REMIFENTANIL
Ρεμιφαιντανύλη
### Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Οπιοειδή αναισθητικά, κωδικός ATC: N01A H06 Η ρεμιφαιντανύλη είναι ένας εκλεκτικός μ-οπιοειδής αγωνιστής, του οποίου η δράση έχει ταχεία έναρξη και πολύ βραχεία διάρκεια.
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια
- Χορήγηση: Συνεχής έγχυση, bolus ένεση, TCI
- Δόση έναρξης: 0,4 μικρογραμμάρια/kg/min
- Τιτλοποίηση: Για διατήρηση αναισθησίας σε αεριζόμενους ενήλικες: προς τα πάνω με ποσοστά αύξησης 25 έως 100% ή προς τα κάτω με ποσοστά μείωσης 25 έως 50%, ανά 2 έως 5 λεπτά. Για ενήλικες σε ΜΕΘ: με αυξήσεις των 0,025 μικρογραμμαρίων/kg/min (1,5 μικρογραμμάρια/kg/h) ανά 5 λεπτά. Για πρόσθετη αναλγησία σε επώδυνες διαδικασίες στη ΜΕΘ: αυξήσεις 25% έως 50% κάθε 2 έως 5 λεπτά. Για καρδιοχειρουργική διακοπή: μείωση κατά 25% ανά 10 λεπτά. Για αποσωλήνωση σε ΜΕΘ: σταδιακά μέχρι 0,1 μικρογραμμάρια/kg/min εντός 1 ώρας πριν την αποσωλήνωση, μετά την αποσωλήνωση μείωση κατά 25% ανά 10 λεπτά.
-
Ενήλικες - Γενική αναισθησία (Αεριζόμενοι ασθενείς) με υποξείδιο του αζώτου (66%)Δόση0,4 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση2 μικρογραμμάρια/kg/minΑρχική bolus 0,5 έως 1 μικρογραμμάριο/kg (σε τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα)
-
Ενήλικες - Γενική αναισθησία (Αεριζόμενοι ασθενείς) με ισοφλουράνιο (0,5 MAC)Δόση0,25 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση2 μικρογραμμάρια/kg/minΑρχική bolus 0,5 έως 1 μικρογραμμάριο/kg (σε τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα)
-
Ενήλικες - Γενική αναισθησία (Αεριζόμενοι ασθενείς) με προποφόλη (100 μικρογραμμάρια/kg/min)Δόση0,25 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση2 μικρογραμμάρια/kg/minΑρχική bolus 0,5 έως 1 μικρογραμμάριο/kg (σε τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα)
-
Ενήλικες - Εισαγωγή αναισθησίας (MCI)Δόση0,5 έως 1 μικρογραμμάριο/kg/minΜε ή χωρίς αρχική bolus ένεση 1 μικρογραμμαρίου/kg (σε τουλάχιστον 30 δευτερόλεπτα). Δεν απαιτείται bolus εάν διασωλήνωση >8-10 λεπτά μετά την έναρξη της έγχυσης.
-
Ενήλικες - Αναισθησία (Αυτόματη αναπνοή)Δόση0,04 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση0,1 μικρογραμμάρια/kg/minΔεν συνιστώνται bolus ενέσεις. Εύρος: 0,025 έως 0,1 μικρογραμμάρια/kg/min.
-
Ενήλικες - Μετεγχειρητική περίοδος (Αυτόματη αναπνοή)Δόση0,1 μικρογραμμάρια/kg/minΜείωση ταχύτητας έγχυσης. Δεν συνιστώνται bolus δόσεις.
-
Ενήλικες - Γενική αναισθησία (TCI, αεριζόμενοι ασθενείς)ΔόσηΣτοχευόμενες συγκεντρώσεις 3 έως 8 νανογραμμάρια/mlΜέγ. δόση15 νανογραμμάρια/mlΓια ιδιαίτερα διεγερτικές χειρουργικές επεμβάσεις έως 15 νανογραμμάρια/ml.
-
Παιδιατρικοί ασθενείς (1 έως 12 ετών) - Διατήρηση αναισθησίας με υποξείδιο του αζώτου (70%)Δόση0,4 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση3 μικρογραμμάρια/kg/minΤυπικές ταχύτητες έγχυσης: 0,4 και 3 μικρογραμμάρια/kg/min. Αρχική δόση 0,4 μικρογραμμάρια/kg/min.
-
Παιδιατρικοί ασθενείς (1 έως 12 ετών) - Διατήρηση αναισθησίας με αλοθάνιο (0,3 MAC)Δόση0,25 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση1,3 μικρογραμμάρια/kg/minBolus 1 μικρογραμμάριο/kg. Συγχορηγούμενος με υποξείδιο του αζώτου/οξυγόνο σε αναλογία 2:1.
-
Παιδιατρικοί ασθενείς (1 έως 12 ετών) - Διατήρηση αναισθησίας με σεβοφλουράνιο (0,3 MAC)Δόση0,25 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση0,9 μικρογραμμάρια/kg/minBolus 1 μικρογραμμάριο/kg. Συγχορηγούμενος με υποξείδιο του αζώτου/οξυγόνο σε αναλογία 2:1.
-
Παιδιατρικοί ασθενείς (1 έως 12 ετών) - Διατήρηση αναισθησίας με ισοφλουράνιο (0,5 MAC)Δόση0,25 μικρογραμμάρια/kg/minΜέγ. δόση0,9 μικρογραμμάρια/kg/minBolus 1 μικρογραμμάριο/kg. Συγχορηγούμενος με υποξείδιο του αζώτου/οξυγόνο σε αναλογία 2:1.
-
Νεογνά / βρέφη (ηλικίας <1 έτους)Δεν συνιστάται λόγω ανεπαρκών κλινικών δεδομένων.
-
Καρδιοχειρουργική - Φάση εισαγωγής αναισθησίαςΔόση1 μικρογραμμάριο/kg/minΔεν συνιστάται bolus. Ενδοτραχειακή διασωλήνωση όχι πριν από 5 λεπτά από την έναρξη της έγχυσης.
-
Καρδιοχειρουργική - Διατήρηση αναισθησίας με ισοφλουράνιο (0,4 MAC)Δόση1 μικρογραμμάριο/kg/minΜέγ. δόση4 μικρογραμμάρια/kg/minBolus 0,5 έως 1 μικρογραμμάριο/kg. Μέγιστη bolus δόση 0,5 μικρογραμμάρια/kg για ασθενείς υψηλού κινδύνου.
-
Καρδιοχειρουργική - Διατήρηση αναισθησίας με προποφόλη (50 μικρογραμμάρια/kg/min)Δόση1 μικρογραμμάριο/kg/minΜέγ. δόση4,3 μικρογραμμάρια/kg/minBolus 0,5 έως 1 μικρογραμμάριο/kg. Μέγιστη bolus δόση 0,5 μικρογραμμάρια/kg για ασθενείς υψηλού κινδύνου.
-
Καρδιοχειρουργική - Παράταση μετεγχειρητικής αναλγησίας (πριν την αποσωλήνωση)Δόση1 μικρογραμμάριο/kg/minΜέγ. δόση1 μικρογραμμάριο/kg/minΔεν συνιστάται bolus.
-
Καρδιοχειρουργική (TCI, αεριζόμενοι ασθενείς)ΔόσηΣτοχευόμενες συγκεντρώσεις έως 20 νανογραμμάρια/mlΓενικά στο ανώτερο όριο του εύρους των γενικών χειρουργικών επεμβάσεων.
