ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N04BC09 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ROTIGOTINE

Ροτιγοτίνη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές της ντοπαμίνης, κωδικός ATC: N04BC09 Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη εργολινικός αγωνιστής της ντοπαμίνης για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου του Parkinson και του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών.

Εμπορικά Ονόματα

NEUPRO

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική ανεπάρκεια

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια

Συνιστάται προσοχή. Μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης σε περίπτωση επιδείνωσης της ηπατικής ανεπάρκειας. Δεν έχει ερευνηθεί.
Ασθενείς με ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρειάζονται αιμοκάθαρση)

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Παιδιατρικός πληθυσμός

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν είναι δυνατό να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού ή καρδιομετατροπή

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Μαγνητική τομογραφία και καρδιομετατροπή

Το Ροτιγοτίνη πρέπει να αφαιρείται σε περίπτωση που ο ασθενής πρέπει να υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία (MRI) ή καρδιομετατροπή.
Ορθοστατική υπόταση

Συνιστάται η παρακολούθηση της πίεσης του αίματος, ειδικά κατά την αρχή της θεραπείας.
Συγκοπή

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή νόσο

Οι ασθενείς με σοβαρή καρδιαγγειακή νόσο θα πρέπει να ερωτώνται σχετικά με συμπτώματα συγκοπής και προ-συγκοπής.
Αιφνίδια έναρξη ύπνου και υπνηλία

Οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να διερευνούν διαρκώς τους ασθενείς για υπνηλία. Μείωση της δοσολογίας ή διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά.
Διαταραχές ελέγχου των παρορμήσεων και άλλες συναφείς διαταραχές

Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τυχόν εμφάνιση διαταραχών ελέγχου των παρορμήσεων και συναφών διαταραχών, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου ντοπαμινεργικής απορρύθμισης. Πρέπει να εξεταστεί μείωση της δόσης ή σταδιακή διακοπή του φαρμάκου εάν αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα.
Νευροληπτικό κακοήθες σύνδρομο

Συνιστάται η σταδιακή έναρξη και διακοπή της θεραπείας (βλ. Δοσολογία).
Σύνδρομο απόσυρσης αγωνιστών της ντοπαμίνης

Συνιστάται η σταδιακή έναρξη και διακοπή της θεραπείας (βλ. Δοσολογία).
Μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά

Αναφέρθηκαν μη φυσιολογική σκέψη και μη φυσιολογική συμπεριφορά, οι οποίες μπορεί να αποτελούνται από μια ποικιλία συμπτωμάτων που περιλαμβάνουν παρανοϊκό ιδεασμό, παραληρητικές ιδέες, ψευδαισθήσεις, σύγχυση, συμπεριφορά ψυχωσικού τύπου, αποπροσανατολισμό, επιθετική συμπεριφορά, διέγερση και παραλήρημα.
Ινωτικές επιπλοκές

Περιπτώσεις οπισθοπεριτοναϊκής ίνωσης, πνευμονικές διηθήσεις, υπεζωκοτική εξίδρωση, υπεζωκοτική πάχυνση, περικαρδίτιδα και καρδιακή βαλβιδοπάθεια έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ντοπαμινεργικούς παράγοντες προερχόμενους από την ερυσιβώδη όλυρα. Είναι άγνωστο εάν άλλοι, μη προερχόμενοι από την ερυσιβώδη όλυρα αγωνιστές της ντοπαμίνης είναι δυνατόν να τις προκαλέσουν.
Νευροληπτικά

Νευροληπτικά χορηγούμενα ως αντιεμετικά δεν θα πρέπει να δίνονται σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωνιστές της ντοπαμίνης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Οφθαλμολογική παρακολούθηση

Συνιστάται οφθαλμολογική παρακολούθηση σε τακτά χρονικά διαστήματα ή σε περίπτωση που εμφανιστούν διαταραχές της όρασης.
Εφαρμογή θερμότητας

Εξωτερική θερμότητα (έντονο ηλιακό φως, θερμαντικά επιθέματα και άλλες πηγές θερμότητας όπως σάουνα, ζεστό λουτρό) δε θα πρέπει να εφαρμόζεται στην περιοχή του εμπλάστρου.
Αντιδράσεις της θέσης εφαρμογής

Συνιστάται η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής σε καθημερινή βάση. Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί το ίδιο σημείο εφαρμογής εντός 14 ημερών. Εάν οι αντιδράσεις διαρκούν για περισσότερο από λίγες ημέρες ή είναι επίμονες, εάν παρατηρηθεί αύξηση στη σοβαρότητα ή εάν η δερματική αντίδραση εξαπλωθεί εκτός του σημείου εφαρμογής, θα πρέπει να διεξαχθεί αξιολόγηση της ισορροπίας κινδύνου/οφέλους. Εάν υπάρχει δερματικό εξάνθημα ή ερεθισμός, θα πρέπει να αποφεύγεται η άμεση έκθεση της περιοχής στην ηλιακή ακτινοβολία μέχρι την επούλωση του δέρματος. Σε περίπτωση γενικευμένης δερματικής αντίδρασης, το Ροτιγοτίνη πρέπει να διακοπεί.
Περιφερικό οίδημα

Πληθυσμόςασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Έχει παρατηρηθεί περιφερικό οίδημα.
Ενίσχυση των συμπτωμάτων

Πληθυσμόςασθενείς με Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών

Μπορεί να προκληθεί ενίσχυση των συμπτωμάτων. Δόσεις υψηλότερες από το εγκεκριμένο δοσολογικό εύρος για το ΣΑΠ θα πρέπει να αποφεύγονται (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
Ευαισθησία σε θειώδη

Πληθυσμόςορισμένα ευπαθή άτομα

Το Ροτιγοτίνη περιέχει μεταδιθειώδες νάτριο, ένα θειώδες που μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις αλλεργικού τύπου, συμπεριλαμβανομένων αναφυλακτικών συμπτωμάτων και απειλητικών για τη ζωή ή λιγότερο σοβαρών επεισοδίων άσθματος.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ανταγωνιστές της ντοπαμίνης (νευροληπτικά, μετοκλοπραμίδη)
αντένδειξη

Μείωση της αποτελεσματικότητας της ροτιγοτίνης.

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η συγχορήγηση.
Ηρεμιστικά φαρμακευτικά προϊόντα, κατασταλτικοί παράγοντες του ΚΝΣ (βενζοδιαζεπίνες, αντιψυχωσικά, αντικαταθλιπτικά), οινόπνευμα
προσοχή

Πιθανές αθροιστικές επιδράσεις.

