MILRINONE
Μιλρινόνη
### Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες **Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία:** Kαρδιοτονωτικά/αναστολείς φωσφοδιεστεράσης, κωδικός ATC: C01C E02 ### Μηχανισμός δράσης Μελέτες σε μεμονωμένους ιστούς του μυοκαρδίου και των αγγείων έδειξαν ότι η μιλρινόνη είναι ένας θετικός ινότροπος και άμεσος …
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια χορήγηση
- Χορήγηση: συνεχής έγχυση
- Δόση έναρξης: 50 μg/kg
- Τιτλοποίηση: Η ταχύτητα της έγχυσης πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με την αιμοδυναμική και την κλινική ανταπόκριση του ασθενούς.
-
ΕνήλικεςΔόσηΔόση φόρτισης: 50 μg/kg. Δόση συντήρησης: 0,375-0,75 μg/kg/λεπτό.Μέγ. δόση1,13 mg/kgΗ ταχύτητα της έγχυσης πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με την αιμοδυναμική και την κλινική ανταπόκριση του ασθενούς. Η διάρκεια χορήγησης εξαρτάται από την ανταπόκριση του ασθενή. Ασθενείς έχουν παραμείνει σε αγωγή με γαλακτική μιλρινόνη για διάστημα μέχρι 5 ημέρες, μολονότι ο συνήθης χρόνος ανέρχεται σε 48-72 ώρες.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔόσηΕνδοφλέβια δόση φόρτισης: 50-75 μg/kg χορηγούμενη σε διάστημα 30-60 λεπτών. Ενδοφλέβια συνεχής έγχυση: 0,25-0,75 μg/kg/λεπτό για χρονικό διάστημα έως και 35 ώρες.Με βάση την αιμοδυναμική ανταπόκριση και την πιθανή εκδήλωση ανεπιθύμητων ενεργειών, η δόση πρέπει να αρχίζει με 0,25-0,75 μg/kg/λεπτό. Σε βρέφη και παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών μετά από διορθωτική χειρουργική επέμβαση για συγγενή καρδιοπάθεια, δόση εφόδου 75 μg/kg χορηγούμενη για 60 λεπτά, ακολουθούμενη από έγχυση 0,75 μg/kg/λεπτό για 35 ώρες μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης του συνδρόμου χαμηλής καρδιακής παροχής. Τα αποτελέσματα των φαρμακοκινητικών μελετών (βλ. Φαρμακοκινητικές) πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
-
Παιδιατρικός πληθυσμός με νεφρική ανεπάρκειαΛόγω έλλειψης στοιχείων, η χρήση της μιλρινόνης δε συνιστάται σε παιδιατρικό πληθυσμό με νεφρική ανεπάρκεια (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Πρόωρα ή τελειόμηνα βρέφη σε κίνδυνο ή με ανοικτό αρτηριακό πόροΕάν είναι επιθυμητή η χρήση μιλρινόνης, η ανάγκη για θεραπεία πρέπει να σταθμίζεται έναντι των δυνητικών κινδύνων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες, Φαρμακοκινητικές και Προκλινικά δεδομένα).
-
ΗλικιωμένοιΣε φυσιολογική νεφρική λειτουργία δεν απαιτούνται ιδιαίτερες δοσολογικές συστάσεις.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη μιλρινόνη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Σοβαρή υποογκαιμία
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Σοβαρή αποφρακτική νόσος της αορτικής ή της πνευμονικής βαλβίδας ή υπερτροφική υποαορτική στένωσηπροσοχήΔεν πρέπει να χρησιμοποιείται αντικαθιστώντας τη χειρουργική αντιμετώπιση της απόφραξης. Μπορεί να επιδεινώσει την απόφραξη του χώρου εξόδου.
-
Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου (ΟΕΜ)προσοχήΠληθυσμόςασθενείς κατά την οξεία φάση του εμφράγματος του μυοκαρδίουΧρειάζεται αυξημένη προσοχή λόγω πιθανής αύξησης της κατανάλωσης οξυγόνου στο μυοκάρδιο (MVO2).
-
ΥπότασηπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που είναι υποτασικοί πριν από τη θεραπείαΑπαιτείται προσοχή. Σε περίπτωση υπερβολικής μείωσης της αρτηριακής πίεσης, διακοπή θεραπείας και επανεκκίνηση με μειωμένο ρυθμό έγχυσης.
-
Αρρυθμίες (Υπερκοιλιακές και κοιλιακές)προσοχήΠληθυσμόςπληθυσμός υψηλού κινδύνου, ασθενείς που λαμβάνουν μιλρινόνηΠροσοχή λόγω πιθανής αύξησης έκτοπης κοιλιακής δραστηριότητας. Στενή παρακολούθηση κατά τη διάρκεια των εγχύσεων.
-
Κολπικός πτερυγισμός ή μαρμαρυγήπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με κολπικό πτερυγισμό ή μαρμαρυγήΕκτίμηση προηγούμενου δακτυλιδισμού ή χορήγησης άλλων παραγόντων που παρατείνουν το χρόνο αγωγιμότητας στον κολποκοιλιακό κόμβο.
-
Προηγούμενη ισχυρή διουρητική θεραπείαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με πιθανές σημαντικές μειώσεις στην καρδιακή πίεση πλήρωσηςΧορήγηση με προσοχή και ταυτόχρονη παρακολούθηση αρτηριακής πίεσης, καρδιακής συχνότητας και κλινικής συμπτωματολογίας.
-
Μεταβολές στα υγρά, ηλεκτρολύτες και επίπεδα κρεατινίνηςπροσοχήΠροσεκτική παρακολούθηση. Διόρθωση υποκαλιαιμίας με συμπλήρωμα καλίου.
