MOLSIDOMINE(Μολσιδομίνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση του φαρμάκου (tmax) παρατηρείται 1 έως 2 ώρες μετά τη χορήγηση.
98 L
Η νεφρική απέκκριση είναι η κύρια οδός αποβολής των μεταβολιτών σε ανθρώπους (90% έως 95%). Περίπου 2% του φαρμάκου που λαμβάνεται από το στόμα απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν αγγειοδιαστολή.
Μια ποικιλόμορφη ομάδα παραγόντων, με μοναδικές χημικές δομές και βιοχημικές απαιτήσεις, που παράγουν ΜΟΝΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ. Αυτές οι ενώσεις έχουν χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων και στη διαχείριση οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, οξείας και χρόνιας συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και χειρουργικού ελέγχου της αρτηριακής πίεσης. (Adv Pharmacol 1995;34:361-81)
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν αγγειοδιαστολή.
Μια ποικιλόμορφη ομάδα παραγόντων, με μοναδικές χημικές δομές και βιοχημικές απαιτήσεις, που παράγουν ΜΟΝΟΞΕΙΔΙΟ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ. Αυτές οι ενώσεις έχουν χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων και στη διαχείριση οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου, οξείας και χρόνιας συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και χειρουργικού ελέγχου της αρτηριακής πίεσης. (Adv Pharmacol 1995;34:361-81)