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
L-dopa και carbidopa
παρακολούθηση

Καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης ή της L-dopa/carbidopa.
Δομπεριδόνη
παρακολούθηση

Καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της ροτιγοτίνης.
Ομεπραζόλη (αναστολέας του CYP2C19)
παρακολούθηση

Καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική και το μεταβολισμό της ροτιγοτίνης.
Από του στόματος αντισυλληπτικά (αιθινυλοιστραδιόλη, λεβονοργεστρέλη)
παρακολούθηση

Η ροτιγοτίνη δεν επηρέασε τη φαρμακοδυναμική και τη φαρμακοκινητική τους.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος

Υπερευαισθησία (συμπεριλαμβάνει αγγειοοίδημα, οίδημα γλώσσας και οίδημα χειλέων)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Προσβολές ύπνου/απότομη εμφάνιση υπνηλίας
Διαταραχές σεξουαλικής επιθυμίας (συμπ. υπερσεξουαλικότητας, αυξημένης λίμπιντο)
Διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων (συμπεριλαμβάνει παθολογικός τζόγος, στερεοτυπία/παρορμητικές πράξεις, κραιπάλη φαγητού/διαταραχή της πρόσληψης τροφής, παρορμητικές αγορές)
Ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή
Επιθετική συμπεριφορά/επιθετικότητα
Σύνδρομο ντοπαμινεργικής απορρύθμισης
Διαταραχές της αντίληψης (συμπ. ψευδαίσθηση, οπτική ψευδαίσθηση, ακουστική ψευδαίσθηση, παραίσθηση)

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Διαταραχή ύπνου
Αφύσικα όνειρα
Διέγερση
Αποπροσανατολισμός
Εφιάλτης
Παράνοια
Συγχυτική κατάσταση
Ψυχωσική διαταραχή
Παραληρητική ιδέα
Παραλήρημα
Ευερεθιστότητα

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Υπνηλία
Ζάλη
Δυσκινησία
Ζάλη θέσης
Λήθαργος
Σπασμός
Ίλιγγος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Διαταραχές της συνείδησης NEC (συμπ. συγκοπή, αγγειοπνευμονογαστρική συγκοπή, απώλεια συνείδησης)

Οφθαλμικές

Θαμπή όραση
Έκπτωση όρασης
Φωτοψία

Αγγειακές

Υπέρταση
Ορθοστατική υπόταση
Υπόταση

Καρδιά

Αίσθημα παλμών
Κολπική μαρμαρυγή
Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
Αυξημένος καρδιακός ρυθμός

Αναπνευστικό

Λόξυγκας

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Δυσπεψία
Δυσκοιλιότητα
Ξηροστομία
Κοιλιακό άλγος
Διάρροια

Δέρμα

Κνησμός
Ερύθημα
Υπεριδρωσία
Γενικευμένος κνησμός
Ερεθισμός δέρματος
Δερματίτιδα εξ επαφής
Γενικευμένο εξάνθημα

Αναπαραγωγικό

Στυτική δυσλειτουργία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής και ενστάλαξης (όπως ερύθημα, κνησμός, ερεθισμός, εξάνθημα, δερματίτιδα, φυσαλίδες, πόνος, έκζεμα, φλεγμονή, οίδημα, δυσχρωματισμός, βλατίδες, αποφολίδωση, κνίδωση, υπερευαισθησία)
Καταστάσεις που συνοδεύονται από αίσθημα εξασθένισης (συμπερ. κόπωσης, εξασθένισης, αισθήματος κακουχίας)

Γενικές

Περιφερικό οίδημα

Μεταβολισμός

Μειωμένο σωματικό βάρος
Αυξημένο σωματικό βάρος

Παρακλινικές εξετάσεις

Αυξημένα ηπατικά ένζυμα (συμπ. AST, ALT, GGT)
Αυξημένη CPK

Τραυματισμοί

Πτώση

Μυοσκελετικό

Ραβδομυόλυση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αντιδράσεις στη θέση εφαρμογής και ενστάλαξης (όπως ερύθημα, κνησμός, ερεθισμός, εξάνθημα, δερματίτιδα, φυσαλίδες, πόνος, έκζεμα, φλεγμονή, οίδημα, δυσχρωματισμός, βλατίδες, αποφολίδωση, κνίδωση, υπερευαισθησία)

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
Καταστάσεις που συνοδεύονται από αίσθημα εξασθένισης (συμπερ. κόπωσης, εξασθένισης, αισθήματος κακουχίας)

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αφύσικα όνειρα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διαταραχές σεξουαλικής επιθυμίας (συμπ. υπερσεξουαλικότητας, αυξημένης λίμπιντο)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Διαταραχή ελέγχου των παρορμήσεων (συμπεριλαμβάνει παθολογικός τζόγος, στερεοτυπία/παρορμητικές πράξεις, κραιπάλη φαγητού/διαταραχή της πρόσληψης τροφής, παρορμητικές αγορές)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Διαταραχή ύπνου

Ψυχιατρικές

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Προσβολές ύπνου/απότομη εμφάνιση υπνηλίας

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές
Υπερευαισθησία (συμπεριλαμβάνει αγγειοοίδημα, οίδημα γλώσσας και οίδημα χειλέων)

Διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος

Συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ευερεθιστότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Περιφερικό οίδημα

Γενικές

Όχι συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Ψυχαναγκαστική-καταναγκαστική διαταραχή

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Αποπροσανατολισμός

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Επιθετική συμπεριφορά/επιθετικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες
Έκπτωση όρασης

Οφθαλμικές

Μη γνωστές
Ίλιγγος

Νευρικό

Μη γνωστές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Μη γνωστές
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα (συμπ. AST, ALT, GGT)

Παρακλινικές εξετάσεις

Μη γνωστές
Αυξημένη CPK

Παρακλινικές εξετάσεις

Μη γνωστές
Αυξημένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Μη γνωστές
Αυξημένος καρδιακός ρυθμός

Καρδιά

Μη γνωστές
Γενικευμένο εξάνθημα

Δέρμα

Μη γνωστές
Γενικευμένος κνησμός

Δέρμα

Μη γνωστές
Δερματίτιδα εξ επαφής

Δέρμα

Μη γνωστές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Διαταραχές της αντίληψης (συμπ. ψευδαίσθηση, οπτική ψευδαίσθηση, ακουστική ψευδαίσθηση, παραίσθηση)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστές
Διαταραχές της συνείδησης NEC (συμπ. συγκοπή, αγγειοπνευμονογαστρική συγκοπή, απώλεια συνείδησης)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Μη γνωστές
Δυσκινησία

