Περιγραφή
Η ανίχνευση των αντισωμάτων IgG έναντι της αννεξίνης V, μιας πρωτεΐνης που διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της απόπτωσης και της πήξης, χρησιμοποιείται κυρίως για την αξιολόγηση αυτοάνοσων νοσημάτων, ειδικά εκείνων που συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο θρομβωτικών επεισοδίων και επαναλαμβανόμενων αποβολών. Η αννεξίνη V είναι μια πρωτεΐνη που δεσμεύεται στα φωσφολιπίδια και είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της κυτταρικής ομοιόστασης, ιδιαίτερα στον προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο (απόπτωση) και στις αντιθρομβωτικές διεργασίες. Συνδέεται με υψηλή συγγένεια με τη φωσφατιδυλοσερίνη, ένα φωσφολιπίδιο που εκτίθεται στην εξωτερική επιφάνεια των αποπτωτικών κυττάρων. Μέσω αυτής της δέσμευσης, η αννεξίνη V δημιουργεί ένα προστατευτικό φράγμα πάνω από αυτά τα φωσφολιπίδια, αποτρέποντας την ενεργοποίηση του καταρράκτη της πήξης. Τα αυτοαντισώματα έναντι της αννεξίνης V διαταράσσουν αυτή την προστατευτική λειτουργία, εκθέτοντας τα φωσφολιπίδια σε κυκλοφορούντες παράγοντες πήξης και οδηγώντας σε κατάσταση υπερπηκτικότητας. Αυξημένα επίπεδα αντισωμάτων IgG έναντι της αννεξίνης V έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο (APS), το οποίο χαρακτηρίζεται από θρόμβωση, καθ’έξην αποβολές και την παρουσία αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων. Η παρουσία τους έχει επίσης διερευνηθεί σε ασθενείς με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (ΣΕΛ), όπου μπορούν να δράσουν συνεργικά με άλλα αυτοαντισώματα, αυξάνοντας τον κίνδυνο θρόμβωσης. Η προγνωστική και διαγνωστική σημασία των αντισωμάτων έναντι της αννεξίνης V σε διάφορα κλινικά πλαίσια, όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, αυτοάνοσα νοσήματα και μαιευτικές επιπλοκές, αποτελεί αντικείμενο συνεχούς έρευνας.
Πώς γίνεται
Η ανάλυση των αντισωμάτων IgG έναντι της αννεξίνης V πραγματοποιείται μέσω αιμοληψίας. Δεν απαιτείται προηγούμενη νηστεία.