-
Ενήλικες - Μονάδες εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ)Δόση0,1 έως 0,15 μικρογραμμάρια/kg/min (6 έως 9 μικρογραμμάρια/kg/h)Μέγ. δόση0,74 μικρογραμμάρια/kg/min (44,4 μικρογραμμάρια/kg/h)Δεν συνιστώνται bolus δόσεις. Διάρκεια έως 3 ημέρες. TCI δεν συνιστάται.
-
Ενήλικες - ΜΕΘ, πρόσθετη αναλγησία σε επώδυνες διαδικασίεςΔόση0,25 μικρογραμμάρια/kg/min (15 μικρογραμμάρια/kg/h) (μέση)Μέγ. δόση0,75 μικρογραμμάρια/kg/min (44,4 μικρογραμμάρια/kg/h)Διατηρείτε τουλάχιστον 0,1 μικρογραμμάρια/kg/min για 5 λεπτά πριν τη διαδικασία.
-
Παιδιατρικοί ασθενείς σε ΜΕΘΔεν συνιστάται λόγω έλλειψης δεδομένων.
-
Ηλικιωμένοι (>65 ετών) - Γενική αναισθησία (MCI)ΔόσηΜισή της συνιστώμενης δόσης ενηλίκωνΝα τιτλοποιείται ανάλογα με την εξατομικευμένη ανάγκη. Ρύθμιση σε όλες τις φάσεις της αναισθησίας.
-
Ηλικιωμένοι (>65 ετών) - Γενική αναισθησία (TCI)ΔόσηΑρχική στοχευόμενη συγκέντρωση 1,5 έως 4 νανογραμμάρια/mlΜε επακόλουθη ρύθμιση ανάλογα με την ανταπόκριση.
-
Ηλικιωμένοι (>65 ετών) - Καρδιακή αναισθησίαΔεν απαιτείται μείωση της αρχικής δοσολογίας.
-
Ηλικιωμένοι (>65 ετών) - Εντατική ΘεραπείαΔεν απαιτείται μείωση της αρχικής δοσολογίας.
-
ΝευροχειρουργικήΔεν απαιτούνται ειδικές δοσολογικές συστάσεις.
-
ASA III/IV ασθενείς - Γενική αναισθησία (MCI)ΔόσηΜειωμένη αρχική δοσολογίαΜε επακόλουθη ρύθμιση για αποτελεσματικότητα.
-
ASA III/IV ασθενείς - Γενική αναισθησία (TCI)ΔόσηΧαμηλότερος αρχικός στόχος 1,5 έως 4 νανογραμμάρια/mlΜε ακολούθως τιτλοποίηση ανάλογα με την απόκριση.
-
ASA III/IV ασθενείς - Καρδιακή αναισθησίαΔεν απαιτείται μείωση της αρχικής δοσολογίας.
-
Παχύσαρκοι ασθενείς (MCI)ΔόσηΜείωση της δοσολογίαςΜε βάση το ιδανικό βάρος σώματος.
-
Παχύσαρκοι ασθενείς (TCI)Να τιτλοποιείται προσεκτικά ως προς την ανταπόκριση εάν το LBM υπολείπεται (ΔΜΣ >35 kg/m^2^ για θήλεις, >40 kg/m^2^ για άρρενες).
-
Νεφρική δυσλειτουργία (Γενική/ΜΕΘ)Δεν απαιτείται αναπροσαρμογή της δόσης. Ελαττωμένη κάθαρση καρβοξυλιωμένου μεταβολίτη.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της αρχικής δόσης. Παρακολούθηση και τιτλοποίηση λόγω πιθανής αυξημένης ευαισθησίας σε αναπνευστική καταστολή.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Επισκληρίδια και ενδορραχιαία χρήση (λόγω γλυκίνης)
-
Γνωστή υπερευαισθησία στη ρεμιφαιντανύλη, ή σε άλλα ανάλογα της φαιντανύλης ή σε κάποιο από τα συστατικά του παρασκευάσματος
-
Χρήση ως μόνος παράγοντας για την πρόκληση αναισθησίας
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Γενική χορήγηση και παρακολούθησηΝα χορηγείται μόνο σε χώρο πλήρως εξοπλισμένο για την παρακολούθηση και υποστήριξη αναπνευστικής και καρδιαγγειακής λειτουργίας και από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό.
-
Διάρκεια θεραπείαςΠληθυσμόςΜηχανικά αεριζόμενοι ασθενείς σε Μονάδες Εντατικής ΘεραπείαςΔεν συνιστάται χρήση μεγαλύτερη των 3 ημερών, λόγω μη τεκμηριωμένης ασφάλειας και αποτελεσματικότητας.
-
Μετάβαση σε εναλλακτική αναλγησίαΠριν από τη διακοπή της ρεμιφαιντανύλης, να χορηγούνται εναλλακτικοί αναλγητικοί και κατασταλτικοί παράγοντες αρκετό χρόνο πριν, για πρόληψη υπεραλγησίας και αιμοδυναμικών μεταβολών.
-
Ακούσια χορήγησηΓια την αποφυγή αναπνευστικής καταστολής, άπνοιας και/ή μυικής δυσκαμψίας από νεκρό χώρο IV γραμμών, το Remifentanil / Ρεμιφαιντανύλη να χορηγείται εντός IV γραμμής ταχείας ροής ή μέσω ξεχωριστής IV γραμμής, η οποία θα απομακρυνθεί μετά τη διακοπή.
-
Σύνδρομα στέρησηςΝα αποφεύγεται η απότομη διακοπή, ιδιαίτερα μετά από παρατεταμένη χορήγηση (>3 ημέρες). Η επανέναρξη και σταδιακή χορήγηση είχε αποτέλεσμα σε αναφερόμενα συμπτώματα απόσυρσης (ταχυκαρδία, υπέρταση, διέγερση).
-
Μυική δυσκαμψία - ΠρόληψηΗ διάρκεια χορήγησης της bolus ένεσης δε θα πρέπει να είναι μικρότερη από 30 δευτερόλεπτα.
-
Μυική δυσκαμψία - ΑντιμετώπισηΘεραπευτική αντιμετώπιση με υποστηρικτικά μέτρα. Κατά την εισαγωγή αναισθησίας: χορήγηση νευρομυικού αποκλειστή και/ή επιπλέον υπνωτικών παραγόντων. Ως αναλγητικό: διακοπή ή μείωση ταχύτητας χορήγησης. Εναλλακτικά: ανταγωνιστής οπιοειδών (μπορεί να μειώσει την αναλγητική δράση).
-
Αναπνευστική καταστολή - ΠρόληψηΝα χρησιμοποιείται μόνο σε χώρους με κατάλληλες εγκαταστάσεις για παρακολούθηση και αντιμετώπιση. Ιδιαίτερη προσοχή σε ασθενείς με αναπνευστική ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία. Στενή παρακολούθηση και τιτλοποίηση δόσης.
-
Αναπνευστική καταστολή - ΑντιμετώπισηΜείωση ταχύτητας έγχυσης κατά 50% ή παροδική διακοπή. Να εξασφαλίζεται πλήρης ανάκτηση των αισθήσεων και επαρκής αυτόματος αερισμός του ασθενούς πριν του δοθεί εξιτήριο.