Νευρικό

Μη γνωστές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Ερεθισμός δέρματος

Δέρμα

Μη γνωστές
Ερύθημα

Δέρμα

Μη γνωστές
Εφιάλτης

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές
Ζάλη

Νευρικό

Μη γνωστές
Ζάλη θέσης

Νευρικό

Μη γνωστές
Θαμπή όραση

Οφθαλμικές

Μη γνωστές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Κολπική μαρμαρυγή

Καρδιά

Μη γνωστές
Λήθαργος

Νευρικό

Μη γνωστές
Λόξυγκας

Αναπνευστικό

Μη γνωστές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Μη γνωστές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Παράνοια

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές
Παραλήρημα

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές
Παραληρητική ιδέα

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές
Πτώση

Τραυματισμοί

Μη γνωστές
Ραβδομυόλυση

Μυοσκελετικό

Μη γνωστές
Σπασμός

Νευρικό

Μη γνωστές
Στυτική δυσλειτουργία

Αναπαραγωγικό

Μη γνωστές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές
Σύνδρομο ντοπαμινεργικής απορρύθμισης

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστές
Υπεριδρωσία

Δέρμα

Μη γνωστές
Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία

Καρδιά

Μη γνωστές
Υπόταση

Αγγειακές

Μη γνωστές
Φωτοψία

Οφθαλμικές

Μη γνωστές
Ψυχωσική διαταραχή

Ψυχιατρικές

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της ροτιγοτίνης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν τερατογόνο δράση σε αρουραίους και κουνέλια, αλλά παρατηρήθηκε εμβρυοτοξικότητα σε αρουραίους και ποντικούς σε δόσεις τοξικές για τη μητέρα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.
Γαλουχία
Πρέπει να διακόπτεται

Επειδή η ροτιγοτίνη μειώνει την έκκριση προλακτίνης στους ανθρώπους, αναμένεται αναστολή της γαλουχίας. Μελέτες σε αρουραίους κατέδειξαν ότι η ροτιγοτίνη ή/και ο(οι) μεταβολίτης(ες) της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Εν απουσία δεδομένων για τους ανθρώπους.
Γονιμότητα

Για πληροφορίες σχετικά με μελέτες γονιμότητας βλέπε (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιπαρκινσονικά φάρμακα, αγωνιστές της ντοπαμίνης, κωδικός ATC: N04BC09

Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη εργολινικός αγωνιστής της ντοπαμίνης για τη θεραπεία των σημείων και συμπτωμάτων της νόσου του Parkinson και του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών.

Μηχανισμός δράσης

Η ροτιγοτίνη θεωρείται ότι οφείλει την ευεργετική της επίδραση στη Νόσο του Parkinson στην ενεργοποίηση των υποδοχέων D3, D2 και D1 του συστήματος κερκοφόρου-κελύφους του φακοειδούς πυρήνα στον εγκέφαλο. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης για την αντιμετώπιση του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών δεν είναι γνωστός. Θεωρείται ότι η ροτιγοτίνη ενδεχομένως να ασκεί τη δράση της κυρίως μέσω των υποδοχέων της ντοπαμίνης.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Όσον αφορά τη λειτουργική δραστηριότητα διαφόρων υποτύπων υποδοχέων και την κατανομή τους στον εγκέφαλο, η ροτιγοτίνη είναι ένας αγωνιστής των D2 και D3 υποδοχέων, ο οποίος δρα, επίσης και στους D1, D4 και D5 υποδοχείς. Έναντι των μη ντοπαμινεργικών υποδοχέων, η ροτιγοτίνη είχε ανταγωνιστική δράση στους α2Β και αγωνιστική δράση στους 5ΗΤ1Α υποδοχείς, αλλά καμία δράση στον 5ΗΤ2Β υποδοχέα.

Κλινική αποτελεσματικότητα

Η αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στην αντιμετώπιση των σημείων και συμπτωμάτων του Συνδρόμου Ανήσυχων Ποδιών (ΣΑΠ) αξιολογήθηκε σε 5 ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες με περισσότερους από 1400 ασθενείς. Η αποτελεσματικότητα αποδείχθηκε σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία μέχρι και 29 εβδομάδες. Η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε για διάστημα 6 μηνών.

Οι μεταβολές από την έναρξη στη Διεθνή Βαθμολογική Κλίμακα για το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών (IRLS) και στο μέρος 1 (σοβαρότητα νόσου) της CGI (Clinical Global Impression- κλίμακα βελτίωσης της γενικής κλινικής εικόνας) ήταν οι κύριες παράμετροι αποτελεσματικότητας. Και για τα δύο κύρια τελικά σημεία αξιολόγησης, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές για τις δόσεις των 1 mg/24 h, 2 mg/24 h και 3 mg/24 h σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μετά από 6 μήνες θεραπείας συντήρησης σε ασθενείς με μέτριο έως σοβαρό σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, η αρχική βαθμολογία IRLS βελτιώθηκε από το 30,7 στο 20,7 για το εικονικό φάρμακο και από το 30,2 στο 13,8 για τη ροτιγοτίνη. Η προσαρμοσμένη μέση διαφορά ήταν -6,5 βαθμοί [CI 95% -8,7, -4,4, p<0,0001). Το ποσοστό ανταπόκρισης στην CGI-I (σημαντική βελτίωση, πολύ σημαντική βελτίωση) ήταν 43.0% και 67.5% για το εικονικό φάρμακο και για τη ροτιγοτίνη αντίστοιχα (διαφορά 24.5% CI 95%: 14.2%; 34.8%, p<0,0001).

Σε μία ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική δοκιμή 7 εβδομάδων, ερευνήθηκαν πολύυπνογραφικές παράμετροι. Η ροτιγοτίνη μείωσε σημαντικά τον δείκτη περιοδικής κίνησης των άκρων (periodic limb movement index, PLMI) από το 50,9 στο 7,7 έναντι 37,4 έως 32,7 για το εικονικό φάρμακο (p<0,0001).

Ενίσχυση των συμπτωμάτων

Σε δύο διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας 6 μηνών κλινικά σημαντική ενίσχυση των συμπτωμάτων παρατηρήθηκε στο 1,5% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με ροτιγοτίνη έναντι 0,5% στους ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο. Σε δύο ανοικτές μελέτες παρακολούθησης για περίοδο 12 μηνών, η συχνότητα της κλινικά σημαντικής ενίσχυσης των συμπτωμάτων ήταν 2,9%. Κανένας από αυτούς τους ασθενείς δεν διέκοψε τη θεραπεία λόγω της ενίσχυσης των συμπτωμάτων. Σε μια 5-ετή μελέτη ανοικτής θεραπείας, παρουσιάστηκε ενίσχυση των συμπτωμάτων στο 11,9% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με τις εγκεκριμένες δόσεις για Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδών (ΣΑΠ) (1-3 mg/24 ώρες) και στο 5,1% θεωρήθηκε κλινικά σημαντική. Στη μελέτη αυτή, η πλειοψηφία των επεισοδίων ενίσχυσης των συμπτωμάτων παρουσιάστηκε στο πρώτο και δεύτερο χρόνο της θεραπείας. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε επίσης και μια υψηλότερη δόση, των 4 mg/24 ώρες, μη εγκεκριμένη για το ΣΑΠ, η οποία εμφάνισε υψηλότερα ποσοστά ενίσχυσης των συμπτωμάτων.

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Μετά την εφαρμογή, η ροτιγοτίνη απελευθερώνεται συνεχώς από το διαδερμικό έμπλαστρο και απορροφάται από το δέρμα. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται μετά από μία έως δύο ημέρες χρήσης του εμπλάστρου και διατηρούνται σε σταθερό επίπεδο με εφαρμογή μία φορά ημερησίως όπου ο ασθενής φέρει το έμπλαστρο για 24 ώρες. Οι συγκεντρώσεις ροτιγοτίνης στο πλάσμα αυξάνονται αναλόγως προς τη δόση σε ένα δοσολογικό εύρος από 1 mg/24 h έως 24 mg/24 h. Περίπου το 45% της δραστικής ουσίας του εμπλάστρου απελευθερώνεται στο δέρμα σε 24 ώρες. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μετά τη διαδερμική εφαρμογή είναι περίπου το 37%.

Η εκ περιτροπής επιλογή του σημείου εφαρμογής του εμπλάστρου μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα διαφορές από μέρα σε μέρα στα επίπεδα στο πλάσμα. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα της ροτιγοτίνης κυμάνθηκαν από 2% (βραχίονας έναντι λαγονίου περιοχής) έως 46% (ώμος έναντι μηρού). Εντούτοις, δεν υπάρχει ένδειξη σχετικής επίδρασης στο κλινικό αποτέλεσμα.

Κατανομή

Η in vitro δέσμευση της ροτιγοτίνης στις πρωτεΐνες πλάσματος είναι περίπου 92%. Ο εμφανής όγκος κατανομής στους ανθρώπους είναι περίπου 84 l/kg.

Βιομετασχηματισμός

Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό. Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται με N-απαλκυλίωση καθώς και με άμεση και δευτερεύουσα σύζευξη. In vitro αποτελέσματα δείχνουν ότι διαφορετικά ισόμορφα CYP είναι ικανά να καταλύουν τη N-απαλκυλίωση της ροτιγοτίνης. Οι κύριοι μεταβολίτες είναι θειικά και συζεύγματα γλυκουρονιδίου της μητρικής ουσίας καθώς και N-απαλκυλ-μεταβολίτες, οι οποίοι είναι βιολογικά ανενεργοί.

Οι πληροφορίες σχετικά με τους μεταβολίτες δεν είναι ολοκληρωμένες.

Αποβολή

Περίπου το 71% της δόσης ροτιγοτίνης απεκκρίνεται στα ούρα και ένα μικρότερο μέρος περίπου το 23% απεκκρίνεται στα κόπρανα. Η κάθαρση ροτιγοτίνης μετά από τη διαδερμική χορήγηση είναι περίπου 10 l/min και η συνολική ημίσεια ζωή απέκκρισής της είναι 5 έως 7 ώρες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ καταδεικνύει ότι η απέκκριση γίνεται σε δύο φάσεις με αρχική ημίσεια ζωή περίπου 2 έως 3 ώρες.

Επειδή το έμπλαστρο χρησιμοποιείται διαδερμικά, δεν αναμένεται καμία επίδραση από τροφικές και γαστρεντερικές νόσους.

Ειδικές ομάδες ασθενών

Επειδή η θεραπεία με το Ροτιγοτίνη αρχίζει με χαμηλή δόση και τιτλοποιείται σταδιακά σύμφωνα με την κλινική ανοχή για τη λήψη του βέλτιστου θεραπευτικού αποτελέσματος, δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης ανάλογα με το φύλο, το βάρος ή την ηλικία.

Ηπατική και νεφρική ανεπάρκεια

Σε ασθενείς με μέτρια ηπατική ανεπάρκεια ή ήπια έως σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, δεν παρατηρήθηκαν σχετικές αυξήσεις στα επίπεδα ροτιγοτίνης πλάσματος. Το Ροτιγοτίνη δεν μελετήθηκε σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια.

Τα επίπεδα πλάσματος των συζευγμάτων ροτιγοτίνης και των απαλκυλ-μεταβολιτών της αυξάνονται με τη μειωμένη νεφρική λειτουργία. Εντούτοις, μια συνεισφορά αυτών των μεταβολιτών στα κλινικά αποτελέσματα δεν είναι πιθανή.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Υπάρχουν περιορισμένα φαρμακοκινητικά δεδομένα για έφηβους ασθενείς με ΣΑΠ (13-17 ετών, n=24), όπου φάνηκε ότι μετά από θεραπεία με πολλαπλές δόσεις εύρους 0,5 ως 3 mg/24h η συστηματική έκθεση στη ροτιγοτίνη ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε σε ενήλικες ασθενείς. Τα διαθέσιμα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας δεν επαρκούν για να επιβεβαιώσουν συσχέτιση μεταξύ έκθεσης και απόκρισης (βλέπε επίσης τις παιδιατρικές πληροφορίες στην Δοσολογία).

