TAFASITAMAB
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα, κωδικός ATC: L01FX12.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
C83 Μη-οζώδες (διάχυτο) λέμφωμα
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Ανθεκτικό διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα · Υποτροπιάζον διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: ενδοφλέβια
- Χορήγηση: Κύκλος 1: ημέρες 1, 4, 8, 15, 22. Κύκλοι 2 και 3: ημέρες 1, 8, 15, 22. Κύκλος 4 έως την εξέλιξη: ημέρες 1, 15. Κάθε κύκλος διαρκεί 28 ημέρες.
- Δόση έναρξης: 12 mg ανά kg σωματικού βάρους
-
ΕνήλικεςΔόση12 mg/kg σωματικού βάρους
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Tafasitamab σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
-
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Δεν υπάρχουν δεδομένα για δοσολογικές συστάσεις σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Φαρμακοκινητικές). Δεν υπάρχουν δεδομένα για δοσολογικές συστάσεις σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα (βλ. παράγραφο 6.1)
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
ΙχνηλασιμότηταΤο όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
-
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυσηΠληθυσμόςΑσθενείςΣτενή παρακολούθηση καθ’ όλη τη διάρκεια της έγχυσης. Συμβουλή να επικοινωνούν με τους επαγγελματίες υγείας τους αν παρουσιάσουν σημεία και συμπτώματα αντιδράσεων σχετιζόμενων με την έγχυση (πυρετός, ρίγος, εξάνθημα, αναπνευστικά προβλήματα) εντός 24 ωρών από την έγχυση. Χορήγηση προκαταρκτικής φαρμακευτικής αγωγής πριν από την έναρξη της έγχυσης του tafasitamab. Διακοπή προσωρινά ή οριστικά της έγχυσης ανάλογα με τη βαρύτητα και έναρξη κατάλληλης ιατρικής αντιμετώπισης (βλ. Δοσολογία).
-
ΜυελοκαταστολήΣοβαρή/βαριάΠραγματοποίηση πλήρων αιματολογικών εξετάσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας και πριν από τη χορήγηση κάθε κύκλου θεραπείας. Διακοπή προσωρινά της έγχυσης tafasitamab βάσει βαρύτητας. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της λεναλιδομίδης για τροποποιήσεις της δοσολογίας.
-
ΟυδετεροπενίαΠληθυσμόςΑσθενείς με ουδετεροπενία Βαθμού 3 ή 4Εξέταση του ενδεχομένου χορήγησης παραγόντων διέγερσης αποικιών των κοκκιοκυττάρων (G-CSF). Αναμονή, αξιολόγηση και αντιμετώπιση συμπτωμάτων ή σημείων αναπτυσσόμενης λοίμωξης.
-
ΘρομβοκυτταροπενίαΕξέταση του ενδεχομένου προσωρινής διακοπής των συγχορηγούμενων φαρμακευτικών προϊόντων που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας (π.χ. αναστολείς αιμοπεταλίων, αντιπηκτικά). Συμβουλή στους ασθενείς να αναφέρουν αμέσως σημεία ή συμπτώματα μωλωπισμού ή αιμορραγίας.
-
ΛοιμώξειςΘανατηφόρες και σοβαρέςΠληθυσμόςΑσθενείςΤο tafasitamab να χορηγείται σε ασθενείς με ενεργό λοίμωξη μόνο εάν η λοίμωξη αντιμετωπίζεται κατάλληλα και είναι καλά ελεγχόμενη. Κατάλληλη παρακολούθηση ασθενών με ιστορικό υποτροπιαζουσών ή χρόνιων λοιμώξεων. Συμβουλή στους ασθενείς να επικοινωνούν με τους επαγγελματίες υγείας τους αν παρουσιαστεί πυρετός ή άλλη ένδειξη πιθανής λοίμωξης (π.χ. ρίγη, βήχας, πόνος κατά την ούρηση).
-
Προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (PML)ΠληθυσμόςΑσθενείςΠαρακολούθηση για νέα ή επιδεινούμενα νευρολογικά συμπτώματα ή σημεία που ενδέχεται να υποδεικνύουν PML. Αναστολή δοσολογίας tafasitamab σε περίπτωση υποψίας PML και εξέταση παραπομπής σε νευρολόγο. Διενέργεια κατάλληλων διαγνωστικών μέτρων (μαγνητική τομογραφία, εξέταση ΕΝΥ για DNA ιού JC, επαναλαμβανόμενες νευρολογικές αξιολογήσεις). Οριστική διακοπή tafasitamab εάν επιβεβαιωθεί PML.
