MAGNEGITA

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Παραμαγνητικά σκιαγραφικά υλικά Κωδικός ΑTC: V08C Α01

Το Γαδοπεντετικό οξύ είναι ένα παραμαγνητικό σκιαγραφικό μέσο για χρήση στην Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού (MRI). Το αποτέλεσμα της σκιαγραφικής ενίσχυσης επιτυγχάνεται το δι-Ν-μεθύλ-γλυκαμινικό άλας του γαδοπεντετικού οξέος (GdDTPA) - το σύμπλοκο γαδολινίου του διαιθυλενο-τριαμινο-πεντοξικού οξέος.

Ο χρόνος ηρεμίας του πλέγματος περιστροφής των ενεργοποιημένων πυρήνων των ατόμων συντομεύεται από το ιόν γαδολινίου και, σε εξέταση MRI πρωτονίων με την κατάλληλη ακολουθία απεικόνισης (όπως η τεχνική Τ2 spin echo), αυξάνει την ένταση του σήματος και ως εκ τούτου την αντίθεση απεικόνισης.

Το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη (Gd DΤΡΑ) επιδεικνύει ελαφρά μόνο εξάρτηση από την ένταση του μαγνητικού πεδίου. Το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη (Gd DΤΡΑ) δεν επιδεικνύει σημαντική πρωτεϊνική δέσμευση ή ανασταλτικές αλληλεπιδράσεις με ένζυμα (όπως την Na+ -ATPάση και την Κ+ -ΑΤΡάση του μυοκαρδίου).

Η ουσία απεκκρίνεται μέσω της σπειραματικής διήθησης που επιτελούν τα νεφρά. Δεν έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες ενέργειες στη λειτουργία των νεφρών.

Το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη ενισχύει την αντίθεση και διευκολύνει την απεικόνιση των παθολογικών δομών ή αλλοιώσεων σε διάφορα μέρη του σώματος, συμπεριλαμβανομένου του ΚΝΣ (Κεντρικού Νευρικού Συστήματος). Σε περιπτώσεις δυσλειτουργίας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού, η χορήγηση άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη ενδέχεται να προκαλέσει βελτίωση της απεικόνισης των παθολογικών μεταβολών και αλλοιώσεων με παθολογική αγγείωση (ή εκείνων που θεωρείται ότι προκαλούν ανωμαλίες στον αιματοεγκεφαλικό φραγμό), στον εγκέφαλο (ενδοκρανιακές αλλοιώσεις), στη σπονδυλική στήλη και τους συσχετιζόμενους ιστούς καθώς και των αλλοιώσεων στη θωρακική χώρα, στην πυελική κοιλότητα και σε οπισθοπεριτοναϊκούς χώρους. Επίσης, βελτιώνει τη σκιαγράφηση των όγκων, προσδιορίζοντας κατά αυτόν τον τρόπο την έκταση της διηθητικότητας. Το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη (Gd DΤΡΑ) δεν συσσωρεύεται στον φυσιολογικό εγκέφαλο ή σε περιοχές που δεν επιδεικνύουν ανώμαλη αγγειακότητα (π.χ. κύστες, ώριμες μετεγχειρητικές ουλές). Η ενίσχυση του σήματος δεν παρατηρείται σε όλους τους τύπους παθολογικών διαδικασιών, π.χ. ορισμένοι τύποι χαμηλού βαθμού κακοήθειας ή αδρανών εστιών σε σκλήρυνση κατά πλάκας (MS) δεν προκαλούν ενίσχυση. Έτσι, το Γαδοπεντετικό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαφορική διάγνωση μεταξύ υγιών και παθολογικών ιστών, διαφορετικών παθολογικών δομών και για τη διαφοροποίηση μεταξύ όγκου και υποτροπών του όγκου καθώς και του ουλώδους ιστού μετά τη θεραπεία.

Σε υψηλότερες συγκεντρώσεις άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη, μετά την παρατεταμένη περίοδο in vitro επώασης, προκαλείται ελαφρά επίδραση στη μορφολογία των ερυθροκυττάρων. Η διαδικασία αυτή, η οποία είναι αναστρέψιμη, ενδέχεται να προκαλέσει ήπια ενδοαγγειακή αιμόλυση μετά την ενδοφλέβια χορήγηση του άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη σε ανθρώπους, η οποία ενδέχεται να επεξηγήσει την ελαφρά αύξηση της χολερυθρίνης και του σιδήρου στον ορό, που παρατηρείται περιστασιακά τις πρώτες ώρες μετά την ένεση.

