Περιγραφή
Η ανοσοσφαιρίνη Α (IgA) αποτελεί ένα σημαντικό αντίσωμα του ανοσοποιητικού συστήματος, το οποίο ανευρίσκεται σε δύο μορφές: μία κυκλοφορούσα στον ορό και μία εκκριτική. Η IgA είναι κρίσιμη για την άμυνα έναντι ιών και συγκεκριμένων βακτηρίων, όπως το Clostridium tetani, το Corynebacterium diphtheriae και η Escherichia coli. Ο κύριος ρόλος της εντοπίζεται στις βλεννογόνιες επιφάνειες, αποτελώντας την κυρίαρχη ανοσοσφαιρίνη σε εκκρίσεις όπως το πρωτόγαλα, το σάλιο, τα δάκρυα, καθώς και στις βρογχικές, ουρογεννητικές, γαστρεντερικές και αναπνευστικές οδούς. Έχει παρατηρηθεί η παρουσία της σε υποδοχείς κυψελιδικών μακροφάγων και λευκοκυττάρων, υποδηλώνοντας έναν ευρύ προστατευτικό ρόλο στο αναπνευστικό σύστημα. Η IgA προστατεύει τον οργανισμό εξουδετερώνοντας ιούς που προσβάλλουν τις ενδοθηλιακές επιφάνειες μετά τη μόλυνση. Στο αίμα, η IgA αντιπροσωπεύει φυσιολογικά το 10-15% του συνόλου των ανοσοσφαιρινών. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ανοσοσφαιρίνη Α δεν διαπερνά τον πλακούντα. Η μέτρηση των επιπέδων της στον ορό είναι χρήσιμη για τη διάγνωση μονοκλωνικών γαμμαπαθειών και διαφόρων ανοσοανεπαρκειών.
Παθολογικές Τιμές: Αυξημένα επίπεδα IgA μπορεί να υποδηλώνουν καταστάσεις όπως: ρευματοειδής αρθρίτιδα, αυτοάνοσα νοσήματα, νόσο του Berger, καρκινώματα, κίρρωση, χρόνιες λοιμώξεις, δυσπρωτεϊναιμία, πορφύρα Henoch-Schonlein, πολλαπλό μυέλωμα, πολιομυελίτιδα, ιγμορίτιδα και σύνδρομο Wiskott-Aldrich. Μειωμένα επίπεδα IgA μπορεί να παρατηρηθούν σε: νόσο Bruton, εγκαύματα, παιδικό άσθμα, συγγενή ανεπάρκεια IgA, κληρονομική αταξία-τηλαγγειεκτασία, χυμική ανοσοανεπάρκεια, υπογαμμασφαιριναιμία, νεφρωσικό σύνδρομο και εντεροπάθειες με απώλεια πρωτεϊνών. Επίσης, ορισμένα φάρμακα όπως η καρβαμαζεπίνη, η δεξτράνη, τα οιστρογόνα, ο χρυσός, η μεθυλπρεδνιζολόνη, τα από του στόματος αντισυλληπτικά, η πενικιλλαμίνη, η φαινυτοΐνη και το βαλπροϊκό οξύ μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδα της IgA.
Πώς γίνεται
Η εξέταση της ανοσοσφαιρίνης Α στον ορό απαιτεί τη λήψη δείγματος αίματος.