-
Σύνδρομο λύσης όγκουΠληθυσμόςΑσθενείς με υψηλό φορτίο όγκου και ταχέως πολλαπλασιαζόμενο όγκοΛήψη κατάλληλων μέτρων/προφυλακτικής αγωγής πριν από τη θεραπεία με tafasitamab. Στενή παρακολούθηση για σύνδρομο λύσης όγκου κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
-
Ανοσοποιήσεις με εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούςΟ εμβολιασμός με εμβόλια από ζώντες μικροοργανισμούς δεν συνιστάται ταυτόχρονα με τη θεραπεία με tafasitamab.
-
ΈκδοχοΠληθυσμόςΕνήλικεςΑυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 37,0 mg νατρίου ανά 5 φιαλίδια (η δόση ενός ασθενούς βάρους 83 kg), που ισοδυναμεί με 1,85% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου μέσω διατροφής.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Βακτηριακές, ιογενείς και μυκητιασικές λοιμώξεις
- Σηψαιμία
- Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα
- Εμπύρετη ουδετεροπενία
- Ουδετεροπενία
- Θρομβοκυτταροπενία
- Αναιμία
- Λευκοπενία
- Λεμφοπενία
- Υπογαμμασφαιριναιμία
- Υποκαλιαιμία
- Μειωμένη όρεξη
- Υπασβεστιαιμία
- Υπομαγνησιαιμία
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Κεφαλαλγία
- Παραισθησία
- Δυσγευσία
- Δύσπνοια
- Βήχας
- Έξαρση χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας
- Ρινική συμφόρηση
- Διάρροια
- Δυσκοιλιότητα
- Έμετος
- Ναυτία
- Κοιλιακό άλγος
- Υπερχολερυθριναιμία
- Αυξημένες τρανσαμινάσες
- Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση
- Αυξημένη κρεατινίνη αίματος
- Αυξημένη C-αντιδρώσα πρωτεΐνη
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Αλωπεκία
- Ερύθημα
- Υπεριδρωσία
- Οσφυαλγία
- Μυϊκοί σπασμοί
- Αρθραλγία
- Άλγος στα άκρα
- Μυοσκελετικό άλγος
- Εξασθένηση
- Περιφερικό οίδημα
- Πυρεξία
- Φλεγμονή βλεννογόνου
- Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΆλγος στα άκραΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΒακτηριακές λοιμώξειςΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΒρογχίτιδαΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΒρογχοπνευμονική ασπεργίλλωσηΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Πολύ συχνέςΕμπύρετη ουδετεροπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΕξασθένηση (περιλαμβάνει την εξασθένηση, την κόπωση και το αίσθημα κακουχίας)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ συχνέςΕρυθηματώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΕυκαιριακές λοιμώξειςΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΘρομβοκυτταροπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΙογενείς λοιμώξειςΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΚηλιδοβλατιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΚνησμώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΛευκοπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΜυκητιασικές λοιμώξειςΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΜυοσκελετικό άλγοςΜυοσκελετικό
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΟυρολοίμωξηΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
Πολύ συχνέςΠνευμονίαΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
Πολύ συχνέςΥποκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΈξαρση χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΑντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυσηΤραυματισμοί
-
ΣυχνέςΑυξημένες τρανσαμινάσεςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη C-αντιδρώσα πρωτεΐνηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη κρεατινίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΒασικοκυτταρικό καρκίνωμαΝεοπλάσματα
-
ΣυχνέςΔυσγευσίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΕρύθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΛεμφοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΜειωμένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΟσφυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΟυδετεροπενική σηψαιμίαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΡινική συμφόρησηΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣηψαιμίαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΥπασβεστιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΥπεριδρωσίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΥπερχολερυθριναιμίαΉπαρ
-
ΣυχνέςΥπογαμμασφαιριναιμίαΑνοσοποιητικό
-
ΣυχνέςΥπομαγνησιαιμίαΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΦλεγμονή βλεννογόνουΓενικές
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑντενδείκνυταιΔεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αναπαραγωγικής και αναπτυξιακής τοξικότητας με το tafasitamab. Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση του tafasitamab σε έγκυο γυναίκα. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι η IgG διαπερνά τον πλακούντα και το tafasitamab μπορεί να προκαλέσει εξάλειψη των Β-κυττάρων του εμβρύου με βάση τις φαρμακολογικές ιδιότητες (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Σε περίπτωση έκθεσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, τα νεογνά θα πρέπει να παρακολουθούνται για εξάλειψη των Β-κυττάρων και οι εμβολιασμοί με εμβόλια ζώντων ιών θα πρέπει να αναβάλλονται μέχρι να επανέλθει ο αριθμός των Β-κυττάρων του βρέφους (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Το tafasitamab δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία χωρίς την χρήση αντισύλληψης. Η λεναλιδομίδη μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο έμβρυο και η χρήση της αντενδείκνυται κατά την εγκυμοσύνη και σε γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία, εκτός εάν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του προγράμματος πρόληψης εγκυμοσύνης της λεναλιδομίδης.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν είναι γνωστό εάν το tafasitamab απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Ωστόσο, είναι γνωστό ότι η μητρική IgG απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. ∆εν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με τη χρήση του tafasitamab σε θηλάζουσες γυναίκες και ο κίνδυνος στα παιδιά που θηλάζουν δεν μπορεί να αποκλειστεί. Στις γυναίκες θα πρέπει να δίνεται η συμβουλή να μην θηλάζουν κατά τη διάρκεια και για τουλάχιστον 3 μήνες μετά την τελευταία δόση του tafasitamab.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεν έχουν διενεργηθεί ειδικές μελέτες για την αξιολόγηση των πιθανών επιδράσεων του tafasitamab στη γονιμότητα. Δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στα αναπαραγωγικά όργανα των αρσενικών και των θηλυκών σε μια μελέτη τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων σε ζώα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα, κωδικός ATC: L01FX12.
Μηχανισμός δράσης
Το tafasitamab είναι ένα ενισχυμένο με Fc μονοκλωνικό αντίσωμα το οποίο στοχεύει το αντιγόνο CD19 που εκφράζεται στην επιφάνεια των προ-B και ώριμων Β-λεμφοκυττάρων. Κατά τη σύνδεση στο CD19, το tafasitamab διαμεσολαβεί στη λύση των Β-κυττάρων μέσω:
- συμμετοχής των ανοσοδραστικών κυττάρων, όπως τα φυσικά φονικά κύτταρα, τα γδ Τ κύτταρα και τα φαγοκύτταρα
- άμεσης επαγωγής κυτταρικού θανάτου (απόπτωση)
Η τροποποίηση του Fc έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της εξαρτώμενης από αντισώματα κυτταρικής κυτταροτοξικότητας και της εξαρτώμενης από αντισώματα κυτταρικής φαγοκυττάρωσης.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό DLBCL, το tafasitamab είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των Β-κυττάρων του περιφερικού αίματος. Η μείωση σε σχέση με τον αριθμό των Βκυττάρων κατά την έναρξη έφτασε το 97% μετά από οκτώ ημέρες θεραπείας στη μελέτη L-MIND. Η μέγιστη μείωση των Β-κυττάρων στο 100% περίπου (διάμεση τιμή) επιτεύχθηκε εντός 16 εβδομάδων θεραπείας. Αν και η εξάλειψη των Β-κυττάρων στο περιφερικό αίμα αποτελεί μετρήσιμη φαρμακοδυναμική επίδραση, δεν συσχετίζεται άμεσα με την εξάλειψη των Β-κυττάρων σε συμπαγή όργανα ή σε κακοήθεις αποθέσεις.
