TENIPOSIDE(Τενιποσίδη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η τενιποσίδη είναι ένα κυτταροτοξικό φάρμακο ειδικό για τη φάση του κυτταρικού κύκλου, δρώντας στην όψιμη φάση S ή την πρώιμη φάση G 2 . Η τενιποσίδη εμποδίζει τη μίτωση των κυττάρων προκαλώντας θραύσεις μονής και διπλής έλικας του DNA, καθώς και διασυνδέσεις μεταξύ πρωτεϊνών και DNA.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο μηχανισμός δράσης φαίνεται να σχετίζεται με την αναστολή της δραστηριότητας της τοποϊσομεράσης τύπου ΙΙ, καθώς η τενιποσίδη δεν διαμεσολαβείται στο DNA ούτε δεσμεύεται ισχυρά στο DNA. Η τενιποσίδη δεσμεύεται και αναστέλλει την τοποϊσομεράση ΙΙ του DNA. Οι κυτταροτοξικές επιδράσεις της τενιποσίδης σχετίζονται με τον σχετικό αριθμό θραύσεων διπλής έλικας του DNA που παράγονται στα κύτταρα, οι οποίες αντικατοπτρίζουν τη σταθεροποίηση ενός ενδιάμεσου συμπλόκου τοποϊσομεράσης ΙΙ-DNA.
Είναι αναστολέας των ενζύμων τοποϊσομεράσης ΙΙ του DNA: Η τενιποσίδη είναι δηλητήριο της τοποϊσομεράσης ΙΙ του DNA που έχει αποδειχθεί ότι προάγει τη διάσπαση του DNA, με ισχυρή προτίμηση για C ή T στη θέση -1. Τα περισσότερα από τα μεταλλακτικά γεγονότα που έχουν αναφερθεί σε θηλαστικά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων σημειακών μεταλλάξεων, χρωμοσωμικών διαγραφών και ανταλλαγών και ανευπλοειδίας, μπορούν να εξηγηθούν από αυτή τη δραστηριότητα. Η τενιποσίδη δεν αναστέλλει τις βακτηριακές τοποϊσομεράσες και μπορεί να μην μεταλλάσσει τα βακτηριακά κύτταρα με τον ίδιο μηχανισμό όπως τα κύτταρα θηλαστικών. Σε αντίθεση με πολλά άλλα δηλητήρια της τοποϊσομεράσης ΙΙ του DNA, η τενιποσίδη δεν δεσμεύεται στο DNA, ούτε ομοιοπολικά ούτε με παρεμβολή. Αντ’ αυτού, φαίνεται να αλληλεπιδρά απευθείας με το ένζυμο τοποϊσομεράση ΙΙ του DNA.
… Το φάρμακο φαίνεται να προκαλεί τις κυτταροτοξικές του επιδράσεις βλάπτοντας το DNA και, ως εκ τούτου, αναστέλλοντας ή αλλοιώνοντας τη σύνθεση του DNA. Η τενιποσίδη έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί θραύσεις μονής έλικας του DNA· το φάρμακο προκαλεί επίσης θραύσεις διπλής έλικας του DNA και διασυνδέσεις DNA-πρωτεΐνης. … Η τενιποσίδη φαίνεται να είναι ειδική για τον κυτταρικό κύκλο, προκαλώντας διακοπή της φάσης G 2 και προτιμώντας να σκοτώνει κύτταρα στις φάσεις G 2 και όψιμης S.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Από 4% έως 12% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως μητρική ουσία. Η απέκκριση ραδιενέργειας στα κόπρανα εντός 72 ωρών μετά τη χορήγηση αντιστοιχούσε στο 0% έως 10% της δόσης.
10,3 mL/min/m 2
Η τενιποσίδη ανιχνεύθηκε σε ενδοκρανιακούς όγκους σε συγκεντρώσεις 0,05-1,12 μg/g ιστού σε 11 ασθενείς που έλαβαν 100-150 mg/m 2 τενιποσίδη 1,5-3 ώρες πριν από την εκτομή του όγκου. Οι συγκεντρώσεις στον παρακείμενο φυσιολογικό εγκεφαλικό ιστό ήταν χαμηλές (< 0,9 μg/g ιστού) σε τρεις ασθενείς και μη ανιχνεύσιμες (< 0,05 μg/g ιστού) στους άλλους.
Η τενιποσίδη ανιχνεύθηκε σε έναν ασθενή που απεβίωσε τρεις ημέρες μετά από αθροιστική ενδοφλέβια δόση 576 mg, με τις υψηλότερες συγκεντρώσεις να παρατηρούνται στον σπλήνα, τον προστάτη, την καρδιά, το παχύ έντερο, το ήπαρ και το πάγκρεας.
Δεν είναι γνωστό εάν η τενιποσίδη κατανέμεται στο μητρικό γάλα.
Απέκκριση: Νεφρική: 4% έως 12% της δόσης ως αμετάβλητη τενιποσίδη. Σε μια μελέτη με τενιποσίδη σημασμένη με τρίτιο σε ενήλικες, το 44% του ραδιοσημάντρου (μητρική ένωση και μεταβολίτες) ανακτήθηκε στα ούρα εντός 120 ωρών μετά τη χορήγηση. Κόπρανα: 0% έως 10% της δόσης.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την ΤΕΝΙΠΟΣΙΔΗ (σύνολο 6), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Σε απομονωμένα ηπατικά παρασκευάσματα ανθρώπου, οι ισοένζυμες μικτής λειτουργίας του κυτοχρώματος P450 καταλύουν τον μεταβολισμό του (πλευρικού) δακτυλίου Ε σε O-δεμεθυλιωμένους και κατεχολικούς μεταβολίτες. Αυτός ο μεταβολισμός αποδόθηκε στη συνέχεια κυρίως στη δραστηριότητα CYP3A4 και σε μικρότερο βαθμό στην CYP3A5. Έχει επίσης αναφερθεί O-δεμεθυλίωση της τενιποσίδης μέσω περοξειδάσης.
Σε παιδιά που έλαβαν τενιποσίδη, ο κύριος μεταβολίτης στον ορό και τα ούρα αναφέρθηκε ότι ήταν το υδροξυ-οξύ, που σχηματίστηκε από το άνοιγμα του δακτυλίου λακτόνης· ο cis-ισομερής, ο οποίος μπορεί να είναι προϊόν αποικοδόμησης που σχηματίζεται κατά την αποθήκευση, ανιχνεύθηκε επίσης. Η αγλυκόνη, που σχηματίστηκε από την απώλεια της γλυκοπυρανοζιδο-ομάδας, δεν ανιχνεύθηκε (Evans et al., 1982). Το υδροξυ-οξύ δεν έχει βρεθεί σε πλάσμα ή ούρα σε άλλες μελέτες με υψηλές δόσεις τενιποσίδης, και δεν παρατηρήθηκαν αλλαγές στην μετρούμενη συγκέντρωση τενιποσίδης σε αυτά τα δείγματα μετά από επώαση με γλυκουρονιδάση, υποδεικνύοντας σχηματισμό μικρής ή καθόλου ποσότητας των προτεινόμενων γλυκουρονιδικών μεταβολιτών (Holthuis et al., 1987). Σε άλλη μελέτη, ωστόσο, το 6% της χορηγούμενης δόσης τενιποσίδης απεκκρίθηκε στα ούρα ως μητρική ουσία εντός 24 ωρών, και επιπλέον 8% ως προτεινόμενο γλυκουρονίδιο αγλυκόνης, το οποίο δεν ταυτοποιήθηκε επίσημα.
Γενικά, οι επιδράσεις της τενιποσίδης σε καλλιέργειες κυττάρων θηλαστικών in vitro συνέβησαν απουσία εξωγενούς μεταβολικής ενεργοποίησης. Έχουν αναγνωριστεί διάφορες μεταβολικές μορφές τενιποσίδης, αλλά οι μεταλλακτικές τους ιδιότητες δεν έχουν μελετηθεί.
Η τενιποσίδη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την τενιποσίδη κατεχόλη.
Οδός Απέκκρισης: Από 4% έως 12% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως μητρική ουσία. Η απέκκριση ραδιενέργειας στα κόπρανα εντός 72 ωρών μετά τη χορήγηση αντιστοιχούσε στο 0% έως 10% της δόσης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
5 ώρες
Τελικός χρόνος ημίσειας ζωής: 5 ώρες. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι συγκεντρώσεις τενιποσίδης στο πλάσμα μειώνονται διεκθετικά μετά από ενδοφλέβια έγχυση.
Έχει πολυφασικό μοτίβο κάθαρσης από το πλάσμα. Μετά την κατανομή, παρατηρούνται χρόνοι ημίσειας ζωής 4 ωρών και 10 έως 40 ωρών.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας
Ουσίες που αναστέλλουν ή εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.
Ενώσεις που αναστέλλουν τη δραστηριότητα της DNA TOPOISOMERASE II. Σε αυτήν την κατηγορία περιλαμβάνονται μια ποικιλία ΑΝΤΙΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ που στοχεύουν την ευκαρυωτική μορφή της τοποϊσομεράσης II και ΑΝΤΙΒΑΚΤΗΡΙΑΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ που στοχεύουν την προκαρυωτική μορφή της τοποϊσομεράσης II.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογίας
957E6438QA
TENIPOSIDE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Τοποϊσομεράσης
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Τοποϊσομεράσης
Η τενιποσίδη είναι Αναστολέας Τοποϊσομεράσης. Ο μηχανισμός δράσης της τενιποσίδης είναι ως Αναστολέας Τοποϊσομεράσης.
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογίας
Ουσίες που αναστέλλουν ή εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.
Ενώσεις που αναστέλλουν τη δραστηριότητα της DNA TOPOISOMERASE II. Σε αυτήν την κατηγορία περιλαμβάνονται μια ποικιλία ΑΝΤΙΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ που στοχεύουν την ευκαρυωτική μορφή της τοποϊσομεράσης II και ΑΝΤΙΒΑΚΤΗΡΙΑΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ που στοχεύουν την προκαρυωτική μορφή της τοποϊσομεράσης II.