Ανοσοσφαιρίνη G Υπότυπος 3 (IgG3)

Immunoglobulin G Subtype 3 (IgG3)

Χρόνος: 1 Ημέρα

event_repeat Επανάληψη ΕΟΠΥΥ: 1 φορά ανά 20 ημέρες

Γενικός κανόνας για τον ίδιο ΑΜΚΑ (εκτός ειδικών εξαιρέσεων).

Όριο για τον ίδιο ΑΜΚΑ · πλήρεις κανόνες & τιμές ΕΟΠΥΥ

Ερμηνεία αποτελέσματος

trending_down Χαμηλά / φυσιολογικά επίπεδα

Μείωση σε μία ή περισσότερες υποκλάσεις IgG, ακόμη και με φυσιολογικά επίπεδα ολικής IgG, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις.

Ελλείψεις IgG2, IgG3 ή/και IgG4 συσχετίζονται με ευπάθεια σε πυογόνες λοιμώξεις
Ελλείψεις υποτύπων IgG παρατηρούνται σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA
Ελλείψεις IgG1 συνδέονται με λοιμώξεις από EBV
Ελλείψεις IgG2 συνδέονται με λοιμώξεις αναπνευστικού και βακτηριακές λοιμώξεις από ενθυλακωμένα βακτήρια
Ελλείψεις IgG3 συνδέονται με ιγμορίτιδα και μέση ωτίτιδα
Ελλείψεις IgG4 συνδέονται με αλλεργίες, αταξία-τελαγγειεκτασία και λοιμώξεις αναπνευστικού

check_circleΘετικό αποτέλεσμα

IgG1: Αξιολογεί την Τ-κυτταρική απόκριση σε ασθενείς με χαμηλή ανταπόκριση σε ιογενή/βακτηριακά αντιγόνα και σε σύνδρομα ανοσοανεπάρκειας
IgG2: Χρησιμοποιείται για εκτίμηση αντισωμάτων έναντι λιποπολυσακχαριτών, σε λοιμώξεις αναπνευστικού, σε σύνδρομα ανοσολογικής ανεπάρκειας και σε μειωμένη απόκριση σε υδατανθρακικά αντιγόνα (π.χ. στρεπτόκοκκος ομάδας Α, πνευμονιόκοκκος)
IgG3: Ενδείκνυται για αξιολόγηση συνδρόμων ανοσοανεπάρκειας και σε περιπτώσεις υποτροπιάζουσων παραρρινοκολπίτιδων/μέσων ωτίτιδων
IgG4: Χρησιμοποιείται για εκτίμηση λοιμώξεων αναπνευστικού, άσθματος, ανοσοθεραπείας και αλλεργιών

warningΠαγίδες ερμηνείας (ψευδώς μη φυσιολογικά)

Η ανοσολογική απόκριση σε συγκεκριμένα αντιγόνα μπορεί να οδηγήσει στην επικράτηση ενός υποτύπου IgG, με ελάχιστη παραγωγή των υπολοίπων

Σημείωση χρήσης: Ο γιατρός πρέπει να αξιολογήσει τα αποτελέσματα σε συνάρτηση με την κλινική εικόνα του ασθενούς.

Κλινική σημασία

Η εξέταση των υποκλάσεων IgG (IgG1, IgG2, IgG3, IgG4) διενεργείται για την αξιολόγηση της ανοσολογικής λειτουργίας, ιδίως σε περιπτώσεις υποτροπιαζουσών λοιμώξεων. Είναι σημαντική καθώς ασθενείς με φυσιολογικά επίπεδα ολικής IgG μπορεί να εμφανίζουν κλινικά σημαντικές ελλείψεις σε συγκεκριμένες υποκλάσεις, οδηγώντας σε αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις.

Τι ελέγχει η εξέταση

Η εξέταση μετρά τα επίπεδα των τεσσάρων υποκλάσεων της ανοσοσφαιρίνης G (IgG1, IgG2, IgG3, IgG4) στον ορό.

Η IgG αποτελεί το 75% των συνολικών ανοσοσφαιρινών.
Οι υποκλάσεις συνεισφέρουν: IgG1 (60-65%), IgG2 (20-25%), IgG3 (6%), IgG4 (4%).
Διαφέρουν στις σταθερές περιοχές των βαρέων αλυσίδων τους και στις λειτουργικές τους ιδιότητες (π.χ. ενεργοποίηση συμπληρώματος).

Η εξέταση

Ερμηνεία:

Σημασία μέτρησης: Ακόμη και με φυσιολογικά επίπεδα ολικής IgG, ένας ασθενής μπορεί να έχει σημαντική μείωση σε μία ή περισσότερες υποκλάσεις, οδηγώντας σε αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις.
**Συσχετίσεις ελλείψεων:
- Ελλείψεις σε IgG2, IgG3 ή/και IgG4: Ευπάθεια σε πυογόνες λοιμώξεις.
- Ελλείψεις υποτύπων IgG: Παρατηρούνται επίσης σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA.
**Κλινικές ενδείξεις & συσχετίσεις ανά υποκλάση:
- IgG1: Ελλείψεις συνδέονται με λοιμώξεις από EBV. Αξιολογεί την Τ-κυτταρική απόκριση σε ασθενείς με χαμηλή ανταπόκριση σε ιογενή/βακτηριακά αντιγόνα και σε σύνδρομα ανοσοανεπάρκειας.
- IgG2: Ελλείψεις συνδέονται με λοιμώξεις αναπνευστικού και βακτηριακές λοιμώξεις από ενθυλακωμένα βακτήρια. Χρησιμοποιείται για εκτίμηση αντισωμάτων έναντι λιποπολυσακχαριτών, σε λοιμώξεις αναπνευστικού, σε σύνδρομα ανοσολογικής ανεπάρκειας και σε μειωμένη απόκριση σε υδατανθρακικά αντιγόνα (π.χ. στρεπτόκοκκος ομάδας Α, πνευμονιόκοκκος).
- IgG3: Ελλείψεις συνδέονται με ιγμορίτιδα και μέση ωτίτιδα. Ενδείκνυται για αξιολόγηση συνδρόμων ανοσοανεπάρκειας και σε περιπτώσεις υποτροπιάζουσων παραρρινοκολπίτιδων/μέσων ωτίτιδων.
- IgG4: Ελλείψεις συνδέονται με αλλεργίες, αταξία-τελαγγειεκτασία και λοιμώξεις αναπνευστικού. Χρησιμοποιείται για εκτίμηση λοιμώξεων αναπνευστικού, άσθματος, ανοσοθεραπείας και αλλεργιών.
Περιορισμοί: Η ανοσολογική απόκριση σε συγκεκριμένα αντιγόνα μπορεί να οδηγήσει στην επικράτηση ενός υποτύπου IgG, με ελάχιστη παραγωγή των υπολοίπων. Ο γιατρός πρέπει να αξιολογήσει τα αποτελέσματα σε συνάρτηση με την κλινική εικόνα του ασθενούς.