Κλινική αποτελεσματικότητα
Ο συνδυασμός tafasitamab και λεναλιδομίδης, ακολουθούμενος από μονοθεραπεία με tafasitamab, μελετήθηκε στη μελέτη L‐MIND, μια ανοικτής επισήμανσης πολυκεντρική μελέτη μονού σκέλους. Αυτή η μελέτη διενεργήθηκε σε ενήλικες ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό DLBCL μετά από 1 έως 3 προηγούμενες συστηματικές θεραπείες για DLBCL, οι οποίοι κατά τον χρόνο διεξαγωγής της δοκιμής δεν ήταν υποψήφιοι για χημειοθεραπεία υψηλής δόσης ακολουθούμενη από ΑΜΑΑΚ ή είχαν αρνηθεί την ΑΜΑΑΚ. Μία από τις προηγούμενες συστηματικές θεραπείες έπρεπε να περιλαμβάνει μια θεραπεία στόχευσης του CD20. Η μελέτη απέκλεισε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ολική χολερυθρινή ορού > 3 mg/dL) και ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CrCL < 60 ml/min), καθώς και ασθενείς με ιστορικό ή ενδείξεις κλινικά σημαντικής καρδιαγγειακής, ΚΝΣ και/ή άλλης συστηματικής νόσου. Οι ασθενείς με γνωστό ιστορικό DLBCL με γενετικό προφίλ «διπλού/τριπλού χτυπήματος» αποκλείστηκαν επίσης κατά την εισαγωγή στη μελέτη. Για τους πρώτους τρεις κύκλους, οι ασθενείς έλαβαν 12 mg/kg tafasitamab μέσω έγχυσης τις ημέρες 1, 8, 15 και 22 κάθε κύκλου 28 ημερών, συν μια δόση εφόδου την ημέρα 4 του κύκλου 1. Στη συνέχεια, το tafasitamab χορηγήθηκε τις ημέρες 1 και 15 κάθε κύκλου μέχρι την εξέλιξη της νόσου. Προκαταρκτική φαρμακευτική αγωγή, συμπεριλαμβανομένων αντιπυρετικών, αποκλειστών των υποδοχέων ισταμίνης H1 και H2 και γλυκοκορτικοστεροειδών, χορηγήθηκε 30 έως 120 λεπτά πριν από τις πρώτες τρεις εγχύσεις του tafasitamab. Οι ασθενείς αυτοχορήγησαν 25 mg λεναλιδομίδης ημερησίως τις ημέρες 1 έως 21 κάθε κύκλου 28 ημερών για έως 12 κύκλους. Σύνολο 81 ασθενών εντάχθηκαν στη μελέτη L-MIND. Η διάμεση ηλικία τους ήταν τα 72 έτη (εύρος 41 έως 86 έτη), το 89% ήταν λευκοί και το 54% ήταν άνδρες. Από τους 81 ασθενείς, 74 (91,4%) είχαν βαθμολογία απόδοσης κατά ECOG 0 ή 1 και 7 (8,6%) είχαν βαθμολογία κατά ECOG 2. Ο διάμεσος αριθμός προηγούμενων θεραπειών ήταν δύο (εύρος: 1 έως 4), με 40 ασθενείς (49,4%) να έχουν λάβει μία προηγούμενη θεραπεία και 35 ασθενείς (43,2%) να έχουν λάβει 2 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Πέντε ασθενείς (6,2%) είχαν λάβει 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας και 1 (1,24%) είχε λάβει 4 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Όλοι οι ασθενείς είχαν λάβει προηγούμενη αντι-CD20 θεραπεία. Οκτώ ασθενείς είχαν διαγνωσθεί με DLBCL που είχε μετασχηματιστεί από λέμφωμα χαμηλού βαθμού. Δεκαπέντε ασθενείς (18,5%) είχαν πρωτοπαθή ανθεκτική νόσο, 36 (44,4%) ήταν ανθεκτικοί στην τελευταία προηγούμενη θεραπεία τους και 34 (42,0%) ήταν ανθεκτικοί στη ριτουξιμάμπη. Εννέα ασθενείς (11,1%) είχαν λάβει προηγούμενη ΑΜΑΑΚ. Οι κύριοι λόγοι για τους οποίους οι ασθενείς δεν ήταν υποψήφιοι για ΑΜΑΑΚ ήταν η ηλικία (45,7%), η ανθεκτικότητα στη χημειοθεραπεία διάσωσης (23,5%), οι συννοσηρότητες (13,6%) και η άρνηση για υψηλή δόση χημειοθεραπείας/ΑΜΑΑΚ (16,0%). Ένας ασθενής έλαβε tafasitamab