Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A16AX08 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TEDUGLUTIDE

Τεδουγλουτίδη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Λοιπά προϊόντα πεπτικής οδού και μεταβολισμού, διάφορα προϊόντα πεπτικής οδού και μεταβολισμού, κωδικός ATC: Α16ΑΧ08.

Εμπορικά Ονόματα

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • K91 Διαταραχές του πεπτικού συστήματος μετά από επεμβατικές διαδικασίες, που δεν ταξινομούνται αλλού

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Σύνδρομο Βραχέος Εντέρου

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
υποδόρια ένεση
Χορήγηση:
μία φορά την ημέρα
Δόση έναρξης:
0,05 mg/kg σωματικού βάρους μία φορά ημερησίως
  • Παιδιά και έφηβοι (διορθωμένης ηλικίας κύησης 4 μηνών έως 17 ετών)
    Δόση0,05 mg/kg σωματικού βάρους
    Για παιδιατρικούς ασθενείς με σωματικό βάρος > 20 kg, θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί το φιαλίδιο περιεκτικότητας των 5 mg.
  • Ενήλικες
    Δόση0,05 mg/kg σωματικού βάρους
    Για τους ενήλικες ασθενείς, θα πρέπει να χρησιμοποιείται το φιαλίδιο περιεκτικότητας 5 mg.
  • Παιδιατρικοί ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης
  • Παιδιατρικοί ασθενείς με μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 50 ml/min) και νεφροπάθεια τελικού σταδίου
    Δόσημειωμένη κατά 50%
    η ημερήσια δόση πρέπει να μειωθεί κατά 50%
  • Παιδιατρικοί ασθενείς με ήπια και μέτρια ηπατική δυσλειτουργία
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης
  • Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
    Το Τεδουγλουτίδη δεν έχει μελετηθεί
  • Παιδιά διορθωμένης ηλικίας κύησης κάτω των 4 μηνών
    Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα ή σε ίχνη υπολειμμάτων τετρακυκλίνης
  • Ενεργός κακοήθεια ή υποψία κακοήθειας
  • Ιστορικό κακοηθειών στη γαστρεντερική οδό, συμπεριλαμβανομένων του συστήματος του ήπατος και των χοληφόρων και του παγκρέατος
    Πληθυσμόςεντός των τελευταίων πέντε ετών
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Καταγραφή παρτίδας προϊόντος
    Συνιστάται ανεπιφύλακτα να καταγράφονται το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του προϊόντος προκειμένου να γίνει συσχετισμός μεταξύ του ασθενή και της παρτίδας του προϊόντος.
  • Ορθοκολικοί πολύποδες
    ΠληθυσμόςΕνήλικες
    Κατά την έναρξη της θεραπείας με Τεδουγλουτίδη πρέπει να εκτελεστεί κολονοσκόπηση με αφαίρεση των πολυπόδων. Εάν βρεθεί πολύποδας, συνιστάται τήρηση των ισχυουσών κατευθυντήριων γραμμών παρακολούθησης των πολυπόδων. Σε περίπτωση κακοήθειας, η θεραπεία με Τεδουγλουτίδη πρέπει να διακοπεί (βλ. Αντενδείξεις).
  • Γαστρεντερική νεοπλασία
    ΠληθυσμόςΕνήλικες
    Συνιστάται ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού ή άλλη απεικονιστική εξέταση πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με τεδουγλουτίδη. Εάν ανιχνευθεί νεοπλασία, αυτή πρέπει να αφαιρεθεί. Σε περίπτωση κακοήθειας, η θεραπεία με τεδουγλουτίδη πρέπει να διακοπεί (βλ. Αντενδείξεις και Προκλινικά δεδομένα).
  • Χοληδόχος κύστη και χοληφόροι πόροι
    Σε περίπτωση συμπτωμάτων σχετιζόμενων με τη χοληδόχο κύστη ή με τους χοληφόρους πόρους (χολοκυστίτιδα, χολαγγειίτιδα, χολολιθίαση), η ανάγκη για συνεχιζόμενη θεραπεία με Τεδουγλουτίδη πρέπει να επαναξιολογείται.
  • Νόσοι του παγκρέατος
    Σε περίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών από το πάγκρεας (χρόνια και οξεία παγκρεατίτιδα, στένωση του παγκρεατικού πόρου, λοίμωξη του παγκρέατος και αυξημένες αμυλάση και λιπάση αίματος), η ανάγκη για συνεχιζόμενη θεραπεία με Τεδουγλουτίδη πρέπει να επαναξιολογείται.
  • Απόφραξη του εντέρου
    Σε περίπτωση υποτροπιαζουσών εντερικών αποφράξεων, η ανάγκη για συνεχιζόμενη θεραπεία με Τεδουγλουτίδη πρέπει να επαναξιολογείται.
  • Υπερφόρτωση με υγρά και ισορροπία ηλεκτρολυτών
    Απαιτείται προσεκτική προσαρμογή της παρεντερικής υποστήριξης για την αποφυγή υπερφόρτωσης με υγρά ή αφυδάτωσης. Το ισοζύγιο των ηλεκτρολυτών και η κατάσταση υγρών πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας, ειδικά κατά την αρχική θεραπευτική απόκριση και τη διακοπή της θεραπείας με Τεδουγλουτίδη.
  • Υπερφόρτωση με υγρά
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιαγγειακή νόσο (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια, υπέρταση)
    Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται αναφορικά με την υπερφόρτωση με υγρά, ειδικά κατά την έναρξη της θεραπείας. Πρέπει να δίνεται στους ασθενείς η συμβουλή να επικοινωνούν με τον γιατρό τους σε περίπτωση αιφνίδιας αύξησης βάρους, οιδήματος του προσώπου, οιδήματος των αστραγάλων ή/και δύσπνοιας. Γενικά, η υπερφόρτωση με υγρά μπορεί να προληφθεί με κατάλληλη και έγκαιρη αξιολόγηση των παρεντερικών διατροφικών αναγκών, η οποία πρέπει να διεξάγεται πιο συχνά εντός των πρώτων μηνών της θεραπείας. Σε περίπτωση σημαντικής επιδείνωσης της καρδιαγγειακής νόσου, η ανάγκη για συνεχιζόμενη θεραπεία με Τεδουγλουτίδη πρέπει να επαναξιολογείται.
  • Αφυδάτωση
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ΣΒΕ
    Η παρεντερική υποστήριξη πρέπει να μειώνεται προσεκτικά και να μην διακόπτεται απότομα. Η κατάσταση υγρών του ασθενούς πρέπει να αξιολογείται μετά από μείωση της παρεντερικής υποστήριξης και να πραγματοποιείται αντίστοιχη προσαρμογή, όπως απαιτείται.
  • Συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα από του στόματος φαρμακευτικά προϊόντα, τα οποία απαιτούν τιτλοποίηση ή έχουν στενό θεραπευτικό εύρος
    Πρέπει να παρακολουθούνται στενά λόγω ενδεχόμενης αυξημένης απορρόφησης (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
  • Ειδικές κλινικές καταστάσεις
    Πρέπει να δίνεται προσοχή όταν συνταγογραφείται το Τεδουγλουτίδη σε ασθενείς με σοβαρές, κλινικά ασταθείς συνυπάρχουσες νόσους ή σε ασθενείς με κακοήθειες εντός των τελευταίων πέντε ετών (βλ. Αντενδείξεις).
  • Ηπατική δυσλειτουργία
    Προσοχή. Το Τεδουγλουτίδη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
  • Διακοπή της θεραπείας
    Η διακοπή της θεραπείας με Τεδουγλουτίδη πρέπει να τυγχάνει προσεκτικού χειρισμού εξαιτίας του κινδύνου αφυδάτωσης.
  • Ορθοκολικοί πολύποδες/Νεοπλασία
    ΠληθυσμόςΠαιδιατρικός πληθυσμός (παιδιά και έφηβοι)
    Πριν από την έναρξη της θεραπείας, πρέπει να πραγματοποιείται εξέταση κοπράνων για αίμα. Εάν υπάρχουν ενδείξεις αίματος ανεξήγητης αιτιολογίας στα κόπρανα, απαιτείται κολονοσκόπηση/σιγμοειδοσκόπηση.
  • Υπερευαισθησία στην τετρακυκλίνη
    Χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται το Τεδουγλουτίδη σε ασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στην τετρακυκλίνη (βλ. Αντενδείξεις).
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • ταυτόχρονα λαμβανόμενα φαρμακευτικά προϊόντα
    προσοχή
    αυξημένη απορρόφηση
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
  • Λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος*
Λοιμώξεις
  • Νόσος που μοιάζει με γρίπη
Ανοσοποιητικό
  • Υπερευαισθησία
Μεταβολισμός
  • Μειωμένη όρεξη
  • Υπερφόρτωση με υγρά
  • Κατακράτηση υγρών
Ψυχιατρικές
  • Άγχος
  • Αϋπνία
Νευρικό
  • Κεφαλαλγία
  • Συγκοπή
Καρδιά
  • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
Αναπνευστικό
  • Βήχας
  • Δύσπνοια
Γαστρεντερικό
  • Διάταση κοιλίας
  • Κοιλιακό άλγος
  • Ναυτία
  • Έμετος
  • Ορθοκολικός πολύποδας
  • Στένωση παχέος εντέρου
  • Μετεωρισμός
  • Εντερική απόφραξη
  • Στένωση παγκρεατικού πόρου
  • Στένωση λεπτού εντέρου
  • Πολύποδας στομάχου
Διαταραχές του γαστροεντερικού
  • Παγκρεατίτιδα†
  • Πολύποδας του λεπτού εντέρου‡
Ήπαρ
  • Χολοκυστίτιδα
  • Οξεία χολοκυστίτιδα
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Αντίδραση της θέσης ένεσης§
Γενικές
  • Περιφερικό οίδημα
Τραυματισμοί
  • Γαστρεντερική επιπλοκή της στομίας
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Έμετος
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Αντίδραση της θέσης ένεσης§
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Γαστρεντερική επιπλοκή της στομίας
    Τραυματισμοί
    Πολύ συχνές
  • Διάταση κοιλίας
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Πολύ συχνές
  • Κοιλιακό άλγος
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος*
    Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
    Πολύ συχνές
  • Ναυτία
    Γαστρεντερικό
    Πολύ συχνές
  • Άγχος
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Αϋπνία
    Ψυχιατρικές
    Συχνές
  • Βήχας
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Δύσπνοια
    Αναπνευστικό
    Συχνές
  • Εντερική απόφραξη
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Μειωμένη όρεξη
    Μεταβολισμός
    Συχνές
  • Μετεωρισμός
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Νόσος που μοιάζει με γρίπη
    Λοιμώξεις
    Συχνές
  • Ορθοκολικός πολύποδας
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Περιφερικό οίδημα
    Γενικές
    Συχνές
  • Στένωση παχέος εντέρου
    Γαστρεντερικό
    Συχνές
  • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    Καρδιά
    Συχνές
  • Χολοκυστίτιδα
    Ήπαρ
    Συχνές
  • Παγκρεατίτιδα†
    Διαταραχές του γαστροεντερικού
    Όχι συχνές
  • Στένωση λεπτού εντέρου
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Στένωση παγκρεατικού πόρου
    Γαστρεντερικό
    Όχι συχνές
  • Κατακράτηση υγρών
    Μεταβολισμός
    Μη γνωστές
  • Οξεία χολοκυστίτιδα
    Ήπαρ
    Μη γνωστές
  • Πολύποδας στομάχου
    Γαστρεντερικό
    Μη γνωστές
  • Πολύποδας του λεπτού εντέρου‡
    Διαταραχές του γαστροεντερικού
    Μη γνωστές
  • Συγκοπή
    Νευρικό
    Μη γνωστές
  • Υπερευαισθησία
    Ανοσοποιητικό
    Μη γνωστές
  • Υπερφόρτωση με υγρά
    Μεταβολισμός
    Μη γνωστές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Δεν διατίθενται δεδομένα από την χρήση του Τεδουγλουτίδη στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Σαν προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του Τεδουγλουτίδη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
  • Θηλασμός
    Αποφεύγεται
    Δεν είναι γνωστό εάν η τεδουγλουτίδη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Σε αρουραίους, η μέση συγκέντρωση τεδουγλουτίδης στο γάλα ήταν μικρότερη από 3% της συγκέντρωσης στο μητρικό πλάσμα μετά από εφάπαξ υποδόρια ένεση των 25 mg/kg. Ο κίνδυνος στο θηλάζον νεογέννητο/βρέφος δεν μπορεί να αποκλειστεί. Σαν προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του Τεδουγλουτίδη κατά τη διάρκεια του θηλασμού.
  • Γονιμότητα
    Δεν υπάρχουν δεδομένα
    Δεν υπάρχουν δεδομένα για τις επιπτώσεις της τεδουγλουτίδης στην ανθρώπινη γονιμότητα. Δεδομένα από μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν κάποια δυσλειτουργία στη γονιμότητα.
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντιμετώπιση
Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά από ιατρό.
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς
Το Τεδουγλουτίδη έχει μικρή επίδραση στην ικανότητα οδήγησης, ποδηλασίας και χειρισμού μηχανημάτων. Ωστόσο, περιπτώσεις συγκοπής έχουν αναφερθεί σε κλινικές μελέτες (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Τέτοια συμβάντα ενδέχεται να επηρεάσουν την ικανότητα οδήγησης, ποδηλασίας ή χειρισμού μηχανημάτων.
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Κόνις
L-ιστιδίνη
Μαννιτόλη
Νάτριο φωσφορικό μονοϋδρικό
Δινάτριο φωσφορικό επταϋδρικό
Διαλύτης
Ύδωρ για ενέσιμα
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Λοιπά προϊόντα πεπτικής οδού και μεταβολισμού, διάφορα προϊόντα πεπτικής οδού και μεταβολισμού, κωδικός ATC: Α16ΑΧ08.

