RESORCINOL
Σε **in vitro** και **in vivo** μελέτες έχει αποδειχθεί ότι η ρεσορκινόλη μπορεί να αναστείλει τις περοξειδάσες στον θυρεοειδή αδένα και κατά συνέπεια να αναστείλει τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών, προκαλώντας βρογχοκήλη. Η ρεσορκινόλη παρεμβαίνει στην ιωδίωση της τυροσίνης …
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Σε in vitro και in vivo μελέτες έχει αποδειχθεί ότι η ρεσορκινόλη μπορεί να αναστείλει τις περοξειδάσες στον θυρεοειδή αδένα και κατά συνέπεια να αναστείλει τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών, προκαλώντας βρογχοκήλη. Η ρεσορκινόλη παρεμβαίνει στην ιωδίωση της τυροσίνης και στην οξείδωση του ιωδίου.
Σε μια in vitro μελέτη που περιλάμβανε λακτοπεροξειδάση (LPO) και θυρεοειδική περοξειδάση (TPO), αποδείχθηκε ότι ο μηχανισμός αυτών των δύο ενζύμων μπορεί να ανασταλεί αμετάκλητα μέσω αυτοκτονικής αδρανοποίησης από τη ρεσορκινόλη. Πιστεύεται ότι το Fe3+ του πορφυρινικού υπολείμματος της περοξειδάσης οξειδώνεται σε Fe4+ από το υπεροξείδιο του υδρογόνου με μεταφορά ριζιδίου οξυγόνου.
Στην LPO και TPO, το προκύπτον ριζίδιο π-κατιόντος της πορφυρίνης μπορεί να ισομεριστεί σε ριζιδιακό κατιόν με το ριζίδιο σε έναν αρωματικό πλευρικό αλυσίδα του ενζύμου. Το τελευταίο ριζίδιο μπορεί να συνδεθεί, σε αντίδραση εξαρτώμενη από το pH, ομοιοπολικά και αμετάκλητα με το ριζίδιο της ρεσορκινόλης που σχηματίζεται κατά την κανονική οξείδωση της ρεσορκινόλης και αυτό μειώνει σημαντικά τη δραστηριμότητα του ενζύμου.
Ενώ η αδρανοποίηση του ενζύμου και η πρόσδεση της ρεσορκινόλης στο ένζυμο μπορεί να αυξηθεί σημαντικά με την παρουσία 0,1 nM ιωδίου, η αύξηση της συγκέντρωσης ιωδίου σε 5 mM μείωσε την πρόσδεση της ρεσορκινόλης στο ένζυμο κατά ένα τέταρτο, αλλά αύξησε την ενζυμική δραστηριότητα, που προσδιορίστηκε ως ο ρυθμός ιωδίωσης της τυροσίνης, αναλογικά περισσότερο από 6,2% σε 44,7%. Παρόλα αυτά, ο ρόλος που διαδραματίζουν τα ιωδιούχα ιόντα στην αμετάκλητη αδρανοποίηση των ενζύμων δεν έχει ακόμη πλήρως διευκρινιστεί.
Τελικά, τέτοια in vitro και in vivo δεδομένα προτείνουν ότι η αντιθυρεοειδική δράση της ρεσορκινόλης οφείλεται στην αναστολή των ενζύμων της θυρεοειδικής περοξειδάσης, με αποτέλεσμα τη μειωμένη παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών και την αυξημένη κυτταρική διαίρεση λόγω αύξησης της έκκρισης TSH (θυρεοειδοτρόπος ορμόνη). Η διαδικασία ιωδίωσης καταλύεται από ένα ένζυμο που περιέχει αίμη, και η ρεσορκινόλη είναι γνωστό ότι σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς με το αίμη.
Παρά τη νομιμότητα αυτού του φαρμακοδυναμικού προφίλ στη ρεσορκινόλη, οι θεραπευτικές χρήσεις για τις οποίες μπορεί να ενδείκνυται επίσημα αυτή τη στιγμή δεν βασίζονται σε κανέναν από αυτούς τους μηχανισμούς ή δυναμικές, οι οποίοι προκαλούνται κυρίως μόνο με συστηματική έκθεση στη ρεσορκινόλη ή ιδιαίτερα υψηλή υπερδοσολογία του παράγοντα. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ρεσορκινόλη είναι πιο συχνά διαθέσιμη ως τοπικές εφαρμογές στο κοινό.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Δεδομένα σχετικά με τον συγκεκριμένο μηχανισμό δράσης της ρεσορκινόλης δεν φαίνεται να είναι άμεσα διαθέσιμα στη βιβλιογραφία. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα του παράγοντα στη θεραπεία διαφόρων τοπικών, δερματολογικών παθήσεων, μέσω της πρόκλησης αντιβακτηριακής και κερατολυτικής δράσης, φαίνεται να προέρχεται από την τάση της ρεσορκινόλης για πρωτεϊνική καθίζηση.
Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι η ρεσορκινόλη που ενδείκνυται για τη θεραπεία της ακμής, της δερματίτιδας ή του εκζέματος σε διάφορες τοπικές δερματολογικές εφαρμογές και χημικά peeling, περιστρέφεται γύρω από την ικανότητα της ένωσης να καθιζάνει δερματικές πρωτεΐνες από το επεξεργασμένο δέρμα.
Σε μελέτες σε ζώα, η ρεσορκινόλη δεν προκάλεσε τοξικότητα στον θυρεοειδή αδένα (TG), εκτός εάν χειραγωγήθηκαν οι φαρμακοκινητικές/τοξικοκινητικές (PK/TK) συνθήκες (π.χ., έγχυση ρεσορκινόλης σε λάδι ή εφαρμογή σε σκεύασμα βραδείας αποδέσμευσης). Μια πρόσφατα ολοκληρωθείσα μελέτη τοξικότητας αναπαραγωγής δύο γενεών σε αρουραίους δεν ανίχνευσε καμία δυσμενή επίδραση σε αναπαραγωγικά σημεία ή σημεία TG.
Η πρόσληψη ρεσορκινόλης μέσω ποσίμου ύδατος έως το όριο της ευγευστίας είχε ως αποτέλεσμα μέσες ημερήσιες προσλήψεις (mg/kg) 233 σε αρσενικά F0 και F1 και 304 (προ-ζευγαρώματος/κύησης) ή 660 (θηλασμού) σε θηλυκά. Η ελεύθερη ρεσορκινόλη στο πλάσμα του αίματος ήταν μετά βίας ανιχνεύσιμη σε μερικά γονικά ζώα, υποδεικνύοντας ταχεία μεταβολισμό. Αυτή η σύντομη επικοινωνία ανασκόπησης προσφέρει μια προοπτική σχετικά με τη διαταραγμένη λειτουργία του φραγμού του ανθρώπινου δέρματος ως πιθανή αιτία δραματικών αυξήσεων στην απορρόφηση της ρεσορκινόλης.
Σε συνδυασμό με πολλαπλές ημερήσιες εφαρμογές για πολλούς μήνες σε υπεραιμικό, φλεγμαίνον και έλκωμένο ανθρώπινο δέρμα, πολύ υψηλότερη απορρόφηση ήταν πιθανότατα υπεύθυνη για την αναφερόμενη ανθρώπινη TG τοξικότητα.
Οι φαινόλες που οξειδώνονται σε κινονες προκαλούν παύση της κυτταροπλασματικής ροής σε nitella & elodea canadensis, αναστέλλοντας επίσης τη δραστηριότητα της αδενοσινοτριφωσφατάσης. /Φαινόλες/
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Η δερματική απορρόφηση της ρεσορκινόλης φαίνεται να είναι χαμηλή (< 1%) όταν εφαρμόζεται σε υγιές και άθικτο δέρμα. Ο παράγοντας απορροφήθηκε ελάχιστα υπό κανονικές συνθήκες και η απορρόφηση ήταν χαμηλότερη όταν εφαρμόστηκε στο τριχωτό της κεφαλής παρά σε καθαρό ξυρισμένο δέρμα, λόγω ισχυρής σταθεροποίησης από τα μαλλιά.
Ειδικά δεδομένα σχετικά με την οδό απέκκρισης της ρεσορκινόλης δεν είναι άμεσα διαθέσιμα, αν και ο κύριος μεταβολίτης της ρεσορκινόλης που βρέθηκε στα ούρα ήταν η γλυκουρονιδική της μορφή.
Ειδικά δεδομένα σχετικά με τον όγκο κατανομής της ρεσορκινόλης δεν είναι άμεσα διαθέσιμα, αν και πιστεύεται ότι ο όγκος κατανομής της ένωσης θεωρείται μεγάλος, λόγω του προφίλ της ρεσορκινόλης ως λιπόφιλης ένωσης.
Ειδικά δεδομένα σχετικά με την κάθαρση της ρεσορκινόλης δεν είναι άμεσα διαθέσιμα, αν και γενικά πιστεύεται ότι η σχετικά χαμηλή τοπική απορρόφηση της ρεσορκινόλης δεν οδηγεί σε εκτεταμένη συστηματική παρουσία και κάθαρση.
