93) 86% (80-92) 90% (74-98) τίτλος προ του N=427 N=211 N=64 % οροθετικών εμβολιασμού < 1:4 100% (99-100) 99% (97-100) 98% (92-100) η μετά τη 2 δόση τίτλος προ του N=212 N=109 N=22 (ΔΕ 95%) εμβολιασμού ≥ 1:4 100% (98-100) 100% (97-100) 100% (85-100) NadA τίτλος προ του N=426 N=211 N=64 % με 4πλασιασμό εμβολιασμού < 1:4 99% (98-100) 99% (97-100) 98% (92-100) μετά τη 2η δόση τίτλος προ του N=212 N=109 N=22 (ΔΕ 95%) εμβολιασμού ≥ 1:4 96% (93-98) 95% (90-98) 95% (77-100) τίτλος προ του N=427 N=208 N=64 % οροθετικών εμβολιασμού < 1:4 100% (98-100) 100% (98-100) 100% (94-100) μετά τη 2η δόση τίτλος προ του N=212 N=111 N=22 (ΔΕ 95%) εμβολιασμού ≥ 1:4 100% (98-100) 100% (97-100) 100% (85-100) PorA P1.4 τίτλος προ του N=426 N=208 N=64 % με 4πλασιασμό εμβολιασμού < 1:4 99% (98-100) 100% (98-100) 100% (94-100) μετά τη 2η δόση τίτλος προ του N=211 N=111 N=22 (ΔΕ 95%) εμβολιασμού ≥ 1:4 81% (75-86) 77% (68-84) 82% (60-95) τίτλος προ του N=2 N=9 % οροθετικών εμβολιασμού < 1:4 100% (16-100) 100% (66-100) μετά τη 2η δόση τίτλος προ του N=44 N=37 (ΔΕ 95%) εμβολιασμού ≥ 1:4 100% (92-100) 100% (91-100) NHBA τίτλος προ του N=2 N=9 % εμβολιασμού < 1:4 100% (16-100) 89% (52-100) με 4πλασιασμό μετά τη 2η δόση τίτλος προ του N=44 N=37 (ΔΕ 95%) εμβολιασμού ≥ 1:4 30% (17-45) 19% (8-35) * % οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:4. % οροθετικών* μετά τη 2η δόση (ΔΕ 95%) Δεδομένα διατήρησης των αντισωμάτων για τη μελέτη σε εφήβους ελήφθησαν σε μια μελέτη επέκτασης φάσης 3. Σε περίπου 7,5 έτη μετά την αρχική σειρά δύο δόσεων, τα ποσοστά των ατόμων με hSBA ≥ 1:4 μειώθηκαν, κυμαινόμενα μεταξύ των στελεχών από 29% έως 84%. Η απόκριση σε αναμνηστική δόση που χορηγήθηκε 7,5 έτη μετά την αρχική σειρά ήταν ενδεικτική της ανοσολογικής μνήμης καθώς τα ποσοστά των ατόμων που έφθασαν σε hSBA ≥ 1:4 μεταξύ των στελεχών κυμαίνονταν από 93% έως 100%. Η ίδια μελέτη αξιολόγησε επίσης τα δεδομένα διατήρησης των αντισωμάτων από μια πρόσθετη αρχική μελέτη φάσης 3 σε εφήβους. Στα 4 περίπου χρόνια μετά την αρχική σειρά δύο δόσεων, τα ποσοστά των ατόμων με hSBA ≥ 1:5 (για τα διαφορετικά στελέχη) γενικά μειώθηκαν από ένα εύρος 19 68% έως 100% μετά τη δεύτερη δόση, σε ένα εύρος μεταξύ των στελεχών 9% έως 84%. Η απόκριση σε αναμνηστική δόση που χορηγήθηκε 4 έτη μετά την αρχική σειρά ήταν ενδεικτική της ανοσολογικής μνήμης καθώς τα ποσοστά των ατόμων με hSBA ≥ 1:5 κυμαίνονταν (για τα διαφορετικά στελέχη) από 92% έως 100%. Πίνακας 9. Βακτηριοκτόνες αποκρίσεις αντισωμάτων ορού σε ενήλικες μετά από δύο δόσεις του Bexsero που χορηγήθηκαν σύμφωνα με διαφορετικά σχήματα δύο δόσεων Αντιγόνο 0, 1 μηνών 0, 2 μηνών 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=28 N=46 % οροθετικών* 100% 100% fHbp (ΔΕ 95%) (88-100) (92-100) GMT hSBA** 100 93 (ΔΕ 95%) (75-133) (71-121) 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=28 N=46 % οροθετικών 100% 100% NadA (ΔΕ 95%) (88-100) (92-100) GMT hSBA 566 144 (ΔΕ 95%) (338-948) (108-193) 1 μήνα μετά τη 2η δόση N=28 N=46 % οροθετικών 96% 91% PorA P1.4 (ΔΕ 95%) (82-100) (79-98) GMT hSBA 47 32 (ΔΕ 95%) (30-75) (21-48) * % οροθετικών = εκατοστιαία αναλογία των ατόμων που παρουσίασαν hSBA ≥ 1:4. ** GMT = γεωμετρικός μέσος τίτλος. Η βακτηριοκτόνος απόκριση αντισωμάτων ορού έναντι του αντιγόνου NHBA δεν έχει αξιολογηθεί. Ανοσογονικότητα σε ειδικούς πληθυσμούς Παιδιά και έφηβοι με ανεπάρκειες του συμπληρώματος, ασπληνία ή δυσλειτουργία του σπληνός Σε μία κλινική μελέτη φάσης 3, παιδιά και έφηβοι ηλικίας 2 έως 17 ετών με ανεπάρκειες του συμπληρώματος (40), ασπληνία ή δυσλειτουργία του σπληνός (107) και υγιή άτομα αντίστοιχης ηλικίας (85) έλαβαν δύο δόσεις του Bexsero με διαφορά δύο μηνών. 1 μήνα μετά το σχήμα εμβολιασμού των 2 δόσεων, τα ποσοστά των ατόμων με hSBA ≥ 1:5 από τα άτομα με ανεπάρκειες του συμπληρώματος και ασπληνία ή δυσλειτουργία του σπληνός ήταν 87% και 97% για το αντιγόνο fHbp, 95% και 100% για το αντιγόνο NadA, 68% και 86% για το αντιγόνο PorA P1.4, καθώς και 73% και 94% για το αντιγόνο NHBA, αντίστοιχα, γεγονός που υποδηλώνει ανοσολογική απόκριση σε αυτά τα ανοσοκατεσταλμένα άτομα. Τα ποσοστά των υγιών ατόμων με hSBA ≥ 1:5 ήταν 98% για το αντιγόνο fHbp, 99% για το αντιγόνο NadA, 83% για το αντιγόνο PorA P1.4 και 99% για το αντιγόνο NHBA.

Φαρμακοκινητική

Δεν εφαρμόζεται.

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Οδός χορήγησης

parenteral

Μορφή

injectable

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

science