Μηχανισμός δράσης

Μηχανισμός Δράσης Η ροτιγοτίνη, μέλος της κατηγορίας των αγωνιστών ντοπαμίνης, χορηγείται συνεχώς μέσω του δέρματος (διαδερμικά) χρησιμοποιώντας ένα επίθεμα με βάση τη σιλικόνη που αντικαθίσταται κάθε 24 ώρες. Ένας αγωνιστής ντοπαμίνης λειτουργεί…

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Μετά την εφαρμογή, η ροτιγοτίνη απελευθερώνεται συνεχώς από το διαδερμικό έμπλαστρο και απορροφάται από το δέρμα. Συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται μετά από μία έως δύο ημέρες χρήσης του εμπλάστρου και διατηρούνται σε σταθερό…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Ηπατικός (με διαμεσολάβηση CYP). Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται εκτενώς και ταχέως μέσω συζεύξεως και Ν-αποαλκυλίωσης. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι κύριοι μεταβολίτες στο ανθρώπινο πλάσμα είναι τα θειικά συζεύγματα της ροτιγοτίνης, τα…

Απέκκριση

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η βιοδιαθεσιμότητα ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή εφαρμογής. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα ήταν πολύ μικρές μεταξύ κοιλιάς και ισχίου (<1%). Αντίθετα, ο ώμος και ο μηρός είχαν πολύ μεγάλη διαφορά στη μετρούμενη…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	ειδικά κατά την αρχή της θεραπείας	—
Οφθαλμολογική εξέταση	visibilityΟφθαλμολογικός έλεγχος	σε τακτά χρονικά διαστήματα	Διαταραχές όρασης

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η ροτιγοτίνη είναι αγωνιστής σε όλους τους 5 υποτύπους υποδοχέων ντοπαμίνης (D1-D5) αλλά συνδέεται με τον υποδοχέα D3 με την υψηλότερη συγγένεια. Είναι επίσης ανταγωνιστής στους α-2-αδρενεργικούς υποδοχείς και αγωνιστής στους υποδοχείς 5HT1A. Η ροτιγοτίνη αναστέλλει επίσης την πρόσληψη ντοπαμίνης και την έκκριση προλακτίνης. Δεν υπάρχει ένδειξη για παράταση του διαστήματος QT/QTc του Neupro σε δόσεις έως 24 mg/24 ώρες. Οι επιδράσεις του Neupro σε δόσεις έως 24 mg/24 ώρες (υπερθεραπευτικές δόσεις) στο διάστημα QT/QTc αξιολογήθηκαν σε διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και θετικό ελέγχο (μοξιφλοξασίνη 400 mg IV, εφάπαξ δόση) μελέτη παράλληλων ομάδων με συνολική περίοδο θεραπείας 52 ημερών σε άνδρες και γυναίκες ασθενείς με προχωρημένο στάδιο της νόσου Πάρκινσον. Η ευαισθησία της ανάλυσης επιβεβαιώθηκε από σημαντική παράταση του QTc από τη μοξιφλοξασίνη.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η ροτιγοτίνη, μέλος της κατηγορίας των αγωνιστών ντοπαμίνης, χορηγείται συνεχώς μέσω του δέρματος (διαδερμικά) χρησιμοποιώντας ένα επίθεμα με βάση τη σιλικόνη που αντικαθίσταται κάθε 24 ώρες. Ένας αγωνιστής ντοπαμίνης λειτουργεί ενεργοποιώντας τους υποδοχείς ντοπαμίνης στο σώμα, μιμούμενος την επίδραση του νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνης.

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης ως θεραπεία για το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών είναι άγνωστος, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με την ικανότητά της να διεγείρει τη ντοπαμίνη.

Αυτή η ανασκόπηση συζητά τη σχέση μεταξύ των θεραπευτικών συγκεντρώσεων στο πλάσμα των αντι-παρκινσονικών αγωνιστών ντοπαμίνης (ροτιγοτίνη, περγολίδη, καβεργολίνη, απομορφίνη, βρωμοκρυπτίνη, ροπινιρόλη, πραμιπεξόλη και ταλιπεξόλη) και της in vitro φαρμακολογίας τους στους υποδοχείς ντοπαμίνης D1, D2 και D3. Βρέθηκε σημαντική συσχέτιση μεταξύ των θεραπευτικών συγκεντρώσεων στο πλάσμα αυτών των αγωνιστών ντοπαμίνης και της αγωνιστικής τους ισχύος (EC50) στους υποδοχείς D2, αν και δεν υπήρχε τέτοια συσχέτιση στους υποδοχείς D1 ή D3, υποδηλώνοντας ότι οι υποδοχείς D2 θα μπορούσαν να είναι ο κύριος και κοινός στόχος για την αντι-παρκινσονική δράση όλων των αγωνιστών ντοπαμίνης. Ωστόσο, η διέγερση του υποδοχέα D1 είναι επίσης σημαντική για τη διατήρηση του αντανακλαστικού κατάποσης, της λειτουργίας της ουροδόχου κύστης και της γνωστικής λειτουργίας. Συγκεκριμένα, η συνεχής διέγερση των υποδοχέων D1 και D2 μπορεί να μειωθεί σε χαμηλά επίπεδα σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον. Τα ευρήματά μας αποκάλυψαν ότι οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις της ροτιγοτίνης στο πλάσμα ήταν παρόμοιες με την αγωνιστική της ισχύ τόσο στους υποδοχείς D1 όσο και στους D2. Έτσι, η ροτιγοτίνη μπορεί να είναι ευεργετική για τη θεραπεία ασθενών με νόσο Πάρκινσον, καθώς αυτός ο αγωνιστής ντοπαμίνης έχει τη δυνατότητα συνεχούς διέγερσης τόσο των υποδοχέων D1 όσο και D2 στο κλινικό περιβάλλον.

Η ροτιγοτίνη είναι ένας μη-εργολοϊνικός αγωνιστής ντοπαμίνης. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης ως θεραπεία για τη νόσο Πάρκινσον είναι άγνωστος, αν και πιστεύεται ότι σχετίζεται με την ικανότητά της να διεγείρει τους υποδοχείς ντοπαμίνης εντός του ουδό-ραβδωτού σώματος στον εγκέφαλο. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης ως θεραπεία για το Σύνδρομο Ανήσυχων Ποδιών είναι άγνωστος, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με την ικανότητά της να διεγείρει τους υποδοχείς ντοπαμίνης.