-
Θρομβοπενία ή ΑναιμίαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων ή μειωμένη αιμοσφαιρίνηΑπαιτείται προσεκτική παρακολούθηση των αντίστοιχων εργαστηριακών παραμέτρων.
-
Διάρκεια έγχυσηςπροσοχήΔεν υπάρχει εμπειρία για έγχυση μεγαλύτερη των 48 ωρών.
-
Αντιδράσεις στη θέση έγχυσηςπροσοχήΠρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά η θέση έγχυσης προκειμένου να αποφευχθεί ενδεχόμενη εξαγγείωση.
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςπροσοχήΔεν υπάρχουν ειδικές συστάσεις. Παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την ηλικία.
-
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκειαπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκειαΗ δοσολογία πρέπει να προσαρμοστεί (βλ. Δοσολογία).
-
Περιεκτικότητα σε ΝάτριοΤο προϊόν είναι «ελεύθερο νατρίου» (περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου ανά φύσιγγα).
-
Διαταραχή της νεφρικής λειτουργίαςαντένδειξηΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείςΔε συνιστάται η χρήση της μιλρινόνης στο συγκεκριμένο πληθυσμό λόγω έκπτωσης της κάθαρσης και κλινικά σημαντικών ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. Δοσολογία).
-
Αιμοδυναμική σταθερότηταπροσοχήΠληθυσμόςΠαιδιατρικοί ασθενείςΗ θεραπεία πρέπει να αρχίζει μόνο εφόσον ο ασθενής είναι αιμοδυναμικά σταθερός.
-
Ενδοκοιλιακή αιμορραγία / ΘρομβοπενίαπροσοχήΠληθυσμόςνεογνά με παράγοντες κινδύνου για ενδοκοιλιακή αιμορραγία (π.χ. πρόωρο βρέφος, χαμηλό βάρος κατά τη γέννηση)Απαιτείται προσοχή, καθώς η μιλρινόνη μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία. Ο κίνδυνος θρομβοπενίας αυξήθηκε με τη διάρκεια της έγχυσης (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Ανοικτός αρτηριακός πόροςπροσοχήΠληθυσμόςπρόωρα ή τελειόμηνα βρέφη σε κίνδυνο ή με ανοικτό αρτηριακό πόροΗ ανάγκη για θεραπεία πρέπει να σταθμίζεται έναντι των δυνητικών κινδύνων, καθώς η μιλρινόνη φάνηκε να επιβραδύνει τη σύγκλειση του αρτηριακού πόρου (ανατρέξτε στις Δοσολογία, Ανεπιθύμητες ενέργειες, Φαρμακοκινητικές και Προκλινικά δεδομένα).
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φουροσεμίδη ή βουμετανίδηαντένδειξησχηματισμός ιζήματοςΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγούνται σε ενδοφλέβιες οδούς όπου χορηγείται μιλρινόνη.
-
αντένδειξηΗ μιλρινόνη δεν πρέπει να διαλύεται σε διαλύματα που το περιέχουν.ΣύστασηΗ μιλρινόνη δεν πρέπει να διαλύεται σε ενδοφλέβια διαλύματα έγχυσης που περιέχουν διττανθρακικό νάτριο.
-
ΔιουρητικάπαρακολούθησηΒελτίωση της καρδιακής παροχής και διούρηση μπορεί να απαιτήσει μείωση της δόσης του διουρητικού παράγοντα.ΣύστασηΠρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά οι μεταβολές στα υγρά και τους ηλεκτρολύτες, καθώς και στα επίπεδα κρεατινίνης ορού.
-
ΔακτυλίτιδαπροσοχήΑπώλεια καλίου λόγω υπερβολικής διούρησης μπορεί να προδιαθέτει ασθενείς υπό δακτυλίτιδα σε αρρυθμίες.ΣύστασηΗ υποκαλιαιμία πρέπει να διορθώνεται με συμπληρώματα καλίου πριν από τη χρήση μιλρινόνης ή και κατά τη διάρκεια αυτής.
-
Ινότροποι παράγοντεςπροσοχήΑυξάνεται η θετική ινότροπη δράση.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Θρομβοπενία
- Μείωση αριθμού ερυθροκυττάρων
- Μείωση συγκέντρωσης αιμοσφαιρίνης
- Αναφυλακτική καταπληξία
- Υποκαλιαιμία
- Κεφαλαλγία
- Τρόμος
- Ενδοκοιλιακή αιμορραγία
- Υπόταση
- Κοιλιακή έκτοπη δραστηριότητα
- Κοιλιακή μαρμαρυγή
- Στηθάγχη
- Ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου
- μη εμμένουσα και εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδία
- υπερκοιλιακή αρρυθμία
- Θωρακικό άλγος
- Αντίδραση στη θέση έγχυσης
- Βρογχόσπασμος
- Διαταραχή δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας
- Δερματικές αντιδράσεις
- Εξάνθημα
- Νεφρική ανεπάρκεια
- Παραμονή ανοικτού αρτηριακού πόρου
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚοιλιακή έκτοπη δραστηριότηταΚαρδιά
-
ΣυχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
Συχνέςμη εμμένουσα και εμμένουσα κοιλιακή ταχυκαρδίαΚαρδιακές διαταραχές
-
Συχνέςυπερκοιλιακή αρρυθμίαΚαρδιακές διαταραχές
-
Όχι συχνέςΔιαταραχή δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίαςΉπαρ
-
Όχι συχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
Όχι συχνέςΚοιλιακή μαρμαρυγήΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΣτηθάγχηΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
Πολύ σπάνιεςΑναφυλακτική καταπληξίαΑνοσοποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΔερματικές αντιδράσειςΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤαχυκαρδία δίκην ριπιδίουΚαρδιά
-
Μη γνωστήΑντίδραση στη θέση έγχυσηςΓενικές
-
Μη γνωστέςΕνδοκοιλιακή αιμορραγίαΑγγειακές
-
Όχι συχνήΘρομβοπενίαΑίμα
-
Μη γνωστήΜείωση αριθμού ερυθροκυττάρωνΑίμα
-
Μη γνωστήΜείωση συγκέντρωσης αιμοσφαιρίνηςΑίμα
-
Μη γνωστήΝεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Μη γνωστέςΠαραμονή ανοικτού αρτηριακού πόρουΣυγγενείς
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΠρέπει να χρησιμοποιηθεί μόνον όταν το ενδεχόμενο όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.Από μελέτες σε πειραματόζωα δεν υπήρξε μαρτυρία για βλάβη του εμβρύου ή άλλες επιβλαβείς επιδράσεις στην αναπαραγωγική λειτουργία, που προκλήθηκε από το φάρμακο, εντούτοις η ασφάλεια της μιλρινόνης κατά την ανθρώπινη κύηση δεν έχει τεκμηριωθεί ακόμη.
