Κλινική σημασία
Ανίχνευση αντισωμάτων IgG έναντι της αννεξίνης V, πρωτεΐνης που ρυθμίζει την απόπτωση και την πήξη. Χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση αυτοάνοσων νοσημάτων, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις αυξημένου κινδύνου θρομβωτικών επεισοδίων και επαναλαμβανόμενων αποβολών.
Τι ελέγχει η εξέταση
Η εξέταση μετρά αντισώματα IgG έναντι της πρωτεΐνης αννεξίνης V.
- Η αννεξίνη V δεσμεύεται στη φωσφατιδυλοσερίνη (φωσφολιπίδιο αποπτωτικών κυττάρων) δημιουργώντας προστατευτικό φράγμα και αποτρέποντας την ενεργοποίηση της πήξης.
- Τα αυτοαντισώματα διαταράσσουν αυτή τη λειτουργία, εκθέτοντας τα φωσφολιπίδια σε παράγοντες πήξης και οδηγώντας σε υπερπηκτικότητα.
Η εξέταση
Κλινική ερμηνεία:
- Αυξημένα επίπεδα αντισωμάτων IgG έναντι αννεξίνης V:
- Παρατηρούνται σε ασθενείς με αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο (APS), συσχετιζόμενο με θρόμβωση και καθ’έξην αποβολές.
- Διερευνώνται σε ασθενείς με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ), όπου μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο θρόμβωσης συνεργικά με άλλα αυτοαντισώματα.
- Η προγνωστική και διαγνωστική τους σημασία σε κλινικά πλαίσια (καρδιαγγειακές παθήσεις, αυτοάνοσα νοσήματα, μαιευτικές επιπλοκές) αποτελεί αντικείμενο συνεχούς έρευνας.