Κλινική σημασία
Το Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο (APS) είναι μια αυτοάνοση πάθηση που χαρακτηρίζεται από την παρουσία αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων στο αίμα. Αυτά τα αντισώματα αυξάνουν τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων (θρόμβωση) σε αρτηρίες και φλέβες, καθώς και την εμφάνιση επιπλοκών στην εγκυμοσύνη. Η εξέταση διενεργείται για τη διάγνωση του APS, ιδίως σε περιπτώσεις ανεξήγητων θρομβώσεων ή επαναλαμβανόμενων αποβολών.
Τι ελέγχει η εξέταση
Η εξέταση μετρά την παρουσία και τα επίπεδα των ακόλουθων αντισωμάτων, τα οποία στοχεύουν πρωτεΐνες που δεσμεύουν φωσφολιπίδια:
- Αντιπηκτικό λύκου
- Αντισώματα καρδιολιπίνης IgG
- Αντισώματα καρδιολιπίνης IgM
- Αντισώματα β2 γλυκοπρωτεΐνης Ι IgG
- Αντισώματα β2 γλυκοπρωτεΐνης Ι IgM
Η εξέταση
Διάγνωση και Κλινική Ερμηνεία:
- Η διάγνωση του APS βασίζεται σε κλινικά κριτήρια και εργαστηριακά ευρήματα.
- Θετικά αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα σε τουλάχιστον δύο μετρήσεις, με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 12 εβδομάδων, σε συνδυασμό με κλινικά συμπτώματα, είναι ενδεικτικά του APS.
- Κλινικές εκδηλώσεις που σχετίζονται με το APS περιλαμβάνουν:
- Θρομβώσεις αίματος: Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση (DVT), πνευμονική εμβολή (PE), εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή προσβολή.
- Επιπλοκές εγκυμοσύνης: Επαναλαμβανόμενες αποβολές, θνησιγένειες, πρόωροι τοκετοί.
- Δερματικά προβλήματα: Δικυωτή πελίδνωση (livedo reticularis).
- Νευρολογικά συμπτώματα: Πονοκέφαλοι, επιληπτικές κρίσεις, γνωστικές διαταραχές.
- Αιτιολογία και Παράγοντες Κινδύνου: Το APS είναι αυτοάνοση διαταραχή, με πιθανούς παράγοντες κινδύνου γενετική προδιάθεση, λοιμώξεις, συνύπαρξη με άλλες αυτοάνοσες παθήσεις (π.χ. συστηματικός ερυθηματώδης λύκος - ΣΕΛ) και χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων.