Περιγραφή
Η ανοσοσφαιρίνη G (IgG) αποτελεί την πιο άφθονη ανοσοσφαιρίνη στον ανθρώπινο ορό, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 75% του συνόλου. Υπάρχουν τέσσερις υποκατηγορίες IgG: IgG1, IgG2, IgG3 και IgG4. Η IgG1 αποτελεί το 60-65% της ολικής IgG, η IgG2 το 20-25%, η IgG3 το 6% και η IgG4 το 4%. Οι υπότυποι IgG1 και IgG3 παρουσιάζουν καλύτερη ικανότητα δέσμευσης του συμπληρώματος, ενώ η IgG3 επηρεάζει σημαντικά το ιξώδες του ορού. Η ανοσολογική απόκριση σε συγκεκριμένα αντιγόνα μπορεί να οδηγήσει σε υπερπαραγωγή ενός υποτύπου IgG και ελάχιστη ή καθόλου παραγωγή άλλων. Συνεπώς, ασθενείς με φυσιολογικά επίπεδα ολικής IgG ενδέχεται να εμφανίζουν ευπάθεια σε πυογόνες λοιμώξεις λόγω ανεπαρκούς παραγωγής IgG2, ή συνδυασμών IgG2, IgG3, ή/και IgG4. Κλινικά σημαντικές ελλείψεις υποτύπων IgG παρατηρούνται επίσης σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA. Οι τέσσερις υποκλάσεις IgG διαφέρουν στις σταθερές περιοχές των βαρέων αλυσίδων τους. Ένας ασθενής μπορεί να έχει φυσιολογική ολική IgG, αλλά σημαντική μείωση σε μία υποκλάση. Ελλείψεις στην IgG1 συνδέονται με λοιμώξεις από EBV, στην IgG2 με λοιμώξεις του αναπνευστικού και βακτηριακές λοιμώξεις με κάψα, στην IgG3 με ιγμορίτιδα και μέση ωτίτιδα, και στην IgG4 με αλλεργίες, αταξία-τελαγγειεκτασία και λοιμώξεις του αναπνευστικού. Η μέτρηση της IgG1 χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της Τ-κυτταρικής απόκρισης σε ασθενείς με μειωμένη αντίδραση σε ιογενή ή βακτηριακά αντιγόνα και σε σύνδρομα ανοσοανεπάρκειας. Η μέτρηση της IgG2 εφαρμόζεται για την εκτίμηση αντισωμάτων έναντι λιποπολυσακχαριτών, σε λοιμώξεις του αναπνευστικού, σε σύνδρομα ανοσοανεπάρκειας και σε ασθενείς με χαμηλή απόκριση σε υδατανθρακικά αντιγόνα (π.χ. στρεπτόκοκκος ομάδας Α και πνευμονιόκοκκος). Η μέτρηση της IgG3 ενδείκνυται για την αξιολόγηση συνδρόμων ανοσοανεπάρκειας, καθώς και σε υποτροπιάζουσες παραρρινοκολπίτιδες και μέσες ωτίτιδες. Η μέτρηση της IgG4 χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση λοιμώξεων του αναπνευστικού, άσθματος, ανοσοθεραπείας και αλλεργιών.
Πώς γίνεται
Η μέτρηση του υποτύπου IgG4 της ανοσοσφαιρίνης G πραγματοποιείται μέσω αιμοληψίας. Δεν απαιτείται προηγούμενη νηστεία.