Μηχανισμός δράσης

Το φυσικώς απαντώμενο ανθρώπινο γλυκαγονόμορφο πεπτίδιο 2 (GLP-2) είναι ένα πεπτίδιο που εκκρίνεται από τα L-κύτταρα του εντέρου το οποίο είναι γνωστό ότι αυξάνει την εντερική και την πυλαία ροή αίματος, αναστέλλει την έκκριση γαστρικού οξέος και μειώνει την εντερική κινητικότητα. Η τεδουγλουτίδη είναι ένα ανάλογο του GLP-2. Σε αρκετές μη κλινικές μελέτες, η τεδουγλουτίδη έχει δείξει να διατηρεί την ακεραιότητα του βλεννογόνου, προάγοντας την αποκατάσταση και τη φυσιολογική ανάπτυξη του εντέρου, μέσω αύξησης του ύψους των λαχνών και του βάθους των κρυπτών.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Όπως και το GLP-2, η τεδουγλουτίδη αποτελείται από 33 αμινοξέα κατά μήκος με αντικατάσταση του αμινοξέος αλανίνη από γλυκίνη στη δεύτερη θέση του Ν-τελικού άκρου. Η μονήρης αντικατάσταση αμινοξέος σε σχέση με το φυσικώς απαντώμενο GLP-2 έχει ως αποτέλεσμα την αντοχή στην in vivo αποδόμηση από το ένζυμο διπεπτιδυλ-πεπτιδάση-IV (DPP-IV), γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα παρατεταμένο χρόνο ημίσειας ζωής. Η τεδουγλουτίδη αυξάνει το ύψος των λαχνών και το βάθος των κρυπτών του εντερικού επιθηλίου. Με βάση τα ευρήματα που προκύπτουν από προκλινικές μελέτες (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Προκλινικά δεδομένα) και τον προτεινόμενο μηχανισμό δράσης με τις τροφικές επιδράσεις στον εντερικό βλεννογόνο, εμφανίζεται να υπάρχει κίνδυνος προαγωγής νεοπλασίας στο λεπτό έντερο ή/και στο παχύ έντερο. Οι διεξαχθείσες κλινικές μελέτες δεν μπορούν ούτε να αποκλείσουν ούτε να επιβεβαιώσουν έναν τέτοιο αυξημένο κίνδυνο. Αρκετές περιπτώσεις καλοήθων ορθοκολικών πολυπόδων παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των δοκιμών, ωστόσο, η συχνότητα δεν ήταν αυξημένη σε σύγκριση με τους ασθενείς που υποβάλονταν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο. Επιπρόσθετα της ανάγκης κολονοσκόπησης με αφαίρεση των πολυπόδων κατά την έναρξη της θεραπείας (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις), κάθε ασθενής πρέπει να αξιολογείται ως προς την ανάγκη προγράμματος ενισχυμένης παρακολούθησης βάσει των χαρακτηριστικών του ασθενούς (π.χ. ηλικίας και υποκείμενης νόσου, προηγούμενης εμφάνισης πολυπόδων κ.λπ.).

Κλινική αποτελεσματικότητα

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παιδιατρικός πληθυσμός ηλικίας 4 μηνών έως κάτω των 12 μηνών

Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας που παρουσιάζονται προέρχονται από 1 ελεγχόμενη και 1 μη ελεγχόμενη βασικές μελέτες διάρκειας 28 εβδομάδων και 2 μελέτες επέκτασης για έως και 9 κύκλους (24 εβδομάδες ανά κύκλο) θεραπείας με τεδουγλουτίδη. Αυτές οι μελέτες περιλάμβαναν βρέφη με διορθωμένη ηλικία κύησης 4 μηνών έως < 12 μηνών: 10 βρέφη (2 βρέφη ηλικίας 4 έως < 6 μηνών, 8 ηλικίας 6 έως < 12 μηνών) στην ελεγχόμενη μελέτη (5 στο σκέλος θεραπείας με τεδουγλουτίδη και 5 στο σκέλος καθιερωμένης θεραπείας), 2 βρέφη στη μη ελεγχόμενη μελέτη (και τα δύο έλαβαν θεραπεία). Από την ελεγχόμενη βασική μελέτη, 6 από τα 10 βρέφη ολοκλήρωσαν τη μελέτη και συνέχισαν στη μελέτη επέκτασης (5 έλαβαν θεραπεία και 1 δεν έλαβε θεραπεία). Από τη βασική μη ελεγχόμενη μελέτη, 2 βρέφη ολοκλήρωσαν τη μελέτη και συνέχισαν στη δεύτερη μελέτη επέκτασης (και τα δύο έλαβαν θεραπεία). Τα βρέφη σε αυτές τις μελέτες έλαβαν θεραπεία με τεδουγλουτίδη 0,05 mg/kg/ημέρα. Παρά το περιορισμένο μέγεθος του δείγματος στη βασική μελέτη και τη μελέτη επέκτασης, παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές αριθμητικές μειώσεις στην απαίτηση για παρεντερική υποστήριξη.

Η ελεγχόμενη βασική μελέτη

Πλήρης απεξάρτηση

Κανένας ασθενής δεν πέτυχε εντερική αυτονομία, δηλ. πλήρη απεξάρτηση από την ΠΥ κατά τη διάρκεια της βασικής μελέτης ή της μελέτης επέκτασης.

Μείωση του όγκου παρεντερικής διατροφής

Στην ελεγχόμενη βασική μελέτη, βάσει δεδομένων ημερολογίου ασθενών, 3 (60,0%) ασθενείς που είχαν ενταχθεί στο σκέλος ΤΕΔ και 1 (20,0%) ασθενής στο σκέλος ΣΘ εμφάνισαν τουλάχιστον 20% μείωση στον όγκο της παρεντερικής υποστήριξης (ΠΥ) στο τέλος της θεραπείας (ΤΤΘ) από τα αρχικά επίπεδα (2 ασθενείς στο σκέλος ΣΘ είχαν ελλιπή δεδομένα). Στο σκέλος ΤΕΔ, η μέση μεταβολή στον όγκο της ΠΥ στο ΤΤΘ από τα αρχικά επίπεδα ήταν -21,5±28,91 ml/kg/ημέρα (-24,8). Στο σκέλος ΣΘ, η μέση αλλαγή στον όγκο της ΠΥ στο ΤΤΘ από τα αρχικά επίπεδα ήταν -9,5±7,50 ml/kg/ημέρα (-16,8%).

Μείωση των θερμίδων παρεντερικής διατροφής

Στην ελεγχόμενη βασική μελέτη, βάσει δεδομένων ημερολογίου ασθενών, η μέση εκατοστιαία μεταβολή στην πρόσληψη θερμίδων από ΠΥ στο ΤΤΘ από τα αρχικά επίπεδα ήταν -27,0±29,47% για τους ασθενείς στο σκέλος ΤΕΔ και -13,7±21,87% για αυτούς στο σκέλος ΣΘ.

Μείωση του χρόνου έγχυσης

Στην ελεγχόμενη βασική μελέτη, στο σκέλος ΤΕΔ, η μεταβολή στον χρόνο έγχυσης ΠΥ του ημερολογίου στο ΤΤΘ από τα αρχικά επίπεδα ήταν -3,1±3,31 ώρες/ημέρα (-28,9%) και -1,9±2,01 ημέρες/εβδομάδα (-28,5%). Στο σκέλος ΣΘ, η μεταβολή στον χρόνο έγχυσης ΠΥ του ημερολογίου στο ΤΤΘ από τα αρχικά επίπεδα ήταν -0,3±0,63 ώρες/ημέρα (-1,9%) και δεν παρατηρήθηκε καμία μεταβολή στις ημέρες ανά εβδομάδα του χρόνου έγχυσης ΠΥ.

Η μη ελεγχόμενη βασική μελέτη

Πλήρης απεξάρτηση

Κανένα βρέφος δεν πέτυχε πλήρη απεξάρτηση.

Μείωση του όγκου παρεντερικής διατροφής

Μεταξύ των 2 βρεφών που περιλήφθηκαν και ολοκλήρωσαν τη μελέτη, καταγράφηκε μείωση ≥ 20% στον όγκο της ΠΥ σε 1 βρέφος κατά τη διάρκεια της θεραπείας με τεδουγλουτίδη. Η μέση μεταβολή στον όγκο της ΠΥ στο ΤΤΘ από τα αρχικά επίπεδα ήταν -26,2±13,61 ml/kg/ημέρα (-26,7%).

Μείωση των θερμίδων παρεντερικής διατροφής

Στα βρέφη, η μέση μεταβολή στην πρόσληψη θερμίδων από ΠΥ στο ΤΤΘ από τα αρχικά επίπεδα ήταν -13,8±3,17 kcal/kg/ημέρα (-25,7%).

Μείωση του χρόνου έγχυσης

Δεν παρατηρήθηκε καμία μεταβολή στις ημερήσιες ώρες χρήσης ΠΥ στα 2 βρέφη κατά τη διάρκεια της μελέτης.

Παιδιατρικός πληθυσμός ηλικίας μεταξύ 1 και 17 ετών

Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας που παρουσιάζονται προέρχονται από 2 ελεγχόμενες μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς διάρκειας έως και 24 εβδοδομάδων. Οι μελέτες αυτές περιελάμβαναν 101 ασθενείς στις ακόλουθες ηλικιακές ομάδες: 5 ασθενείς 1-2 ετών, 56 ασθενείς 2 έως < 6 ετών, 32 ασθενείς 6 έως < 12 ετών, 7 ασθενείς 12 έως < 17 ετών και 1 ασθενής 17 έως < 18 ετών. Παρά το περιορισμένο μέγεθος δείγματος, το οποίο δεν επέτρεψε σημαντικές στατιστικές συγκρίσεις, παρατηρήθηκαν, κλινικά σημαντικές, αριθμητικές μειώσεις στην απαίτηση για παρεντερική υποστήριξη σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Η τεδουγλουτίδη μελετήθηκε σε μια 12 εβδομάδων, ανοικτής επισήμανσης κλινική μελέτη σε 42 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 1 έως και 14 ετών με ΣΒΕ που ήταν εξαρτημένοι από παρεντερική διατροφή. Στόχος της μελέτης ήταν η αξιολόγηση της ασφάλειας, της ανεκτικότητας και της αποτελεσματικότητας της τεδουγλουτίδης σε σύγκριση με τη συνήθη θεραπεία. Τρεις (3) δόσεις τεδουγλουτίδης, 0,0125 mg/kg/ημέρα (n=8), 0,025 mg/kg/ημέρα (n=14) και 0,05 mg/kg/ημέρα (n=15) ερευνήθηκαν για διάστημα 12 εβδομάδων. Πέντε (5) ασθενείς εντάχθηκαν σε μια κοόρτη συνήθους θεραπείας.

Πλήρης απεξάρτηση

Τρεις ασθενείς (3/15, 20%) που λάμβαναν τη συνιστώμενη δόση τεδουγλουτίδης απεξαρτήθηκαν από την παρεντερική διατροφή έως την Εβδομάδα 12. Μετά από μια περίοδο κάθαρσης διάρκειας 4 εβδομάδων, δύο από αυτούς τους ασθενείς ξεκίνησαν εκ νέου παρεντερική υποστήριξη.

Μείωση του όγκου παρεντερικής διατροφής

Η μέση μεταβολή του όγκου παρεντερικής διατροφής από τα αρχικά επίπεδα την Εβδομάδα 12 στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ITT), βάσει δεδομένων συνταγογράφησης από ιατρό ήταν -2,57 (±3,56) l/εβδομάδα, που αντιστοιχούσε σε μέση μείωση κατά -39,11% (±40,79), σε σύγκριση με τη μέση μεταβολή του όγκου κατά 0,43 (±0,75) l/εβδομάδα, που αντιστοιχούσε σε αύξηση κατά 7,38% (±12,76) στην κοόρτη συνήθους θεραπείας. Την Εβδομάδα 16 (4 εβδομάδες μετά το τέλος της θεραπείας), μειώσεις του όγκου παρεντερικής διατροφής ήταν ακόμα εμφανείς, αλλά μικρότερες από εκείνες που παρατηρήθηκαν την Εβδομάδα 12, όταν οι ασθενείς λάμβαναν ακόμα τεδουγλουτίδη (μέση μείωση κατά -31,80% (±39,26) σε σύγκριση με αύξηση κατά 3,92% (±16,62) στην ομάδα συνήθους θεραπείας).

Μείωση των θερμίδων παρεντερικής διατροφής

Την Εβδομάδα 12, υπήρξε μέση μεταβολή κατά -35,11% (±53,04) από τα αρχικά επίπεδα στην κατανάλωση θερμίδων παρεντερικής διατροφής στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ITT) βάσει δεδομένων συνταγογράφησης από ιατρό. Η αντίστοιχη μεταβολή στην κοόρτη συνήθους θεραπείας ήταν 4,31% (±5,36). Την Εβδομάδα 16, η κατανάλωση θερμίδων παρεντερικής διατροφής συνέχισε να μειώνεται, με εκατοστιαία μέση μεταβολή από τα αρχικά επίπεδα -39,15% (±39,08) σε σύγκριση με τη μέση μεταβολή -0,87% (±9,25) για την κοόρτη συνήθους θεραπείας.

Αυξήσεις του όγκου και των θερμίδων εντερικής διατροφής

Βάσει δεδομένων συνταγογράφησης, η μέση εκατοστιαία μεταβολή του όγκου εντερικής διατροφής από τα αρχικά επίπεδα την Εβδομάδα 12 στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ITT) ήταν 25,82% (±41,59) σε σύγκριση με 53,65% (±57,01) στην κοόρτη συνήθους θεραπείας. Η αντίστοιχη αύξηση στις θερμίδες εντερικής διατροφής ήταν 58,80% (±64,20), σε σύγκριση με 57,02% (±55,25) στην κοόρτη συνήθους θεραπείας.

Μείωση του χρόνου έγχυσης

Η μέση μείωση από τα αρχικά επίπεδα την Εβδομάδα 12 του αριθμού ημερών/εβδομάδα υπό παρεντερική διατροφή στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ITT), βάσει δεδομένων συνταγογράφησης από ιατρό, ήταν -1,36 (±2,37) ημέρες/εβδομάδα που αντιστοιχούσε σε εκατοστιαία μείωση κατά -24,49% (±42,46). Δεν υπήρξε μεταβολή από τα αρχικά επίπεδα στην κοόρτη συνήθους θεραπείας. Τέσσερις ασθενείς (26,7%) που λάμβαναν τη συνιστώμενη δόση τεδουγλουτίδης πέτυχαν μια μείωση τριών ημερών στις ανάγκες παρεντερικής διατροφής. Την Εβδομάδα 12, βάσει δεδομένων ημερολογίου ασθενών, οι ασθενείς εμφάνισαν μέση εκατοστιαία μείωση κατά 35,55% (±35,23) ωρών ανά ημέρα σε σύγκριση με τα αρχικά επίπεδα, που αντιστοιχούσε σε μείωση ωρών/ημέρα της χρήσης παρεντερικής διατροφής κατά -4,18 (±4,08), ενώ οι ασθενείς στην κοόρτη συνήθους θεραπείας εμφάνισαν ελάχιστη μεταβολή αυτής της παραμέτρου στο ίδιο χρονικό σημείο. Μια επιπλέον τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, πολυκεντρική μελέτη 24 εβδομάδων πραγματοποιήθηκε σε 59 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 1 έως 17 ετών, που ήταν εξαρτημένοι από παρεντερική υποστήριξη. Στόχος ήταν η αξιολόγηση της ασφάλειας/ανεκτικότητας, της φαρμακοκινητικής και της αποτελεσματικότητας της τεδουγλουτίδης. Μελετήθηκαν δύο δόσεις τεδουγλουτίδης: 0,025 mg/kg/ημέρα (n=24) και 0,05 mg/kg/ημέρα (n=26). 9 ασθενείς εντάχθηκαν σε ένα σκέλος συνήθους θεραπείας (ΣΘ). Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε με βάση την ηλικία στις ομάδες δόσης. Τα παρακάτω αποτελέσματα αντιστοιχούν στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ITT) στη συνιστώμενη δόση των 0,05 mg/kg/ημέρα.

Πλήρης απεξάρτηση

Τρεις (3) παιδιατρικοί ασθενείς στην ομάδα 0,05 mg/kg πέτυχαν το επιπλέον καταληκτικό σημείο της εντερικής αυτονομίας έως την εβδομάδα 24.

Μείωση του όγκου παρεντερικής διατροφής

Βάσει δεδομένων ημερολογίου ασθενών, 18 (69,2%) ασθενείς στην ομάδα 0,05 mg/kg/ημέρα πέτυχαν το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μείωσης ≥ 20% στον όγκο παρεντερικής διατροφής/ενδοφλέβιας έγχυσης στο τέλος της θεραπείας, σε σύγκριση με τα αρχικά επίπεδα. Στο σκέλος ΣΘ, 1 (11,1%) ασθενής πέτυχε αυτό το καταληκτικό σημείο. Η μέση μεταβολή στον όγκο παρεντερικής διατροφής από τα αρχικά επίπεδα την Εβδομάδα 24, βάσει δεδομένων ημερολογίου ασθενών, ήταν -23,30 (±17,50) ml/kg /ημέρα, που αντιστοιχούσε σε -41,57% (±28,90). Η μέση μεταβολή στο σκέλος ΣΘ ήταν -6,03 (±4,5) ml/kg/ημέρα (που αντιστοιχούσε σε -10,21% [±13,59]).

Μείωση του χρόνου έγχυσης

Την εβδομάδα 24 σημειώθηκε μείωση του χρόνου έγχυσης κατά -3,03 (±3,84) ώρες/ημέρα στο σκέλος 0,05 mg/kg/ημέρα, που αντιστοιχούσε σε εκατοστιαία μεταβολή -26,09% (±36,14). Η μεταβολή από τα αρχικά επίπεδα στην κοόρτη ΣΘ ήταν -0,21 (±0,69) ώρες/ημέρα (-1,75% [±5,89]). Η μέση μείωση από τα αρχικά επίπεδα την Εβδομάδα 24 του αριθμού ημερών/εβδομάδα υπό παρεντερική διατροφή, βάσει δεδομένων ημερολογίου ασθενών, ήταν -1,34 (±2,24) ημέρες/εβδομάδα που αντιστοιχούσε σε εκατοστιαία μείωση -21,33% (±34,09). Δεν σημειώθηκε μείωση στις ημέρες παρεντερικής διατροφής/ενδοφλέβιας έγχυσης ανά εβδομάδα στο σκέλος ΣΘ.

