Κλινική σημασία
Η εξέταση ανίχνευσης αντισωμάτων έναντι των εκχυλίσιμων πυρηνικών αντιγόνων (ENA) αποτελεί διαγνωστικό εργαλείο για ασθενείς με υποψία αυτοάνοσων νοσημάτων του συνδετικού ιστού. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα όταν τα αντιπυρηνικά αντισώματα (ΑΝΑ) είναι θετικά, για τη διάγνωση του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου (ΣΕΛ) και της μικτής νόσου του συνδετικού ιστού, καθώς και για τον αποκλεισμό άλλων αυτοάνοσων καταστάσεων.
Τι ελέγχει η εξέταση
Η εξέταση ανιχνεύει αντισώματα έναντι των εκχυλίσιμων πυρηνικών αντιγόνων (ENA). Αυτά είναι ειδικοί τύποι αντιπυρηνικών αντισωμάτων (ΑΝΑ) που στοχεύουν συγκεκριμένα αντιγόνα του πυρήνα, αποτελούμενα από RNA και πρωτεΐνες. Τα μετρούμενα αντιγόνα περιλαμβάνουν τα Smith (Sm), ριβονουκλεοπρωτεΐνη (RNP), SS-A (Ro), SS-B (La), Jo-1 και Scl-70.
Η εξέταση
Ανευρίσκονται σε περίπου 30% των ασθενών με ΣΕΛ. Παρατηρούνται σε περίπου 8% των ασθενών με μικτή νόσο του συνδετικού ιστού. Δεν παρατηρούνται σε άλλες κολλαγονώσεις. Ανιχνεύονται σχεδόν στο 100% των ασθενών με μικτή νόσο του συνδετικού ιστού. Ανιχνεύονται σε περίπου 25% των ασθενών με ΣΕΛ, δισκοειδή λύκο και προοδευτική συστηματική σκλήρυνση (σκληρόδερμα). Υψηλοί τίτλοι είναι ενδεικτικοί μικτής νόσου του συνδετικού ιστού. Σχετίζονται με αυτοάνοση διάμεση πνευμονική ίνωση. Σε μικρότερο ποσοστό, σχετίζονται με αυτοάνοση μυοσίτιδα. Χρησιμοποιούνται κυρίως στην αξιολόγηση του συνδρόμου Sjögren. Ανευρίσκονται σε ασθενείς με σκληροδερμία και σύνδρομο CREST.