-
Καρδιαγγειακές επιδράσεις (Υπόταση, Βραδυκαρδία)Μείωση της ταχύτητας έγχυσης της ρεμιφαιντανύλης ή της δόσης των συγχορηγούμενων αναισθητικών ή χρήση IV υγρών, αγγειοσυσπαστικών ή αντιχολινεργικών παραγόντων.
-
Ευαισθησία σε καρδιαγγειακές επιδράσειςΠληθυσμόςΕξασθενημένοι, υποογκαιμικοί, ηλικιωμένοι ασθενείςΕνδέχεται να είναι περισσότερο ευαίσθητοι.
-
Χρήση σε νεογνά/βρέφηΠληθυσμόςΝεογνά/βρέφη < 1 έτουςΠροσοχή λόγω περιορισμένων δεδομένων.
-
ΕξάρτησηΜπορεί να προκαλέσει εξάρτηση.
-
Περιεκτικότητα σε νάτριοΠεριέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά ml.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φάρμακα που μεταβολίζονται από χολινεστεράση του πλάσματοςπαρακολούθησηΔεν αναμένονται αλληλεπιδράσεις
-
Εισπνεόμενα και ενδοφλέβια αναισθητικά, βενζοδιαζεπίνεςπροσοχήΜείωση των απαιτούμενων ποσοτήτων/δόσεωνΣύστασηΝα μειωθούν οι δόσεις των συγχορηγούμενων κατασταλτικών του ΚΝΣ για αποφυγή αυξημένης επίπτωσης ανεπιθύμητων ενεργειών.
-
Καρδιοκατασταλτικά φάρμακα (π.χ. β-αποκλειστές, αποκλειστές διαύλων ασβεστίου)προσοχήΈξαρση των καρδιαγγειακών επιδράσεων (υπόταση και βραδυκαρδία) της ρεμιφαιντανύλης
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
- Αναφυλαξία
- Εξάρτηση
- Δυσκαμψία σκελετικών μυών
- Καταστολή
- Σπασμοί
- Βραδυκαρδία
- Καρδιακή ανακοπή
- Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- ασυστολία
- Υπόταση
- Μετεγχειρητική υπέρταση
- Οξεία αναπνευστική καταστολή
- Άπνοια
- Υποξία
- Ναυτία
- Έμετος
- Δυσκοιλιότητα
- Κνησμός
- Μετεγχειρητικά ρίγη
- Μετεγχειρητικά άλγη
- Ανοχή στο φάρμακο
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσκαμψία σκελετικών μυώνΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΆπνοιαΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΜετεγχειρητικά ρίγηΓενικές
-
ΣυχνέςΜετεγχειρητική υπέρτασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΟξεία αναπνευστική καταστολήΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΜετεγχειρητικά άλγηΓενικές
-
Όχι συχνέςΥποξίαΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΑναφυλαξίαΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΑντιδράσεις υπερευαισθησίαςΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΚαρδιακή ανακοπήΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚαταστολήΝευρικό
-
ΣπάνιεςασυστολίαΚαρδιακές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΑνοχή στο φάρμακοΓενικές
-
Μη γνωστέςΕξάρτησηΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΚολποκοιλιακός αποκλεισμόςΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΣπασμοίΝευρικό
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΤο Remifentanil / Ρεμιφαιντανύλη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης, παρά μόνο εάν αυτό είναι σαφώς απαραίτητο.Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες που διεξάχθηκαν στα ζώα κατέδειξαν σε κάποιο βαθμό τοξικότητα για την αναπαραγωγή (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Τερατογόνες επιδράσεις δεν παρατηρήθηκαν σε αρουραίους ή σε κουνέλια. Ο δυνητικός κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Το προφίλ ασφάλειας του Remifentanil / Ρεμιφαιντανύλη κατά τη διάρκεια του τοκετού δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα προκειμένου να στοιχειοθετηθεί σύσταση χρήσης της ρεμιφαιντανύλης κατά τον τοκετό ή την καισαρική τομή. Η ρεμιφαιντανύλη διαπερνά τον πλακούντα και τα ανάλογα της φαιντανύλης μπορεί να προκαλέσουν αναπνευστική καταστολή στο παιδί.
-
Γαλουχίασυνιστάται στις μητέρες που θηλάζουν να διακόπτουν τη γαλουχία για ένα 24-ωρο μετά από τη χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης.Στον άνθρωπο, δεν είναι γνωστό εάν η ρεμιφαιντανύλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Ωστόσο, επειδή τα ανάλογα της φαιντανύλης απεκκρίνονται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα και επειδή βρέθηκαν ρεμιφαιντανύλη και μεταβολίτες της στο γάλα του αρουραίου έπειτα από χορήγηση ρεμιφαιντανύλης.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Οπιοειδή αναισθητικά, κωδικός ATC: N01A H06 Η ρεμιφαιντανύλη είναι ένας εκλεκτικός μ-οπιοειδής αγωνιστής, του οποίου η δράση έχει ταχεία έναρξη και πολύ βραχεία διάρκεια. Η δράση της ρεμιφαιντανύλης επί των μ-οπιοειδών υποδοχέων υφίσταται ανταγωνισμό από ναρκωτικούς ανταγωνιστές όπως η ναλοξόνη. Δοκιμασίες ισταμίνης που έγιναν σε ασθενείς και σε υγιείς εθελοντές δεν έχουν δείξει αύξηση στα επίπεδα της ισταμίνης έπειτα από τη bolus χορήγηση ρεμιφαιντανύλης σε δόσεις έως 30 μικρογραμμάρια/kg.
Νεογνά/βρέφη (ηλικίας μικρότερης του 1 έτους)
Σε μία τυχαιοποιημένη (αναλογία 2:1, ρεμιφαιντανύλη:αλοθάνιο), ανοιχτής επισήμανσης, παράλληλων ομάδων, πολυκεντρική μελέτη σε 60 νεαρά βρέφη και νεογνά ηλικίας ≤ 8 εβδομάδων (μέσος όρος 5,5 εβδομάδες) κατηγορίας Ι-ΙΙ στην κλίμακα φυσικής κατάστασης ASA που υπεβλήθησαν σε πυλωρομυοτομή, η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ρεμιφαιντανύλης (χορηγούμενη ως 0,4 μικρογραμμάρια/kg/min συνεχής έγχυση έναρξης μαζί με συμπληρωματικές δόσεις ή αλλαγές της ταχύτητας έγχυσης όπως απαιτήθηκε) συγκρίθηκε με την αλοθάνη (χορηγούμενη ως 0,4% με συμπληρωματικές αυξήσεις, όταν απαιτήθηκε). Η διατήρηση της αναισθησίας επιτεύχθηκε με την πρόσθετη χορήγηση υποξειδίου του αζώτου 70% (Ν20) μαζί με οξυγόνο 30%. Οι χρόνοι ανάρρωσης ήταν καλύτεροι στην ομάδα της ρεμιφαιντανύλης συγκριτικά με την ομάδα της αλοθάνης (χωρίς σημαντική διαφορά).
