Κλινική σημασία
Η μέτρηση της IgG αξιολογεί τη χυμική ανοσία και την ικανότητα άμυνας του οργανισμού έναντι ιών, βακτηρίων και τοξινών. Χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση της θεραπείας σε περιπτώσεις μυελώματος IgG.
Τι ελέγχει η εξέταση
Η IgG αποτελεί το 75% του συνόλου των ανοσοσφαιρινών στο αίμα και διακρίνεται σε τέσσερις υποκατηγορίες: IgG1, IgG2, IgG3, IgG4. Είναι κρίσιμη για την άμυνα έναντι ιών, βακτηρίων και τοξινών. Έχει την ικανότητα να διαπερνά τον πλακούντα, προσφέροντας προστασία στο έμβρυο. Ενεργοποιεί το σύστημα του συμπληρώματος.
Η εξέταση
Τα επίπεδα IgG αυξάνονται σε λοιμώξεις και παραμένουν υψηλά σε χρόνιες καταστάσεις. Επίσης, η IgG εμπλέκεται σε αυτοάνοσα νοσήματα, καθώς πολλά αυτοαντισώματα είναι τύπου IgG.
Αυξημένα επίπεδα IgG μπορεί να υποδηλώνουν:
- Χρόνιες ή υποτροπιάζουσες λοιμώξεις
- Χρόνια ηπατική νόσο
- Λεμφώματα
- Πολλαπλό μυέλωμα
- Πνευμονική φυματίωση
- Ρευματοειδής αρθρίτιδα
- Σαρκοείδωση
- Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
- Τοξοπλάσμωση
- Νόσο Waldenstrom
Μειωμένα επίπεδα IgG μπορεί να παρατηρηθούν σε:
- Σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας
- Απλαστική αναιμία
- Χυμική ανοσοανεπάρκεια
- Σύνδρομο Wiscott-Aldrich
Προετοιμασία
Δεν απαιτείται προηγούμενη νηστεία για την πραγματοποίηση της εξέτασης.