Στη νόσο Πάρκινσον, η εκφύλιση των ντοπαμινεργικών νευρώνων πιστεύεται ότι οδηγεί σε απο-αναστολή του υποθαλάμου, αυξάνοντας έτσι τον ρυθμό πυροδότησης των γλουταματεργικών διεγερτικών προβολών προς την υπομάυρη ουσία. Κατά συνέπεια, η υπερβολική γλουταματεργική δραστηριότητα θα προκαλέσει διεγερτοτοξικότητα και οξειδωτικό στρες. Στην παρούσα μελέτη, ερευνήσαμε τους μηχανισμούς της τοξικότητας της γλουταμίνης και το νευροπροστατευτικό δυναμικό του αγωνιστή ντοπαμίνης ροτιγοτίνης έναντι των ντοπαμινεργικών νευρώνων σε πρωτογενείς καλλιέργειες μεσεγκεφαλικών κυττάρων ποντικού. Η τοξικότητα της γλουταμίνης διαμεσολαβήθηκε από τον υποδοχέα N-μεθυλ-D-ασπαρτικό οξύ (NMDA) και συνοδεύτηκε από ισχυρή εισροή ασβεστίου στους ντοπαμινεργικούς νευρώνες, για την οποία οι διαύλοι ασβεστίου τάσης-εξαρτώμενοι τύπου L παίζουν σημαντικό ρόλο. Ο ρυθμός παραγωγής υπεροξειδίου στην καλλιέργεια αυξήθηκε σημαντικά. Η επιβλαβής παραγωγή μονοξειδίου του αζώτου δεν συμμετείχε στη γλουταμινική διεγερτοτοξικότητα. Η προ-θεραπεία των καλλιεργειών με ροτιγοτίνη αύξησε σημαντικά την επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων που εκτέθηκαν σε γλουταμίνη. Η ροτιγοτίνη άσκησε τις προστατευτικές της επιδράσεις μέσω της διέγερσης των υποδοχέων ντοπαμίνης (πιθανώς μέσω του υποδοχέα D3 ντοπαμίνης) και μείωσε σημαντικά την παραγωγή ριζών υπεροξειδίου. Όταν οι καλλιέργειες προ-επωάστηκαν με αναστολείς φωσφοϊνοσιτιδικής 3-κινάσης (PI3K), το προστατευτικό αποτέλεσμα της ροτιγοτίνης καταργήθηκε, υποδηλώνοντας καθοριστικό ρόλο της οδού PI3K/Akt στη νευροπροστασία που προκαλείται από τη ροτιγοτίνη. Συνεπώς, η έκθεση στη ροτιγοτίνη προκάλεσε την ενεργοποίηση του Akt μέσω φωσφορυλίωσης και στη συνέχεια τη φωσφορυλίωση, και έτσι την αδρανοποίηση, του προ-αποπτωτικού παράγοντα γλυκογονοσυνθάσης κινάσης-3-βήτα (GSK-3-βήτα). Συνολικά, η εργασία μας συνέβαλε στην αποσαφήνιση των μηχανισμών της τοξικότητας της γλουταμίνης σε μεσεγκεφαλικές καλλιέργειες και αποκάλυψε τις οδούς σηματοδότησης που σχετίζονται με τη νευροπροστασία που προκαλείται από τη ροτιγοτίνη έναντι της τοξικότητας της γλουταμίνης σε πρωτογενείς ντοπαμινεργικές καλλιέργειες.

Η ροτιγοτίνη (Neupro) είναι ένας μη-εργολοϊνικός αγωνιστής ντοπαμίνης που αναπτύχθηκε για την ημερήσια θεραπεία της νόσου Πάρκινσον (PD) χρησιμοποιώντας ένα διαδερμικό σύστημα χορήγησης (επίθεμα) το οποίο παρέχει στους ασθενείς το φάρμακο συνεχώς για 24 ώρες. Για την πλήρη κατανόηση των φαρμακολογικών δράσεων της ροτιγοτίνης, η παρούσα μελέτη προσδιόρισε το εκτεταμένο προφίλ των υποδοχέων της. Σε πρότυπες δοκιμασίες δέσμευσης, η ροτιγοτίνη έδειξε την υψηλότερη συγγένεια για τους υποδοχείς ντοπαμίνης, ιδιαίτερα τον υποδοχέα D3 ντοπαμίνης (Ki=0.71 nM) με τις συγγένειές της σε άλλους υποδοχείς ντοπαμίνης να είναι (Ki σε nM): D4.2 (3.9), D4.7 (5.9), D5 (5.4), D2 (13.5), D4.4 (15), και D1 (83). Σημαντικές συγγένειες επιδείχθηκαν επίσης σε α-αδρενεργικούς (α2B, Ki=27 nM) και σεροτονινεργικούς υποδοχείς (5-HT1A Ki=30 nM). Σε νεοεμφανιζόμενες δοκιμασίες αναφοράς-γονιδίων για τον προσδιορισμό της λειτουργικής δραστηριότητας, η ροτιγοτίνη λειτούργησε ως πλήρης αγωνιστής στους υποδοχείς ντοπαμίνης (κατάταξη: D3>D2L>D1=D5>D4.4) με ισχύ 2.600 και 53 φορές υψηλότερη από την ντοπαμίνη στους υποδοχείς D3 και D2L ντοπαμίνης, αντίστοιχα. Στα α-αδρενεργικά σημεία, η ροτιγοτίνη λειτούργησε ως ανταγωνιστής στους υποδοχείς α2B. Στα σεροτονινεργικά σημεία, η ροτιγοτίνη είχε ασθενή αλλά σημαντική αγωνιστική δραστηριότητα στους υποδοχείς 5-HT1A και ελάχιστη ή μηδενική δραστηριότητα σε άλλους σεροτονινεργικούς υποδοχείς. Έτσι, όσον αφορά τη νόσο Πάρκινσον, η ροτιγοτίνη μπορεί να χαρακτηριστεί ως ειδικός αγωνιστής υποδοχέων ντοπαμίνης με προτίμηση στον υποδοχέα D3 έναντι των υποδοχέων D2 και D1. Επιπλέον, παρουσιάζει αλληλεπίδραση με τους υποδοχείς D4 και D5, ο ρόλος των οποίων σε σχέση με τη νόσο Πάρκινσον δεν είναι ακόμη σαφής. Μεταξύ των μη-ντοπαμινεργικών σημείων, η ροτιγοτίνη εμφανίζει σχετική συγγένεια μόνο στους υποδοχείς 5-HT1A και α2B. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για τη διερεύνηση της συμβολής των διαφόρων υποτύπων υποδοχέων στην αποτελεσματικότητα της ροτιγοτίνης στη νόσο Πάρκινσον και πιθανές άλλες ενδείξεις, όπως το σύνδρομο ανήσυχων ποδιών.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η βιοδιαθεσιμότητα ποικίλλει ανάλογα με την περιοχή εφαρμογής. Οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα ήταν πολύ μικρές μεταξύ κοιλιάς και ισχίου (<1%). Αντίθετα, ο ώμος και ο μηρός είχαν πολύ μεγάλη διαφορά στη μετρούμενη βιοδιαθεσιμότητα (46%), με τον ώμο να παρουσιάζει την υψηλότερη τιμή.