Χρήση για Ολική Ενδοφλέβια αναισθησία (TIVA) - σε παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 16 ετών:
Η TIVA με ρεμιφαιντανύλη στην παιδιατρική χειρουργική συγκρίθηκε με την εισπνεόμενη αναισθησία σε τρεις τυχαιοποιημένες, ανοιχτής επισήμανσης μελέτες. Τα αποτελέσματα συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα.
| Χειρουργική επέμβαση | Ηλικία (έτη), (Ν) | Kατάσταση μελέτης (διατήρηση) | Αποσωλήνωση (min) (μέσος όρος (SD)) |
|---|---|---|---|
| Χειρουργική επέμβαση κάτω κοιλιακής χώρας/ουρολογική χειρουργική επέμβαση | 0,5-16 (120) | TIVA: προποφόλη (5-10 mg/kg/h) + ρεμιφαιντανύλη (0,125 - 1,0 μικρογραμμάρια/kg/min) | 11,8 (4,2) |
| Εισπνεόμενη αναισθησία: σεβοφλουράνιο (1.0 - 1.5 MAC) και ρεμιφαιντανύλη (0,125 - 1,0 μικρογραμμάρια/kg/min) | 15,0 (5,6) (p<0,05) | ||
| Ωτορινολαρυγγολογική χειρουργική επέμβαση (ΕΝΤ) | 4-11 (50) | TIVA: προποφόλη (3 mg/kg/h) + ρεμιφαιντανύλη (0,5 μικρογραμμάρια/kg/min) | 11 (3,7) |
| Εισπνεόμενη αναισθησία: δεσφλουράνιο (1,3 ΜΑC) και μίγμα N2O | 9,4 (2,9) Μη σημαντικό | ||
| Γενική ή ωτορινολαρυγγολογική (ΕΝΤ) χειρουργική επέμβαση | 2-12 (153) | TIVA: ρεμιφαιντανύλη (0,2 - 0,5 μικρογραμμάρια/kg/min) + προποφόλη (100 - 200 μικρογραμμάρια/kg/min) | Συγκρίσιμοι χρόνοι αποσωλήνωσης (βάσει περιορισμένων δεδομένων) |
| Εισπνεόμενη αναισθησία: σεβοφλουράνιο (1-1,5 ΜΑC) + μίγμα N2O |
Στη μελέτη στη χειρουργική επέμβασης της κάτω κοιλιακής χώρας/ουρολογικής χειρουργικής επέμβασης που συνέκρινε τη ρεμιφαιντανύλη/προποφόλη με τη ρεμιφαιντανύλη/σεβοφλουράνη, παρουσιάστηκε υπόταση σημαντικά περισσότερο συχνά με την ρεμιφαιντανύλη/σεβοφλουράνη και εμφανίστηκε βραδυκαρδία σημαντικά περισσότερο συχνά με την ρεμιφαιντανύλη/προποφόλη. Στη μελέτη στην ωτορινολαρυγγολογική (ΕΝΤ) χειρουργική επέμβαση που συνέκρινε τη ρεμιφαιντανύλη/ προποφόλη με το δεσφλουράνιο/υποξείδιο του αζώτου, παρατηρήθηκε ένας σημαντικά υψηλότερος καρδιακός ρυθμός σε άτομα που λάμβαναν δεσφλουράνιο/υποξείδιο του αζώτου συγκριτικά με αυτά που έλαβαν ρεμιφαιντανύλη/προποφόλη και με τις αρχικές τιμές.
Έπειτα από τη χορήγηση της ρεμιφαιντανύλης στις συνιστώμενες δόσεις, ο πραγματικός χρόνος ημίσειας ζωής είναι 3-10 λεπτά. Η μέση κάθαρση της ρεμιφαιντανύλης στους νέους υγιείς ενήλικες είναι 40 ml/min/kg, ο κεντρικός όγκος κατανομής είναι 100 ml/kg και ο όγκος κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι 350 ml/kg. Οι συγκεντρώσεις της ρεμιφαιντανύλης στο αίμα είναι ανάλογες με τη χορηγούμενη δόση σε όλο το συνιστώμενο δοσολογικό εύρος. Για κάθε αύξηση ανά 0,1 μικρογραμμάρια/kg/min στην ταχύτητα ενδοφλέβιας έγχυσης, η συγκέντρωση της ρεμιφαιντανύλης στο αίμα θα αυξηθεί σε 2,5 νανογραμμάρια/ml. Η σύνδεση της ρεμιφαιντανύλης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι περίπου 70%.
Μεταβολισμός
Η ρεμιφαιντανύλη είναι ένα οπιοειδές που μεταβολίζεται από εστεράσες, το οποίο είναι ευαίσθητο σε μεταβολισμό από μη ειδικές εστεράσες του αίματος και των ιστών. Ο μεταβολισμός της ρεμιφαιντανύλης οδηγεί στη δημιουργία ενός ουσιαστικά αδρανή καρβοξυλιωμένου μεταβολίτη (η ισχύς του ισούται με 1/4.600 φορές την ισχύ της ρεμιφαιντανύλης). Οι μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί στον άνθρωπο υποδηλώνουν πως όλες οι φαρμακολογικές δράσεις συσχετίζονται με τη μητρική ουσία. Συνεπώς η δράση του παραπάνω μεταβολίτη δεν έχει καμία κλινική σημασία. Ο χρόνος ημίσειας ζωής του μεταβολίτη στους υγιείς ενήλικες είναι 2 ώρες. Η ρεμιφαιντανύλη αποβάλλεται στα ούρα σε ποσοστό περίπου 95% με τη μορφή του καρβοξυλιωμένου μεταβολίτη στους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η ρεμιφαιντανύλη δεν αποτελεί υπόστρωμα για τη χολινεστεράση του πλάσματος.
Φραγμός πλακούντα και μητρικό γάλα
Σε μία κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε στον άνθρωπο, η μέση συγκέντρωση της ρεμιφαιντανύλης στη μητέρα ήταν περίπου διπλάσια από αυτή που ανεβρέθηκε στο έμβρυο. Ωστόσο, σε μερικές περιπτώσεις, οι συγκεντρώσεις στο έμβρυο ήταν παρόμοιες με αυτές στη μητέρα. Η ομφαλική αρτηριοφλεβώδης αναλογία των συγκεντρώσεων της ρεμιφαιντανύλης στο έμβρυο ήταν περίπου 30%, γεγονός που υποδηλώνει πως η ρεμιφαιντανύλη στο νεογνό υπόκειται σε μεταβολισμό. Η ρεμιφαιντανύλη και/ή οι μεταβολίτες της μεταφέρονται στο γάλα των αρουραίων που θηλάζουν.
Καρδιακή αναισθησία
Η κάθαρση της ρεμιφαιντανύλης μειώνεται σε ποσοστό περίπου 20% κατά τη διάρκεια της υποθερμικής (28^o^C) καρδιοπνευμονικής παράκαμψης. Η μείωση στη θερμοκρασία του σώματος μειώνει την κάθαρση της αποβολής κατά 3% ανά βαθμό Κελσίου.