Ενήλικες

Η τεδουγλουτίδη μελετήθηκε σε 17 ασθενείς με ΣΒΕ κατανεμημένους σε πέντε ομάδες θεραπείας με χρήση δόσεων των 0,03, 0,10 ή 0,15 mg/kg τεδουγλουτίδης μία φορά την ημέρα ή 0,05 ή 0,075 mg/kg δύο φορές την ημέρα σε μια 21 ημερών, ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη με διακύμανση της δοσολογίας. Η θεραπεία είχε ως αποτέλεσμα ενισχυμένη γαστρεντερική απορρόφηση υγρών κατά περίπου 750-1.000 ml/ημέρα με βελτιώσεις στην απορρόφηση θρεπτικών μακροσυστατικών και ηλεκτρολυτών, μειωμένη απέκκριση θρεπτικών μακροσυστατικών μέσω της στομίας ή των υγρών των κοπράνων και ενισχυμένες βασικές δομικές και λειτουργικές προσαρμογές στον εντερικό βλεννογόνο. Οι δομικές προσαρμογές ήταν παροδικές ως προς τη φύση και επανέρχονταν στα αρχικά επίπεδα εντός τριών εβδοδομάδων από τη διακοπή της θεραπείας. Στη βασική διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης 3 σε ασθενείς με ΣΒΕ, για τους οποίους απαιτείτο παρεντερική διατροφή, 43 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε δόση τεδουγλουτίδης 0,05 mg/kg/ημέρα και 43 ασθενείς σε εικονικό φάρμακο για διάστημα έως και 24 εβδομάδων. Η αναλογία των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τεδουγλουτίδη επιτυγχάνοντας μείωση της παρεντερικής διατροφής κατά 20% έως 100% την Εβδομάδα 20 και 24 ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετική έναντι αυτής του εικονικού φαρμάκου (27 από τους 43 ασθενείς, 62,8% έναντι 13 από τους 43 ασθενείς, 30,2%, p=0,002). Η θεραπεία με τεδουγλουτίδη είχε ως αποτέλεσμα μείωση των αναγκών σε παρεντερική διατροφή κατά 4,4 l/εβδομάδα (αρχικά από 12,9 λίτρα προ θεραπείας) έναντι 2,3 l/εβδομάδα (αρχικά από 13,2 λίτρα προ θεραπείας) για το εικονικό φάρμακο στις 24 εβδομάδες. Είκοσι ένας (21) ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τεδουγλουτίδη (48,8%) έναντι 9 με εικονικό φάρμακο (20,9%) πέτυχαν τουλάχιστον κατά μία ημέρα μείωση στη χορήγηση παρεντερικής διατροφής (p=0,008). Ενενήντα επτά τοις εκατό (97%) των ασθενών (37 από τους 39 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τεδουγλουτίδη) που ολοκλήρωσαν την ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, εντάχθηκαν σε μία μακροχρόνια μελέτη επέκτασης όπου όλοι οι ασθενείς ελάμβαναν 0,05 mg/kg τεδουγλουτίδη ημερησίως για διάστημα έως και 2 επιπλέον ετών. Συνολικά 88 ασθενείς συμμετείχαν σε αυτήν τη μελέτη επέκτασης, εκ των οποίων οι 39 υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εικονικό φάρμακο και 12 εντάχθηκαν, αλλά δεν τυχαιοποιήθηκαν, στην προηγούμενη μελέτη˙ 65 από τους 88 ασθενείς ολοκλήρωσαν τη μελέτη επέκτασης. Συνέχισαν να υπάρχουν ενδείξεις αυξημένης απόκρισης στη θεραπεία για έως και 2,5 έτη σε όλες τις ομάδες που εκτέθηκαν στην τεδουγλουτίδη ως προς τη μείωση του όγκου παρεντερικής διατροφής, κερδίζοντας επιπλέον ημέρες χωρίς παρεντερική διατροφή εβδομαδιαίως και επιτυγχάνοντας απεξάρτηση από την παρεντερική υποστήριξη. Τριάντα (30) από τους 43 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τεδουγλουτίδη από τη βασική μελέτη, οι οποίοι εντάχθηκαν στη μελέτη επέκτασης, ολοκλήρωσαν συνολικά 30 μήνες θεραπείας. Από αυτούς, 28 ασθενείς (93%) πέτυχαν μείωση της παρεντερικής υποστήριξης κατά 20% ή μεγαλύτερη. Από τους ασθενείς που αποκρίθηκαν στη βασική μελέτη, οι οποίοι ολοκλήρωσαν τη μελέτη επέκτασης, 21 από τους 22 (96%) διατήρησαν την απόκρισή τους στην τεδουγλουτίδη μετά από 2 επιπλέον έτη συνεχούς θεραπείας. Η μέση μείωση της παρεντερικής διατροφής (n=30) ήταν 7,55 l/εβδομάδα (65,6% μείωση από τα αρχικά επίπεδα). Δέκα (10) ασθενείς απεξαρτήθηκαν από την παρεντερική υποστήριξη ενώ λάμβαναν θεραπεία με τεδουγλουτίδη για 30 μήνες. Οι ασθενείς διατηρήθηκαν με τεδουγλουτίδη ακόμα κι αν δεν είχαν ανάγκη πλέον παρεντερικής διατροφής. Αυτοί οι 10 ασθενείς είχαν χρειαστεί παρεντερική διατροφική υποστήριξη από 1,2 έως 15,5 έτη και, πριν από τη θεραπεία με τεδουγλουτίδη, είχαν χρειαστεί παρεντερική διατροφική υποστήριξη μεταξύ 3,5 l/εβδομάδα και 13,4 l/εβδομάδα. Στο τέλος της μελέτης, 21 (70%), 18 (60%) και 18 (60%) από τους 30 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη πέτυχαν μείωση της παρεντερικής υποστήριξης κατά 1, 2, ή 3 ημέρες ανά εβδομάδα, αντίστοιχα. Από τους 39 ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακo, 29 ολοκλήρωσαν 24 μήνες θεραπείας με τεδουγλουτίδη. Η μέση μείωση της παρεντερικής διατροφής ήταν 3,11 l/εβδομάδα (επιπλέον 28,3% μείωση). Δεκαέξι (16, 55,2%) από τους 29 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη πέτυχαν μείωση της παρεντερικής υποστήριξης κατά 20% ή μεγαλύτερη. Στο τέλος της μελέτης, 14 (48,3%), 7 (24,1%) και 5 (17,2%) ασθενείς πέτυχαν μείωση της παρεντερικής διατροφής κατά 1, 2, ή 3 ημέρες ανά εβδομάδα, αντίστοιχα. Δύο (2) ασθενείς απεξαρτήθηκαν από την παρεντερική υποστήριξη ενώ λάμβαναν θεραπεία με Τεδουγλουτίδη. Από τους 12 ασθενείς που δεν τυχαιοποιήθηκαν στη βασική μελέτη, 6 ολοκλήρωσαν 24 μήνες θεραπείας με τεδουγλουτίδη. Η μέση μείωση της παρεντερικής διατροφής ήταν 4,0 l/εβδομάδα (39,4% μείωση από τα αρχικά επίπεδα - την έναρξη της μελέτης επέκτασης) και 4 από τους 6 ασθενείς που ολοκλήρωσαν τη μελέτη (66,7%) πέτυχαν μείωση της παρεντερικής υποστήριξης κατά 20% ή μεγαλύτερη. Στο τέλος της μελέτης, 3 (50%), 2 (33%) και 2 (33%) ασθενείς πέτυχαν μείωση της παρεντερικής διατροφής κατά 1, 2, ή 3 ημέρες ανά εβδομάδα, αντίστοιχα. Ένας ασθενής απεξαρτήθηκε από την παρεντερική υποστήριξη ενώ λάμβανε θεραπεία με τεδουγλουτίδη. Σε μια άλλη διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης 3 σε ασθενείς με ΣΒΕ, για τους οποίους απαιτείτο παρεντερική διατροφή, οι ασθενείς έλαβαν δόση τεδουγλουτίδης 0,05 mg/kg/ημέρα (n=35), δόση 0,10 mg/kg/ημέρα (n=32) τεδουγλουτίδης ή εικονικό φάρμακο (n=16) για διάστημα έως και 24 εβδομάδων. Η κύρια ανάλυση αποτελεσματικότητας των αποτελεσμάτων της μελέτης δεν έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας της τεδουγλουτίδης 0,10 mg/kg/ημέρα και της ομάδας του εικονικού φαρμάκου, ενώ η αναλογία των ασθενών που λάμβαναν τη συνιστώμενη δόση τεδουγλουτίδης των 0,05 mg/kg/ημέρα επιτυγχάνοντας μείωση κατά τουλάχιστον 20% της παρεντερικής διατροφής την Εβδομάδα 20 και 24 ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετική έναντι αυτής του εικονικού φαρμάκου (46% έναντι 6,3%, p< 0,01). Η θεραπεία με τεδουγλουτίδη είχε ως αποτέλεσμα μείωση κατά 2,5 l/εβδομάδα των αναγκών παρεντερικής διατροφής (αρχικά από 9,6 λίτρα προ θεραπείας) έναντι 0,9 l/εβδομάδα (αρχικά από 10,7 λίτρα προ θεραπείας) για το εικονικό φάρμακο στις 24 εβδομάδες. Η θεραπεία με τεδουγλουτίδη προκάλεσε αύξηση του όγκου του απορροφητικού επιθηλίου αυξάνοντας σημαντικά το ύψος των λαχνών στο λεπτό έντερο. Εξήντα πέντε (65) ασθενείς εντάχθηκαν σε μια μελέτη παρακολούθησης του ΣΒΕ για διάστημα έως και 28 επιπλέον εβδομάδων θεραπείας. Οι ασθενείς υπό τεδουγλουτίδη διατήρησαν την προηγούμενη καθορισμένη δόση τους καθόλη τη διάρκεια της φάσης της επέκτασης, ενώ οι ασθενείς υπό εικονικό φάρμακο τυχαιοποιήθηκαν σε ενεργό θεραπεία, είτε με 0,05 είτε με 0,10 mg/kg/ημέρα. Από τους ασθενείς που πέτυχαν μείωση της παρεντερικής διατροφής κατά τουλάχιστον 20% τις Εβδομάδες 20 και 24 στην αρχική μελέτη, το 75% διατήρησε την απόκριση αυτή στην τεδουγλουτίδη μετά από έως και 1 έτος συνεχούς θεραπείας. Η μέση μείωση του εβδομαδιαίου όγκου παρεντερικής διατροφής ήταν 4,9 l/εβδομάδα (52% μείωση από τα αρχικά επίπεδα) μετά από ένα έτος συνεχούς θεραπείας με τεδουγλουτίδη. Με τη συνιστώμενη δόση τεδουγλουτίδης, δύο (2) ασθενείς απεξαρτήθηκαν από την παρεντερική διατροφή έως την Εβδομάδα 24. Ένας επιπλέον ασθενής στη μελέτη παρακολούθησης απεξαρτήθηκε από την παρεντερική διατροφή. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Τεδουγλουτίδη σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία του ΣΒΕ (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Η τεδουγλουτίδη απορροφήθηκε ταχέως από τις θέσεις της υποδόριας ένεσης με τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα να παρουσιάζονται περίπου 3-5 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης σε όλα τα επίπεδα δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της υποδορίως χορηγούμενης τεδουγλουτίδης είναι υψηλή (88%). Δεν παρατηρήθηκε συσσώρευση της τεδουγλουτίδης μετά από επαναλαμβανόμενη υποδόρια χορήγηση.