-
ΓαλουχίαΠρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί η θεραπεία μιλρινόνης, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.Υπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες σχετικά με την απέκκριση της μιλρινόνης στο ανθρώπινο γάλα.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Kαρδιοτονωτικά/αναστολείς φωσφοδιεστεράσης, κωδικός ATC: C01C E02
Μηχανισμός δράσης
Μελέτες σε μεμονωμένους ιστούς του μυοκαρδίου και των αγγείων έδειξαν ότι η μιλρινόνη είναι ένας θετικός ινότροπος και άμεσος αγγειοδιασταλτικός παράγοντας.
Σε μοντέλα καρδιακής ανεπάρκειας που προκλήθηκαν σε πειραματόζωα, η μιλρινόνη δρα ως ένας θετικός ινότροπος και αγγειοδιασταλτικός παράγοντας, με μικρή χρονότροπο δράση.
Ο υπερισχύων μηχανισμός δράσης της μιλρινόνης είναι εκλεκτική αναστολή της χαμηλής-Km, της cGMP, της ισοζύμης της κυκλικής-ΑΜΡ φωσφοδιεστεράσης (τμήμα ΙΙΙ, PDE III ή CGI-PDE) η οποία είναι διαδεδομένη στους ιστούς του μυοκαρδίου και των αγγείων.
Η επακόλουθη αύξηση στην περιεκτικότητα του cAMP οδηγεί, στο μυϊκό κύτταρο, σε μια αυξημένη διαθεσιμότητα του ιονισμένου ασβεστίου κατά τη διάρκεια της συστολής με πιο γρήγορη απομάκρυνση του ασβεστίου κατά τη διάρκεια της διαστολής και, στους λείους μυς των αγγείων, σε μία μείωση της διαθεσιμότητας του ασβεστίου και μυϊκή χάλαση.
Η μιλρινόνη δεν αυξάνει την ευαισθησία των πρωτεϊνών των μυϊκών ινιδίων στο ασβέστιο.
Η μιλρινόνη δεν αλληλεπιδρά με τους β-αδρενεργικούς υποδοχείς, ούτε αναστέλλει τη δράση της νάτριο-κάλιο-τριφωσφορικής αδενοσίνης, όπως κάνουν οι γλυκοσίδες της δακτυλίτιδας. Η ινότροπη δράση της διατηρείται καλά με την παρουσία συγκεντρώσεων ινότροπης ντοπαμίνης ή ουαβαΐνης.
Η μιλρινόνη ενισχύει την ινότροπη δράση των β-αδρενεργικών αγωνιστών. Τα αποτελέσματα αγγειοχάλασης της μιλρινόνης μετριάζονται από την ουαβαΐνη.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Φαρμακοδυναμικές μελέτες σε ασθενείς με κοιλιακή δυσλειτουργία έδειξαν ένα άμεσο αποτέλεσμα στη συσταλτικότητα, π.χ. ένα θετικό ινότροπο αποτέλεσμα και ένα άμεσο αγγειοδιασταλτικό αποτέλεσμα. Αναστολή διέγερσης του συμπαθητικού μπορεί επίσης να συμβάλλει ακόμα περισσότερο στο αγγειοδιασταλτικό αποτέλεσμα στους υπό θεραπεία ασθενείς.
Η ινότροπη και αγγειοδιασταλτική δράση έχουν παρατηρηθεί στα επίπεδα μιλρινόνης στο πλάσμα που κυμαίνονται μεταξύ 100 και 300 ng/mL.
Σε ασθενείς με μειωμένη λειτουργικότητα του μυοκαρδίου, η χορήγηση της μιλρινόνης βελτίωσε τον όγκο παλμού, την πνευμονική τριχοειδή πίεση εσφήνωσης, και τις συστηματικές αγγειακές αντιστάσεις με μόνο ελάχιστες μεταβολές στον καρδιακό ρυθμό (αύξηση) και τη μέση συστηματική αρτηριακή πίεση (μείωση). Οι δόσεις που μελετήθηκαν κυμαίνονται από 12,5 έως 125 μg/kg χορηγούμενες ανά 100 μg/sec. Αυτές οι αιμοδυναμικές βελτιώσεις εμφανίζονται χωρίς σημαντικές αυξήσεις στην κατανάλωση οξυγόνου από το μυοκάρδιο.
Η μιλρινόνη μειώνει την αντίσταση των πνευμονικών αγγείων.
Επιπροσθέτως με την αύξηση της συσταλτικότητας του μυοκαρδίου, η μιλρινόνη βελτιώνει τη διαστολική λειτουργία όπως αποδεικνύεται από τις βελτιώσεις στη διαστολική χάλαση της αριστερής κοιλίας.
Κλινικές μελέτες Σε μια μελέτη εξαρτημένη από το δοσολογικό σχήμα σε 189 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια η γαλακτική μιλρινόνη αφού χορηγήθηκε σε δόση φόρτισης ακολουθούμενη από δόση συντήρησης, επέφερε σημαντικές μέσες αρχικές αυξήσεις στον καρδιακό δείκτη 25%, 38% και 42% σε δοσολογικά σχήματα των 37,5 μg/kg (δόση φόρτισης) - 0,375 μg/kg/min (ρυθμός έγχυσης) (n=26), 50 μg/kg (δόση φόρτισης) - 0,5 μg/kg/min (ρυθμός έγχυσης) (n=95) και 75 μg/kg (δόση φόρτισης) - 0,75 μg/kg/min (ρυθμός έγχυσης) (n=15), αντίστοιχα.
Η πνευμονική τριχοειδική πίεση ενσφήνωσης μειώνεται σημαντικά κατά 17%, 21% και 36%, αντίστοιχα, ενώ η συστηματική αγγειακή αντίσταση μειώνεται σημαντικά κατά 17%, 21%, και 37%, αντίστοιχα. Η δόση συντήρησης των 0,25 μg/kg/min βρέθηκε ότι ήταν αναποτελεσματική (n=53). Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών παρουσίασε βελτίωση στις αιμοδυναμικές λειτουργίες εντός 5 έως 15 λεπτών από την έναρξη της θεραπείας.
Ο καρδιακός ρυθμός γενικά δεν μεταβλήθηκε (αυξήσεις 3, 3 και 10%, αντίστοιχα). Η μέση αρτηριακή πίεση μειώθηκε έως και 5% στα δύο χαμηλότερα δοσολογικά σχήματα, αλλά κατά 17% στην υψηλότερη δόση. Η συνδυασμένη θεραπεία περιελάμβανε διουρητικά και παράγωγα δακτυλίτιδας για τη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών.
Ασθενείς που παρακολουθήθηκαν για 48 ώρες (και ένας μικρότερος αριθμός που παρακολουθήθηκε για διάστημα μέχρι 72 ώρες) διατήρησαν τις βελτιώσεις των αιμοδυναμικών λειτουργιών, χωρίς στοιχεία ελαττωμένης ανταπόκρισης (ταχεία ανοσοποίηση). Η αιμοδυναμική βελτίωση συνοδευόταν από βελτίωση της κλινικής συμπτωματολογίας. Τα αποτελέσματα δύο πρόσθετων κλινικών μελετών σε 40 και 105 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια συμφωνούν με αυτές που περιγράφηκαν πιο πάνω.
Η διάρκεια της θεραπείας θα πρέπει να εξαρτάται από την ανταπόκριση του ασθενούς. Οι ασθενείς έχουν υποβληθεί σε εγχύσεις γαλακτικής μιλρινόνης διαρκείας έως 5 ημερών.
Η μιλρινόνη έχει ένα ευνοϊκό αιμοδυναμικό αποτέλεσμα σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία αποκλειστικά με δακτυλίτιδα, χωρίς να προκαλεί σημεία τοξικού δακτυλιδισμού.
Ισχαιμική καρδιοπάθεια α) Χρονία: Σε ασθενείς με δευτεροπαθή καρδιακή ανεπάρκεια οφειλόμενη στην προϋπάρχουσα ισχαιμική νόσο, η γαλακτική μιλρινόνη προκαλεί βελτίωση στη λειτουργία της αριστερής κοιλίας χωρίς να προκαλεί περαιτέρω συμπτώματα ή ηλεκτροκαρδιογραφικές ενδείξεις ισχαιμίας του μυοκαρδίου. Σε 20 ασθενείς με σταθερή στηθάγχη, περιορισμένη αντοχή στην άσκηση χωρίς εμφανή καρδιακή ανεπάρκεια, η γαλακτική μιλρινόνη δεν επιδεινώνει τη στηθάγχη. Η ικανότητα άσκησης βελτιώνεται αλλά το αποτέλεσμα του εικονικού φαρμάκου δεν ήταν μετρήσιμο.
β) Οξεία: Σε 101 ασθενείς που παρουσίασαν καρδιακή ανεπάρκεια κατά την οξεία φάση του εμφράγματος του μυοκαρδίου η μιλρινόνη στις συνηθισμένες δόσεις βελτίωσε σφαιρικά την καρδιακή λειτουργία. Ωστόσο, στην οξεία φάση του εμφράγματος του μυοκαρδίου, η χρήση της γαλακτικής μιλρινόνης δε συνιστάται έως ότου αποκτηθεί μεγαλύτερη κλινική εμπειρία.