Φαρμακοκινητικές

Η συμπεριφορά του άλατος του γαδολιvίου με διμεγλουμίvη εντός του οργανισμού είναι παρόμοια με εκείνη των λοιπών υδρόφιλων και βιολογικά αδρανών ουσιών (π.χ. της μαννιτόλης ή της ινουλίνης). Σε ανθρώπους παρατηρήθηκαν φαρμακοκινητικές επιδράσεις ανεξάρτητες από τη δοσολογία.

Κατανομή

Μετά την ενδοφλέβια χορήγηση, η δραστική ουσία κατανέμεται ταχύτατα στους εξωκυττάριους χώρους.

Επτά ημέρες μετά την ενδοφλέβια χορήγηση του ραδιενεργού άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη εντοπίστηκε στο σώμα αρουραίων και σκύλων < 1% της παρεχόμενης δόσης και οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις εντοπίστηκαν στους νεφρούς τους ως ακέραιο σύμπλοκο γαδολινίου).

Το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη δεν διεισδύει ούτε διαπερνά τον φραγμό αίματος-όρχεων. Ένα μικρό ποσοστό διαπερνά τον αιματοπλακουντιακό φραγμό ωστόσο αυτό απεκκρίνεται ταχέως από το έμβρυο.

Για δόσεις ≤ 250 micromol άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη/kg βάρους σώματος (= 0,5 ml ενέσιμου διαλύματος/kg) τα επίπεδα του πλάσματος μειώνονται μετά τη φάση κατανομής (λίγα λεπτά μετά τη χορήγηση), με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 90 λεπτών, χρόνος που ταυτίζεται με το νεφρικό ρυθμό απέκκρισης. Για μία δόση των 100 micromol άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη/kg (= 0,2 ml ενέσιμου διαλύματος/kg βάρους σώματος, 3 και 60 λεπτά μετά την ένεση, προσδιορίστηκαν αντίστοιχα 0,6 και 0,24 mmol άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη/l πλάσματος.

Μεταβολισμός

Δεν έχει αποδειχτεί μεταβολισμός ή διάσπαση του παραμαγνητικού ιόντος.

Απέκκριση

Το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη απεκκρίνεται αμετάβλητο μέσω σπειραματικής διήθησης από τους νεφρούς. Το ποσοστό της εξωνεφρικής απέκκρισης είναι πολύ μικρό. Κατά μέσο όρο το 83% της αρχικής δόσης απεκκρίθηκε δια των ούρων εντός 6 ωρών μετά την ένεση ενώ απεκκρίθηκε εντός 24 ωρών περίπου το 91%. Η δόση που απεκκρίθηκε δια των κοπράνων ήταν < 1% (έως και 5 ημέρες μετά την ένεση). Η νεφρική κάθαρση του άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη ήταν περίπου 120 ml/min ομαλοποιημένη για επιφάνεια σώματος 1,73 m² και ως εκ τούτου είναι συγκρίσιμη με εκείνη της ινουλίνης ή του αιθυλενο-διαμινο-τετραοξικού οξέος (51Cr-EDTA).

Ειδικά χαρακτηριστικά σε ασθενείς με περιορισμένη νεφρική λειτουργία

Ακόμη και με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, (κάθαρση κρεατινίνης > 20 ml/min), το άλας του γαδολινίου με διμεγλουμίνη απεκκρίνεται εξ ολοκλήρου από τους νεφρούς. Ο χρόνος ημίσειας ζωής πλάσματος του άλατος του γαδολινίου με διμεγλουμίνη αυξάνεται ανάλογα με τον βαθμό της νεφρικής ανεπάρκειας. Δεν έχει παρατηρηθεί αύξηση της εξωνεφρικής απέκκρισης.

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Παραμαγνητικά σκιαγραφικά υλικά Κωδικός ΑTC: V08C Α01 Το Γαδοπεντετικό οξύ είναι ένα παραμαγνητικό σκιαγραφικό μέσο για χρήση στην Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού (MRI). Το αποτέλεσμα της…

Φαρμακοκινητικές Η συμπεριφορά του άλατος του γαδολιvίου με διμεγλουμίvη εντός του οργανισμού είναι παρόμοια με εκείνη των λοιπών υδρόφιλων και βιολογικά αδρανών ουσιών (π.χ. της μαννιτόλης ή της ινουλίνης). Σε ανθρώπους παρατηρήθηκαν φαρμακοκινητικές…