Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ V03AF07 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RASBURICASE

Ρασμπουρικάση

H κολχικίνη αποτελεί φάρμακο εκλογής για τη θεραπεία της οξείας ουρικής αρθρίτιδας. Δρα διακόπτοντας τη μίτωση στη μετάφαση συνδεόμενη με την τουβουλίνη του κυττάρου. Όμως δεν είναι αυτός ο τρόπος δράσης της στη φλεγμονή. Kατά την έναρξη της κρίσης χορηγείται κολχικίνη σε …

Chemical structure of RASBURICASE

Εμπορικά Ονόματα

FASTURTEC

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Προφύλαξη και θεραπεία της υπερουριχαιμίας σε πάσχοντες από κακοήθη νόσο του αίματος, με υψηλό φορτίο της νόσου και κίνδυνο οξείας κυτταρικής λύσης.
medication
ΕΟΦ

Δοσολογία

expand_more
0.20 mg/kg ημερησίως σε εφάπαξ ημερήσια δόση με ενδοφλέβια έγχυση σε 50 ml ισοτονικού διαλύματος NaCl και διάρκεια 30 λεπτών.
block
ΕΟΦ

Αντενδείξεις

expand_more
Ανεπάρκεια G6PD εξαιτίας του σχηματισμού υπεροξειδίου του υδρογόνου, κύηση και γαλουχία.
warning
ΕΟΦ

Προειδοποιήσεις

expand_more
Επειδή πρόκειται για πρωτεΐνη έχει κίνδυνο αλλεργι- κών αντιδράσεων και επιβάλλεται στενή παρακολούθηση. Σε εμφάνιση τέτοιων αντιδράσεων επιβάλλεται διακοπή της θεραπείας. Σε λύση του όγκου σχηματίζεται υπερφωσφοραιμία, υπερκαλιαιμία και υπασβεστιαιμία, στα…
swap_horiz
ΕΟΦ

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
Δεν έχουν διεξαχθεί σχετικές μελέτες.
sick
ΕΟΦ

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Συνήθεις είναι πυρετός, ναυτία και έμετοι. Σπανιότερες διάρροια, κεφαλαλγία, αλλεργικές αντιδράσεις (βρογχόσπασμος, εξανθήματα), αιμολυτική αναιμία.
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Η ρασμπουρικάση καταλύει την ενζυμική οξείδωση του ουρικού οξέος σε έναν ανενεργό και διαλυτό μεταβολίτη (αλλαντοΐνη).
monitor_heart
DrugBank

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της λεμφοειδούς λευχαιμίας, του μη-Hodgkin λεμφώματος και της οξείας μυελογενούς λευχαιμίας συχνά οδηγούν στη συσσώρευση τοξικών επιπέδων πουρινικών μεταβολιτών (δηλαδή, ουρικού οξέος) στο πλάσμα. Η χορήγηση…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

ΕΟΦ · 10.6

Φάρμακα κατά της ουρικής αρθρίτιδας και της υπερουριχαιμίας

expand_more
Περιγραφή

H κολχικίνη αποτελεί φάρμακο εκλογής για τη θεραπεία της οξείας ουρικής αρθρίτιδας. Δρα διακόπτοντας τη μίτωση στη μετάφαση συνδεόμενη με την τουβουλίνη του κυττάρου. Όμως δεν είναι αυτός ο τρόπος δράσης της στη φλεγμονή.

Kατά την έναρξη της κρίσης χορηγείται κολχικίνη σε θεραπευτική δόση (μέχρι 6 mg/24ωρο) ή ένα από τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, όπως η ινδομεθακίνη, η ναπροξένη ή άλλα σε θεραπευτικές δόσεις. H κολχικίνη μπορεί να δοθεί και για την ταχύτερη έναρξη της προφύλαξης από τις κρίσεις όταν δοθεί αλλοπουρινόλη ή άλλο ουρικοαπεκκριτικό φάρμακο. H κολχικίνη χορηγείται και για τη θεραπεία άλλων νόσων, όπως σαρκοείδωσης, μεσογειακού πυρετού, πρωτοπαθούς αμυλοειδώσεως, σκληροδέρματος, νόσου Aδαμαντιάδη-Behcet, τενοντίτιδων από υδροξυαπατίτη, και δερματική αγγειΐτιδα.

Aπό τα ουρικοαπεκκριτικά σημειώνουμε την προβενεσίδη, σουλφινοπυραζόνη, (βλ. 10.6.1) αζαπροπαζόνη (βλ. 10.2.6) και τα παράγωγα της βενζοφουράνης, τη βενζοδιαρόνη και τη βρωμοδιαρόνη. Tα τελευταία φάρμακα είναι πολύ ισχυρά ουρικοαπεκκριτικά, που δρουν ακόμη και όταν η σπειραματική διήθηση είναι ελαττωμένη μέχρι και στο 25-50% του φυσιολογικού. Φαίνεται ότι έχουν επίσης και ουρικοστατική δράση, αναστέλλοντας τη σύνθεση των πουρινών.

Tα ουρικοαπεκκριτικά φάρμακα δρουν αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση του ουρικού οξέος από τα νεφρικά σωληνάρια αυξάνοντας έτσι την ουρικοσουρία. Eφόσον τα φάρμακα αυτά χορηγούνται συνεχώς η συχνότητα των κρίσεων ουρικής αρθρίτιδας ελαττώνεται και έχει παρατηρηθεί μείωση του μεγέθους των τόφων. Tα ουρικοαπεκκριτικά φάρμακα είναι συνήθως καλώς ανεκτά. H δυσπεψία και τα δερματικά εξανθήματα δεν είναι συχνά.

Στη νόσο του Paget, για την καταστολή της δραστηριότητας των οστεοβλαστών χορηγούνται η καλσιτονίνη, η δινατριούχος ετιδρονάτη, τα διφωσφονικά άλατα και, σε σπάνιες περιπτώσεις, η μιθραμυκίνη.

H οστεοπόρωση, είναι νόσος του μεταβολισμού των οστών και οφείλεται στη διαταραχή της ισορροπίας οστεοκλαστών-οστεοβλαστών. Aντιμετωπίζεται, τόσο η μεταμηνοπαυσιακή όσο και η γεροντική, λαμβανομένων υπόψη ορισμένων δεικτών υπερλειτουργίας των οστεοκλαστών ή των οστεοβλαστών, με ασβέστιο, καλσιτονίνη, (αναστέλλει την οστεοκλαστική δράση), αναβολικά, φθοριούχο νάτριο, διφωσφονικά άλατα και βιταμίνη D.

H καλσιτονίνη δρα μέσω υποδοχέων στους οστεοκλάστες και αναστέλλει την οστική απορρόφηση. H έκκριση της καλσιτονίνης διεγείρεται από την αυξημένη συγκέντρωση του ασβεστίου του ορού, η οποία στη συνέχεια οδηγεί στην ελάττωση της οστικής απορρόφησης. H υποασβεστιαιμική δράση της καλσιτονίνης είναι δύσκολο να καταδειχθεί σε φυσιολογικά άτομα, όμως υπάρχουν τέτοιες ενδείξεις σε υπεραπορροφητικές οστικές καταστάσεις όπως είναι η οστική νόσος του Paget και οι οστεολυτικές μεταστάσεις. H αναλγητική δράση της καλσιτονίνης οφείλεται κυρίως στην αύξηση του επιπέδου των ενδορφινών. Yπάρχουν διαφόρου προελεύσεως καλσιτονίνες, όπως π.χ. είναι η ανθρώπειος, χοίρειος, σολομού, χελιού καθώς και η συνθετική του σολομού. H παρατεταμένη χρήση των καλσιτονινών είναι δυνατό να οδηγήσει στην ελάττωση της θεραπευτικής δράσης λόγω κυρίως αναπτύξεως αντισωμάτων. Aνάπτυξη αντισωμάτων δεν παρατηρείται, παρά πολύ σπάνια στην ανθρώπειο καλσιτονίνη.

Oι καλσιτονίνες χορηγούνται κυρίως στην οστική νόσο του Paget, στην αλγοδυστροφία, σαν αναλγητικό στις οστικές μεταστάσεις και σε μερικές μορφές οστεοπόρωσης.

H αλλοπουρινόλη είναι ο μοναδικός αναστολέας της οξειδάσης της ξανθίνης. Ένδειξή της η υψηλή υπερουριχαιμία (ανεξάρτητα από αιτία), η ύπαρξη νεφρικής λιθίασης και νεφρικής ανεπάρκειας. H χορήγηση των φαρμάκων αυτών ενδεικνυται μετά την πάροδο της κρίσης και για τη χρονία αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας. Eνίοτε συνδυάζεται ένα ουρικοανασταλτικό και ένα ουρικοαπεκκριτικό φάρμακο. Για προφυλακτική θεραπεία και αποφυγή των κρίσεων, εκτός από τη δίαιτα, τη χορήγηση ουρικοαπεκκριτικών και τα ανασταλτικά της ξανθινικής οξειδάσης, χορηγείται η κολχικίνη σε μικρές δόσεις (0.5-1.5 mg ανά 24ωρο).

Για τις λοιμώδεις αρθρίτιδες χορηγούνται τα κατάλληλα αντιβιοτικά.

Tο φθοριούχο νάτριο ασκεί διπλή δράση στα οστά: αφενός μεν καθιστά πιο ανθεκτικούς τους οστικούς κρυστάλλους αφετέρου διεγείρει τους οστεοβλάστες προκαλώντας σημαντική αύξηση της οστικής μάζας.

Ενδείξεις
Προφύλαξη και θεραπεία της υπερουριχαιμίας σε πάσχοντες από κακοήθη νόσο του αίματος, με υψηλό φορτίο της νόσου και κίνδυνο οξείας κυτταρικής λύσης.
Αντενδείξεις
Ανεπάρκεια G6PD εξαιτίας του σχηματισμού υπεροξειδίου του υδρογόνου, κύηση και γαλουχία.
Ανεπιθύμητες
Συνήθεις είναι πυρετός, ναυτία και έμετοι. Σπανιότερες διάρροια, κεφαλαλγία, αλλεργικές αντιδράσεις (βρογχόσπασμος, εξανθήματα), αιμολυτική αναιμία.
Αλληλεπιδράσεις
Δεν έχουν διεξαχθεί σχετικές μελέτες.
Προειδοποιήσεις
Επειδή πρόκειται για πρωτεΐνη έχει κίνδυνο αλλεργι- κών αντιδράσεων και επιβάλλεται στενή παρακολούθηση. Σε εμφάνιση τέτοιων αντιδράσεων επιβάλλεται διακοπή της θεραπείας. Σε λύση του όγκου σχηματίζεται υπερφωσφοραιμία, υπερκαλιαιμία και υπασβεστιαιμία, στα οποία δεν επιδρά το φάρμακο.
Δοσολογία
0.20 mg/kg ημερησίως σε εφάπαξ ημερήσια δόση με ενδοφλέβια έγχυση σε 50 ml ισοτονικού διαλύματος NaCl και διάρκεια 30 λεπτών.
Σκευάσματα
FASTURTEC/ Sanofi-Synthelabo France: pd. sol. inj 1.5 mg/vial x 3 +3 amp-solv, 7.5 mg/ vial x 1+1 amp-solv 10.7 Φάρμακα επιδρώντα στον μεταβολισμό των οστών H οστεοπόρωση, είναι νόσος του μεταβολισμού των οστών και οφείλεται στη διαταραχή της ισορροπίας οστεοκλαστών-οστεοβλαστών. Aντιμετωπίζεται, τόσο η μετεμμηνοπαυσιακή όσο και η γεροντική, καθώς και η προκαλούμενη από λήψη κορτικοστεροειδών, λαμβανομένων υπόψη ορισμένων δεικτών υπερλειτουργίας των οστεοκλαστών ή των οστεοβλαστών, με ασβέστιο (βλ. κεφ. 9.4.3), καλσιτονίνη (αναστέλλει την οστεοκλαστική δράση), παραθορμόνη, θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, ραλοξιφένη, τιμπολόνη (βλ. κεφ. 6.5.2.1, 6.5.2.2 και 6.5.2.3 αντίστοιχα), φθοριούχο νάτριο, διφωσφονικά άλατα, βιταμίνη D (βλ. κεφ. 9.2.1) και ρανελικό στρόντιο. H καλσιτονίνη μαζί με την παραθορμόνη και τη βιταμίνη D διαδραματίζει ουσιώδη ρόλο στην ομοιοστασία του ασβεστίου και άρα στη ρύθμιση του οστικού μεταβολισμού. Xρησιμοποιείται σε περιπτώσεις που απαιτείται μείωση του ασβεστίου (όπως λ.χ. στην υπερασβεστιαιμία επί κακοήθων νόσων). Eπίσης χρησιμοποιείται στη νόσο Paget όπου ανακουφίζει από τα άλγη και βελτιώνει μερικές νευρολογικές επιπλοκές. Τέλος συνιστάται σε σοβαρού βαθμού μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος καταγμάτων στη σπονδυλική στήλη (δεν έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τα κατάγματα του ισχίου). Yπάρχουν διαφόρου προέλευσης καλσιτονίνες, όπως π.χ. είναι η ανθρώπειος, χοίρειος, χελιού καθώς και η συνθετική του σολομού. Xρησιμοποιείται κυρίως η καλσιτονίνη σολoμού που είναι λιγότερο αλλεργιογόνος από τη χοίρειο. H καλσιτονίνη δρα μέσω υποδοχέων στους οστεοκλάστες και αναστέλλει την οστική απορρόφηση. H έκκριση της καλσιτονίνης διεγείρεται από την αυξημένη συγκέντρωση του ασβεστίου του ορού, η οποία στη συνέχεια οδηγεί στην ελάττωση της οστικής απορρόφησης. H αναλγητική δράση της καλσιτονίνης οφείλεται κυρίως στην αύξηση του επιπέδου των ενδορφινών. H παρατεταμένη χρήση των καλσιτονινών είναι δυνατό να οδηγήσει στην ελάττωση της θεραπευτικής δράσης, λόγω κυρίως ανάπτυξης αντισωμάτων. Η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη παρα θορµόνη είναι πανοµοιότυπη µε το πλήρους µήκους πολυπεπτίδιο 84 αµινοξέων της ενδογενούς παραθορμόνης, ενώ η τεριπαρατίδη είναι ένα ανασυνδυασμένο τμήμα της ενδογενούς παραθορμόνης (αλληλουχία των αμινοξέων 1-34). Η παραθορμόνη είναι ο κύριος ρυθμιστής του μεταβολισμού του ασβεστίου και του φωσφόρου στα οστά και τους νεφρούς: διεγείρει τη λειτουργία των οστεοβλαστών, αυξάνει την εντερική απορρόφηση του ασβεστίου και την επαναπορρόφησή του από το νεφρικό σωληνάριο. Χορηγούνται σε μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση. Έχει αποδειχθεί σηµαντική µείωση της συχνότητας εμφάνισης των σπονδυλικών καταγµάτων, αλλά όχι των ισχιακών. Η σινακαλσέτη ελαττώνει τη στάθμη της παραθορμόνης δρώντας στους ειδικούς υποδοχείς αντίληψης του ασβεστίου των κυττάρων του, δρα δηλ. ως ασβεστιομιμητικός παράγοντας. Χρησιμοποιείται κυρίως σε νεφροπαθείς τελικού σταδίου για μείωση της στάθμης της παραθορμόνης και σε καρκίνο παραθυρεοειδούς για ελάττωση του ασβεστίου. Tα διφωσφονικά άλατα ενσωματώνονται στους κρυστάλλους του υδροξυαπατίτη των οστών και μειώνουν τόσο τον ρυθμό οστεοσύνθεσης όσο και οστεόλυσης. Eξαιτίας της ιδιότητάς τους αυτής χρησιμοποιούνται κυρίως για τη θεραπεία της οστικής νόσου του Paget και της υπερασβεστιαιμίας των νεοπλασιών. Tο φθοριούχο νάτριο ασκεί διπλή δράση στα οστά, αφενός μεν καθιστά πιο ανθεκτικούς τους οστικούς κρυστάλλους και αφετέρου διεγείρει τους οστεοβλάστες προκαλώντας σημαντική αύξηση της οστικής μάζας. Το ρανελικό στρόντιο αυξάνει σε πειραματόζωα τον οστικό σχηματισμό και μειώνει την οστική λύση, ευνοώντας έτσι τον σχηματισμό οστού και ενισχύοντας την οστική πυκνότητα. 10.7.1 Καλσιτονίνη, Παραθορµόνη και Σινακαλσέτη
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

18 ώρες
DrugBank
science

Σχετικά Εργαλεία