Καρδιακή επέμβαση Σε 99 ασθενείς που παρουσίασαν οξεία καρδιακή ανεπάρκεια στη μετεγχειρητική φάση της καρδιακής επέμβασης, η γαλακτική μιλρινόνη, στις ίδιες δοσολογίες που αξιολογήθηκαν ως αποτελεσματικές σε μη χειρουργημένους ασθενείς, παρουσίασε πολύ σημαντική αύξηση του καρδιακού δείκτη, που κυμαίνεται από 34 έως 44% στα 60 min, καθώς και μείωση στην πνευμονική τριχοειδή πίεση ενσφήνωσης και στη συστηματική αγγειακή αντίσταση. Αυτές οι αλλαγές παρατηρήθηκαν καθόλη τη διάρκεια της 12ωρης θεραπείας. Ο καρδιακός ρυθμός είχε την τάση να αυξάνεται και η μέση αρτηριακή πίεση έτεινε να ελαττωθεί, αλλά αυτές οι αλλαγές ήταν ήπιες και συνήθως χωρίς κλινική σημασία.
Παρόμοια αποτελέσματα ελήφθησαν από μια άλλη κλινική μελέτη 60 ασθενών με ανεπαρκή καρδιακή παροχή μετά από επιτυχή διαχωρισμό από καρδιοπνευμονικό bypass (CPB).
Σε μια διπλά-τυφλή κλινική μελέτη, 30 ασθενείς με κίνδυνο ανεπιτυχούς διαχωρισμού από το CPB, τυχαιοποιήθηκαν και ελάμβαναν μιλρινόνη ή εικονικό φάρμακο 15 min πριν από το διαχωρισμό από το CPB. Ο διαχωρισμός ήταν επιτυχής και στους 15 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν με μιλρινόνη, ενώ σε 10 από τους 15 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν με εικονικό φάρμακο απαιτήθηκε επιπλέον αγωγή για τον επιτυχή διαχωρισμό.
Παιδιατρικός πληθυσμός Κατά την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας εντοπίστηκαν κλινικές μελέτες με ασθενείς που έλαβαν θεραπεία για σύνδρομο χαμηλής καρδιακής παροχής, μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση, σηπτική καταπληξία ή πνευμονική υπέρταση. Οι συνήθεις δόσεις ήταν δόση φόρτισης των 50-75 μg/kg, χορηγούμενη για 30-60 λεπτά, και ακολουθούσε ενδοφλέβια συνεχής έγχυση των 0,25-0,75 μg/kg/λεπτό για χρονικό διάστημα έως 35 ώρες. Σε αυτές τις μελέτες, η μιλρινόνη κατέδειξε αύξηση της καρδιακής παροχής, μείωση στην πίεση της καρδιακής πλήρωσης και ελάττωση στη συστηματική και την πνευμονική αγγειακή αντίσταση με ελάχιστες μεταβολές στην καρδιακή συχνότητα και στη μυοκαρδιακή κατανάλωση οξυγόνου.
Οι μελέτες αναφορικά με μεγαλύτερης διάρκειας χρήση της μιλρινόνης δεν είναι αρκετές προκειμένου να συστηθεί η χορήγηση μιλρινόνης κατά τη διάρκεια μιας περιόδου μεγαλύτερης των 35 ωρών.
Ορισμένες μελέτες διερεύνησαν την παιδιατρική χρήση της μιλρινόνης σε ασθενείς με μη υπερδυναμική σηπτική καταπληξία, την επίδραση της μιλρινόνης σε, μετά από επέμβαση παράκαμψης, πνευμονική υπέρταση μετά από επιδιόρθωση της τετραλογίας του Fallot, τη συνδυασμένη επίδραση νιτρικού οξειδίου και μιλρινόνης στην πνευμονική κυκλοφορία μετά από τη διαδικασία τύπου Fontan.
Τα αποτελέσματα των εν λόγω μελετών ήταν ασαφή. Επομένως, η χρήση μιλρινόνης στις συγκεκριμένες ενδείξεις δεν μπορεί να συστηθεί.
Μετά από ενδοφλέβιες ενέσεις των 12,5-125,0 μg/kg σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η μιλρινόνη είχε:
- Όγκο κατανομής 0,38 l/kg,
- Μέσο χρόνο ημίσειας απέκκρισης 2,3 ώρες και
- Κάθαρση 0,13 l/kg/ώρα.
Μετά από ενδοφλέβιες εγχύσεις 0,20-0,70 μg/kg/min σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η μιλρινόνη είχε
- Όγκο κατανομής περίπου 0,45 l/kg,
- Μέσο χρόνο ημίσειας απέκκρισης 2,4 ώρες και
- Κάθαρση 0,14 l/kg/ώρα.
Αυτές οι φαρμακοκινητικές παράμετροι δεν ήταν δοσοεξαρτώμενες. Η περιοχή που διαγράφεται κάτω από την καμπύλη της συγκέντρωσης στο πλάσμα έναντι του χρόνου μετά τις ενέσεις ήταν σημαντικά δοσοεξαρτώμενη.
Έχει αποδειχθεί (με υπερφυγοκέντρηση) ότι η μιλρινόνη δεσμεύεται περίπου κατά 70% από τις πρωτεΐνες του πλάσματος σε συγκεντρώσεις πλάσματος 70-400 ng/ml. Η κύρια οδός απέκκρισης είναι διά μέσου των ούρων.
Τα κύρια προϊόντα ουρικής απέκκρισης της από του στόματος χορηγηθείσας μιλρινόνης στον άνθρωπο είναι αμετάβλητη μιλρινόνη (83%) και ο μεταβολίτης της Ο-γλυκουρονίδιο (12%).
Σε υγιή άτομα η αποβολή διά των ούρων είναι ταχεία και περίπου 60% ανακτάται μέσα στις πρώτες 2 ώρες μετά από τη χορήγηση και περίπου 90% ανακτάται μέσα στις πρώτες 8 ώρες μετά από τη χορήγηση.
Η μέση νεφρική κάθαρση της μιλρινόνης είναι περίπου 0,3 l/min, γεγονός που δεικνύει ενεργή έκκριση.