Κατανομή

Μετά από υποδόρια χορήγηση, η τεδουγλουτίδη έχει φαινομενικό όγκο κατανομής 26 λίτρα σε ασθενείς με ΣΒΕ.

Βιομετασχηματισμός

Ο μεταβολισμός της τεδουγλουτίδης δεν είναι πλήρως γνωστός. Αφού η τεδουγλουτίδη είναι ένα πεπτίδιο, είναι πιθανό να ακολουθεί τον κύριο μηχανισμό μεταβολισμού των πεπτιδίων.

Αποβολή

Η τεδουγλουτίδη έχει τελικό χρόνο ημίσειας ζωής για την αποβολή περίπου 2 ώρες. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η κάθαρση της τεδουγλουτίδης στο πλάσμα ήταν περίπου 127 ml/hr/kg που ισοδυναμεί με το ρυθμό σπειραματικής διήθησης (GFR). Η αποβολή μέσω των νεφρών επιβεβαιώθηκε σε μια μελέτη που ερευνούσε τη φαρμακοκινητική σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Δεν παρατηρήθηκε συσσώρευση της τεδουγλουτίδης μετά από επαναλαμβανόμενες υποδόριες χορηγήσεις.

Γραμμικότητα δόσης

Ο ρυθμός και η έκταση της απορρόφησης της τεδουγλουτίδης είναι ανάλογα της δόσης σε εφάπαξ και επαναλαμβανόμενες υποδόριες δόσεις έως και 20 mg.

Φαρμακοκινητική στους υποπληθυσμούς

Παιδιατρικός πληθυσμός

Μετά από υποδόρια χορήγηση, αποδείχθηκε παρόμοια Cmax της τεδουγλουτίδης, που καθοδήγησε τις αποκρίσεις αποτελεσματικότητας, μεταξύ των ηλικιακών ομάδων (διορθωμένης ηλικίας 4 μηνών έως 17 ετών) με φαρμακοκινητική μοντελοποίηση πληθυσμού με βάση δείγματα ΦΚ που συλλέχθηκαν στον πληθυσμό μετά από την ημερήσια υποδόρια δόση 0,05 mg/kg. Ωστόσο, χαμηλότερη έκθεση (AUC) και βραχύτερη ημίσεια ζωή παρατηρήθηκαν σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 4 μηνών έως 17 ετών, σε σύγκριση με ενήλικες. Το φαρμακοκινητικό προφίλ της τεδουγλουτίδης σε αυτόν τον παιδιατρικό πληθυσμό, όπως αξιολογήθηκε με την κάθαρση και τον όγκο κατανομής, ήταν διαφορετικό από αυτό των ενηλίκων μετά τη διόρθωση για τα σωματικά βάρη. Συγκεκριμένα, η κάθαρση μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας από 4 μηνών έως την ενηλικίωση. Δεν διατίθενται δεδομένα για παιδιατρικούς ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και νεφροπάθεια τελικού σταδίου (ESRD).

Φύλο

Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές ως προς το φύλο σε κλινικές μελέτες.

Ηλικιωμένοι

Σε μια μελέτη φάσης 1 δεν κατέστη δυνατό να ανιχνευθεί διαφορά στη φαρμακοκινητική της τεδουγλουτίδης μεταξύ υγιών ατόμων ηλικίας μικρότερης των 65 ετών έναντι ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών. Η εμπειρία σε άτομα ηλικίας 75 ετών και άνω είναι περιορισμένη.

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε μια μελέτη φάσης 1 ερευνήθηκε η επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της τεδουγλουτίδης μετά από υποδόρια χορήγηση 20 mg τεδουγλουτίδης. Η μέγιστη έκθεση και η συνολική έκταση της έκθεσης στην τεδουγλουτίδη μετά από εφάπαξ υποδόριες δόσεις των 20 mg ήταν χαμηλότερες (10-15%) σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία σε σχέση με εκείνες στους αντίστοιχους υγιείς μάρτυρες.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε μια μελέτη φάσης 1 ερευνήθηκε η επίδραση της νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της τεδουγλουτίδης μετά από υποδόρια χορήγηση 10 mg τεδουγλουτίδης. Με προϊούσα νεφρική δυσλειτουργία έως και της νεφροπάθειας τελικού σταδίου συμπεριλαμβανομένης, οι πρωτεύουσες φαρμακοκινητικές παράμετροι της τεδουγλουτίδης αυξήθηκαν έως και έναν συντελεστή 2,6 (AUCinf) και 2,1 (Cmax) σε σύγκριση με αυτές σε υγιή άτομα.

Μηχανισμός δράσης
Η teduglutide είναι ανάλογο της φυσικής ανθρώπινης γλυκαγόνης-όμοιας πεπτίδης-2 (GLP-2), ενός πεπτιδίου που εκκρίνεται από τα L-κύτταρα του λεπτού εντέρου ως απόκριση στα γεύματα. Η GLP-2 αυξάνει την εντερική και πυλαία αιματική ροή και αναστέλλει την…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Λοιπά προϊόντα πεπτικής οδού και μεταβολισμού, διάφορα προϊόντα πεπτικής οδού και μεταβολισμού, κωδικός ATC: Α16ΑΧ08. ### Μηχανισμός δράσης Το φυσικώς απαντώμενο ανθρώπινο γλυκαγονόμορφο πεπτίδιο 2 (GLP-2) είναι ένα πεπτίδιο που…
Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Η τεδουγλουτίδη απορροφήθηκε ταχέως από τις θέσεις της υποδόριας ένεσης με τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα να παρουσιάζονται περίπου 3-5 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης σε όλα τα επίπεδα δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της υποδορίως…

Μεταβολισμός
Αν και δεν έχει διεξαχθεί επίσημη έρευνα, αναμένεται ότι, επειδή η teduglutide είναι ένα φάρμακο βασισμένο σε πεπτίδιο, θα διασπαστεί σε μικρότερα πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών οδών. Το σύστημα ενζύμων του κυτοχρώματος P450 δεν εμπλέκεται στο…
Απέκκριση
Το φαρμακοκινητικό προφίλ της teduglutide (όταν χορηγείται υποδορίως) περιγράφεται από ένα μοντέλο ενός διαμερίσματος με απορρόφηση πρώτης τάξης στην κοιλιά, το βραχίονα και τον μηρό. Με αυξανόμενες δόσεις, η teduglutide εμφανίζει γραμμικές φαρμακοκινητικές….

