Περιγραφή
Ο προσδιορισμός των αντισωμάτων έναντι του υποδοχέα ασιαλογλυκοπρωτεΐνης (ASGPR) είναι χρήσιμος για τη διάγνωση αυτοάνοσων ηπατικών παθήσεων, σε συνδυασμό με άλλα κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα. Ο ASGPR είναι ένας ειδικός ηπατικός υποδοχέας που συμμετέχει στην κάθαρση γλυκοπρωτεϊνών από την κυκλοφορία. Η παρουσία αντισωμάτων έναντι του ASGPR έχει παρατηρηθεί σε φλεγμονώδεις ηπατικές διαταραχές, ιδιαίτερα στην αυτοάνοση ηπατίτιδα (AIH). Τα επίπεδα αυτών των αυτοαντισωμάτων συσχετίζονται με τη σοβαρότητα της νόσου και μειώνονται κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η ομάδα των πρωτοπαθών αυτοάνοσων ηπατικών νοσημάτων περιλαμβάνει την αυτοάνοση ηπατίτιδα, την πρωτοπαθή χολική κίρρωση (PBC) και την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα (PSC). Η αυτοάνοση ηπατίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση του ήπατος αγνώστου αιτιολογίας, με ποικίλη κλινική εικόνα, από ήπιες μορφές έως σοβαρή, προοδευτική ηπατίτιδα. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες, με συμπτώματα που μπορεί να εκδηλωθούν από την ηλικία των 20 ετών. Οι ασθενείς με AIH παρουσιάζουν διάφορα αυτοαντισώματα, τα οποία χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση της νόσου σε υποτύπους. Ο τύπος Ι χαρακτηρίζεται από αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA) και αντισώματα έναντι λείων μυϊκών ινών (ASMA). Ο τύπος ΙΙ συνδέεται με αντισώματα έναντι μικροσωματικών αντιγόνων ήπατος/νεφρού (LKM) και αντισώματα LC1. Ο τύπος ΙΙΙ σχετίζεται με αντισώματα έναντι του διαλυτού ηπατικού αντιγόνου (SLA). Τα αυτοαντισώματα ASGPR ανιχνεύονται έως και στο 76% των ασθενών με αυτοάνοση ηπατίτιδα. Ωστόσο, μπορούν να εμφανιστούν και σε ασθενείς με ιογενή ηπατίτιδα, επομένως είναι σημαντικός ο αποκλεισμός ιογενούς αιτιολογίας. Ο προσδιορισμός των αυτοαντισωμάτων ASGPR μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της νόσου και τη διαφορική διάγνωση από τοξικές και άλλες χρόνιες φλεγμονώδεις ηπατικές παθήσεις.
Πώς γίνεται
Η μέτρηση των αντισωμάτων έναντι του ASGPR πραγματοποιείται μέσω ανάλυσης δείγματος αίματος. Δεν απαιτείται προηγούμενη νηστεία.