Νεφρική δυσλειτουργία
Η ταχεία ανάνηψη από την καταστολή και την αναλγησία μέσω της ρεμιφαιντανύλης δεν επηρεάζεται από την κατάσταση των νεφρών. Η φαρμακοκινητική της ρεμιφαιντανύλης δε μεταβλήθηκε σε σημαντικό βαθμό σε ασθενείς με διαφορετικής βαρύτητας νεφρική δυλειτουργία ακόμη και μετά από χορήγηση διάρκειας έως 3 ημέρες σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Δεν υπάρχουν ενδείξεις πως η ρεμιφαιντανύλη απομακρύνεται κατά τη θεραπεία στη μονάδα τεχνητού νεφρού. Η κάθαρση του καρβοξυλιωμένου μεταβολίτη είναι μειωμένη στους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Στους ασθενείς υπό εντατική θεραπεία με μέτρια/σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η συγκέντρωση του καρβοξυλιωμένου μεταβολίτη αναμένεται να γίνει περίπου 100πλάσια της συγκέντρωσης της ρεμιφαιντανύλης στη σταθεροποιημένη κατάσταση. Τα κλινικά δεδομένα καταδεικνύουν πως η συσσώρευση του μεταβολίτη δεν έχει ως αποτέλεσμα κλινικά σχετιζόμενες δράσεις επί των μ-οπιοειδών υποδοχέων ακόμα και έπειτα από τη χορήγηση εγχύσεων ρεμιφαιντανύλης που φτάνουν τις 3 ημέρες σε αυτούς τους ασθενείς. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την ασφάλεια και τη φαρμακοκινητική εικόνα του μεταβολίτη έπειτα από εγχύσεις ρεμιφαιντανύλης των οποίων η διάρκεια υπερβαίνει τις 3 ημέρες. Ο καρβοξυλιωμένος μεταβολίτης απομακρύνεται μέσω αιμοδιάλυσης σε ποσοστό 25 - 35%. Στους ασθενείς που πάσχουν από ανουρία, ο χρόνος ημίσειας ζωής του καρβοξυλιωμένου μεταβολίτη αυξάνεται σε 30 ώρες.
Ηπατική δυσλειτουργία
Η φαρμακοκινητική της ρεμιφαιντανύλης δε μεταβάλλεται στους ασθενείς με σοβαρού βαθμού ηπατική δυσλειτουργία που πρόκειται να υποβληθούν σε μεταμόσχευση ήπατος ή κατά την ανηπατική φάση της χειρουργικής επέμβασης μεταμόσχευσης ήπατος. Οι ασθενείς που πάσχουν από σοβαρού βαθμού ηπατική δυσλειτουργία είναι πιθανόν να έχουν λίγο μεγαλύτερη ευαισθησία ως προς τις κατασταλτικές δράσεις της ρεμιφαιντανύλης επί του αναπνευστικού συστήματος. Οι ασθενείς αυτοί θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά και η δόση της ρεμιφαιντανύλης θα πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή ξεχωριστά.
Παιδιατρικοί ασθενείς
Η μέση κάθαρση και ο όγκος κατανομής της ρεμιφαιντανύλης στη σταθεροποιημένη κατάσταση είναι αυξημένα στα παιδιά και μειώνονται μέχρι την ηλικία των 17 ετών στις τιμές που σημειώνονται στους νεαρούς ενήλικες. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της ρεμιφαιντανύλης στα νεογνά δε διαφέρει σημαντικά από εκείνον που σημειώνεται σε υγιείς νέους ενήλικες. Οι μεταβολές ως προς την αναλγητική δράση όταν μεταβάλλεται η ταχύτητα έγχυσης της ρεμιφαιντανύλης αναμένεται να είναι ταχείες και να προσομοιάζουν εκείνες που παρατηρούνται σε υγιείς νέους ενήλικες. Η φαρμακοκινητική του καρβοξυλιωμένου μεταβολίτη σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 2 έως 17 ετών είναι παρόμοια με εκείνη που παρατηρείται στους ενήλικες έπειτα από διορθώσεις για τις διαφορές ως προς το σωματικό βάρος.
Ηλικιωμένοι
Η κάθαρση της ρεμιφαιντανύλης είναι ελαφρά μειωμένη (περίπου 25%) στους ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας άνω των 65 ετών) σε σύγκριση με τους νεαρούς ασθενείς. Η φαρμακοδυναμική δράση της ρεμιφαιντανύλης αυξάνει με την αύξηση της ηλικίας. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς έχουν τιμή EC50 ρεμιφαιντανύλης για το σχηματισμό κυμάτων δέλτα στο ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ), η οποία είναι 50% χαμηλότερη συγκριτικά με τους νεότερους ασθενείς. Για το λόγο αυτό, η εναρκτήρια δόση της ρεμιφαιντανύλης θα πρέπει να μειώνεται κατά 50% στους ηλικιωμένους ασθενείς και στη συνέχεια να τιτλοποιείται με προσοχή ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή ξεχωριστά.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Οπιοειδή αναισθητικά, κωδικός ATC: N01A H06 Η ρεμιφαιντανύλη είναι ένας εκλεκτικός μ-οπιοειδής αγωνιστής, του οποίου η δράση έχει ταχεία έναρξη και πολύ βραχεία διάρκεια. Η δράση της…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αναπνευστική λειτουργία | pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία | — | — |
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Καρδιαγγειακή λειτουργία | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | — | — |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
- 350 mL/kg
- 452 ± 144 mL/kg [νεογνά]
- 223 ± 30.6 mL/kg [εφηβοι]
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
- 40 mL/min/kg [νέοι, υγιείς ενήλικες]
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένας οπιοειδής αγωνιστής με ταχεία έναρξη και κορύφωση δράσης και εξαιρετικά βραχεία διάρκεια δράσης. Η οπιοειδής δράση της ρεμιφεντανίλης ανταγωνίζεται από οπιοειδή αντίδοτα όπως η ναλοξόνη. Οι αναλγητικές επιδράσεις της ρεμιφεντανίλης έχουν ταχεία έναρξη και λήξη. Οι επιδράσεις και οι παρενέργειές της είναι δοσοεξαρτώμενες και παρόμοιες με άλλων οπιοειδών. Η ρεμιφεντανίλη σε ανθρώπους παρουσιάζει ταχεία ημιζωή εξισορρόπησης αίματος-εγκεφάλου 1 ± 1 λεπτών (μέσος όρος ± Τυπική Απόκλιση) και ταχεία έναρξη δράσης.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένας μ-οπιοειδής αγωνιστής με ταχεία έναρξη και κορύφωση δράσης, και βραχεία διάρκεια δράσης. Η μ-οπιοειδής δράση της ρεμιφεντανίλης ανταγωνίζεται από οπιοειδή αντίδοτα όπως η ναλοξόνη.
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένας εκλεκτικός αγωνιστής των μ-υποδοχέων με παρόμοια ισχύ με τη φαιντανύλη. Το φάρμακο μοιράζεται τις δράσεις των οπιοειδών αγωνιστών. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης του φαρμάκου δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί· οι οπιοειδείς αγωνιστές δρουν σε διάφορες θέσεις του ΚΝΣ, επηρεάζοντας πολλαπλά συστήματα νευροδιαβιβαστών για την παραγωγή αναλγησίας.
Η ρεμιφεντανίλη παρουσιάζει μεγαλύτερη συγγένεια για τον μ-υποδοχέα από ότι για τους δ- ή κ-υποδοχείς· το φάρμακο δεν δεσμεύεται σημαντικά σε άλλους μη-οπιοειδείς υποδοχείς. Η αγωνιστική δράση στον μ-οπιοειδή υποδοχέα μπορεί να οδηγήσει σε αναλγησία και αναπνευστική καταστολή. Η αναπνευστική καταστολή μπορεί να μεσολαβείται από τους μ-υποδοχείς, πιθανώς τους μ2-υποδοχείς (οι οποίοι μπορεί να διαφέρουν από τους μ1-υποδοχείς που εμπλέκονται στην αναλγησία)· οι κ- και δ-υποδοχείς μπορεί επίσης να εμπλέκονται στην αναπνευστική καταστολή.
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένας ισχυρός αγωνιστής του μ-οπιοειδούς (MOP) υποδοχέα που χρησιμοποιείται στην αναισθησία με πολύ βραχεία ημιζωή. Ωστόσο, η ενδοεγχειρητική χορήγηση ρεμιφεντανίλης έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την κατανάλωση μορφίνης κατά την μετεγχειρητική περίοδο για την ανακούφιση του πόνου. Στην παρούσα μελέτη, στοχεύσαμε στην περιγραφή των κυτταρικών μηχανισμών που ευθύνονται για αυτή την εμφανή μείωση της αποτελεσματικότητας της μορφίνης. Για το σκοπό αυτό, εξετάσαμε πρώτα τις φαρμακολογικές ιδιότητες τόσο της ρεμιφεντανίλης όσο και της μορφίνης στον MOP υποδοχέα, που εκφράζεται ενδογενώς στη γραμμή κυττάρων νευροβλαστώματος SH-SY5Y, για τη ρύθμιση της αδενυλικής κυκλάσης και της οδού MAP κινάσης ERK1/2, την ικανότητά τους να προάγουν τη φωσφορυλίωση του MOP υποδοχέα, την πρόσληψη αρρεστίνης 3-CFP (κυανοπράσινη πρωτεΐνη φθορισμού) και τη μεταφορά του υποδοχέα κατά τη διάρκεια οξείας και παρατεταμένης έκθεσης. Στο δεύτερο μέρος αυτής της εργασίας, μελετήσαμε τις επιδράσεις μιας προηγούμενης έκθεσης σε ρεμιφεντανίλη στην αναστολή που προκαλείται από μορφίνη στη συσσώρευση cAMP, την ενεργοποίηση της ERK1/2 και την αναλγησία. Δείξαμε ότι η παρατεταμένη έκθεση σε ρεμιφεντανίλη προκάλεσε ταχεία απευαισθητοποίηση των οπιοειδών υποδοχέων και στις δύο οδούς σηματοδότησης και μια προεπεξεργασία με αυτόν τον αγωνιστή μείωσε τη μετάδοση σήματος που προκαλείται από μια δεύτερη πρόκληση με μορφίνη. Ενώ και οι δύο οπιοειδείς αγωνιστές προκάλεσαν φωσφορυλίωση Ser(375) στον MOP υποδοχέα, η ρεμιφεντανίλη προκάλεσε ταχεία ενδοκυττάρωση των οπιοειδών υποδοχέων σε σύγκριση με τη μορφίνη, αλλά χωρίς ανιχνεύσιμη μετατόπιση αρρεστίνης 3-CFP στην κυτταρική μεμβράνη υπό τις πειραματικές μας συνθήκες. Τέλος, παρατηρήθηκε διασταυρούμενη ανοχή μεταξύ ρεμιφεντανίλης και μορφίνης σε ποντίκια χρησιμοποιώντας το τεστ hot plate. Τα in vitro και in vivo δεδομένα μας έδειξαν έτσι ότι η ρεμιφεντανίλη προκάλεσε ταχεία απευαισθητοποίηση και ενδοκυττάρωση του MOP υποδοχέα που θα μείωνε τις αντι-νοσιπणाऱ्या επιδράσεις της μορφίνης.
Τα οπιοειδή είναι τα πιο αποτελεσματικά και ευρέως χρησιμοποιούμενα φάρμακα στη θεραπεία του σοβαρού οξέος και χρόνιου πόνου. Δρουν μέσω των οπιοειδών υποδοχέων που ανήκουν στην οικογένεια των G πρωτεϊνών-συζευγμένων υποδοχέων. Έχουν αναγνωριστεί τρεις κατηγορίες οπιοειδών υποδοχέων (μ, δ, κ), που εκφράζονται στο κεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα. Η αναλγητική δράση των οπιοειδών μεσολαβείται μέσω πολλαπλών οδών σηματοδότησης των οπιοειδών υποδοχέων (π.χ., σύζευξη G(i/o), αναστολή cAMP, αναστολή καναλιών Ca++). Τα τυπικά εξωγενή οπιοειδή αναλγητικά που χρησιμοποιούνται στην αίθουσα χειρουργείου είναι η φαιντανύλη, η σουφαντανύλη, η μορφίνη, η αλφεντανύλη και η ρεμιφεντανίλη.
Ο εξαιρετικά βραχείας δράσης αγωνιστής του μ-οπιοειδούς υποδοχέα (MOR) remifentanil ενισχύει τον μετεγχειρητικό πόνο όταν χρησιμοποιείται ως κύριο αναισθητικό σε ζωικά μοντέλα και στον άνθρωπο. Αν και οι εμπλεκόμενοι μηχανισμοί είναι ελάχιστα χαρακτηρισμένοι, οι αλλαγές στην έκφραση των οπιοειδών υποδοχέων θα μπορούσαν να είναι ένα σχετικό χαρακτηριστικό. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ποντικών μετεγχειρητικού πόνου, αξιολογήσαμε την έκφραση των MOR και των δ-οπιοειδών υποδοχέων (DORs) και την αποτελεσματικότητα της απελευθέρωσης προενκεφαλίνης μέσω φορέα του ιού του απλού έρπητα (SHPE) που προλαμβάνει τη μετεγχειρητική ευαισθητοποίηση στην ωκτωτοξία που προκαλείται από τη ρεμιφεντανίλη ή τη χειρουργική τομή. Προσδιορίσαμε τις εκφράσεις MOR και DOR στα ραχιαία γαγγλια και στο νωτιαίο μυελό μετά από χορήγηση ρεμιφεντανίλης ή χειρουργική επέμβαση σε ποντίκια CD1, χρησιμοποιώντας real-time PCR και Western blotting. Αξιολογήσαμε επίσης την επίδραση του SHPE στην ωκτωτοξία που προκαλείται από ρεμιφεντανίλη, χειρουργική επέμβαση και τον συνδυασμό τους (2 και 7 ημέρες μετά τη χειραγώγηση), χρησιμοποιώντας θερμικές και μηχανικές δοκιμές. Τόσο η ρεμιφεντανίλη όσο και η χειρουργική επέμβαση μείωσαν τα επίπεδα mRNA του DOR (έως 2 και 4 ημέρες, αντίστοιχα) στα ραχιαία γαγγλια, αλλά όχι στο νωτιαίο μυελό. Δεν παρατηρήθηκαν αλλαγές στο mRNA του MOR, ούτε στα επίπεδα της πρωτεΐνης των υποδοχέων (Western) κανενός υποδοχέα. Η προεπεξεργασία με SHPE 7 ημέρες πριν από τη χειραγώγηση προέλαβε την προκαλούμενη από ρεμιφεντανίλη θερμική υπεραλγησία και την μηχανική αλλοδυνία, καθώς και την αύξηση του μετεγχειρητικού πόνου που παρατηρήθηκε όταν η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιήθηκε υπό αναισθησία με ρεμιφεντανίλη. Το SHPE προέλαβε επίσης τη χειρουργικά προκαλούμενη αλλοδυνία, αλλά όχι την υπεραλγησία, η οποία αναστέλλει με τη συμπληρωματική χορήγηση RB101, ενός αναστολέα της ενκεφαλινάσης. Η μελέτη υποδηλώνει ότι η μείωση της ρύθμισης του DOR συμβάλλει στην προκαλούμενη από ρεμιφεντανίλη και χειρουργική επέμβαση ωκτωτοξία, και ότι ο μετεγχειρητικός πόνος αντιστρέφεται πλήρως με την αύξηση των επιπέδων ενκεφαλίνης στον νωτιαίο μυελό και την περιφέρεια.
Ο εξαιρετικά βραχείας δράσης αγωνιστής του μ-οπιοειδούς υποδοχέα (MOR) ρεμιφεντανίλη προκαλεί μετεγχειρητική υπεραλγησία τόσο σε προκλινικές όσο και σε κλινικές ερευνητικές μελέτες. Ωστόσο, οι ακριβείς μηχανισμοί παραμένουν ασαφείς, αν και οι αλλαγές στην έκφραση των οπιοειδών υποδοχέων μπορεί να αποτελούν συσχετιζόμενο χαρακτηριστικό. Ο παράγοντας νευρωνικής σίγασης (NRSF) λειτουργεί ως κρίσιμος ρυθμιστής της έκφρασης του MOR σε συγκεκριμένα νευρωνικά κύτταρα. Χρησιμοποιώντας ένα μοντέλο ποντικών μετεγχειρητικού πόνου τομής, αξιολογήσαμε την έκφραση του MOR και του NRSF και διερευνήσαμε εάν η διαταραχή της έκφρασης του NRSF θα μπορούσε να προλάβει τη μετεγχειρητική ευαισθητοποίηση στην ωκτωτοξία που προκαλείται από χειρουργική τομή και υποδόρια έγχυση ρεμιφεντανίλης. Το κατώφλι μηχανικής απόσυρσης του σκέλους (PWMT) και η θερμική καθυστέρηση απόσυρσης του σκέλους (PWTL) χρησιμοποιήθηκαν ανεξάρτητα για την αξιολόγηση της μηχανικής αλλοδυνίας και της θερμικής υπεραλγησίας μετά από χειρουργική επέμβαση και έγχυση ολιγονουκλεοτιδίου antisense NRSF στο εγκεφαλικό κοιλιακό σύστημα. Αναλύσεις Western blotting πραγματοποιήθηκαν για την αξιολόγηση των επιπέδων έκφρασης του MOR και του NRSF. Τα επίπεδα έκφρασης του NRSF αυξήθηκαν μετά από ενδοεγχειρητική έγχυση ρεμιφεντανίλης, οδηγώντας σε καταστολή της έκφρασης του MOR στην περιαγωγίμια γκρίζα ουσία (PAG). Ο αποκλεισμός του NRSF με ολιγονουκλεοτίδιο antisense NRSF αύξησε σημαντικά τα επίπεδα έκφρασης του MOR και ανακούφισε τη μηχανική αλλοδυνία και τη θερμική υπεραλγησία που προκλήθηκαν από ενδοεγχειρητική έγχυση ρεμιφεντανίλης. Το NRSF λειτουργεί ως αρνητικός ρυθμιστής του MOR στην PAG και συμβάλλει στη μετεγχειρητική υπεραλγησία που προκαλείται από ρεμιφεντανίλη. Το NRSF στην PAG μπορεί να αποτελέσει πιθανό στόχο για αυτή τη θεραπεία του πόνου.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένα οπιοειδές που μεταβολίζεται από εστεράσες. Ο μεταβολίτης καρβοξυλικό οξύ είναι ουσιαστικά ανενεργός (1/4600 της δραστικότητας της ρεμιφεντανίλης σε σκύλους) και απεκκρίνεται από τους νεφρούς με ημιζωή αποβολής περίπου 90 λεπτών.
350 mL/kg
452 ± 144 mL/kg [νεογνά]
223 ± 30,6 mL/kg [εφηβοι]
40 mL/min/kg [νεαροί, υγιείς ενήλικες]
Στόχος της παρούσας εργασίας ήταν να διευκρινιστεί η διαφορά στη συγκέντρωση μεταξύ των επιπέδων ρεμιφεντανίλης στο αίμα, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και στο εξωκυττάριο υγρό του εγκεφάλου, και να επαληθευτεί η πιθανή ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ αρτηριακής και εγκεφαλικής ρεμιφεντανίλης. Χρησιμοποιήσαμε μικροδιάλυση εγκεφάλου για να ρίξουμε φως σε αυτή την πτυχή της φαρμακοκινητικής και να συσχετίσουμε αυτά τα ευρήματα με το μοντέλο του Minto. Ο πληθυσμός μελέτης αποτελούνταν από 9 ασθενείς που προγραμματίζονταν για εκλεκτική ενδοκρανιακή χειρουργική επέμβαση για εγκεφαλικό νεόπλασμα στην υπερτεντορική χώρα. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν γενική αναισθησία· συλλέχθηκαν 100 μL διαλύματος. Επιπλέον, συλλέχθηκαν αρτηριακά δείγματα αίματος των 3 mL το καθένα, αντίστοιχα στην αρχή και στο τέλος της περιόδου δειγματοληψίας. Προσδιορίσαμε τη συγκέντρωση της ρεμιφεντανίλης και του κύριου μεταβολίτη της, του οξέος ρεμιφεντανίλης, στο αίμα και στον εγκέφαλο. Η προγνωστική απόδοση της φαρμακοκινητικής παραμετρικής ρύθμισης του Minto αξιολογήθηκε εξετάζοντας το σφάλμα απόδοσης. Το μέσο σφάλμα απόδοσης ήταν -45,13% (ελάχιστο -21,80, μέγιστο -88,75) για την πρώτη σειρά αρτηριακών δειγμάτων, -38,29% (ελάχιστο -6,57, μέγιστο -79,17) για τη δεύτερη και 67,73% (ελάχιστο 7, μέγιστο -93,12) για το δείγμα του εξωκυττάριου υγρού. Η συγκέντρωση των αντλιών ρεμιφεντανίλης συσχετίστηκε με τη συγκέντρωση στο αίμα και για τις δύο σειρές δειγμάτων. Ούτε η καθορισμένη συγκέντρωση ούτε τα αρτηριακά δείγματα συσχετίστηκαν με τις τιμές του εξωκυττάριου υγρού. Υπήρχε μεγάλη διατομεακή μεταβλητότητα τόσο ως προς τη συγκέντρωση ρεμιφεντανίλης στο αίμα όσο και στον εγκέφαλο. Επιπλέον, ο λόγος αρτηριακού αίματος προς εγκεφαλική ρεμιφεντανίλη δεν ήταν σταθερός μεταξύ των ασθενών μας παρά τον σταθερό ρυθμό έγχυσης ρεμιφεντανίλης· στο τέλος βρήκαμε μια τάση υπερ-πρόβλεψης στο λόγο μεταξύ των διαφόρων εξεταζόμενων διαμερισμάτων.
/ΓΑΛΑ/ Δεν είναι γνωστό εάν η ρεμιφεντανίλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Μετά τη λήψη ραδιοσημασμένης ρεμιφεντανίλης, η ραδιενέργεια βρέθηκε στο γάλα αρουραίων που θήλαζαν.