Μια δόση 112 mg/kg (14)C ρεσορκινόλης χορηγήθηκε από το στόμα σε 3 αρσενικά και 3 θηλυκά αρουραίους Fischer 344. Μετά από μία ημέρα, τα ζώα θυσιάστηκαν και αναλύθηκαν οι κύριοι ιστοί και τα εκκριτικά προϊόντα για να προσδιοριστεί η μοίρα της ρεσορκινόλης. Μόνο ίχνη της ένωσης βρέθηκαν σε οποιονδήποτε ιστό και δεν υπήρχε ένδειξη συσσώρευσης σε συγκεκριμένο όργανο. Περισσότερο από το 90% της συνολικής χορηγηθείσας δόσης ανακτήθηκε από τα απεκκρίματα σε 24 ώρες. Η κύρια οδός απέκκρισης ήταν μέσω των ούρων. Μόνο 1 έως 2% της δόσης αποβλήθηκε με τα κόπρανα και λιγότερο από 0,1% αποβλήθηκε ως CO2.
Σύγκλειση του κοινού χοληδόχου πόρου ακολουθούμενη από ενδοφλέβια έγχυση 11,2 mg/kg ρεσορκινόλης έδειξε ότι η απέκκριση στη χολή ήταν ταχεία και υπέστη εντεροηπατική κυκλοφορία για να εκκριθεί στα ούρα. Λιγότερο από το 50% της μητρικής ένωσης απεκκρίθηκε στα ούρα, οι περισσότερες ήταν με τη μορφή τεσσάρων μεταβολιτών. Ο κύριος μεταβολίτης της ρεσορκινόλης ήταν ένα γλυκουρονιδικό συζεύγευμα (περίπου 70%). Ένας μεταβολίτης ταυτοποιήθηκε ως συζεύγευμα θειικών αλάτων (10-20%), ένας ταυτοποιήθηκε ως δισύζευγμα με γλυκουρονιδικό και θειικό άλας (5-10%), και ένας, που βρέθηκε σε μικρές ποσότητες (λιγότερο από 2%), προτάθηκε να είναι δισγλυκουρονιδικό συζεύγευμα.
Επαναλαμβανόμενη έκθεση και στα δύο φύλα σε ημερήσιες δόσεις 225 mg/kg για 5 ημέρες δεν άλλαξε τον ρυθμό ή τον σχετικό λόγο μεταβολιτών της απέκκρισης της ρεσορκινόλης.
Η ρεσορκινόλη απορροφήθηκε ελάχιστα υπό κανονικές συνθήκες και η απορρόφηση ήταν χαμηλότερη όταν εφαρμόστηκε στο τριχωτό της κεφαλής παρά σε καθαρό ξυρισμένο δέρμα, λόγω ισχυρής σταθεροποίησης από τα μαλλιά. Τα αποτελέσματα ήταν κάπως παρόμοια σε ανθρώπους, πιθήκους ρήσους και ινδικά χοιρίδια.
Φαρμακοκινητικά δεδομένα για τη ρεσορκινόλη ελήφθησαν από μελέτες σε αρουραίους. Το φάρμακο, που χορηγήθηκε σε υδατικό διάλυμα, καθάρισε ταχέως το πλάσμα μέσω των ούρων και δεν συσσωρεύτηκε στους ιστούς. Στα ούρα, ο κύριος μεταβολίτης της ρεσορκινόλης ήταν η γλυκουρονιδική της μορφή. Η επαναλαμβανόμενη χορήγηση για 30 ημέρες με μέγιστες ανεκτές ημερήσιες δόσεις 100 mg/kg δεν άλλαξε τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους, ούτε προκάλεσε εμφανή τοξικά σημεία ή ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Το σωματικό βάρος των ζώων, οι τιμές του αίματος, τα επίπεδα T3 και T4 του ορού, και η μακροσκοπική και μικροσκοπική εμφάνιση του θυρεοειδούς αδένα και του νωτιαίου μυελού παρέμειναν εντός φυσιολογικών ορίων καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Ειδικά δεδομένα σχετικά με τον μεταβολισμό της ρεσορκινόλης δεν είναι άμεσα διαθέσιμα, αν και ο κύριος μεταβολίτης της ρεσορκινόλης που βρέθηκε στα ούρα ήταν η γλυκουρονιδική της μορφή.
Παράγει 3-αμινο-3,4-διυδρο-7-υδροξυκομαρίνη, 2,4-διυδροξυ-1-φαινυλ-αλανίνη, m-υδροξυ-β-d-φουκοσίδη, & m-υδροξυ-φαινυλ-β-d-γλυκοσίδη σε Escherichia /από πίνακα/
Παράγει m-υδροξυφαινυλ-α-d-γλυκοσίδη & υδροξυκινολη σε Aspergillus· παράγει m-υδροξυφαινυλ θειικό άλας & m-υδροξυφαινυλ-β-d-γλυκουρονίδη σε κουνέλια. /Από πίνακα/
Η ρεσορκινόλη παράγει m-μεθοξυφαινόλη σε Streptomyces. /Από πίνακα/
Στα ούρα, ο κύριος μεταβολίτης της ρεσορκινόλης ήταν η γλυκουρονιδική της μορφή.
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρες) για τη ΡΕΣΟΡΚΙΝΟΛΗ (6 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.