Σε ασθενείς με μέτριου έως σοβαρού βαθμού νεφρική ανεπάρκεια τόσο η Cmax (210 ng/ml) όσο και η tmax (1,19 ώρες) ήταν αυξημένες σε σύγκριση με άτομα που είχαν φυσιολογική νεφρική λειτουργία (162 ng/ml και 0,64 ώρες, αντίστοιχα). Ο χρόνος ημιζωής της μιλρινόνης αυξήθηκε από 0,94 ώρες στα άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία σε 1,71 ώρες στους ασθενείς με μέτριου έως σοβαρού βαθμού νεφρική ανεπάρκεια και σε 3,09 ώρες σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η μιλρινόνη αποβάλλεται ταχύτερα στα παιδιά απ’ ότι στους ενήλικες, αλλά τα βρέφη παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερη κάθαρση από τα παιδιά και τα πρόωρα βρέφη έχουν ακόμη χαμηλότερη κάθαρση. Ως συνέπεια αυτής της ταχύτερης κάθαρσης σε σύγκριση με τους ενήλικες, οι συγκεντρώσεις μιλρινόνης στο πλάσμα σε σταθεροποιημένη κατάσταση ήταν χαμηλότερες στα παιδιά απ’ ότι στους ενήλικες. Σε παιδιατρικό πληθυσμό με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, οι συγκεντρώσεις μιλρινόνης στο πλάσμα σε σταθεροποιημένη κατάσταση μετά από 6-12 ώρες συνεχούς έγχυσης 0,5-0,75 μg/kg/λεπτό ανέρχονταν σε 100-300 ng/ml περίπου.
Μετά από ενδοφλέβια έγχυση 0,5-0,75 μg/kg/λεπτό σε νεογνά, βρέφη και παιδιά μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, η μιλρινόνη έχει όγκο κατανομής που κυμαίνεται από 0,35-0,9 l/kg, χωρίς σημαντική διαφορά μεταξύ των ηλικιακών ομάδων. Μετά από ενδοφλέβια έγχυση 0,5 μg/kg/λεπτό σε πολύ πρόωρα βρέφη για την πρόληψη χαμηλής συστηματικής εκροής μετά τη γέννηση, η μιλρινόνη έχει όγκο κατανομής περίπου 0,5 l/kg.
Αρκετές φαρμακοκινητικές μελέτες σε παιδιατρικό πληθυσμό έδειξαν ότι η κάθαρση αυξάνει με την πάροδο της ηλικίας. Τα βρέφη έχουν σημαντικά χαμηλότερη κάθαρση απ’ ότι τα παιδιά (3,4-3,8 ml/kg/λεπτό έναντι 5,9-6,7 ml/kg/λεπτό). Στα νεογνά, η κάθαρση της μιλρινόνης ήταν περίπου 1,64 ml/kg/λεπτό ενώ τα πρόωρα βρέφη είχαν ακόμη χαμηλότερη κάθαρση (0,64 ml/kg/λεπτό).
Η μιλρινόνη έχει μέσο χρόνο ημίσειας ζωής 2-4 ώρες σε βρέφη και παιδιά ενώ σε πρόωρα βρέφη ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής ανέρχεται σε 10 ώρες.
Συμπεραίνεται, ότι η βέλτιμη δόση μιλρινόνης σε παιδιατρικούς ασθενείς προκειμένου να επιτευχθούν επίπεδα στο πλάσμα πάνω από τον ουδό της φαρμακοδυναμικής αποτελεσματικότητας εμφανίστηκε υψηλότερη απ’ ότι στους ενήλικες, ενώ η βέλτιμη δόση σε πρόωρα προκειμένου να επιτευχθούν επίπεδα στο πλάσμα υψηλότερα του ουδού της φαρμακοδυναμικής αποτελεσματικότητας ήταν χαμηλότερη σε σχέση με τα παιδιά.
Παραμονή ανοικτού αρτηριακού πόρου Η μιλρινόνη αποβάλλεται με νεφρική απέκκριση και έχει όγκο κατανομής που περιορίζεται στον εξωκυττάριο χώρο, γεγονός που δείχνει ότι η υπερφόρτωση με υγρά και οι αιμοδυναμικές μεταβολές, οι οποίες σχετίζονται με την παραμονή ανοικτού αρτηριακού πόρου μπορεί να έχουν κάποια επίδραση στην κατανομή και την αποβολή της μιλρινόνης (βλ. Δοσολογία, Ειδικές προειδοποιήσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Προκλινικά δεδομένα).