αλλά όχι λεναλιδομίδη. Οι υπόλοιποι 80 ασθενείς έλαβαν τουλάχιστον μία δόση tafasitamab και λεναλιδομίδης. Όλοι οι ασθενείς που είναι ενταγμένοι στη μελέτη L-MIND είχαν διαγνωστεί με DLBCL με βάση τις παθολογικές εξετάσεις τους σε τοπικό εργαστήριο. Ωστόσο, σύμφωνα με την αξιολόγηση των παθολογικών εξετάσεών τους από κεντρικό εργαστήριο, 10 ασθενείς δεν ήταν δυνατό να ταξινομηθούν ως έχοντες DLBCL. Η διάμεση διάρκεια της έκθεσης στη θεραπεία ήταν 9,2 μήνες (εύρος: 0,23, 54,67 μήνες). Τριάντα δύο (39,5%) ασθενείς ολοκλήρωσαν 12 κύκλους tafasitamab. Τριάντα (37,0%) ασθενείς ολοκλήρωσαν 12 κύκλους λεναλιδομίδης. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν το βέλτιστο ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR), που ορίζεται ως το ποσοστό των ατόμων με πλήρη και μερική ανταπόκριση, όπως εκτιμάται από ανεξάρτητη επιτροπή αξιολόγησης (ΑΕΑ). Άλλα τελικά σημεία αποτελεσματικότητας περιλάμβαναν τη διάρκεια ανταπόκρισης (DoR), την επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) και τη συνολική επιβίωση (OS). Τα κύρια αποτελέσματα αποτελεσματικότητας συνοψίζονται στον πίνακα 3.
Πίνακας 3: Aποτελέσματα αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα στη μελέτη MOR208C203 (L-MIND)
| Παράμετρος αποτελεσματικότητας | Tafasitamab + λεναλιδομίδη (N = 81 [ITT]*) (30-NOE-2019 cut-off) (Ανάλυση 24 μηνών) | Tafasitamab + λεναλιδομίδη (N = 81 [ITT]*) (30-ΟΚΤ-2020 cut-off) (Ανάλυση 35 μηνών) |
|---|---|---|
| Πρωτεύον καταληκτικό σημείο | ||
| Βέλτιστο ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (σύμφωνα με την ΑΕΑ) | ||
| Ποσοστό συνολικής ανταπόκρισης, n (%) (95% ΔΕ) | 46 (56,8) [45,3; 67.8] | 46 (56,8) [45,3; 67.8] |
| Ποσοστό πλήρους ανταπόκρισης, n (%) (95% ΔΕ) | 32 (39,5) [28,8; 51,0] | 32 (39,5) [28,8; 51,0] |
| Ποσοστό μερικής ανταπόκρισης, n (%) (95% ΔΕ) | 14 (17,3) [9,8; 27,3] | 14 (17,3) [9,8; 27,3] |
| Δευτερεύοντα τελικά σημεία | ||
| Συνολική διάρκεια ανταπόκρισης (πλήρης + μερική ανταπόκριση)α | ||
| Διάμεση, μήνες (95% ΔΕ) | 34,6 [26,1; ME] | 43,9 [26,1; ΜΕ] |
ITT = πρόθεση για θεραπεία, ΜΕ: μη επίτευξη *Ένας ασθενής έλαβε μόνο tafasitamab ΔΕ: ακριβές διωνυμικό διάστημα εμπιστοσύνης με χρήση της μεθόδου Clopper Pearson α Εκτιμήσεις Kaplan Meier
Η συνολική επιβίωση (OS) ήταν δευτερεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης. Μετά από διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 42,7 μηνών (95% ΔΕ: 38,0, 47,2), η διάμεση OS ήταν 31,6 μήνες (95% ΔΕ: 18,3, μη επίτευξη). Μεταξύ των οκτώ ασθενών που είχαν DLBCL το οποίο είχε μετασχηματιστεί από προηγούμενο λέμφωμα βραδείας εξέλιξης, επτά ασθενείς είχαν αντικειμενική ανταπόκριση (τρεις ασθενείς με CR, τέσσερις ασθενείς με PR) και ένας ασθενής είχε σταθερή νόσο ως βέλτιστη ανταπόκριση στη θεραπεία με tafasitamab + λεναλιδομίδη.
Ηλικιωμένοι Στην ομάδα ITT, 36 από τους 81 ασθενείς ήταν ≤ 70 ετών και 45 από τους 81 ασθενείς ήταν > 70 ετών. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα σε ασθενείς ≤ 70 ετών έναντι ασθενών > 70 ετών.
Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Tafasitamab σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού για το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα B-κύτταρα (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση). Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί με τη διαδικασία που αποκαλείται «έγκριση υπό όρους». Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τις νέες πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα επικαιροποιείται αναλόγως.
Η απορρόφηση, η κατανομή, ο βιομετασχηματισμός και η αποβολή τεκμηριώθηκαν με βάση μια φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού.
Απορρόφηση
Με βάση μια ανάλυση του tafasitamab σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη, οι μέσες κατώτερες συγκεντρώσεις του tafasitamab στον ορό (± τυπική απόκλιση) ήταν 179 (± 53) μg/ml κατά τη διάρκεια εβδομαδιαίων (συν μία επιπλέον δόση την ημέρα 4 του κύκλου 1) ενδοφλέβιων χορηγήσεων 12 mg/kg. Κατά τη χορήγηση κάθε 14 ημέρες από τον κύκλο 4 και μετά, οι μέσες κατώτερες συγκεντρώσεις στον ορό ήταν 153 (± 68) μg/ml. Οι συνολικές μέγιστες συγκεντρώσεις του tafasitamab στον ορό ήταν 483 (± 109) μg/ml.
Κατανομή
Ο συνολικός όγκος κατανομής για το tafasitamab ήταν 9,3 l.
Βιομετασχηματισμός
Η ακριβής οδός μεταβολισμού του tafasitamab δεν έχει χαρακτηριστεί. Ως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα IgG, το tafasitamab αναμένεται να αποδομηθεί σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών οδών κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι ενδογενείς IgG.
Αποβολή
Η κάθαρση του tafasitamab ήταν 0,41 l/ημέρα και ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής ήταν 16,9 ημέρες. Μετά από μακροχρόνιες παρατηρήσεις, διαπιστώθηκε ότι η κάθαρση του tafasitamab μειώνεται με την πάροδο του χρόνου σε 0,19 l/ημέρα μετά από δύο έτη.
Ειδικοί πληθυσμοί
Η ηλικία, το σωματικό βάρος, το φύλο, το μέγεθος του όγκου, ο τύπος της νόσου, ο αριθμός των Β-κυττάρων ή ο απόλυτος αριθμός των λεμφοκυττάρων, τα αντισώματα κατά του φαρμάκου, τα επίπεδα της γαλακτικής αφυδρογονάσης και της λευκωματίνης ορού δεν είχαν καμία σχετική επίδραση στη φαρμακοκινητική του tafasitamab. Η επίδραση της φυλής και της εθνικότητας στη φαρμακοκινητική του tafasitamab δεν είναι γνωστή.
Νεφρική δυσλειτουργία Η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας δεν ελέγχθηκε επισήμως σε ειδικές κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στη φαρμακοκινητική του tafasitamab για την ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία [κάθαρση κρεατινίνης (CrCL) ≥ 30 και < 90 ml/min, όπως εκτιμάται από την εξίσωση Cockcroft-Gault]. Η επίδραση της σοβαρής νεφρικής δυσλειτουργίας έως νεφρικής νόσου τελικού σταδίου (CrCL < 30 ml/min) δεν είναι γνωστή.
Ηπατική δυσλειτουργία Η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας δεν ελέγχθηκε επισήμως σε ειδικές κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορες στη φαρμακοκινητική του tafasitamab για την ήπια ηπατική δυσλειτουργία [ολική χολερυθρίνη ≤ ανώτατο φυσιολογικό όριο (ULN) και ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) > ULN ή ολική χολερυθρίνη 1 έως 1,5 φορές το ULN και οποιαδήποτε AST]. Η επίδραση της μέτριας έως σοβαρής ηπατικής δυσλειτουργίας (ολική χολερυθρίνη > 1,5 φορές το ULN και οποιαδήποτε AST) δεν είναι γνωστή.
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αιματολογικός έλεγχος | bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος | Καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας και πριν από τη χορήγηση κάθε κύκλου θεραπείας | — |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νευρολογική εξέταση | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | — | Κατά τη θεραπεία συνδυασμού |
| Κλινική παρακολούθηση | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Εντός 24 ωρών από την έγχυση | — |
| Σύνδρομο λύσης όγκου (TLS) - Παρακολούθηση | more_horizΆλλο / λοιπά | — | Κατά τη διάρκεια της θεραπείας |