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Ισοζύγιο ηλεκτρολυτών scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά προσεκτικά σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας Κατά την αρχική θεραπευτική απόκριση και διακοπή της θεραπείας
stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Εργαστηριακές εξετάσεις stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) Ασθενείς με ΣΒΕ
Κατάσταση υγρών stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) προσεκτικά σε όλη τη διάρκεια της θεραπείας Κατά την αρχική θεραπευτική απόκριση και διακοπή της θεραπείας
Κλινική παρακολούθηση stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) Καρδιαγγειακή νόσος
Σημεία και συμπτώματα stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) Ασθενείς με ΣΒΕ
Αίμα στα κόπρανα more_horizΆλλο / λοιπά ετησίως Παιδιά και έφηβοι που λαμβάνουν Revestive
Λειτουργία λεπτού εντέρου more_horizΆλλο / λοιπά Ασθενείς με ΣΒΕ
Λειτουργία παγκρέατος more_horizΆλλο / λοιπά Ασθενείς με ΣΒΕ
Λειτουργία χοληδόχου κύστης more_horizΆλλο / λοιπά Ασθενείς με ΣΒΕ
Λειτουργία χοληφόρων πόρων more_horizΆλλο / λοιπά Ασθενείς με ΣΒΕ
radiology

Απεικόνιση (CT / MRI / ακτινογραφία)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Απεικονιστική εξέταση radiologyΑπεικονιστικός έλεγχος μία φορά το χρόνο Πρώτα 2 έτη θεραπείας με Revestive (Ενήλικες)
Κολονοσκόπηση radiologyΑπεικονιστικός έλεγχος μία φορά το χρόνο Πρώτα 2 έτη θεραπείας με Revestive (Ενήλικες)
μεσοδιαστήματα τουλάχιστον πέντε ετών Ενήλικες σε συνεχή θεραπεία
μετά από ένα έτος θεραπείας, και εφεξής κάθε 5 έτη Παιδιά και έφηβοι υπό θεραπεία με Revestive με νέα ή ανεξήγητη γαστρεντερική αιμορραγία
Σιγμοειδοσκόπηση radiologyΑπεικονιστικός έλεγχος μετά από ένα έτος θεραπείας, και εφεξής κάθε 5 έτη Παιδιά και έφηβοι υπό θεραπεία με Revestive με νέα ή ανεξήγητη γαστρεντερική αιμορραγία
Τεχνικές απεικόνισης radiologyΑπεικονιστικός έλεγχος Ασθενείς με ΣΒΕ
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

science
PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Παρατηρήθηκε ενίσχυση της απορρόφησης υγρών από το γαστρεντερικό σωλήνα (750-1000 mL/ημέρα) μετά από ημερήσιες χορηγήσεις teduglutide. Σημειώθηκε επίσης αύξηση στο ύψος των λαχνών και στο βάθος των κρυπτών του εντερικού βλεννογόνου. Παρατηρήθηκε επίσης μείωση του βάρους των κοπράνων. Η teduglutide δεν παρατείνει το διάστημα QTc.
neurology
PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η teduglutide είναι ανάλογο της φυσικής ανθρώπινης γλυκαγόνης-όμοιας πεπτίδης-2 (GLP-2), ενός πεπτιδίου που εκκρίνεται από τα L-κύτταρα του λεπτού εντέρου ως απόκριση στα γεύματα. Η GLP-2 αυξάνει την εντερική και πυλαία αιματική ροή και αναστέλλει την έκκριση γαστρικού οξέος. Η teduglutide συνδέεται με τους υποδοχείς γλυκαγόνης-όμοιας πεπτίδης-2 (GLP-2R) που βρίσκονται στα εντεροενδοκρινικά κύτταρα, στα υποεπιθηλιακά μυοϊνοβλάστες και στα εντερικά νευρικά κύτταρα του υποβλεννογόνιου και μυεντερικού πλέγματος. Αυτό προκαλεί την απελευθέρωση ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα (IGF)-1, μονοξειδίου του αζώτου και κερατινοκυτταρικού αυξητικού παράγοντα (KGF). Αυτοί οι αυξητικοί παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην αύξηση της ανάπτυξης των κυττάρων των κρυπτών και της επιφάνειας του γαστρικού βλεννογόνου. Τελικά, η απορρόφηση μέσω του εντέρου ενισχύεται.

Η teduglutide συνδέεται με τον ανθρώπινο και τον αρουραίο υποδοχέα GLP-2 (GLP-2R) με παρόμοια συγγένεια σε σύγκριση με την φυσική GLP-2. Η σύνδεση στον υποδοχέα οδηγεί σε ενδοκυτταρικά επίπεδα κυκλικής αδενοσίνης 3’-5’-μονοφωσφορικής (cAMP) και ενεργοποίηση διαφόρων σηματοδοτικών μονοπατιών, όπως η πρωτεϊνική κινάση Α (PKA), ο μεταγραφικός παράγοντας cAMP-response element-binding protein (CREB) και ο ενεργοποιητικός παράγοντας-1 (AP-1). Η δραστικότητα της teduglutide είναι ισοδύναμη με την φυσική GLP-2 για τον GLP-2R με ενισχυμένη βιολογική δράση λόγω αντοχής στη διάσπαση από την DPP-IV, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο χρόνο ημίσειας ζωής στην κυκλοφορία.

Η teduglutide είναι ένα ανάλογο της φυσικής ανθρώπινης γλυκαγόνης-όμοιας πεπτίδης-2 (GLP-2), ενός πεπτιδίου που εκκρίνεται από τα L-κύτταρα του λεπτού εντέρου. Η GLP-2 είναι γνωστό ότι αυξάνει την εντερική και πυλαία αιματική ροή, και αναστέλλει την έκκριση γαστρικού οξέος. Η teduglutide συνδέεται με τους υποδοχείς γλυκαγόνης-όμοιας πεπτίδης-2 που βρίσκονται σε εντερικούς υποπληθυσμούς εντεροενδοκρινικών κυττάρων, υποεπιθηλιακών μυοϊνοβλαστών και εντερικών νευρικών κυττάρων του υποβλεννογόνιου και μυεντερικού πλέγματος. Η ενεργοποίηση αυτών των υποδοχέων οδηγεί στην τοπική απελευθέρωση πολλαπλών μεσολαβητών, συμπεριλαμβανομένου του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα (IGF)-1, του μονοξειδίου του αζώτου και του κερατινοκυτταρικού αυξητικού παράγοντα (KGF).

biotech
PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Το φαρμακοκινητικό προφίλ της teduglutide (όταν χορηγείται υποδορίως) περιγράφεται από ένα μοντέλο ενός διαμερίσματος με απορρόφηση πρώτης τάξης στην κοιλιά, το βραχίονα και τον μηρό. Με αυξανόμενες δόσεις, η teduglutide εμφανίζει γραμμικές φαρμακοκινητικές. Απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα, Υποδόρια = 88%; Tmax, Υποδόρια = 3-5 ώρες; Cmax, 0.05 mg/kg Υποδόρια, ασθενείς SBS = 36 ng/mL; AUC, 0.05 mg/kg Υποδόρια, ασθενείς SBS = 0.15 µg•hr/mL; Η teduglutide δεν συσσωρεύεται μετά από πολλαπλές υποδόριες χορηγήσεις.

Ουρικό υγρό

Vd, υγιείς εθελοντές = 103 mL/kg

Κάθαρση πλάσματος, υγιείς εθελοντές = 123 mL/hr/kg; Αυτή η τιμή υποδεικνύει ότι η teduglutide αποβάλλεται κυρίως από τους νεφρούς.

Σε υγιείς εθελοντές, η teduglutide έχει όγκο κατανομής (103 mL/kg) παρόμοιο με τον όγκο αίματος.

Σε υγιείς εθελοντές, το Gattex που χορηγήθηκε υποδορίως είχε απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα 88% και έφτασε μέγιστες συγκεντρώσεις teduglutide στο πλάσμα 3-5 ώρες μετά τη χορήγηση. Μετά από μια υποδόρια δόση 0.05 mg/kg σε ασθενείς SBS, η διάμεση μέγιστη συγκέντρωση teduglutide (Cmax) ήταν 36 ng/mL και η διάμεση περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC0-inf) ήταν 0.15 ug•hr/mL. Δεν παρατηρήθηκε συσσώρευση teduglutide μετά από επαναλαμβανόμενες υποδόριες χορηγήσεις.

/ΓΑΛΑ/ Δεν είναι γνωστό εάν το Gattex ανιχνεύεται στο ανθρώπινο γάλα. Η teduglutide απεκκρίνεται στο γάλα θηλαζουσών αρουραίων, και η υψηλότερη μετρούμενη συγκέντρωση στο γάλα ήταν 2.9% της συγκέντρωσης στο πλάσμα μετά από μία μόνο υποδόρια ένεση 25 mg/kg.

Η teduglutide είναι ένα ανασυνδυασμένο ανάλογο της ανθρώπινης γλυκαγόνης-όμοιας πεπτίδης-2 που έχει εγκριθεί πρόσφατα για τη θεραπεία του συνδρόμου βραχέος εντέρου σε ενήλικες. Αυτή η μελέτη σχεδιάστηκε για να μελετήσει την επίδραση της νεφρικής λειτουργίας και της ηλικίας στις φαρμακοκινητικές της teduglutide. Ήταν μια ανοικτή μελέτη με έξι παράλληλες ομάδες (6 εθελοντές η καθεμία). Τρεις ομάδες με νεφρική δυσλειτουργία (μέτρια, σοβαρή και τελικού σταδίου νεφρική νόσο) συγκρίθηκαν με υγιείς εθελοντές με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, οι οποίοι ταίριαζαν με τους εθελοντές με νεφρική δυσλειτουργία ως προς τα δημογραφικά στοιχεία. Τουλάχιστον δύο ηλικιωμένοι εθελοντές (=65 ετών) εγγράφηκαν ανά ομάδα. Μία εφάπαξ δόση 10 mg teduglutide χορηγήθηκε υποδορίως σε κάθε εθελοντή. Οι συγκεντρώσεις teduglutide στο πλάσμα μετρήθηκαν με μια επικυρωμένη μέθοδο υγρής χρωματογραφίας με ανίχνευση φασματομετρίας μάζας-μάζας, και οι πρωταρχικές φαρμακοκινητικές μεταβλητές (AUCinf και Cmax) υπολογίστηκαν. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης έναντι χρόνου που εξεκτείνεται στο άπειρο (AUCinf) και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) της teduglutide σε εθελοντές με νεφρική νόσο τελικού σταδίου ήταν περίπου 2,59- και 2,08- φορές υψηλότερες, αντίστοιχα, από αυτές των υγιών εθελοντών. Η AUCinf και η Cmax ήταν επίσης ελαφρώς υψηλότερες σε εθελοντές με μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Η σύγκριση υγιών εθελοντών ηλικίας <65 ετών με υγιείς ηλικιωμένους εθελοντές αποκάλυψε πολύ παρόμοιες φαρμακοκινητικές και στις δύο υποομάδες. Στον πληθυσμό της μελέτης μας, οι πρωταρχικές φαρμακοκινητικές παράμετροι της teduglutide αυξήθηκαν με την αυξανόμενη σοβαρότητα της νεφρικής δυσλειτουργίας. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η ημερήσια δόση της teduglutide θα πρέπει να μειωθεί κατά 50% σε ασθενείς με μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Δεν βρήκαμε καμία επίδραση της ηλικίας στις φαρμακοκινητικές της teduglutide σε υγιείς εθελοντές. Η θεραπεία ήταν καλά ανεκτή και δεν υπήρχαν ανησυχίες για την ασφάλεια.

hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Αν και δεν έχει διεξαχθεί επίσημη έρευνα, αναμένεται ότι, επειδή η teduglutide είναι ένα φάρμακο βασισμένο σε πεπτίδιο, θα διασπαστεί σε μικρότερα πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών οδών. Το σύστημα ενζύμων του κυτοχρώματος P450 δεν εμπλέκεται στο μεταβολισμό αυτού του φαρμάκου.

Η μεταβολική οδός της teduglutide δεν διερευνήθηκε σε ανθρώπους. Ωστόσο, αναμένεται ότι η teduglutide θα διασπαστεί σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών οδών, παρόμοια με τον καταβολισμό της ενδογενούς GLP-2.

hourglass
PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Τελικός χρόνος ημίσειας ζωής, υγιείς εθελοντές = 2 ώρες; Τελικός χρόνος ημίσειας ζωής, ασθενείς SBS = 1.3 ώρες

Η teduglutide έχει μέσο τελικό χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 2 ώρες σε υγιείς εθελοντές και 1.3 ώρες σε ασθενείς με σύνδρομο βραχέος εντέρου (SBS).

category
PubChem

MeSH classification

expand_more

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τις επιδράσεις τους στο γαστρεντερικό σύστημα, όπως για τον έλεγχο της γαστρικής οξύτητας, τη ρύθμιση της γαστρεντερικής κινητικότητας και της ροής νερού, και τη βελτίωση της πέψης.

Φάρμακα που προστατεύουν από την ιονίζουσα ακτινοβολία. Είναι συνήθως ενδιαφέροντα για χρήση στην ακτινοθεραπεία, αλλά έχουν εξεταστεί για άλλους σκοπούς, π.χ. στρατιωτικούς.

fact_check
PubChem

FDA classification

expand_more

7M19191IKG

TEDUGLUTIDE

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανάλογο GLP-2

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αγωνιστές Γλυκαγόνης-όμοιας Πεπτίδης-2 (GLP-2)

Χημική/Συστατική Δομική Έννοια [Chemical/Ingredient] - Γλυκαγόνη-όμοια Πεπτίδιο 2

Χημική/Συστατική Δομική Έννοια [Chemical/Ingredient] - Ανάλογα/Παράγωγα

Η teduglutide είναι ένα Ανάλογο GLP-2. Ο μηχανισμός δράσης της teduglutide είναι ως Αγωνιστής Γλυκαγόνης-όμοιας Πεπτίδης-2 (GLP-2). Η χημική ταξινόμηση της teduglutide είναι Γλυκαγόνη-όμοιο Πεπτίδιο 2, και Ανάλογα/Παράγωγα.

TEDUGLUTIDE

Αγωνιστές Γλυκαγόνης-όμοιας Πεπτίδης-2 (GLP-2) [MoA]; Ανάλογο GLP-2 [EPC]; Ανάλογα/Παράγωγα [Chemical/Ingredient]; Γλυκαγόνη-όμοιο Πεπτίδιο 2 [Chemical/Ingredient]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

2 ώρες
PubChem

Απέκκριση

Νεφρά
PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 10 ώρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more
CID
16139605
Μοριακός τύπος
C164H252N44O55S
Μοριακό βάρος
3752.1
IUPAC
(2S)-2-[[(2S,3R)-2-[[(2S,3S)-2-[[(2S)-6-amino-2-[[(2S,3R)-2-[[(2S)-5-amino-2-[[(2S,3S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-4-amino-2-[[(2S,3S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-4-amino-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S,3S)-2-[[(2S,3R)-2-[[(2S)-4-amino-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[(2S)-2-[[2-[[(2S)-2-[[2-[[(2S)-2-amino-3-(1H-imidazol-5-yl)propanoyl]amino]acetyl]amino]-3-carboxypropanoyl]amino]acetyl]amino]-3-hydroxypropanoyl]amino]-3-phenylpropanoyl]amino]-3-hydroxypropanoyl]amino]-3-carboxypropanoyl]amino]-4-carboxybutanoyl]amino]-4-methylsulfanylbutanoyl]amino]-4-oxobutanoyl]amino]-3-hydroxybutanoyl]amino]-3-methylpentanoyl]amino]-4-methylpentanoyl]amino]-3-carboxypropanoyl]amino]-4-oxobutanoyl]amino]-4-methylpentanoyl]amino]propanoyl]amino]propanoyl]amino]-5-carbamimidamidopentanoyl]amino]-3-carboxypropanoyl]amino]-3-phenylpropanoyl]amino]-3-methylpentanoyl]amino]-4-oxobutanoyl]amino]-3-(1H-indol-3-yl)propanoyl]amino]-4-methylpentanoyl]amino]-3-methylpentanoyl]amino]-5-oxopentanoyl]amino]-3-hydroxybutanoyl]amino]hexanoyl]amino]-3-methylpentanoyl]amino]-3-hydroxybutanoyl]amino]butanedioic acid
InChIKey
CILIXQOJUNDIDU-ASQIGDHWSA-N
Κατάταξη MeSH

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τις επιδράσεις τους στο γαστρεντερικό σύστημα, όπως για τον έλεγχο της γαστρικής οξύτητας, τη ρύθμιση της γαστρεντερικής κινητικότητας και της ροής νερού, και τη βελτίωση της πέψης.

Φάρμακα που προστατεύουν από την ιονίζουσα ακτινοβολία. Είναι συνήθως ενδιαφέροντα για χρήση στην ακτινοθεραπεία, αλλά έχουν εξεταστεί για άλλους σκοπούς, π.χ. στρατιωτικούς.