Tmax, δόση 8 mg = 15 - 18 ώρες (χρειάζονται περίπου 3 ώρες μέχρι η ροτιγοτίνη να φτάσει σε ανιχνεύσιμα επίπεδα στο πλάσμα). Η μέγιστη συγκέντρωση δεν μπορεί να παρατηρηθεί. Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται σε 2-3 ημέρες.

Ουροποιητικό (71%), Κοπρανώδες (23%). Η περισσότερη ροτιγοτίνη που απεκκρίνεται στα ούρα είναι με τη μορφή ανενεργών συζευγμάτων. Το αμετάβλητο φάρμακο αποτελούσε λιγότερο από <1%.

Ο κανονικοποιημένος ως προς το βάρος φαινομενικός όγκος κατανομής, (Vd/F), σε ανθρώπους είναι περίπου 84 L/kg μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης.

Αποτελέσματα που λήφθηκαν με χορήγηση επιθέματος σε ζώα έδειξαν ότι το επίθεμα με βάση τη σιλικόνη ήταν ανώτερο από το επίθεμα με βάση το ακρυλικό όσον αφορά την απελευθέρωση της ουσίας. Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης, απελευθερώθηκε 81% και 93% της ουσίας από το επίθεμα σιλικόνης σε αρουραίο και πιθήκους, αντίστοιχα. Η αντίστοιχη % απελευθέρωση από το επίθεμα με βάση το ακρυλικό ήταν 28% και 22%, αντίστοιχα.

Ο κανονικοποιημένος ως προς το βάρος φαινομενικός όγκος κατανομής (Vd/F) σε ανθρώπους είναι περίπου 84 L/kg μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης. Η δέσμευση της ροτιγοτίνης σε ανθρώπινες πρωτεΐνες πλάσματος είναι περίπου 92% in vitro και 89.5% in vivo.

Όταν εφάπαξ δόσεις 8 mg/24 ώρες εφαρμόζονται στον κορμό, υπάρχει μέσος χρόνος υστέρησης περίπου 3 ωρών μέχρι να ανιχνευθεί το φάρμακο στο πλάσμα (εύρος 1 έως 8 ώρες). Το Tmax συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 15 έως 18 ωρών μετά τη δόση, αλλά μπορεί να εμφανιστεί από 4 έως 27 ώρες μετά τη δόση. Ωστόσο, δεν παρατηρείται χαρακτηριστική μέγιστη συγκέντρωση. Η ροτιγοτίνη παρουσιάζει δοσο-αναλογικότητα σε ένα ημερήσιο εύρος δόσης από 1 mg/24 ώρες έως 24 mg/24 ώρες. Στις κλινικές μελέτες αποτελεσματικότητας της ροτιγοτίνης, η θέση εφαρμογής του διαδερμικού συστήματος εναλλασσόταν από ημέρα σε ημέρα (κοιλιά, μηρός, ισχίο, πλευρό, ώμος ή άνω βραχίονας) και οι μέσες μετρούμενες συγκεντρώσεις ροτιγοτίνης στο πλάσμα ήταν σταθερές κατά τη διάρκεια των 6 μηνών της θεραπείας συντήρησης. Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα για τις διαφορετικές θέσεις εφαρμογής σε κατάσταση σταθερής ισορροπίας αξιολογήθηκε σε ασθενείς με νόσο Πάρκινσον. Σε μια εφάπαξ δοκιμή που διεξήχθη σε ασθενείς με πρώιμο στάδιο της νόσου Πάρκινσον, οι διαφορές στη βιοδιαθεσιμότητα κυμαίνονταν από λιγότερο από 1% (κοιλιά έναντι ισχίου) έως 46% (ώμος έναντι μηρού) με την εφαρμογή στον ώμο να παρουσιάζει υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα.

Η ροτιγοτίνη απεκκρίνεται κυρίως στα ούρα (περίπου 71%) ως ανενεργά συζεύγματα της μητρικής ένωσης και μεταβολίτες Ν-δεσαλκυλίου. Ένα μικρότερο ποσοστό απεκκρίνεται στα κόπρανα (περίπου 23%). Οι κύριοι μεταβολίτες που βρέθηκαν στα ούρα ήταν το θειικό άλας της ροτιγοτίνης (16% έως 22% της απορροφώμενης δόσης), η γλυκουρονική ένωση της ροτιγοτίνης (11% έως 15%), και ο μεταβολίτης θειικό άλας της Ν-δεσπροπυλ-ροτιγοτίνης (14% έως 20%) και ο μεταβολίτης θειικό άλας της Ν-δεσθειενυλαιθυλ-ροτιγοτίνης (10% έως 21%). Περίπου 11% απεκκρίνεται νεφρικά ως άλλοι μεταβολίτες. Μικρή ποσότητα αμετάβλητης ροτιγοτίνης απεκκρίνεται νεφρικά (λιγότερο από 1% της απορροφώμενης δόσης).

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΡΟΤΙΓΟΤΙΝΗ (9 συνολικά), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

92% in vitro και 89.5% in vivo.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Ηπατικός (με διαμεσολάβηση CYP). Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται εκτενώς και ταχέως μέσω συζεύξεως και Ν-αποαλκυλίωσης. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι κύριοι μεταβολίτες στο ανθρώπινο πλάσμα είναι τα θειικά συζεύγματα της ροτιγοτίνης, τα γλυκουρονικά συζεύγματα της ροτιγοτίνης, τα θειικά συζεύγματα της Ν-δεσπροπυλ-ροτιγοτίνης και τα συζεύγματα της Ν-δεσθειενυλαιθυλ-ροτιγοτίνης. Πολλαπλές ισοένζυμες CYP, σουλφοτρανσφεράσες και δύο UDP-γλυκουρονιδαζες καταλύουν τον μεταβολισμό της ροτιγοτίνης.