/ΓΑΛΑ/ Βρέφη που εκτίθενται σε Ultiva μέσω μητρικού γάλακτος πρέπει να παρακολουθούνται για υπερβολική καταστολή και αναπνευστική καταστολή. Μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα στέρησης σε θηλάζοντα βρέφη όταν διακόπτεται η μητρική χορήγηση οπιοειδούς αναλγητικού, ή όταν διακόπτεται ο θηλασμός.
Σε γάτες, η ρεμιφεντανίλη έχει μέτρια υψηλό όγκο κατανομής (7,6 L/kg), υψηλή κάθαρση (766 mL/min/kg) και βραχεία τελική ημιζωή αποβολής (17,4 λεπτά). Σε αναισθητοποιημένες (ισοφλουράνιο) γάτες, ο όγκος κατανομής της ρεμιφεντανίλης μειώνεται (1,65 L/kg), αλλά η ημιζωή αποβολής δεν μεταβάλλεται σημαντικά.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη Ρεμιφεντανίλη (15 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Δέσμευση
70% (δεσμευμένο σε πρωτεΐνες πλάσματος)
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Με υδρόλυση του δεσμού προπανοϊκό οξύ-μεθυλεστέρας από μη ειδικές εστεράσες του αίματος και των ιστών.
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένα οπιοειδές που μεταβολίζεται από εστεράσες του ορού και των ιστών· χορηγείται συνήθως σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια ως αναισθητικό και αναλγητικό-κατασταλτικό χωρίς αλλαγή στις δόσεις, αν και έχουν παρατηρηθεί παρατεταμένες κλινικές επιδράσεις και αναπνευστική καταστολή σε αυτούς τους ασθενείς. Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν ο προσδιορισμός της κινητικής της ενζυμικής αποδόμησης της ρεμιφεντανίλης, λαμβάνοντας υπόψη την επίδραση των ηπατικών εστερασών, προκειμένου να χαραχθεί ένα ακριβέστερο φαρμακοκινητικό προφίλ του φαρμάκου. Δείγματα διαλυμάτων ελήφθησαν κατά τη διάρκεια του χρόνου και αναλύθηκαν για τη μέτρηση της συγκέντρωσης της ρεμιφεντανίλης με HPLC. Αναπαράγαμε φυσιολογικές συνθήκες, μεταβάλλοντας τη θερμοκρασία και το pH in vitro και αξιολογήσαμε την κινητική αποδόμησης της ρεμιφεντανίλης παρουσία εστερασών ήπατος αλόγων και εστερασών ήπατος χοίρων, καθώς και εστερασών Rhizopus Oryzae. Η κινητική αποδόμησης της ρεμιφεντανίλης επιταχύνθηκε από τις εστεράσες ήπατος χοίρων. Η ημιζωή της ρεμιφεντανίλης in vitro μειώνεται με την αύξηση των θερμοκρασιών παρουσία εστερασών ήπατος χοίρων. Αναπτύχθηκε ένα προσομοιωτικό μοντέλο φαρμάκου που λαμβάνει υπόψη την επίδραση της θερμοκρασίας παρουσία ηπατικών εστερασών. Η ημιζωή της ρεμιφεντανίλης in vitro μειώνεται με την αύξηση των θερμοκρασιών όταν υπάρχουν εστεράσες ήπατος χοίρων. Σε αυτή την εργασία προτείνουμε ένα μοντέλο για την περιγραφή της κινητικής αποδόμησης της ρεμιφεντανίλης σε διάφορες θερμοκρασίες.
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένα οπιοειδές που μεταβολίζεται από εστεράσες. Ένας ευαίσθητος εστερικός δεσμός καθιστά αυτή την ένωση ευάλωτη σε υδρόλυση από μη ειδικές εστεράσες στο αίμα και τους ιστούς. Αυτή η υδρόλυση οδηγεί στην παραγωγή του μεταβολίτη καρβοξυλικού οξέος (3-[4-μεθοξυκαρβονυλ-4-[(1-οξοπροπυλ)φαινυλαμινο]-1-πιπεριδινο]προπανοϊκό οξύ), και αντιπροσωπεύει την κύρια μεταβολική οδό για τη ρεμιφεντανίλη (> 95%). Ο μεταβολίτης καρβοξυλικό οξύ είναι ουσιαστικά ανενεργός (1/4600 της δραστικότητας της ρεμιφεντανίλης σε σκύλους). Η ρεμιφεντανίλη δεν μεταβολίζεται από την πλασματική χολινεστεράση (ψευδοχοινεστεράση) και δεν μεταβολίζεται ουσιαστικά από το ήπαρ ή τους πνεύμονες.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
1-20 λεπτά
Σε γάτες, η ρεμιφεντανίλη έχει… βραχεία τελική ημιζωή αποβολής (17,4 λεπτά). Σε αναισθητοποιημένες (ισοφλουράνιο) γάτες, ο όγκος κατανομής της ρεμιφεντανίλης μειώνεται (1,65 L/kg), αλλά η ημιζωή αποβολής δεν μεταβάλλεται σημαντικά.
Μετά από δόσεις IV χορηγούμενες για 60 δευτερόλεπτα, η φαρμακοκινητική της ρεμιφεντανίλης ταιριάζει σε ένα τριμερικό μοντέλο με ταχεία κατανομή ημιζωής ενός λεπτού, μια βραδύτερη κατανομή ημιζωής έξι λεπτών και μια τελική ημιζωή αποβολής 10 έως 20 λεπτών. Δεδομένου ότι το τελικό στοιχείο αποβολής συνεισφέρει λιγότερο από το 10% της συνολικής επιφάνειας κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης έναντι χρόνου (AUC), η αποτελεσματική βιολογική ημιζωή του Ultiva είναι 3 έως 10 λεπτά. Αυτό είναι παρόμοιο με την ημιζωή 3 έως 10 λεπτών που μετρήθηκε μετά τη διακοπή παρατεταμένων εγχύσεων (έως 4 ώρες) και συσχετίζεται με τους χρόνους ανάρρωσης που παρατηρούνται σε κλινικό περιβάλλον μετά από εγχύσεις έως 12 ώρες.
Η τελική ημιζωή αποβολής της ρεμιφεντανίλης είναι 8-40 λεπτά· η αποτελεσματική βιολογική ημιζωή είναι 3-10 λεπτά. Η ημιζωή του μεταβολίτη καρβοξυλικού οξέος είναι 90-120 λεπτά.
Σε σκύλους, η ρεμιφεντανίλη κατανέμεται ταχέως στο ΚΝΣ με ημιζωή εξισορρόπησης αίματος-εγκεφάλου 2,3-5,2 λεπτών. Έχει τελική ημιζωή αποβολής 6 λεπτών.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογική
Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΟΠΙΟΕΙΔΗ ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ, που δρουν σε ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογική P10582JYYK
REMIFENTANIL
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Πλήρεις Οπιοειδείς Αγωνιστές
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Οπιοειδής Αγωνιστής
Η ρεμιφεντανίλη είναι ένας Οπιοειδής Αγωνιστής. Ο μηχανισμός δράσης της ρεμιφεντανίλης είναι ως Πλήρης Οπιοειδής Αγωνιστής.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογική
Ενώσεις με δράση παρόμοια με ΟΠΙΟΕΙΔΗ ΑΛΚΑΛΟΕΙΔΗ, που δρουν σε ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ. Οι ιδιότητες περιλαμβάνουν την πρόκληση ΑΝΑΛΓΗΣΙΑΣ ή ΝΑΡΚΩΣΗΣ.