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Kαρδιοτονωτικά/αναστολείς φωσφοδιεστεράσης, κωδικός ATC: C01C E02 ### Μηχανισμός δράσης Μελέτες σε μεμονωμένους ιστούς του μυοκαρδίου και των αγγείων έδειξαν ότι η μιλρινόνη είναι ένας θετικός…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κρεατινίνη ορού | water_dropΝεφρική λειτουργία | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας | ||
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Αιμοπετάλια | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Ηλεκτρολύτες ορού | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| Κάλιο ορού (K⁺) | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αρτηριακή πίεση | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας | ||
| Καρδιακή συχνότητα | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Καρδιακός ρυθμός | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Ισορροπία υγρών | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| Κλινική παρακολούθηση | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| Πίεση κόλπου | more_horizΆλλο / λοιπά | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| Καρδιακή παροχή | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Καρδιακή συχνότητα | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| Καρδιακοί δείκτες | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Κεντρική φλεβική πίεση (CVP) | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Πνευμονική αρτηριακή πίεση | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Συστηματική αγγειακή αντίσταση | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | εξαρτάται από τις αρχικές τιμές | Νεογνά, μετά από χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδιάς, κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Μια θετική ινοτρόπος καρδιοτονωτική ουσία με αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες. Αναστέλλει τη δραστηριότητα της cAMP φωσφοδιεστεράσης στον καρδιακό μυ και στον αγγειακό λείο μυ. Η μιλρινόνη είναι ένα παράγωγο της αμρινόνης και έχει 20-30 φορές μεγαλύτερη ινοτρόπο δράση από την αμρινόνη. [PubChem]
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ένδειξη
Ενδείκνυται για τη θεραπεία της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η μιλρινόνη, ένα συνθετικό παράγωγο της διμεθυλοξανθίνης που σχετίζεται δομικά με τη θεοφυλλίνη και την καφεΐνη, χρησιμοποιείται στη θεραπεία περιφερικών αγγειακών νόσων και στη διαχείριση της εγκεφαλοαγγειακής ανεπάρκειας, της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και της διαβητικής νευροπάθειας.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η μιλρινόνη αναστέλλει τη φωσφοδιεστεράση των ερυθροκυττάρων, οδηγώντας σε αύξηση της δραστηριότητας της cAMP στα ερυθροκύτταρα. Στη συνέχεια, η μεμβράνη των ερυθροκυττάρων γίνεται πιο ανθεκτική στην παραμόρφωση. Μαζί με τη δραστηριότητα των ερυθροκυττάρων, η μιλρινόνη μειώνει επίσης το ιξώδες του αίματος μειώνοντας τις συγκεντρώσεις ινωδογόνου στο πλάσμα και αυξάνοντας τη ινωδολυτική δραστηριότητα.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Η μιλρινόνη απορροφάται ταχέως και σχεδόν πλήρως μετά από από του στόματος χορήγηση. Η βιοδιαθεσιμότητα είναι 92% (σε υγιείς εθελοντές).
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
2.3 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Συσχέτιση με Πρωτεΐνες
70 έως 80%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
Η κύρια οδός απέκκρισης της μιλρινόνης στον άνθρωπο είναι μέσω των ούρων.
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
Όγκος Κατανομής
- 0.38 λίτρα/kg [ενδοφλέβιες ενέσεις 12.5 mcg/kg έως 125 mcg/kg σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια]
- 0.45 λίτρα/kg [ενδοφλέβιες εγχύσεις 0.20 mcg/kg/min έως 0.70 mcg/kg/min σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια]
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- 0.13 L/kg/hr [ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, μετά από IV ενέσεις 12.5 mcg/kg έως 125 mcg/kg]
- 0.14 L/kg/hr [ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, μετά από εγχύσεις 0.2 mcg/kg/min έως 0.7 mcg/kg/min]
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
Τοξικότητα
LD50 = 0.3 mg/L σε αρουραίους
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η μιλρινόνη είναι παράγωγο διπυριδίνης με θετικά ινότροπα και λουσιτρόπα αποτελέσματα, τα οποία προκαλούν επίσης περιφερική αγγειοδιαστολή με ελάχιστα χρονοτρόπα αποτελέσματα σε θεραπευτική κλίμακα 100 έως 300 ng/mL. Ως εκ τούτου, η μιλρινόνη χρησιμοποιείται στην απορρυθμισμένη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.
Μελέτες έχουν δείξει ότι η μιλρινόνη παρουσιάζει σιγμοειδή αποτελέσματα, έτσι ώστε η αύξηση των συγκεντρώσεων μιλρινόνης στο πλάσμα πέραν ενός ορισμένου επιπέδου να μην προκαλεί περαιτέρω αιμοδυναμικές αλλαγές.
Παρά τα οφέλη της μιλρινόνης, τόσο η ενδοφλέβια όσο και η από του στόματος χρήση έχει συσχετιστεί με αυξημένη συχνότητα κοιλιακών αρρυθμιών, και η μακροχρόνια από του στόματος χρήση έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο αιφνίδιου θανάτου. Γενικά, δεν υπάρχουν δεδομένα που να υποστηρίζουν την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της χρήσης μιλρινόνης πέραν των 48 ωρών και οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για καρδιακή δυσλειτουργία.
Επίσης, καθώς η μιλρινόνη απεκκρίνεται κυρίως νεφρικά, μπορεί να απαιτηθούν προσαρμογές δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η καρδιακή ανεπάρκεια είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την αδυναμία της καρδιάς να παρέχει επαρκή αιμάτωση στους περιφερικούς ιστούς, οδηγώντας σε συστηματικά συμπτώματα, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονικής, γαστρεντερικής, νεφρικής και εγκεφαλικής δυσλειτουργίας.
Αν και οι βιοχημικές και φυσιολογικές διεργασίες που διέπουν την καρδιακή ανεπάρκεια είναι πολύπλοκες και μεταβλητές, μία από τις φυσιολογικές αποκρίσεις που ρυθμίζεται από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα περιλαμβάνει την τελική ρύθμιση προς τα κάτω των καρδιακών β-υποδοχέων, τη μειωμένη ευαισθησία στις κατεχολαμίνες και τη συνακόλουθη μείωση των σηματοδοτικών μονοπατιών που διαμεσολαβούνται από την αδενυλική κυκλάση.
Η αυξημένη ενδοκυτταρική cAMP, που δρα κυρίως μέσω της πρωτεϊνικής κινάσης Α, αυξάνει την απελευθέρωση ασβεστίου από τη σαρκολεμματική μεμβράνη μέσω των διαύλων ασβεστίου τύπου L, καθώς και την επαναπρόσληψη ασβεστίου που διαμεσολαβείται από τη φωσφολάμβαη και την τροπονίνη Ι· αυτές οι ενέργειες αντιστοιχούν σε θετικά ινότροπα και λουσιτρόπα αποτελέσματα, αντίστοιχα.
Η μιλρινόνη είναι μερικός ανταγωνιστικός αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης ΙΙΙ (PDE-III), με μετρούμενη τιμή IC50 μεταξύ 0,66 και 1,3 μΜ. Ως αναστολέας της PDE-III, η μιλρινόνη οδηγεί σε αύξηση της ενδοκυτταρικής cAMP, η οποία είναι υπεύθυνη για τα φαρμακολογικά της αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της θετικής ινότροπης δράσης, της θετικής λουσιτρόπης δράσης και της αγγειοδιαστολής.
Καθώς η μιλρινόνη επηρεάζει τα επίπεδα cAMP μέσω της PDE-III και όχι μέσω των β-αδρενεργικών υποδοχέων, είναι αποτελεσματική σε ασθενείς που έχουν ρυθμισμένους προς τα κάτω ή άλλως απευαισθητοποιημένους β-αδρενεργικούς υποδοχείς και μπορεί να χορηγηθεί μαζί με β-αγωνιστές/ανταγωνιστές.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Όταν χορηγείται ως ενδοφλέβια εφάπαξ δόση 10-100 μg/kg, η μιλρινόνη προκαλεί αιμοδυναμικά αποτελέσματα εντός 60 δευτερολέπτων, με κορύφωση της δράσης στα 2-5 λεπτά. Η AUC στο πλάσμα εξαρτάται σημαντικά από τη δόση.
Η μιλρινόνη απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα, με ανάκτηση 60% της δόσης μετά από δύο ώρες και 90% εντός οκτώ ωρών. Περίπου το 83% της μιλρινόνης που ανακτάται στα ούρα είναι αμετάβλητο, ενώ το 12% υπάρχει ως ο κύριος μεταβολίτης O-γλυκουρονίδιο.
Η μιλρινόνη που χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια είχε όγκο κατανομής 0,38 L/kg (ενέσεις μεταξύ 12,5-125 μg/kg) και 0,45 L/kg (infusions μεταξύ 0,2-0,7 μg/kg/min).
Η μιλρινόνη που χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια είχε κάθαρση 0,13 L/kg/hr (ενέσεις μεταξύ 12,5-125 μg/kg) και 0,14 L/kg/hr (infusions μεταξύ 0,2-0,7 μg/kg/min.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η μιλρινόνη συνδέεται περίπου στο 70% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος του ανθρώπου.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Μελέτες σε ζώα υποδεικνύουν ότι δύο οξειδωτικές οδοί εμπλέκονται στο μεταβολισμό της μιλρινόνης, αν και εμπλέκουν μόνο ένα μικρό ποσοστό της χορηγούμενης δόσης. Ο κύριος μεταβολίτης είναι ο O-γλυκουρονίδιο μεταβολίτης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Η μιλρινόνη που χορηγήθηκε ενδοφλεβίως σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια είχε μέσο τελικό χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής 2,3 ώρες (ενέσεις μεταξύ 12,5-125 μg/kg) και 2,4 ώρες (infusions μεταξύ 0,2-0,7 μg/kg/min.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Κατάταξη MeSH
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
- Παράγοντες που έχουν ενισχυτική δράση στην καρδιά ή μπορούν να αυξήσουν την καρδιακή παροχή. Μπορεί να είναι ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΓΛΥΚΟΣΙΔΗ· ΣΥΜΠΑΘΗΤΟΜΙΜΗΤΙΚΑ· ή άλλα φάρμακα. Χρησιμοποιούνται μετά από ΕΜΦΡΑΞΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ· ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ· σε ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΟΚ· ή σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ).
- Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στη συσσώρευση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνόκοκκων και την ενεργοποίηση του συστήματος προσταγλανδινών-θρομβοξάνης.
- Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν αγγειοδιαστολή.
- Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη PHOSPHODIESTERASE 3 (PDE-III).
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Κατάταξη FDA
JU9YAX04C7
MILRINONE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 3
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Φωσφοδιεστεράσης 3
Η μιλρινόνη είναι Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 3. Ο μηχανισμός δράσης της μιλρινόνης είναι ως Αναστολέας Φωσφοδιεστεράσης 3.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Κατάταξη MeSH
Φαρμακολογική Ταξινόμηση MeSH
- Παράγοντες που έχουν ενισχυτική δράση στην καρδιά ή μπορούν να αυξήσουν την καρδιακή παροχή. Μπορεί να είναι ΚΑΡΔΙΑΚΑ ΓΛΥΚΟΣΙΔΗ· ΣΥΜΠΑΘΗΤΟΜΙΜΗΤΙΚΑ· ή άλλα φάρμακα. Χρησιμοποιούνται μετά από ΕΜΦΡΑΞΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΟΥ· ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ· σε ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΟΚ· ή σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ).
- Φάρμακα ή παράγοντες που ανταγωνίζονται ή εμποδίζουν οποιονδήποτε μηχανισμό που οδηγεί στη συσσώρευση αιμοπεταλίων, είτε κατά τις φάσεις ενεργοποίησης και αλλαγής σχήματος είτε μετά την αντίδραση απελευθέρωσης πυκνόκοκκων και την ενεργοποίηση του συστήματος προσταγλανδινών-θρομβοξάνης.
- Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν αγγειοδιαστολή.
- Ενώσεις που αναστέλλουν ειδικά τη PHOSPHODIESTERASE 3 (PDE-III).