Η CYP2C19 βρέθηκε να είναι η κύρια ισοένζυμη CYP που εμπλέκεται στον μεταβολισμό φάσης 1 της ροτιγοτίνης. Ωστόσο, φαίνεται ότι πολλαπλές ισοένζυμες CYP είναι ικανές να καταλύουν τον μεταβολισμό. Μελέτες in vitro υποδηλώνουν χαμηλό κίνδυνο για αλληλεπιδράσεις φαρμάκων-φαρμάκων με συγχορηγούμενα φάρμακα που είναι υποστρώματα ισοενζύμων CYP in vivo. Επίσης, δεν διαπιστώθηκε επαγωγή ανθρώπινων ηπατικών ισοενζύμων CYP. Δεν ανιχνεύθηκε δυνατότητα εκτόπισης της ροτιγοτίνης από την βαρφαρίνη και αντίστροφα με ανθρώπινη λευκωματίνη ορού in vitro. Η ροτιγοτίνη δεν βρέθηκε να είναι υπόστρωμα για την P-γλυκοπρωτεΐνη και δεν τροποποιεί τη μεταφορά διγοξίνης in vitro.

Μετά την απορρόφηση, η ροτιγοτίνη μεταβολίστηκε ταχέως. Τρεις μεταβολίτες φάσης 1 έδειξαν φαρμακολογική δραστηριότητα. Ωστόσο, οι φαρμακοκινητικές αυτών των μεταβολιτών δεν απαιτούνταν, καθώς η παρουσία τους στο πλάσμα ήταν πολύ χαμηλή. Ο κύριος μεταβολίτης που παρατηρήθηκε σε ηπατοκύτταρα ζώων, το γλυκουρονικό σύζευγμα της ροτιγοτίνης, απεκκρίθηκε in vivo στη χολή και έφτασε στο σύστημα αίματος μόνο σε χαμηλά επίπεδα. Τα συζεύγματα των Ν-δεσαλκυλιωμένων μεταβολιτών βρέθηκαν να είναι οι κύριοι μεταβολίτες στο πλάσμα. Μετά από υποδόρια χορήγηση, τα θειικά και γλυκουρονικά συζεύγματα του μεταβολίτη SPM 9206 και τα θειικά συζεύγματα των SPM 9257 και του μεταβολίτη desthienylethyl despropyl βρέθηκαν να είναι οι κύριοι μεταβολίτες στο πλάσμα. Στο ανθρώπινο πλάσμα, τα θειικά συζεύγματα της ροτιγοτίνης, των μεταβολιτών SPM 9206 και SPM 9257 βρέθηκαν να είναι οι κύριοι μεταβολίτες. Όλοι οι κύριοι ανθρώπινοι μεταβολίτες που βρέθηκαν στο πλάσμα βρέθηκαν επίσης στο πλάσμα του κύριου τοξικολογικού είδους.

Η ροτιγοτίνη μεταβολίζεται εκτενώς μέσω συζεύξεως και Ν-αποαλκυλίωσης. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, οι κύριοι μεταβολίτες στο ανθρώπινο πλάσμα είναι τα θειικά συζεύγματα της ροτιγοτίνης, τα γλυκουρονικά συζεύγματα της ροτιγοτίνης, τα θειικά συζεύγματα της Ν-δεσπροπυλ-ροτιγοτίνης και τα συζεύγματα της Ν-δεσθειενυλαιθυλ-ροτιγοτίνης. Πολλαπλές ισοένζυμες CYP, σουλφοτρανσφεράσες και δύο UDP-γλυκουρονιδαζες καταλύουν τον μεταβολισμό της ροτιγοτίνης.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Μετά την αφαίρεση του επιθέματος, τα επίπεδα στο πλάσμα μειώθηκαν με τελικό χρόνο ημίσειας ζωής 5 έως 7 ώρες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ έδειξε διφασική απέκκριση με αρχικό χρόνο ημίσειας ζωής 3 ώρες.

… Εφαρμόστηκε ένα εφάπαξ διαδερμικό επίθεμα που χορηγούσε 2 mg/24 ώρες ροτιγοτίνη (περιεχόμενο επιθέματος 4.5 mg) στην κοιλιακή/πλευρική κοιλιά για 24 ώρες. … Η φαρμακοκινητική ανάλυση περιέλαβε 48 υποκείμενα (24 Ιάπωνες, 24 Καυκάσιους). … Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής για την αμετάβλητη ροτιγοτίνη ήταν 5.3 ώρες σε Ιάπωνες και 5.7 ώρες σε Καυκάσιους. οι αντίστοιχες τιμές για τη συνολική ροτιγοτίνη ήταν 8.6 ώρες και 9.6 ώρες. …

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Φάρμακα που συνδέονται και ενεργοποιούν τους υποδοχείς ντοπαμίνης.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

87T4T8BO2E

ΡΟΤΙΓΟΤΙΝΗ

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές Ντοπαμίνης

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Μη-Εργοτικός Αγωνιστής Ντοπαμίνης

Η ροτιγοτίνη είναι Μη-Εργοτικός Αγωνιστής Ντοπαμίνης. Ο μηχανισμός δράσης της ροτιγοτίνης είναι ως Αγωνιστής Ντοπαμίνης.

ΡΟΤΙΓΟΤΙΝΗ

Μη-Εργοτικός Αγωνιστής Ντοπαμίνης [EPC]; Αγωνιστές Ντοπαμίνης [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

5-7 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

92%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 35 ώρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Νόσος Πάρκινσον Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2025

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Νόσος Πάρκινσον Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 1 N04BC09

Πρώιμη νόσος — Έναρξη θεραπείας
- Επίπτωση της νόσου στη λειτουργικότητα ή/και την ποιότητα ζωής
- Σωματική άσκηση & φυσιοθεραπεία σε όλα τα στάδια
Δοσολογία: Σταδιακή τιτλοποίηση · Συνεχής
ΒΗΜΑ 3 N04BC09

Προχωρημένη νόσος — Φάρμακα πρώτης επιλογής
- Όλοι οι ασθενείς ήδη υπό λεβοντόπα — κινητικές διακυμάνσεις ή/και δυσκινησίες
Δοσολογία: Μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης — έως 2 αγωνιστές σε ειδικές περιπτώσεις · Συνεχής

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

59227

Μοριακός τύπος

C19H25NOS

Μοριακό βάρος

315.5

IUPAC

(6S)-6-[propyl(2-thiophen-2-ylethyl)amino]-5,6,7,8-tetrahydronaphthalen-1-ol

InChIKey

KFQYTPMOWPVWEJ-INIZCTEOSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

Φάρμακα που συνδέονται και ενεργοποιούν τους υποδοχείς ντοπαμίνης.