Κλινική σημασία
Η εξέταση ανιχνεύει αντισώματα έναντι της μυελίνης σε περιπτώσεις αισθητικο-κινητικών νευροπαθειών (πολυνευρίτιδας). Ενδείκνυται όταν υπάρχει υποψία μονοκλωνικής γαμμαπάθειας IgM, ειδικά σε άνδρες άνω των 60 ετών με χρόνια, προοδευτικά, συμμετρικά αισθητηριακά συμπτώματα, όπως παραισθησίες στα κάτω άκρα, τρόμος χεριών και αταξία.
Τι ελέγχει η εξέταση
Μετρά μονοκλωνικά αντισώματα IgM έναντι αντιγόνων της μυελίνης. Στόχοι των αντισωμάτων περιλαμβάνουν:
- Myelin Associated Glycoprotein (MAG): Γλυκοπρωτεΐνη 100 kDa, κρίσιμη για την προσκόλληση της μυελίνης στον νευράξονα. Αποτελεί τον στόχο για περισσότερο από το 75% των αντισωμάτων.
- Σουλφο-γλυκουρονυλο-παραγλοβοσίδιο (SGPG) και σουλφο-γλυκουρονυλο-λακτοζυλο-παραγλοβοσίδιο (SGLPG): Ουσίες της νευρικής μεμβράνης του περιφερικού νευρικού συστήματος.
- Επίτοπος HNK1 (θειικό-3-γλυκουρονύλιο): Αναγνωρίζεται από το 70% των αντι-MAG και αντι-SGPG/SGLPG αντισωμάτων, βρίσκεται στο MAG και στο SGPG. Το MAG δεσμεύεται ισχυρότερα. Η κατανομή των αντισωμάτων είναι: 70% αντι-MAG/SGPG/SGLPG (HNK1-αναγνώριση), 20% μόνο SGPG/SGLPG, 10% ειδικά για MAG.
Η εξέταση
Η ανίχνευση αντισωμάτων IgM έναντι της μυελίνης συσχετίζεται με απομυελίνωση των περιφερικών νεύρων. Η απομυελίνωση οφείλεται στη δράση των μονοκλωνικών αντισωμάτων IgM, προκαλώντας μειωμένη ταχύτητα αγωγής των νευρικών ώσεων. Συνδέεται με μονοκλωνική γαμμαπάθεια IgM, συνήθως καλοήθη, σπανιότερα κακοήθη (π.χ. νόσος Waldenström). Συχνά παρατηρείται χαμηλή συγκέντρωση ανοσοσφαιρίνης IgM (< 5 g/L). Η ανίχνευση της μονοκλωνικής ζώνης στην ηλεκτροφόρηση απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.