Κλινική σημασία
Η ανίχνευση αντισωμάτων έναντι των τοιχωματικών κυττάρων του στομάχου (APCA) χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση ασθενών με υποψία κακοήθους αναιμίας ή ανεπάρκειας βιταμίνης Β12 ανοσολογικής αιτιολογίας, με ή χωρίς μεγαλοβλαστική αναιμία. Ο προσδιορισμός των APCA συμβάλλει στη διάγνωση της αυτοάνοσης κακοήθους αναιμίας.
Τι ελέγχει η εξέταση
Η εξέταση προσδιορίζει την παρουσία αντισωμάτων έναντι των τοιχωματικών κυττάρων του στομάχου (APCA).
Η εξέταση
Κλινική Ερμηνεία
- Η παρουσία APCA υποδηλώνει διαταραχή στην παραγωγή ενδογενούς παράγοντα (IF) από τα τοιχωματικά κύτταρα, οδηγώντας σε αυτοάνοση κακοήδη αναιμία και ανεπαρκή απορρόφηση βιταμίνης Β12.
- Τα APCA δεσμεύονται στις υπομονάδες άλφα και βήτα της ΑΤΡάσης Η+/Κ+ (αντλία πρωτονίων) των τοιχωματικών κυττάρων.
- Η διάγνωση της κακοήθους αναιμίας περιλαμβάνει την ανίχνευση APCA, συχνά σε συνδυασμό με αντισώματα έναντι του ενδογενούς παράγοντα (IFA).
Αυξημένα επίπεδα APCA έχουν παρατηρηθεί σε:
- Ατροφική γαστρίτιδα
- Αυτοάνοση κακοήδη αναιμία
- Σακχαρώδη διαβήτη
- Καρκίνο στομάχου
- Γαστρικό έλκος
- Νοσήματα του θυρεοειδούς
Διαγνωστική Αξία
- Για την ατροφική γαστρίτιδα, τα APCA έχουν ευαισθησία 81% και ειδικότητα 90%.
- Ο συνδυασμός των ελέγχων για APCA και IFA βελτιστοποιεί τη διαγνωστική προσέγγιση για ασθενείς με υποψία κακοήθους αναιμίας.