Κλινική σημασία
Η ανάλυση αντισωμάτων έναντι της 21-υδροξυλάσης (21-ΟΗ) είναι κρίσιμη για τη διάγνωση της αυτοάνοσης νόσου του Addison. Χρησιμοποιείται επίσης ως πρώιμος δείκτης κινδύνου για επινεφριδιακή ανεπάρκεια σε ασθενείς με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, ειδικά τα αυτοάνοσα πολυαδενικά σύνδρομα.
Τι ελέγχει η εξέταση
Η εξέταση μετρά αντισώματα έναντι της 21-υδροξυλάσης (21-ΟΗ). Η 21-ΟΗ είναι ένα ένζυμο του κυτοχρώματος P-450 στον φλοιό των επινεφριδίων, απαραίτητο για τη σύνθεση στεροειδών, μετατρέποντας την προγεστερόνη σε δεοξυκορτικοστερόνη και την 17-υδροξυπρογεστερόνη σε 11-δεοξυκορτιζόλη.
Η εξέταση
Υποδηλώνει αυτοάνοση νόσο του Addison. Τα αντισώματα αναστέλλουν τη λειτουργία του ενζύμου, οδηγώντας σε επινεφριδιακή ανεπάρκεια. Αποτελούν το κύριο αυτοαντιγόνο σε ασθενείς με αντι-επινεφριδιακά αντισώματα. Ανευρίσκονται συχνά σε ασθενείς με αυτοάνοσο πολυαδενικό σύνδρομο τύπου Ι και ΙΙ. Η παρουσία τους σε 1-4% ασθενών με χρόνιο ιδιοπαθή υποπαραθυρεοειδισμό, ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη, θυρεοειδίτιδα Hashimoto ή νόσο Graves υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης επινεφριδιακής ανεπάρκειας στο μέλλον. Η λανθάνουσα περίοδος μέχρι την εμφάνιση της νόζου είναι συνήθως μικρότερη στα παιδιά. Δεν υποστηρίζει τη διάγνωση αυτοάνοσης νόσου του Addison. Απουσιάζουν σε περιπτώσεις δευτεροπαθούς νόσου του Addison (π.χ. λόγω φυματίωσης). Με την πάροδο του χρόνου, τα επίπεδα των αντισωμάτων μπορεί να μειωθούν ή και να εξαφανιστούν μετά την πλήρη καταστροφή του φλοιού των επινεφριδίων.