Εγκαταστημένη οστεοπόρωση σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Αντενδείξεις: Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, υπερπαραθυρεοειδισμός, νόσος 552

Προϋπάρχουσα υπερασβεστιαιμία ή άλλη μεταβολική νόσος των οστών (υπερπαραθυρεοειδισμός, νόσος Paget), ανεξήγητη αύξηση του οστικού κλάσματος της αλκαλικής φωσφατάσης, προηγηθείσα ακτινοθεραπεία οστών, σοβαρή ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια. Κύηση και γαλουχία.

Υπερασβεστιαιμία, υπερασβεστιουρία, κεφαλαλγία, ζάλη, αίσθημα παλμών, ναυτία, έμετοι, δυσκοιλιότητα ή διάρροια, μυϊκές κράμπες, πόνοι στην οσφύ και τα άκρα, εξασθένηση, ερύθημα στη θέση της ένεσης, σπανιότερα αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης, ουρικού οξέος, δυσγευσία, παροσμία, ανορεξία, γριπποειδή συμπτώματα, αλλεργικές αντιδράσεις.

Πιθανή τοξική δράση της δακτυλίτιδας εάν εμφανιστεί υπερασβεστιαιμία.

Να μη χρησιμοποιείται στη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν είναι απαραίτητο. Παρακολούθηση της στάθμης του ασβεστίου για πιθανά επακόλουθα της υπασβεστιαιμίας, παραισθησίες, κράμπες, τετανίες και σπασμούς. Προσαρμογή των δόσεων στους καπνιστές. Σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια (αυξάνεται η στάθμη του). Παρακολούθηση των επιπέδων της παραθορμόνης και πιθανώς προσαρμογή της δόσης.

Σε δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ασθενών >18 ετών με νεφροπάθεια τελικού σταδίου και ευρισκόμενους σε αιμοκάθαρση έναρξη με 30mg ημερησίως και προσαρμογή της δόσης κάθε 2-4 εβδομάδες έως το μέγιστο 180mg ημερησίως. Σε καρκίνο παραθυρεοειδών αδένων, σε άτομα >18 ετών έναρξη με 30mg δύο φορές την ημέρα και προσαρμογή της δόσης ανά 24 εβδομάδες έως το μέγιστο 90mg 4 φορές την ημέρα.

Θεραπεία μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης.

Προϋπάρχουσα υπερασβεστιαιμία ή άλλη μεταβολική νόσος των οστών (υπερπαραθυρεοειδισμός, νόσος Paget), ανεξήγητη αύξηση του οστικού κλάσματος της αλκαλικής φωσφατάσης, προηγηθείσα ακτινοθεραπεία οστών, σοβαρή ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια. Κύηση και γαλουχία.

Υπερασβεστιαιμία, υπερασβεστιουρία, κεφαλαλγία, ζάλη, αίσθημα παλμών, ναυτία, έμετοι, δυσκοιλιότητα ή διάρροια, μυϊκές κράμπες, πόνοι στην οσφύ και τα άκρα, εξασθένηση, ερύθημα στη θέση της ένεσης, σπανιότερα αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης, ουρικού οξέος, δυσγευσία, παροσμία, ανορεξία, γριπποειδή συμπτώματα, αλλεργικές αντιδράσεις.

Πιθανή τοξική δράση της δακτυλίτιδας εάν εμφανιστεί υπερασβεστιαιμία.

Εχει δειχθεί σημαντική μείωση στη συχνότητα σπονδυλικών, αλλά όχι ισχιακών καταγμάτων. Παρακολούθηση της στάθμης του ασβεστίου. Σε ασθενείς με νεφρολιθίαση, σε αυτούς που λαμβάνουν δακτυλίτιδα. Να μην υπερβαίνεται η διάρκεια θεραπείας των 24 μηνών (παρατηρήθηκε ανάπτυξη οστεοσαρκώματος σε αρουραίους μετά από μακροχρόνια χορήγηση σε μεγάλες όμως δόσεις).

100μg άπαξ ημερησίως σε υποδόρια ένεση στην κοιλιά.